ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ;

Ζούμε, εδώ και ένα μήνα, στην καρδιά του χειμώνα.

Το κρύο πολύ, το πετρέλαιο λίγο, στα σπίτια μας και στα σχολεία, οι μισθοί σε μια απίστευτη κατρακύλα, οι τιμές των αναγκαίων σταθερά ψηλές και ψηλότερες, ο φόβος της εφεδρείας-απόλυσης να έρχεται και να φεύγει κάθε τόσο, σαν οξύς, ξαφνικός, ανεξήγητος πόνος, κάπου στη μέση (ή μήπως στα νεφρά;) και το αγωνιώδες ερώτημα να έρχεται κάθε τόσο στα χείλη: Υπάρχουν και χειρότερα; Δεν τελειώσαμε πια; Τι άλλο θα δούμε;