Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255                       Αθήνα,18/11/09         

FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338                                          

www.olme.gr                                                      ΠΡΟΣ: ΜΜΕ- ΕΛΜΕ

e-mail: olme@otenet.gr                                                          

ΘΕΜΑ: ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΗΣ    ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ 3ωρης ΣΤΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΝ 30/11/09

Σχετικά με τις εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας για το σύστημα διορισμών στην εκπαίδευση, τις αλλαγές στο εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών,  το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ αποφάσισε την κήρυξη

3ωρης στάσης εργασίας την Δευτέρα 30/11/09 από 11π.μ.-2μ.μ. για την πρωινή βάρδια και 2μ.μ. -5μ.μ. για την απογευματινή βάρδια, για την διευκόλυνση της συμμετοχής των εκπαιδευτικών στη  συγκέντρωση  έξω από το Υπουργείο Παιδείας στις 12.30 μ.μ. (σταθμός ηλεκτρικού Νερατζιώτισα,  Μαρούσι).

            Καλούμε Δ.Σ. των ΕΛΜΕ της χώρας, όπου το κρίνουν απαραίτητο, να κηρύξουν τρίωρη στάση και κατά τις ώρες 8-11π.μ., προκειμένου να οργανωθεί η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη συγκέντρωση.

            Καλούμε τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ (εκτός Αττικής) να εξασφαλίσουν τη μεταφορά των συναδέλφων  που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση.

            Διεκδικούμε: 

·       Καμιά αλλαγή στο σύστημα διορισμών  μέχρι να διοριστούν ως μόνιμοι όλοι όσοι βρίσκονται  στους πίνακες.

·       Άμεση κατάργηση του θεσμού των ωρομισθίων.

·       Όχι στη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών για τις πελατειακού τύπου  πολιτικές που άσκησαν όλες οι κυβερνήσεις.

·       Όχι στην αξιολόγηση –χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και την αμφισβήτηση της μόνιμης εργασίας.

·       Να γίνουν αποδεκτές οι προτάσεις της ΟΛΜΕ για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών.

·       Ουσιαστική στήριξη του εκπαιδευτικού και του έργου του (οικονομική, ασφαλιστική, εργασιακή, επιστημονική).

Επίσης το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ έχει αποφασίσει την πραγματοποίηση περιφερειακών συσκέψεων για την ενημέρωση των Δ.Σ. των ΕΛΜΕ, την εκτίμηση της κατάστασης  που έχει διαμορφωθεί και την καταγραφή σκέψεων και προτάσεων.

Διαβάστε την άτακτη έκδοση του Συντονιστικού των Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων-Κινήσεων, που εκδόθηκε την περίοδο αυτή: Χειμώνας 2009-2010.

Αναλύονται ζητήματα περιφερειακότητας της Εκπαίδευσης-Καποδίστρια ΙΙ, οικονομικού προϋπολογισμού της κυβέρνησης, της αδιοριστίας, του ασφαλιστικού, της ελαστικής εργασίας, της θεσμικής αξιολόγησης και κάποια τεκταινόμενα σε κεντρικό συνδικαλιστικό επίπεδο.

Κατεβάστε σε ηλεκτρονική ασπρόμαυρη μορφή την εφημερίδα με διπλό κλικ: PAREMVASEIS-sthn-Ekpaideysi_NOEMB_2009

ΑΘΗΝΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 28/11:

- Πανελλαδική Κινητοποίηση ωρομισθίων-αναπληρωτών εκπαιδευτικών στην οποία καλούν οι συνελεύσεις των ωρομισθίων εκπαιδευτικών

Προπύλαια στις 12:30μμ και πορεία προς τη βουλή

(λεωφορεία από Θεσσαλονίκη: 5.50πμ στο άγαλμα του Βενιζέλου

από Πάτρα: 9.30 πμ από το πάνω μέρος της πλ. Γεωργίου)

ΔΕΥΤΕΡΑ 30/11:

- πανελλαδική πανεκπαιδευτική κινητοποίηση στις 12.30, στο Υπεπθ (Στάση Νερατζιώτισσα),
(σταση εργασίας ολμε και των περισσότερων συλλόγων Π.Ε. της Αθήνας- Πειραιά)

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΔΕΥΤΕΡΑ 30/11:

- συγκέντρωση διαμαρτυρίας και πορεία. 12μμ στην καμάρα

(σταση εργασίας ΟΛΜΕ και όλων των συλλόγων Π.Ε. της Θεσσαλονίκης)

Αγώνας για:

- Κατάργηση της ωρομισθίας

- Μαζικούς διορισμούς

- Να μην περάσουν οι αλλαγές στον τρόπο πρόσληψης των κπαιδευτικών

ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΕΝΙΑΙΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

 Ενημερωτικό Μπροστά στις εκλογοαπολογιστικές Γ. Σ. των ΕΛΜΕ

 θέλουμε να ενημερώσουμε τους συναδέλφους για ορισμένα ζητήματα που απασχόλησαν το προηγούμενο διάστημα το ΑΠΥΣΔΕ Δυτικής Ελλάδας και για τη στάση που κράτησε η Συμμαχία Ενιαίων Αγωνιστικών Κινήσεων.

 Ζητήματα υπηρεσιακών αλλαγών

 Το συμβούλιο απασχόλησαν ζητήματα διεκπεραίωσης υπηρεσιακών αλλαγών όπως: απαλλαγές Διευθυντών και Υποδιευθυντών σχολείων, χορήγηση αδειών άνευ αποδοχών, διακοπή υπηρεσιακών αδειών, κ.ά. Σε όλα τα παραπάνω, καθώς και σε άλλα παρόμοια ζητήματα δώσαμε την έγκρισή μας, αφού οι αλλαγές που αναφέρονταν στις αιτήσεις των συναδέλφων ήταν και επιθυμίες τους. Απαλλαγή Διευθυντή από τα καθήκοντά του από σχολείο του Αγρινίου Δεν συμφωνήσαμε και δεν δώσαμε την έγκρισή μας στη συγκεκριμένη αίτηση απαλλαγής από τα καθήκοντα του Διευθυντή. Ο συνάδελφος ήδη είχε κάνει χρήση άλλων νομοθετικών διατάξεων και είχε φύγει από το σχολείο του, για να εξασκήσει καθήκοντα σε βουλευτικό γραφείο. Το ΑΠΥΣΔΕ εκ των υστέρων ενέκρινε την απόσπασή του! Θεωρούμε ότι αυτές οι αποσπάσεις, δεν γίνονται για να ασκήσουν οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικά καθήκοντα και πρέπει να καταργηθούν. Στη τελική ψηφοφορία μόνο η Συμμαχία δεν ενέκρινε αυτή την απόσπαση.

 Αποσπάσεις εκπαιδευτικών στα γραφεία της Περιφέρειας, των Διευθύνσεων και των Προϊσταμένων

Το ΑΠΥΣΔΕ έκανε αποδεκτές τις προτάσεις του Περιφερειακού Διευθυντή, των Προϊσταμένων των νομών, των γραφείων, των γραφείων Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Φυσικής Αγωγής για το ποιοι και πόσοι συνάδελφοι θα αποσπαστούν στα γραφεία. Καταγράψαμε την έντονη διαφωνία μας στη ρουσφετολογική, πελατειακή και κομματική συνολική διαδικασία με τους χιλιάδες αποσπασμένους εκπαιδευτικούς στα γραφεία, αντί στα σχολεία και η οποία αλλοιώνει το δίκαιο σύστημα των μεταθέσεων. Ζητήσαμε τουλάχιστον να ισχύει, όταν επιλέγουν οι ίδιοι συνάδελφοι να είναι γραμματείς, να παίρνουν τα μόρια της θέσης που εργάζονται και όχι αυτής που τοποθετούνται.

Αρνηθήκαμε ακόμη να συναινέσουμε στην παρωδία, τα μέλη του ΑΠΥΣΔΕ να εγκρίνουν σε ορισμένα γραφεία μεγαλύτερο αριθμό αποσπάσεων από αυτόν που ίσχυε πέρσι. Θεωρούμε ότι οι αποσπάσεις αυτές για τις ανάγκες της υπηρεσίας πρέπει να καταργηθούν, και οι συνάδελφοι να απορροφηθούν στα σχολεία. Αντίστοιχος αριθμός εκπαιδευτικών μπορεί να καλύψει άλλες εκπαιδευτικές ανάγκες, για παράδειγμα αυτή της επιμόρφωσης και τα γραφεία να στελεχωθούν με μόνιμο διοικητικό προσωπικό. Ο κλάδος πρέπει να ασχοληθεί πιο αποφασιστικά με αυτό το ζήτημα. Εκτιμάμε ότι οι ΕΛΜΕ οφείλουν να επιμείνουν και στην πράξη να κατοχυρώσουν μια αντιστρέψιμη πορεία. Όσοι αποσπώνται στα γραφεία και είναι στη διάθεση των ΠΥΣΔΕ να μην τοποθετούνται εικονικά στα σχολεία, αλλά να παραμένουν στη διάθεση και να παίρνουν τα μόρια της έδρας του νομού. Στη τελική ψηφοφορία μόνο η Συμμαχία δεν ενέκρινε τις αποσπάσεις.

 Συμμόρφωση σε δικαστική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πατρών

Το Διοικητικό Εφετείο Πατρών, δικαίωσε με πρόσφατη απόφασή του την δικαστική προσφυγή του συνάδελφου Λαζανά Αλέξη, γιατί το ΑΠΥΣΔΕ πριν από τρία χρόνια δεν ενέκρινε την αίτησή του να του παραχωρηθεί εκπαιδευτική άδεια και κάλεσε το Υπηρεσιακό Συμβούλιο να πράξει τα νόμιμα.

Τα μέλη του ΑΠΥΣΔΕ αρνήθηκαν να αποδεχθούν τόσο το αίτημα της προσωρινής αναβολής της συζήτησης που ζήτησε ο συνάδελφος, ώστε να υποβάλει μέσω του δικηγόρου του υπόμνημα υποστήριξης της δικαστικής του δικαίωσης, αλλά αρνήθηκαν και το αναφαίρετο δικαίωμά του, της προσωπικής του ακρόασης, για να υπερασπιστεί έστω ο ίδιος τη δικαίωσή του. Στη συνέχεια, προχώρησαν σε μια πρωτοφανή ενέργεια αυθαιρεσίας. Απέρριψαν εκ νέου την αίτησή του, ανατρέχοντας εκ των υστέρων, μετά από τρία χρόνια και επικαλούμενοι τα πελατειακά κριτήρια που περιγράφει ο νόμος για τις εκπαιδευτικές άδειες (!!!), αντί να εμμείνουν στο σκεπτικό της προηγούμενης απόφασής τους, ότι δεν επαρκούσαν οι πιστώσεις, με βάση το οποίο δεν είχαν αποδεχθεί τότε την αίτηση του συναδέλφου.

Παραβλέποντας τα νέα δικαστικά, αλλά και τα εκπαιδευτικά δεδομένα, ότι ο συνάδελφος πλέον έχει τελειώσει το μεταπτυχιακό και η εκ των υστέρων αποδοχή της αίτησής του μόνο ηθική δικαίωση του δίνει, αρνήθηκαν να εγκρίνουν την άδεια του συναδέλφου και να καταστήσουν έτσι υπεύθυνο το ΥΠΕΠΘ για το μικρό αριθμό εκπαιδευτικών αδειών που παρέχει στον κλάδο. Στη τελική ψηφοφορία μόνο η Συμμαχία ψήφισε υπέρ του συνάδελφου.

 Εκπαιδευτικές άδειες

 Το ΥΠΕΠΘ χρόνια τώρα, με ευθύνη όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων της Ν. Δ. και του ΠΑΣΟΚ, διαιωνίζει μια απαράδεκτη κατάσταση πελατειακής, ρουσφετολογικής και κομματικής πρακτικής. Επισημαίνουμε ότι δεν συμφωνούμε με τους ισχυρισμούς του Υπουργείου ότι δεν έχουν κονδύλια για τις άδειες. Αφού δεν υπάρχει καμιά μορφή επιμόρφωσης όσοι συνάδελφοι έχουν τα τυπικά προσόντα που προβλέπει η εγκύκλιος και δικαιούνται άδεια πρέπει να την παίρνουν χωρίς επιλογή.

Το ΑΠΥΣΔΕ είχε τη δυνατότητα να καθορίσει ενιαία και μετρήσιμα κριτήρια που να ισχύουν για όλους. Εάν τα μέλη του ΑΠΥΣΔΕ, ήθελαν να ακολουθηθεί μια δίκαιη διαδικασία μπορούσαν να αξιοποιήσουν την πρόταση που καταθέσαμε αρχικά, η οποία περιέγραφε αντικειμενικά κριτήρια, (έχουν σχέση με την προϋπηρεσία, την ηλικία, παλαιότερη αίτηση, απόκτηση Master, εγγραφή β΄ έτους σπουδών χωρίς άδεια, κ. α.) που να μπορούν πράγματι να εκτιμηθούν από όλους και μάλιστα καθόριζε τα αντίστοιχα μόρια.

Τα κριτήρια αυτά δεν είχαν αξιολογική χροιά γιατί δεν αφορούσαν αξιολόγηση των προσόντων ή της προσωπικότητας των συναδέλφων αλλά για απλή καταγραφή αντικειμενικών και μετρήσιμων παραμέτρων. Η πρόταση αυτή δυστυχώς δεν εγκρίθηκε από κανένα μέλος του ΑΠΥΣΔΕ, τα οποία ενέκριναν και υλοποίησαν προειλημμένες αποφάσεις για το ποιοι θα πάρουν άδεια και ποιοι όχι. Αυτό επιβεβαιώνει και η αποδοχή από μέρους τους, χωρίς καμία αλλαγή της αρχικής πρότασης που κατατέθηκε από τον περιφερειακό Διευθυντή. Τη διαμορφωμένη αυτή κατάσταση, όχι μόνο δεν εγκρίναμε και καταψηφίσαμε, αλλά και δεν νομιμοποιήσαμε.

Δεν συμμετείχαμε σε διαδικασία πρόσθεσης ή αφαίρεσης ονομάτων από την προτεινόμενη λίστα. Απείχαμε από μια αφερέγγυα επιλογή και απόρριψη συναδέλφων, γιατί δεν τηρήθηκε καμία διαδικασία που να στηρίζεται σε κριτήρια δικαιοκρισίας, αντικειμενικότητας και διαφάνειας.

Σε σχέση με τις παρατάσεις αδειών, επισημαίνουμε ότι εγκρίναμε τις αιτήσεις όλων των συναδέλφων που είχαν τις προϋποθέσεις με τη διευκρίνιση ότι καθοριστικός λόγος της στάσης αυτής της κίνησής μας, είναι η θέση του κλάδου ότι, όλοι όσοι συγκεντρώνουν τα τυπικά προσόντα δικαιούνται εκπαιδευτική άδεια. Η τοποθέτησή μας αυτή δεν συνεπάγεται καμία συναίνεση στη διαδικασία που ακολουθήθηκε στην αρχική επιλογή τους, την οποία όπως και τότε, έτσι και τώρα θεωρούμε διαδικασία πελατειακή.

 Για την πειθαρχική ποινή συναδέλφισσας

Υλοποιήσαμε την απόφαση της ΕΛΜΕ για την ακύρωση της ποινής που επιβλήθηκε από τον Προϊστάμενο του 1ου Γραφείου Δ.Ε. Ν. Αχαΐας.. Καταθέσαμε την άποψή μας για ένα άλλο ρόλο των προϊστάμενων που βασίζεται στην άμεσης επικοινωνίας με τους συναδέλφους και το Σύλλογο διδασκόντων, όταν προκύπτουν προβλήματα στα σχολεία και της διευθέτησής τους μέσα από το διάλογο.

 Για τους αιρετούς

 Εκτιμάμε ότι στη μετατροπή των Υ.Σ. από όργανα απλής διεκπεραίωσης των υπηρεσιακών μεταβολών των εκπαιδευτικών σε μηχανισμούς πελατειακών σχέσεων, άμβλυνσης συνειδήσεων και υποχώρησης της συλλογικής δράσης έχουν τις δικές τους ευθύνες κι οι κομματικοί αιρετοί. Xρόνια τώρα, λειτουργώντας σε ένα εξωσυνδικαλιστικό ρόλο, χωρίς σύνδεση πλέον με το συνδικαλιστικό κίνημα, ούτε αποκαλύπτουν, ούτε καταγγέλλουν τους υπαίτιους, αλλά διαχειρίζονται την κατάσταση για να έχουν και οι ίδιοι, καθώς και οι παρατάξεις τους οφέλη.

Οι ΕΛΜΕ πολύ συγκεκριμένα χρειάζεται να ασχοληθούν με το σύνολο των υπηρεσιακών μεταβολών και τα καθημερινά προβλήματα των συναδέλφων που έχουν σχέση με τα Υ. Σ . Με συνεχείς παρεμβάσεις, διαμόρφωση θέσεων και προτάσεων να έχουν την απαίτηση οι αιρετοί να ακολουθούν τις αποφάσεις του κλάδου. Τα Δ. Σ. των ΕΛΜΕ της περιοχής με πρωτοβουλίες και κοινές συναντήσεις με όλους τους αιρετούς, αντιπροσώπους σχολείων και συναδέλφους να διαμορφώσουν προϋποθέσεις, ώστε όλοι οι αιρετοί να υπηρετούν τις αποφάσεις και τα συμφέροντα του κλάδου.

Μια τέτοια κατεύθυνση δεσμευόμαστε να προωθήσουμε όλο το δυναμικό που έχει αναφορά στη Συμμαχία των Ενιαίων Αγωνιστικών Κινήσεων Δυτικής Ελλάδας.

Εκπαιδευτική Παρέμβαση

Αχαΐας – μέλος του πανελλαδικού Δικτύου των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων

Προεκλογική Προκήρυξη και Ψηφοδέλτιο

 Να μετατρέψουμε την οργή, την αηδία και τα δήθεν προοδευτικά, σε στόχους των πολλών και

τις εκρήξεις σε νικηφόρο κίνημα

Κατεβάστε σε  μορφή word τη προεκλογική προκήρυξη και το ψηφοδέλτιο: proeklog-prokhryxi-ekpparemvasis-Achaias_25-11-2009

Μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα το νέο ΠΑΣΟΚ καταχωνιάζει το λαϊκό ζιβάγκο και σιδερώνει τις έγχρωμες γραβάτες του νεοκαπιταλισμού και του πιο ακραίου εξευρωπαϊσμού. Ειδικότερα στο χώρο της εκπαίδευσης «με βήμα ταχύ» και με το πρόσωπο που διαπαιδαγωγήθηκε στην Ε.Ε., οδηγούμαστε στο σχολείο των λίγων και των χορηγών. Με στρατηγικό στόχο το ξεφόρτωμα όλου του «πακέτου» της γενικής παιδείας στις νέες περιφέρειες και Δήμους, της ασφάλισης-σύνταξης στα επαγγελματικά ταμεία και της εργασίας στην πλήρη εξαθλίωση  ανοίγει το νέο τοπίο. Παρά κάποιες επικοινωνιακές παλινωδίες, το σχέδιο οδηγεί σε έκρηξη:

 α) Το χώρο των 150.000 εκπαιδευτικών της αδιοριστίας και ωρομισθίας, αφού σχεδιάζεται ετήσιος ΑΣΕΠ (επιτυχόντων και μη) και μηδενισμό της προϋπηρεσίας έξω απ’ αυτόν, ραγδαία μείωση του αριθμού διοριστέων, διετής αβεβαιότητα των λίγων διορισμένων και συρρίκνωση των οργανικών θέσεων.

β) Το χώρο των 500.000 μαθητών Λυκείων και Γυμνασίων με τις τρεις  τουλάχιστον περιφερειακές εξετάσεις (με τη μορφή των πανελλαδικών και τις ερωτήσεις τύπου ΑΣΕΠ), μία τουλάχιστον μετά το Λύκειο και μία τουλάχιστον στο α έτος (ΑΕΙ-ΤΕΙ) στις σχολές για εισαγωγή σε τμήμα. Δεσμεύουν δηλαδή ακόμη περισσότερο το Λύκειο, μεταφέρουν την εξάρτηση και τα φροντιστήρια στα γυμνάσια και αγριεύουν τη νεολαία μας.

γ) Στο χώρο της ΤΕΕ, μαζεύουν τις ΕΠΑΣ στο ΟΕΕΚ, υπό την υψηλή εποπτεία του ΥΠΕΠΘ, ώστε να μετατρέπουν τη γνώση σε αποσπασματική κατάρτιση και όχι επαγγελματική ειδίκευση (εξ’ ου και το Υπουργείο «Δια Βίου Μάθησης») και σχεδιάζουν να μεταφέρουν το «πακέτο» υπό μορφή ΣΔΙΤ στον «Καποδίστρια Β’» και στην εποπτεία της Ε.Ε.!!!

δ) Στο χώρο των παλιών: Αδυνατίζουν τα επικουρικά ταμεία, τιμωρούν τις γυναίκες, ετοιμάζουν   «πέναλτι» προς τους παλιούς (στο ν. Πετραλιά έχουμε -6% για κάθε έτος πριν τη συμπλήρωση των ορίων εκτός δημοσίου), σχεδιάζουν παραπέρα μείωση των συντάξεων, δεν ενσωματώνουν τα γενικά επιδόματά μας στους βασικούς (100 € κίν. απόδ.- 450 € τα εκπ. επιδόματα.) και ουσιαστικά παγώνουν και τους μισθούς μας.

«… Ούτε μπορεί με τις σημερινές τις δυνάμεις να αλλάξει τίποτα η Αριστερά. Ας μην ξεχνάμε ότι, στο άρθρο 16 ή στα συρματοπλέγματα του Ελληνικού, η Αριστερά δεν ήταν μόνη της στους δρόμους. Ήταν με πολλούς άλλους…»,
Βένιος Αγγελόπουλος, Εφ. «Η Εποχή», 01-11-2009.

Στο  σχέδιο δράσης, λαμβάνοντας υπόψη τις εμπειρίες των αγώνων σε ΑΣΕΠ, Σύνταγμα, Ασφαλιστικό για κοινωνική-εργατική μας αντιπολίτευση και απέναντι στις ξεψυχισμένες ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος, πρέπει ΤΩΡΑ να προβάλουμε ένα αξιόπιστο πρόγραμμα ανασύνταξης, ενότητας, επανεκκίνησης  των πρωτοβάθμιων σωματείων. Οφείλουμε να προχωρήσουμε, όχι μόνο στην ενότητα της αριστεράς, αλλά ενότητα των πολλών με πληθώρα οριζόντιων κυρίων συντονισμών: Έτσι το ΔΣ της Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας οφείλει, με βασικό πλαίσιο τις αποφάσεις του 14^ου συνεδρίου της ΟΛΜΕ να:

α) Συντονίσει όλες τις ΕΛΜΕ της Δυτ. Ελλάδας και τις ΕΛΜΕ νότιων Ιονίων νήσων και Πελοποννήσου.

β) Δημιουργήσει νέο πανεκπαιδευτικό, σταθερό και οριζόντιο μέτωπο με σύλλογο δασκάλων, αδιόριστους, αναπληρωτές και ωρομίσθιους, συλλόγους γονέων, φοιτητικούς συλλόγους και 15μελή μαθητών.

γ) Υπερβεί τις δυσλειτουργίες του τοπ. παρατήματος της ΑΔΕΔΥ και δημιουργήσει επαφές, συναντήσεις και  δράσεις με πρωτοβάθμια εργ. σωματεία, φαρμακευτικό και ιατρικό σύλλογο.

δ) Οργανώσει συσκέψεις, περιοδείες, ανοικτές επιτροπές για τα 4 ζητήματα, ώστε να πετύχουν οι Γ. Συν.

Να αλλάξει ρότα με την ψήφο σας το ΔΣ της Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας

Αυτά που δεν είχε το ΔΣ πέρισυ (πολλές παρατάξεις, προγραμματικό προεδρείο, υπέρβαση του στείρου κομματισμού που οδήγησε σε απλό ημερολόγιο, αντί για απολογισμό από το ΔΣ), οφείλει να τα έχει φέτος. Αυτά αποτελούν τις προϋποθέσεις ενότητας για μια πορεία νίκης. Η Συμμετοχή της Εκπ. Παρέμβασης στο νέο ΔΣ θα οδηγήσει προς την παραπάνω στρατηγική και τις δράσεις, θα παίξει το ρόλο της ώσμωσης και του καταλύτη, και ανάλογα και με το συσχετισμό δύναμης, θα εγγυηθεί τους πολύπλευρους συντονισμούς.

Πάτρα, 24-11-09, http://eparemvasiax.wordpress.com/

Στηρίχτε ανοικτά και ψηφίστε μαζικά Εκπ. Παρέμβαση.

 ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ   

Τετάρτη 09-12-2009, 7^ο Γυμν. Πάτρας – Συγκρότημα Τεμπονέρα

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ.  και Τοπ. Παρ. ΑΔΕΔΥ

         Αγγελοκωστόπουλος Βαγγέλης       ΠΕ03,           10^ο Γυμν. Πάτρας 

        Ανδριανόπουλος Κώστας                ΠΕ03,           15^ο  Γυμν. Πάτρας

        Αρβανίτης Γιάννης                          ΠΕ02,             6^ο Λυκ. Πάτρας 

        Αντωνίου Νίκος                               ΠΕ12             2^ο  ΕΠΑΛ Πάτρας  

        Βλάσση Γωγώ,                                 ΠΕ02,          14^ο  Γυμν. Πάτρας 

        Δημόπουλος Βασίλης,                     ΠΕ04,                  Γυμν.  Σαραβαλίου

        Καλλιμάνη Αθηνά,                          ΠΕ19,             8^ο  Γυμν. Πάτρας  

        Κοντζιά Βιβή,                                  ΠΕ02,             2^ο  ΕΠΑΛ Πάτρας 

        Κύργιου Σβετλάνα                           ΠΕ04,           18^ο  Γυμν Πάτρας

        Κωσταράς Γιώργος,                        ΠΕ04,                   Γυμν. Βραχνεΐκων  

        Κωστόπουλος Γιάννης,                   ΠΕ03,                   Γυμν. Κ. Αχαΐας 

        Μάλφας Γιώργος,                            ΠΕ01,                   Γυμν. Σαγεΐκων

        Μήλιας Γιώργος                              ΠΕ04,            1^ο   Λύκ. Πάτρας

        Μούρτζη Βάσω                               ΠΕ02,                   Γυμν. Κ. Αχαΐας  

        Μπελερή Ντίνα                               ΠΕ02,            7^ο    Λυκ. Πάτρας 

        Μπούρδαλας Παναγιώτης,              ΠΕ04,                   Γυμν. – ΛΤ. Χαλανδρίτσας

        Μωραΐτη Μαρία,                             ΠΕ03,            21^ο  Γυμν.   Πάτρας

        Ντάφλος Γιώργος,                           ΠΕ12,            13^ο   Γυμν. Πάτρας 

        Πανούσος Βασίλης,                        ΠΕ02,                    Λύκ.   Παραλίας  

        Παπαστεφανόπουλος Τάσος,          ΠΕ04,              6^ο  Γυμν. Πάτρας  

        Οικονόμου Γιώτα,                           ΠΕ02,                    Γυμν. Βραχνεΐκων  

        Σταυριανού Σοφία,                          ΠΕ17.04,        18^ο  Γυμν. Πάτρας

        Τάσης Γιώργος                                ΠΕ01,             13^ο  Γυμν. Πάτρας 

        Τεκτωνίδου Δόμνα,                         ΠΕ19,               3^ο  Λύκ. Πάτρας  

        Τσουκαλάς Χρήστος,                      ΠΕ02,                    Γυμν. Δεμενίκων  

        Φούκα Μαρία,                                ΠΕ02,                     Γυμν. – ΛΤ  Φαρών  

        Φραγκουλάκη Κατερίνα,                ΠΕ06,                    Γυμν. Οβρυάς  

        Χαλικιάς Δημήτρης                        ΠΕ11,              11^ο Γυμν. Πάτρας

        Χασιώτη Ελπινίκη                          ΠΕ17                 1^ο Γυμν. Παραλίας  

        Χουσάκου Λίτσα,                           ΠΕ04,                     Γυμν. Λάππα  

Στηρίχτε ανοικτά

και ψηφίστε μαζικά Εκπ. Παρέμβαση!

20 συνεχή χρόνια Εκπ. Παρέμβαση με το βλέμμα στο μέλλον!

Πριν από 20 χρόνια συγκροτήθηκε η Εκπ. Παρέμβαση Αχαΐας, που ήταν αποτέλεσμα πολλών διεργασιών, όπως της διάλυσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού», της επικράτησης του αχαλίνωτου καπιταλισμού, αλλά και της μεγάλης απεργίας του 1988, τόσο στην Α΄ ΕΛΜΕ, όσο και την Β΄. Η 2^η δυστυχώς δεν μπόρεσε να στεριώσει περισσότερο από 5 χρόνια.

Από τότε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι, έγιναν μεγάλοι και μικροί αγώνες, αναλύσεις, προσπάθειες με νίκες και ήττες. Πολλοί και πολλές έφυγαν και φεύγουν στη σύνταξη, μετατίθενται σε άλλες ΕΛΜΕ ή έφυγαν νωρίς από κοντά μας, (όπου τη θέση τους βεβαίως παίρνουν νέοι συνάδελφοι). Υπήρξαν φυσικά και ανθρώπινες ή πολιτικές δυσκολίες. Αυτό καθαυτό όμως το γεγονός της συγκρότησης των Παρεμβάσεων της β/θμιας εκπαίδευσης, εξέφραζε δύο αντανακλάσεις. Μια από το μέλλον και μια από το παρελθόν.

Η πρώτη αντανάκλαση εξέφραζε την πρωτοποριακή απόφαση δυνάμεων από διαφορετικά ιδεολογικά και ιστορικά ρεύματα της ανεξαρτησίας και της εξωκοινοβουλευτικής παράδοσης της αριστεράς για συνύπαρξη, διάλογο και κοινή δράση. Όλα τα ρεύματα ήταν παρόντα. Και η μορφή συγκρότησης ήταν κυρίως αμεσοδημοκρατική και δικτυακή (όχι στενά παραταξιακή).

Η δεύτερη αντανάκλαση αφορά ασφαλώς την προβολή στο μέλλον των αρνητικών στοιχείων του παρελθόντος. Η ανάπτυξη αυτών των στοιχείων επιταχύνθηκε και οξύνθηκε στο έπακρον λόγω της γρήγορης επέλασης της καπιταλιστικής εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Αυτό απαιτούσε υπερβάσεις στα πολιτικοϊδεολογικά στερεότυπα των διαφόρων αριστερών και αυτόνομων ρευμάτων.

Προβάλλαμε μια αγωνιστική διάθεση στις μάχες του κλάδου, γράψαμε εκατοντάδες κείμενα συλλογικά ή προσωπικά, περιοδεύσαμε δεκάδες φορές στα σχολεία, αναπτύξαμε ανοικτές επιτροπές σε περιόδους δύσκολες (ΑΣΕΠ, Σύνταγμα), μιλήσαμε δημόσια χωρίς φόβο, στηρίξαμε σε δυο φάσεις εκπαιδευτικές εφημερίδες (η μία φέτος) ή περιοδικά, λειτουργήσαμε με αρχές απέναντι στις παρατάξεις, σεβαστήκαμε τους ανένταχτους συναδέλφους, λογοδοτούμε σε σας.

Εσείς συνάδελφοι/-ισσες τους τιμήσατε με αντιπροσωπεύσεις, άλλοτε στο ΔΣ της ΕΛΜΕ, είτε ως απλά μέλη, είτε ως επικεφαλής, άλλοτε ως αντιπροσώπους στα συνέδρια της ΟΛΜΕ, άλλοτε ως αιρετούς με πιο ανοικτά και δύσκολα σχήματα. Κατά κανόνα εισπράττουμε μια ευρύτερη αποδοχή από την εκλογική μας δύναμη. Μέσα από τις συλλογικές διεργασίες φυσικό ήταν πολλά στελέχη μας να παίζουν πρωτοποριακό ρόλο, θεωρητικό και πρακτικό, σε τοπικό ή/και πανελλαδικό επίπεδο. Γι’ αυτό και συνεχίζουμε «έως εσχάτων» με το βλέμμα στο μέλλον!

Στην Πάτρα αυτή τη στρατηγική την προσπαθήσαμε με επιτυχία συχνά, αλλά είχαμε και δυο τραυματικές εμπειρίες. Η 1^η το 2000, λόγω διευρυμένων ενωτικών μας προσπαθειών (που επουλώθηκε πριν 3 χρόνια) και η 2^η πέρισυ λόγω μικροκομματικών  σκοπιμοτήτων (ακόμα χαίνει). Για μας όμως συνάδελφοι το σωματείο (ΕΛΜΕ) είναι ο χώρος στον οποίο μορφοποιούνται τα συλλογικά μας συμφέροντα, οργανώνονται οι αντιστάσεις τους και οι διεκδικητικοί τους αγώνες. Είναι γνωστό (και το τονίζουμε στους νέους συναδέλφους) πως στα εργατικά σωματεία της χώρας μας συμμετέχουν όλες οι πολιτικοσυνδικαλιστικές δυνάμεις, σε αντίθεση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που κάθε κόμμα διαθέτει το δικό του συνδικάτο. Το δε σύστημα εκλογής αντιπροσώπων σ’ αυτά είναι η απλή αναλογική. Και αυτή δεν την χαρίζουμε σε κανένα πολιτικό μόρφωμα. 

Με δεδομένα τα παραπάνω και το ότι καμιά παράταξη δεν διαθέτει στα ΔΣ των πρωτοβάθμιων σωματείων εκλογική αυτοδυναμία, απαιτείται σύνθεση απόψεων, δηλαδή συνεργασίες στη βάση ελάχιστων μεν, αλλά απαραίτητων κοινών προγραμμάτων, ως εγγύηση των συμμετεχόντων στην εκλογή του προεδρείου. Αυτή μας η στρατηγική πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2004-2008. Η προσωρινή απουσία μας από το περσινό ΔΣ, ήταν ταυτόχρονα και απουσία αυτής της πρακτικής.

Σε μια εποχή που ο παγκόσμιος καπιταλισμός, παρά τη βαθιά του κρίση και εξαιτίας αυτής, σκληραίνει, αφού ακόμα δεν έχει συγκροτηθεί παγκόσμια το αντίπαλο δέος, τα όντως ανεξάρτητα σχήματα, όπως η Εκπ. Παρέμβαση Αχαΐας έχουν να προσφέρουν πολλά. Χρειάζονται όμως ένα τετραπλό τρόπο ύπαρξης:

α) Οργανωτική αυτονομία (ειδικά στην τρίτη πόλη της χώρας) για παραγωγή εκπαιδευτικής συνδικαλιστικής πολιτικής πέρα από τα καθεστωτικά κοινοβουλευτικά κόμματα της αριστεράς.

β) Συμμετοχή στο δίκτυο των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων – Κινήσεων για αλληλοτροφοδότηση και αλληλεπίδραση.

γ) Δυνατότητα δράσης πέρα από τη λογική των εκλογικών μηχανισμών, για παρόμοια σχέση με σας τους συναδέλφους, ανεξάρτητα από την πολιτική σας προτίμηση.

δ) Έμφαση σε ενωτικές αγωνιστικές προσπάθειες με επίκεντρο το σωματείο, το κίνημα, τα σχολεία και τις αληθινές ενωτικές πρωτοβουλίες, όχι υποχρεωτικά μέσα στην «αριστερά», αλλά και στην αυτονομία και ανεξαρτησία.

*

Η Εκπ. Παρέμβαση προβάλλει σθεναρά και με επιχειρήματα πάλι σήμερα, ως αυτόνομο μέλος του Δικτύου των Παρεμβάσεων, μια σειρά στρατηγικές κατευθύνσεις, γιατί όντως «το σχολείο βρίσκεται στο σταυροδρόμι», αναλυτικά και απέναντι από την άλλη όχθη:

- Στον τεχνοκρατισμό της γνώσης (ειδικά σε Δημοτικό και Λύκειο), την ενιαία και πλήρη γνώση.

- Στον τεμαχισμό της παιδείας (αναντίστοιχη ύλη με ηλικία, φίλτρα, έλλειψη αντισταθμιστικών μέτρων – βιβλιοθηκών, διδακτική μέσω ερωτήσεων κλειστού τύπου, .. ) το σχολείο για όλα τα παιδιά.

- Στο δήθεν αυτόνομο Λύκειο τη στρατηγική του ενιαίου σχολείου, στο δε διπλό λυκειακό δίκτυο την ώσμωση γνώσεων, δεξιοτήτων και πολιτισμού από νωρίς, και διετή ειδίκευση με πτυχίο. Απαραίτητες προϋποθέσεις, τόσο ο σχεδιασμός από το νηπιαγωγείο, όσο και η ένωση της τεχνικής εκπαίδευσης εντός του Υπ. Παιδείας και μόνο. Το φιλέτο της επαγγελματικής ειδίκευσης και της δήθεν αποκατάστασης των νέων δεν μπορεί να χαρίζεται στους μεγαλοσχολάρχες των ιδιωτικών ΙΕΚ & ΚΕΚ και στα περιφερειακά κέντρα εξειδικεύσεων.

- Στη δήθεν σύγχρονη εξετασιοκεντρική απορριπτική διδακτική (μέσω των ερωτήσεων κλειστού τύπου, κεντρικών τραπεζών θεμάτων και περιφερειακών εξετάσεων)  την ολιστική διδασκαλία και ενεργοποίηση των μαθητών με στόχο την ανάδειξη των κλίσεων όλων των παιδιών. 

- Στο δήθεν  εργαλείο της θεσμικής ατομικής «αξιολόγησης»  προσώπων (δηλ. χειραγώγησης) και δομών (δηλ. κλείσιμο ή γιγάντωση σχολείων) την συλλογική βελτιωτική ανατροφοδότηση και αλληλεπίδραση των εκπαιδευτικών από τη μια και την δημόσια πολιτική «αξιολόγηση» του εκπ. συστήματος (και των γραφειοκρατικών αποφάσεων Ε. Ε., εθν. Κυβερνήσεων και … περιφερειών).

- Στη δήθεν διαφύλαξη της μονοπολιτισμικής πολιτιστικής κληρονομιάς (συχνά φονταμελιστικού εθνικισμού) και στον δήθεν πολυπολιτισμό (συχνά μηδενιστικό ατομιστικό ανταγωνισμό και πελατειακό καταναλωτισμό) τον πολύπλευρο και διαυγή διαπολιτισμό.

- Στη γραφειοκρατική περιφερειοποίηση (προβάλλει) τον ενιαίο και πλήρη δημόσιο χαρακτήρα των σχολείων και την άμεση δημοκρατία στους συλλόγους διδασκόντων.

- Στις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τη μονιμότητα, οργανικότητα αναγκαίου προσωπικού και την πλήρη αναδιανεμητική, μη επαγγελματική, δημόσια ασφάλιση-σύνταξη-περίθαλψη για όλους.

- Στο δήθεν ενιαίο μισθολόγιο (φτωχολόγιο) τη κλαδική σύμβαση, με επίκεντρο την ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό στη λογική των αναγκών και της συλλογικής παραγωγικότητας. Η συνομοσπονδία ας διεκδικήσει τον κατώτατο μισθό.

- Στη συνδικαλιστική υποταγή στη γραφειοκρατία και τον στείρο κομματισμό των αποστειρωμένων ηγεσιών, τις διακλαδικές συνεννοήσεις στη στρατηγική του «ενιαίου συνδικάτου» και τη μεταφορά πρωτοβουλιών στα πρωτοβάθμια σωματεία.

- Στα κελεύσματα πολλαπλών μορφών κομματικού συνδικαλισμού, την πλατιά αγωνιστική και προγραμματική ενότητα κυρίως μέσα στο οργανωμένο κίνημα, μόνιμων και μη (όσο καιρό υπάρχουν).

Συναδέλφισσες, -οι

Είμαστε εδώ, είμαστε ανάμεσά σας. Και όχι μόνο ως εκλογικός μηχανισμός. Οι καιροί, το σχολείο και το σωματείο χρειάζονται ακόμα τις δυνάμεις της  εκπαιδευτικής  αυτονομίας

Πάτρα, 08-11-2009, http://eparemvasiax.wordpress.com/

Αναπτύσσεται ως ανεμοστρόβιλος το κίνημα και των πληβείων της εκπαίδευσης,

δηλαδή της αδιοριστίας, ωρομισθίας και αναπλήρωσης…

Αρχή οι κινητοποιήσεις το Σάββατο 28-11-096 στο κέντρο της ΑΘήνας!!! Διαβάστε τέσσερα καλέσματα:

ι)  Α΄  ΕΛΜΕ ΑΧΑΪΑΣ                                                    Πάτρα, 16/11/2009              

ΜΑΝΙΑΚΙΟΥ 6 & ΚΟΡΙΝΘΟΥ,  ΤΗΛ./FAX: 2610-278776 

aelmeahaias@yahoo.gr,  

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΩΡΟΜΙΣΘΙΩΝ ΣΤΙΣ 28/11/09

 Συναδέλφισσες, -οι

 σας ενημερώνουμε πως το Σάββατο, 28/11 η Ά ΕΛΜΕ θα μισθώσει πούλμαν για την Αθήνα προκειμένου να συμμετάσχουν όσοι επιθυμούν στην κινητοποίηση που οργανώνει το συντονιστικό των ωρομισθίων ενάντια στην εξαγγελία της υπουργού παιδείας για νέο τρόπο πρόσληψης στην εκπαίδευση. Παρακαλούμε να επικοινωνήσετε είτε με τα μέλη του ΔΣ, είτε με τους ωρομίσθιους συναδέλφους Βουλδή Μαίρη ( τηλ. 6944347873) και Μιχαλόπουλο Παναγιώτη (τηλ. 6973824813) για να δηλώσετε συμμετοχή.

ΤΟ ΔΣ

ii) ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ (ΠΕΑ)

                                                              Αρ. Πρωτ.:

                Πάτρα, 22/11/2009
ΠΡΟΣ

• Γραμματέα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας
• Περιφερειακό Δ/ντή Εκπ/σης Δυτ. Ελλάδας
• Διευθυντή Β/θμιας Εκπ/σης Ν. Αχαΐας
• Διευθυντή Α/θμιας      Εκπ/σης Ν. Αχαΐας

ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

Οι νέες εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας, κας Διαμαντοπούλου, περί αλλαγής στον τρόπο διορισμού των εκπαιδευτικών, έχουν δημιουργήσει τεράστια αναστάτωση στην εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς χιλιάδες αναπληρωτές και ωρομίσθιοι βλέπουν τους κόπους τους, ετών ολόκληρων, να διαγράφονται εν μία νυκτί.

Η Π.Ε.Α. δηλώνει απερίφραστα την αντίθεσή της σ’ αυτές τις εξαγγελίες.

Οι εκπαιδευτικοί, αναπληρωτές και ωρομίσθιοι όλων των κλάδων, απαιτούμε να διατηρηθεί το ισχύον μικτό σύστημα διορισμών (ΑΣΕΠ –αναπληρωτές ) και επιπλέον:

• Μαζικοί διορισμοί με παράλληλη μείωση των μαθητών στην τάξη.
• Κατάργηση της ωρομισθίας.
• Θέσπιση «μέγιστου χρόνου παραμονής στην αναπλήρωση» τα δύο διδακτικά έτη καθαρής προϋπηρεσίας
• Αύξηση του ποσοστού μονίμων διορισμών από τους πίνακες αναπληρωτών, που συντάσσονται με κριτήριο την καθαρή προϋπηρεσία στα δημόσια σχολεία αρμοδιότητας Υπουργείο Παιδείας, από 40% σε 50%.
• Άμεση απορρόφηση, και πέραν των ποσοστών μονίμων διορισμών, των αναπληρωτών εκπαιδευτικών που υπάγονται στις κατηγορίες του 30μήνου και 24μήνου.
• Όλες οι προσλήψεις αναπληρωτών-ωρομισθίων στις σχολικές μονάδες αρμοδιότητας Υπουργείο Παιδείας να πραγματοποιούνται από τον Ενιαίο Πίνακα Αναπληρωτών-Ωρομισθίων του Υπουργείο Παιδείας.
• Όχι στο δόκιμο εκπαιδευτικό – Όχι στην περαιτέρω αξιολόγηση.
• Να αναθεωρηθούν οι αναθέσεις μαθημάτων.
• Δημιουργία ολοήμερου σχολείου Β/θμιας.
• Πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα για αναπληρωτές και ωρομίσθιους.

Το σύστημα αυτό των διορισμών καθιερώθηκε κατόπιν πολυετών και μακρών αγώνων και είμαστε πεπεισμένοι ότι εξυπηρετεί όλες τις δίκαιες ανάγκες των εκπαιδευτικών αλλά και της εκπαίδευσης.

Από την κυρία Υπουργό αναμέναμε κινήσεις που να οδηγούν στη γρήγορη απορρόφηση των εκπαιδευτικών, πάντοτε με βάση τις προεκλογικές της εξαγγελίες, και όχι την κατάργηση του ισχύοντος συστήματος, η οποία οδηγεί τους αναπληρωτές και τους ωρομίσθιους στο δρόμο για νέους αγώνες για την εξασφάλιση της εργασιακής τους αποκατάστασης!

Στη δύσκολη αυτή στιγμή, όπου διακυβεύονται τα εργασιακά δικαιώματα χιλιάδων οικογενειών, περιμένουμε την συμπαράσταση και τη στήριξη όλων των φορέων και των πολιτικών παραγόντων στο δίκαιο αγώνα μας.

ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΜΑΣ

                                                            Για το Δ.Σ.

Η Πρόεδρος

Βουλδή Μαίρη

ιιι) ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΕ

 ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΑΣΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

             Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις καλούν τους μόνιμους, αναπληρωτές,  ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς και κάθε προοδευτικό εργαζόμενο να συμμετέχουν μαζικά και δυναμικά σε όλες τις κινητοποιήσεις για την κατάργηση της ελαστικής εργασίας στη δημόσια σχολείο:

• Σάββατο 28/11: Πανελλαδική κινητοποίηση ωρομισθίων – αναπληρωτών, 12.30μ.μ. στα Προπύλαια.
• Δευτέρα 30/11: Στάση εργασίας της ΟΛΜΕ [11-2 και 2-5] και Διδασκαλικών Συλλόγων και Πανελλαδική κινητοποίηση στο Υπουργείο Παιδείας, 12.30, στο σταθμό τρένου «Νερατζιώτισσα». Καλούμε όλα τα Δ.Σ. των εκτός Αττικής ΕΛΜΕ να κηρύξουν συμπληρωματική στάση εργασίας και να οργανώσουν τη μαζική συμμετοχή στην κινητοποίηση που είναι η πρώτη απάντηση του συνδικάτου στο χτύπημα των εργασιακών σχέσεων και στη γενικότερη επίθεση που δέχεται ο χώρος της Παιδείας και της Εργασίας.

Είναι η πρώτη απεργία που καλύπτονται από τα σωματεία  και μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι ωρομίσθιοι και της Π.Δ.Σ.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

ΣΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ Η ΔΥΝΑΜΗ!

                                                                                                                           Αθήνα, 24 Νοέμβρη 2009

paremvaseiwde@gmail.com

ιιιι) ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 23/11

Την Κυριακή 22/11 πραγματοποιήθηκε η πρώτη ανοιχτή Συνέλευση του «Συντονιστικού Πάτρας Ωρομισθίων Εκπαιδευτικών». Η Συνέλευση συζήτησε τις εξελίξεις στο χώρο της εκπαίδευσης μετά τις δηλώσεις Διαμαντοπούλου. Αποφάσισε πως οι προσπάθειες διάλυσης της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας, οι προσπάθειες καταπάτησης των δικαιωμάτων και της αξιοπρέπειάς μας, θα συναντήσουν την αντίδραση του κόσμου της αδιοριστίας. Οι ωρομίσθιοι (με ή χωρίς προϋπηρεσία) και οι αναπληρωτές, μαζί με τους μόνιμους συναδέλφους μας, θα προασπίσουμε το Δημόσιο Σχολείο και θ’ απαντήσουμε ενωμένα και αποφασιστικά στις όποιες προσπάθειες διάσπασής από πλευράς υπουργείου. Αποφασίστηκε:

1.      Συμμετοχή στην Πανελλαδική Κινητοποίηση το Σάββατο 28/11, στις 12.30 μμ στην Αθήνα, στα Προπύλαια. Τα λεωφορεία ξεκινάνε από το πάνω μέρος της πλ. Γεωργίου στις 9.30 πμ. Η Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας και ο Σύλλογος Δασκάλων και Νηπιαγωγών Πάτρας στηρίζουν την κινητοποίηση και μισθώνουν λεωφορείο.

2.      Συμμετοχή στη στάση εργασίας που κήρυξε η ΟΛΜΕ τη Δευτέρα 30/11.

3.      Παρέμβαση από Δευτέρα 23/11 μέχρι και Παρασκευή 27/11 στα σχολεία της Πάτρας και της ευρύτερης περιοχής, για ενημέρωση – συζήτηση με τους συναδέλφους και διανομή καλέσματος.

4.      Επόμενη Συνέλευση του Συντονιστικού, το Σάββατο 5/12.

  Αγωνιζόμαστε για

·        Μόνιμους και μαζικούς διορισμούς με παράλληλη μείωση των μαθητών στην τάξη.

·        Όχι στην απαξίωση της προϋπηρεσίας – όχι στην κατάργηση του πίνακα προϋπηρεσίας.

·        Κατάργηση της ωρομισθίας και όλων των μορφών ελαστικής εργασίας. 

Συντονιστικό Πάτρας Ωρομισθίων Εκπαιδευτικώνsintonistiko.patras@gmail.comhttp://www.oromisthioi.gr/Τηλ. Επικοινωνίας: 6973824813, 6947423369, 6945936709

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ

 Μας κήρυξαν ανοιχτά τον πόλεμο! Ας πάρουν την απάντηση!

Ενιαίος αγώνας καθηγητών-δασκάλων-αδιόριστων-εργαζομένων-νεολαίας

Η ΜΟΝΗ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΥΣΗ!

            Δεν πρόλαβαν να περάσουν οι 40 μέρες της νέας διακυβέρνησης και το νέο πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου αποδεικνύεται το ίδιο αποκρουστικό όσο και της προηγούμενης διακυβέρνησης Σημίτη, που καταδικάστηκε υπό το βάρος της αντιλαϊκής της πολιτικής.

            Φοροληστεία, αυξήσεις στα είδη πλατιάς κατανάλωσης, γενίκευση της ελαστικής και «μαύρης» εργασίας και ταυτόχρονα, για να χρυσωθεί το χάπι, «κοινωνική διαβούλευση» και «ηλεκτρονική διακυβέρνηση»…, τόσο «αξιοκρατική και διάφανη», που από τις χιλιάδες «αφελείς» αιτήσεις, το ΠΑΣΟΚ επιλέγει για γραμματείς των Υπουργείων παλιούς βουλευτές του ή γνωστά Πασοκικά στελέχη…

            Με την τρομοκρατία των αριθμών και τη δαμόκλειο σπάθη της επιτήρησης των Αλμούνια -Τρισέ – Γιούνγκερ, το ΠΑΣΟΚ επιτίθεται σ’ όλα τα μέτωπα, αξιοποιώντας το χέρι βοήθειας που του δίνουν απλόχερα  ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, τον αλληλοσπαραγμό στη ΝΔ, αλλά και την αδυναμία της αριστεράς να αρθρώσει ισχυρό κοινωνικό αντιπολιτευτικό λόγο και -είτε λόγω κυβερνητισμού, είτε λόγω κομματικού απομονωτισμού-  να συγκροτήσει ισχυρό μέτωπο αντίστασης. Την ώρα, μάλιστα, που δεν έχουμε ακόμη αντιμετωπίσει το σύνολο των συνεπειών της δομικής παγκόσμιας  καπιταλιστικής κρίσης.

Καμία προσμονή, καμία αναμονή, καμία συναίνεση!

• Όλοι στις Γενικές Συνελεύσεις και στο δρόμο του αγώνα!
• Ανασύνταξη, ανασυγκρότηση

Στην Εκπαίδευση

            Μετά τις «αυξήσεις» των … 11-19 ευρώ το μήνα, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης για τις γυναίκες από 5-17 χρόνια στο όνομα της «ισότητας», την ουσιαστική αναγνώριση των κολλεγίων και την απελευθέρωση της «εκπαιδευτικής αγοράς», η Υπουργός Παιδείας (εισαγωγέας της γνωστής πρότασης για την αγγλική γλώσσα, της ελαστικής εργασίας και άλλων δεινών), χρεώνοντας στους εκπαιδευτικούς  την κακοδαιμονία του δημόσιου σχολείου, επανέρχεται με τις πρόσφατες εξαγγελίες της:

• Θέλει ένα σχολείο φτηνό, πειθαρχημένο και ευέλικτο, υποταγμένο στην αγορά μέσω της αυτοδιοίκησης.
• Επιδιώκει να αποσυνδέσει το πτυχίο από την εργασία και να το αντικαταστήσει μ’ ένα φάκελο δεξιοτήτων και πιστοποιήσεων.
• Θέλει να καταργήσει στην ουσία τους μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών, γι’ αυτό και επιμένει στην κατάργηση των πινάκων προϋπηρεσίας και στέλνει χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς στην αέναη δουλεία του ΑΣΕΠ, χρησιμοποιώντας τους λαϊκισμούς περί πλεονάζοντος προσωπικού!
• Θέλει να εφαρμόσει τη διετία «δόκιμος εκπαιδευτικός» και τη σκληρή αξιολόγηση· η τελευταία είναι το φύλλο συκής για να τσακίσουν τις εργασιακές σχέσεις.
• Θέλουν μισθολόγιο δύο ταχυτήτων με περικοπή επιδομάτων που κατακτήθηκαν με σκληρούς  αγώνες.
• Μετατρέπουν το σχολείο σε «σχολική μονάδα» που θα λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, με διευθυντή «μάνατζερ».
• Μετατρέπουν τη γνώση σε αποσπασματική κατάρτιση· εξ’ ου και το Υπουργείο «Δια Βίου Μάθησης».
• Διασπούν τον ενιαίο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, εφαρμόζοντας και βαθαίνοντας την πολυτυπία των σχολείων.

Επιπρόσθετα το ΠΑΣΟΚ, κρατώντας και πολλαπλασιάζοντας τη γνωστή διγλωσσία του, ενώ με το’ να χέρι δίνει σπίτι στην Κούνεβα, επικηρύσσοντας τους επίδοξους δολοφόνους της, την ίδια ώρα διατηρεί το δουλεμπορικό καθεστώς των «ενοικιαζόμενων εργαζομένων»!

 Η δημοκρατία, η αλληλεγγύη, τα πολιτικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα βρίσκονται στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών, την ώρα που ο Δεκέμβρης 2008 πλανάται ως φάντασμα πάνω από την Παιδεία και την κοινωνία.

Αναζητείται σχέδιο δράσης για κοινωνική-εργατική αντιπολίτευση μέσω των αγώνων μας

            Απέναντι στις ξεψυχισμένες ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος, στους «δούρειους ίππους» και στα συνδικαλιστικά κουφάρια ελεφάντων, πρέπει ΤΩΡΑ να προβάλουμε ένα αξιόπιστο πρόγραμμα ανασύνταξης, ενότητας, επανεκκίνησης  των πρωτοβάθμιων σωματείων.

• Χρειαζόμαστε να υπερβούμε επιθετικά την αδράνεια του συνδικαλιστικού κινήματος και δάσκαλοι – καθηγητές να οργανώσουμε τώρα Γενικές Συνελεύσεις, συσκέψεις, περιοδείες.
• Να ενημερώσουμε τα σχολεία. Να κηρύξουν οι ΕΛΜΕ στάσεις εργασίας, συμπληρώνοντας τη στάση εργασίας της ΟΛΜΕ για τις 30 Νοέμβρη και να παλέψουμε να έχει επιτυχία η πανελλαδική κινητοποίηση έξω από το Υπουργείο Παιδείας στη 1 μμ. Πάμε με όλα τα βασικά μας αιτήματα και κύρια αιχμή το ζήτημα των προσλήψεων αποκλειστικά  εκπαιδευτικών και την κατάργηση κάθε ελαστικής μορφής απασχόλησης στο δημόσιο σχολείο.
• Να οργανώσουμε στις 7 Δεκέμβρη -επέτειο της δολοφονίας του Α. Γρηγορόπουλου- πανελλαδικές κινητοποιήσεις, με απεργίες και στάσεις εργασίας.
• Να καταθέσουμε από κοινού με τους δασκάλους Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, περιγράφοντας τα ιστορικά και επίκαιρα αιτήματά μας.

ü Άμεση αύξηση των δαπανών για την Παιδεία τουλάχιστον στο 5% του ΑΕΠ – 15% του προϋπολογισμού.

ü Χρηματοδότηση των Ταμείων  [2δις 100 εκ. ευρώ για ΤΠΔΥ και ΟΠΑΔ μέχρι το τέλος του 2009, προκειμένου να ανταποκριθούν στις άμεσες ανάγκες των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων δημοσίων υπαλλήλων].

ü Πλήρης σύνταξη με 30 χρόνια εργασίας. Κατάργηση του ισχύοντος αντιασφαλιστικού – αντισυνταξιοδοτικού πλαισίου (νόμοι «Σιούφα», «Ρέππα», «Πετραλιά»).

ü Αυξήσεις στους μισθούς-συντάξεις, με 1.400 ευρώ καθαρά στο εισαγωγικό και αναλογικά σε όλα τα κλιμάκια.

ü Κατοχύρωση του δικαιώματός μας για  υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας εφ’ όλης της ύλης. Ενσωμάτωση των γενικών επιδομάτων στο βασικό μισθό. Ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη.

ü Ενιαίο δημόσιο δωδεκάχρονο σχολείο για όλα τα παιδιά και μέτρα αντισταθμιστικής εκπαίδευσης.

ü  Ένταξη των παιδιών προσφύγων-μεταναστών-αλλοδαπών στο δημόσιο σχολείο, στήριξη όλων των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης.

ü 20 μαθητές στο τμήμα, 10 στις κατευθύνσεις και τα εργαστήρια.

ü Κατάργηση όλων των μορφών μαθητείας και μονομερούς – «ευέλικτης γνώσης». Ένταξη όλων των σχολείων που υπάγονται σε άλλα υπουργεία στο Υπ. Παιδείας (ΟΑΕΔ κ.λπ.).

ü Αναδιαμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων, ώστε να σταματήσει η θεσμική αποβλάκωση και η γνώση «μιας χρήσης».

ü Κατάργηση της βάσης του «10».

ü Μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών – κατάργηση των stage – κατάργηση ΤΩΡΑ του θεσμού του ωρομισθίου και του αναπληρωτή [εκτός των περιπτώσεων πραγματικής αναπλήρωσης, όπως ασθένειες, άδειες κύησης κλπ].

ü Ετήσια περιοδική επιμόρφωση των  εκπαιδευτικών στα Πανεπιστήμια, με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.

ü Όχι στην αξιολόγηση-χειραγώγηση εκπαιδευτικών και σχολικών μονάδων και στην περιφερειακότητα-διάλυση.

ü Διαφωνούμε κατηγορηματικά με τις περιφερειακές εξετάσεις και με οποιαδήποτε κατεύθυνση περιφερειακής οργάνωσης της εκπαίδευσης (διορισμοί, διαχείριση προσωπικού, αναλυτικά προγράμματα, κ.λπ.)

ü Κατάργηση των ΣΔΙΤ.

ü Κατάργηση του νόμου για τα κολλέγια. Άμεση ανάκληση των αδειών που έδωσε προεκλογικά η προηγούμενη πολιτική ηγεσία του Υπ. Παιδείας.

ü Να επανέλθουν υπό κρατικό έλεγχο ο ΟΣΚ και ο ΟΕΔΒ.

ü Μοριοδότηση  παντού για οποιαδήποτε υπηρεσιακή μετακίνηση – όχι στο ρουσφέτι.

                                                                                                                     Αθήνα, 23-11-2009

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Της Ντίνας Ρέππα

 εκπροσώπου των Παρεμβάσεων Κινήσεων  Συσπειρώσεων στο Δ.Σ. της ΔΟΕ

www.paremvasis.gr,   paremvasisntina@gmail.com

τηλ. Επικοινωνίας 6974750410

Αλήθειες και ψέματα της συνάντησης ΔΟΕ-Διαμαντοπούλου

Καμιά ουσιαστική αλλαγή στους σχεδιασμούς του ΥΠΕΠΘ

Πιεσμένο το ΥΠΕΠΘ από τη θύελλα αντιδράσεων

Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός σε ρόλο πυροσβέστη της οργής  του εκπαιδευτικού σώματος με αντάλλαγμα την απόσπαση αοριστολογιών

Τι δήλωσε η ηγεσία του ΥΠΕΠΘ:

• Για τις προσλήψεις

Καμία απολύτως απάντηση και δέσμευση δε δόθηκε για τον αριθμό των προσλήψεων. Αντίθετα η τοποθέτηση ότι πρέπει να είμαστε κι ευχαριστημένοι που δεν παγώνουν και στην εκπαίδευση όπως στο υπόλοιπο δημόσιο, η επιμονή στο πλεονάζον προσωπικό χρησιμοποιώντας στοιχεία του ΟΟΣΑ ότι το 50% των εκπαιδευτικών δεν είναι στην τάξη, η ανάλυση της «τραγικής» κατάστασης της ελληνικής οικονομίας, προετοιμάζουν το έδαφος για δραστικές περικοπές.

Αρνήθηκε να τοποθετηθεί για τις θέσεις εικαστικών που θεσμοθέτησε ο 1566/’85 καθώς επίσης και για τον αριθμό των προσλήψεων νηπιαγωγών.

Αρνήθηκε να τοποθετηθεί συγκεκριμένα, πότε θα καλύψει τα 1.000 κενά που το ΥΠΕΠΘ έδινε πριν ένα μήνα για την πρωτοβάθμια. Σε επιμονή μας, απάντησε ότι υπέγραψε την ημέρα εκείνη κάποιες προσλήψεις που μετά από δυο ώρες αποδείχτηκε ότι ήταν 64(!!!) εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας.

• Για τον τρόπο πρόσληψης

Επέμεινε στις αρχικές της δηλώσεις ότι όλες οι προσλήψεις θα γίνονται με απαραίτητη προϋπόθεση την επιτυχία στον ΑΣΕΠ ο οποίος θα είναι ετήσιος. Πρόσθεσε ότι θα προσμετράται και η προϋπηρεσία χωρίς να γίνει συγκεκριμένη στο πώς.

Αρνήθηκε να πάρει θέση και παρέπεμψε στη διαβούλευση το απλό ερώτημα που της θέσαμε «τι θα συμβαίνει όταν ένας εκπαιδευτικός περάσει στον ΑΣΕΠ, δουλέψει ως αναπληρωτής, πάρει μόρια για τη χρονιά εκείνη και την επόμενη δεν περάσει στον ΑΣΕΠ; Θα ξαναδουλέψει ή όχι;». Τόνισε και πάλι ότι οι πίνακες θα σταματήσουν να τροφοδοτούνται από φέτος. Δήλωσε ότι για φέτος θα ισχύσει το παλιό καθεστώς και ότι θα υπάρχει μεταβατική περίοδος μετά την ψήφιση του νόμου. Αρνήθηκε να τοποθετηθεί για τη διάρκεια της και για ποιο τμήμα από τους χιλιάδες αδιόριστους θα αφορά.

Σε συζήτηση για την αξία των πτυχίων ως προϋπόθεση διορισμού, χλευάστηκαν από την ηγεσία του ΥΠΕΠΘ τα Πανεπιστήμια και αμφισβητήθηκε καθαρά το πτυχίο εκπαιδευτικού που παρέχουν. Από την πλευρά του ΥΠΕΠΘ έπεσε ακόμα και η σκέψη της συνέντευξης για να βεβαιώνεται η εκπαιδευτική ικανότητα των υπό πρόσληψη εκπαιδευτικών, όχι φυσικά (ακόμα;) ως θέση αλλά ως ερώτημα εναλλακτικής λύσης απέναντι στον ΑΣΕΠ. Η ομοσπονδία οφείλει να αντιπαλέψει κάθε τρόπο πρόσληψης που ακυρώνει την αξία των πτυχίων και οδηγεί στη συνεχή αξιολόγηση-χειραγώγηση. Το εκπαιδευτικό κίνημα δε θα επιτρέψει να επανέλθουν από την πίσω πόρτα απόψεις που ακούστηκαν στη συνάντηση, όπως το πόρισμα Δήμου του 1998, που έχουν απορριφθεί από τον κλάδο.

• Για το «δόκιμο» εκπαιδευτικό

Σχετικά με το θεσμό του «δόκιμου» (υπάρχει στη νομοθεσία αλλά είναι ανενεργός) επιχειρηματολόγησε για την ανάγκη να υπάρχει διαδικασία που να αξιολογεί αν ένας εκπαιδευτικός κάνει για την τάξη. Αναφέρθηκε μάλιστα, ότι οι υπηρεσίες του Υπουργείου έχουν καταγεγραμμένο ότι το 17% των εκπαιδευτικών που βρίσκονται στην τάξη είναι ακατάλληλοι(!!!). Μετά από επιμονή μας να μας εξηγήσει πώς καταγράφεται αυτό το ποσοστό αναφέρθηκε σε καταγγελίες γονιών(!!!) που υπάρχουν στις υπηρεσίες του ΥΠΕΠΘ. Είναι τουλάχιστον εξοργιστικό να κάνει χρήση ένα υπουργείο των καταγγελιών που φυσικά δεν έχουν αποδειχθεί, για να προχωρήσει σε πολιτική υποταγής και χειραγώγησης των εκπαιδευτικών. Είναι απολύτως κατανοητός ο ρόλος που θέλει να δώσει και στην ηλεκτρονική διαβούλευση και στον ηλεκτρονικό ρουφιάνο που θέλει να εγκαθιδρύσει ώστε να δέχεται καταγγελίες. Η ομοσπονδία δε δικαιούται να μπει σε συζήτηση για το ρόλο του δόκιμου με απόψεις περί παρατηρητή εκπαιδευτικού δίπλα στο δόκιμο κ.λπ. που ακούστηκαν στη συνάντηση. Μια τέτοια στάση που αφήνει περιθώρια συζήτησης με το ΥΠΕΠΘ για τα θέματα αυτά είναι το λιγότερο επικίνδυνη.

• Για το θεσμό της ωρομισθίας

Ξεκαθάρισε ότι η κατάργηση της ωρομισθίας ΔΕΝ αφορά το σημερινό ολοήμερο που δεν το θεωρεί ολοήμερο. Ξεκαθάρισε επίσης, ότι και στο ολοήμερο στο οποίο αναφέρεται θα υπάρχει ο θεσμός του ωρομίσθιου για ειδικές περιπτώσεις που αρνήθηκε όμως να συγκεκριμενοποιήσει. Αν αυτό συνδυαστεί με τις προγραμματικές της δηλώσεις για μόνιμο προσωπικό στα βασικά μαθήματα, καταλαβαίνει κανείς ότι μόνο για κατάργηση δε μιλάει.

• Για τις μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις

Οι διορισμοί, θα γίνονται κεντρικά από το υπουργείο, (του οποίου οι εκπαιδευτικοί είναι και θα παραμείνουν υπάλληλοι), στις διευθύνσεις αλλά και σε συγκεκριμένα σχολεία. Ο εκπαιδευτικός θα υποχρεώνεται να παραμένει στη θέση του για τρία χρόνια (αντί ενός που ισχύει για τις γενικές τάξεις και δυο για τις σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής).  Θα αποσπάται μόνο αν θα στέλνεται αντικαταστάτης του. Θα παίρνει τα μόρια της θέσης στην οποία πραγματικά υπηρετεί κι όχι της οργανικής του.

• Για την ειδική αγωγή

Θα γίνει συνολική συζήτηση για το ζήτημα της ειδικής αγωγής, άφησε να εννοηθεί ότι ίσως προχωρήσει σε νέο νομοσχέδιο, αποδέχτηκε τη θεσμοθέτηση οργανικών θέσεων, με σαφή άρνηση δέσμευσης για τον αριθμό, και με προσανατολισμό διορισμού των αναπληρωτών ειδικής αγωγής μέσω ΑΣΕΠ. Δεν ξεκαθάρισε τι θα κάνει με τα σεμινάρια 400 ωρών υποστηρίζοντας ότι οι πανεπιστημιακοί έχουν διφορούμενες απόψεις.

• Για τα στελέχη εκπαίδευσης

Θα προχωρήσει σε νέο νόμο για τα στελέχη εκπαίδευσης και με βάση αυτόν θα γίνει η συνολική αλλαγή.

• Για τους μισθούς

Δεν προχώρησε σε καμία απολύτως δέσμευση. Υπερτόνισε τη δύσκολη συγκυρία, την τραγική οικονομική κατάσταση, το σφιχτό προϋπολογισμό, τόνισε ότι όλα σχετίζονται με το σύνολο των μεταρρυθμίσεων και των αλλαγών σε εκπαιδευτικά, εργασιακά, αξιολόγηση και αμοιβή και πήρε άλλη μια βδομάδα παράταση για να τοποθετηθεί.

Από τη συζήτηση με την ηγεσία του Υπουργείου έγινε απολύτως φανερό ότι:

· ΔΕΝ ήθελαν να δεσμευτούν σε τίποτα απολύτως. Κρατούσαν επιθετική στάση απέναντι σε κάθε προτροπή να γίνουν συγκεκριμένοι. Η αοριστολογία και η αντίληψη ότι θα υπάρξει διαβούλευση δέκα ημερών στο διαδίκτυο κυριάρχησε.

· Η στοχοποίηση των εκπαιδευτικών είναι γραμμή του υπουργείου. Άσχετα με το κάθε φορά ύφος που χρησιμοποιεί το πολιτικό προσωπικό, βάση της αντίληψής τους είναι να ρίξουν τα βάρη στις πλάτες των εκπαιδευτικών για όλα τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η πολιτική των κυβερνήσεων στην εκπαίδευση. Ακόμα και εξώφθαλμες ανεπάρκειες του κρατικού μηχανισμού, όπως η αντικατάσταση των εκπαιδευτικών που μετατίθενται ή αποσπώνται σε άλλη θέση, πάει να φορτωθεί στο εκπαιδευτικό σώμα. Αφού το κράτος δε θέλει να δώσει χρήματα για προσλήψεις, να μη γίνονται αποσπάσεις. Καταλαβαίνει κανείς τι θα γίνει του χρόνου με τις εκπαιδευτικές άδειες και τα διδασκαλεία, όπως επίσης πώς θα εννοεί την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών το ΥΠΕΠΘ (ούτε κατά διάνοια με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα).

· Η εντατικοποίηση, η αξιολόγηση, η πειθάρχηση είναι βασικές προτεραιότητες της κυβέρνησης. Η συζήτηση περί ορθολογικής κατανομής του προσωπικού γίνεται για να προχωρήσει σε δραστική μείωση των διορισμών χωρίς μεγάλο κοινωνικό κόστος. Συκοφαντεί αυτονόητα δικαιώματα των εργαζόμενων, όπως να μη δουλεύουν ελαστικά εργαζόμενοι, να μη διορίζονται στα 40 τους και να παραμένουν μακριά από τις οικογένειες τους, να μη παίρνουν μισθούς πείνας και να βρίσκονται για χρόνια μακριά από τον τόπο καταγωγής τους πληρώνοντας νοίκια και μετακινήσεις. Χλευάζει το πτυχίο ως βασικό προσόν εργασίας, θεωρεί το εκπαιδευτικό δυναμικό είτε εργάζεται είτε είναι αδιόριστο ως κατά βάση ανίκανο να βρίσκεται στην τάξη, που γι’ αυτό πρέπει να το αξιολογεί συνεχώς ώστε να διαλέγει τους ικανούς. Ονοματίζει ανεπαρκείς τους εκπαιδευτικούς που δε θα περνάνε από τη λαιμητόμο του ΑΣΕΠ.

· Βάζει στο στόχαστρο τους νέους εκπαιδευτικούς ως τον πιο αδύναμο κρίκο για να ξεκινήσει επίθεση στο σύνολο των εκπαιδευτικών. Η επιλογή του ΑΣΕΠ ως βασικό προσόν διορισμού έχει στόχο την αμφισβήτηση της εκπαιδευτικής ικανότητας των νέων εκπαιδευτικών, επιδιώκει τη νομιμοποίηση της ανάγκης συνεχούς αξιολόγησής τους και φυσικά θα χρησιμοποιηθεί ως η κερκόπορτα για να προχωρήσουν στην αξιολόγηση-χειραγώγηση του συνόλου των εκπαιδευτικών. 

· Ανοίγει όλα τα ζητήματα γνωρίζοντας ότι δεν είναι όλα το ίδιο σοβαρά, έτσι ώστε να μπορεί να αφαιρέσει από το προτεινόμενο πακέτο κάποιες δευτερεύουσες πλευρές, κρατώντας την κυρίαρχη επιλογή που είναι ο ΑΣΕΠ και η αξιολόγηση για όλους.

· Το ΥΠΕΠΘ έχει επίγνωση της οργής που δημιούργησε στη βάση των εκπαιδευτικών γι’ αυτό με τη συνδρομή του κυβερνητικού συνδικαλισμού επιδιώκει να αλλάξει το ύφος, να κατεβάσει τους τόνους ώστε να μη θυμίζει τις μέρες της υπουργού κας Γιαννάκου, για να μπορέσει να εξασφαλίσει τους όρους να περάσουν οι κεντρικές επιδιώξεις.

· Το ΥΠΕΠΘ φοβάται πραγματικά το εκπαιδευτικό κίνημα. Οι δηλώσεις της υπουργού εξόργισαν τους εκπαιδευτικούς και το υπουργείο το γνωρίζει. Η πρόσφατη εκλογική νομιμοποίηση είναι φανερό ότι εξαντλείται γρήγορα και η δυσαρέσκεια από το σύνολο της κυβερνητικής πολιτικής κυριαρχεί (προϋπολογισμός, ασφαλιστικό κ.λπ.).

· Το σχολείο της αγοράς είναι βασική κυβερνητική επιλογή. Το ΥΠΕΠΘ θα επιδιώξει να προωθήσει όλες τις αναδιαρθρώσεις που το υπηρετούν, όπως η περιφερειακότητα, η αποκέντρωση, η αξιολόγηση, το ολοημέρο σχολείο, η σύνδεση με τις επιχειρήσεις και την αγορά κ.λπ.

Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός σε ρόλο πυροσβέστη

 Από την Τρίτη 16/11 που κλείστηκε το ραντεβού με την ηγεσία του υπουργείου η πλειοψηφία (ΠΑΣΚ-ΔΑΚΕ) στη ΔΟΕ αρνήθηκε κάθε αγωνιστική πρωτοβουλία. Είναι φανερό ότι ο κυβερνητικός συνδικαλισμός της ΠΑΣΚ επιδίωκε η συνάντηση και το δελτίο τύπου που θα εξέδιδε η ομοσπονδία να κατευνάσει την οργή των εκπαιδευτικών ώστε κατ’ αρχήν να περάσει ο σκόπελος των Γενικών Συνελεύσεων της εβδομάδας αυτής. Γι’ αυτό και οι ερωτήσεις που τέθηκαν προς την υπουργό στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έβαζαν τα κομβικά θέματα και κυρίως δεν πίεζαν για σαφείς απαντήσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, γίνονταν για να αποσπάσουν αοριστολογίες που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν επικοινωνιακά (π.χ. για την κατάργηση της ωρομισθίας) και φυσικά με την ταχτική της φημολογίας (π.χ. οικονομικά).

Η ταχτική αυτή είναι ταχτική ήττας. Το ΥΠΕΠΘ φοβάται το κύμα οργής που βλέπει να  διογκώνεται. Η συναίνεση στις κυβερνητικές επιλογές, ο επικίνδυνος δρόμος διαλόγου με αυτές, η άρνηση κινητοποιήσεων ώστε να εκφραστεί μαζικά, μαχητικά και αποφασιστικά η αντίθεση των εκπαιδευτικών, «οι εκδουλεύσεις» και οι επικοινωνιακές «συμβουλές» εξυπηρετούν την κυβέρνηση αλλά όχι τα δικαιώματα των εκπαιδευτικών και των μαθητών.

ΑΝΤΙΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΤΤΑΣ

ΜΕ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΠΘ

Για το εκπαιδευτικό κίνημα οι ανακοινώσεις του Υπουργείου Παιδείας δεν είναι βάση συζήτησης. Διεκδικούμε τα αιτήματά μας για μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, για κατάργηση της ελαστικής εργασίας, για κατάργηση του ΑΣΕΠ, για μαζικούς διορισμούς, ενάντια στην αξιολόγηση – χειραγώγηση. Θα βρεθούμε απέναντι σε κάθε προσπάθεια μοιράσματος της φτώχειας, θα αποκαλύψουμε κάθε απόπειρα συναίνεσης, θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις για ένα μαχητικό αποφασιστικό κίνημα ανατροπής.

Καλούμε τους εκπαιδευτικούς να συμμετέχουν μαζικά στις αγωνιστικές πρωτοβουλίες του επόμενου διαστήματος με πρώτες το Σάββατο 28/11 στις 12.30 μ.μ. στα Προπύλαια και τη Δευτέρα 30/11 στις 12.30 μ.μ. στο ΥΠΕΠΘ.

ΠΗΓΗ: http://www.alfavita.gr/ank_b/ank23_11_715.php

Των Χρήστου Κάτσικα – Κώστα Θεριανού

                Πριν λίγες μέρες (20/11/2009) το ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (ΣΠΔΕ) παρέδωσε στο Υπουργείο Παιδείας τις ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ για την σχολική εκπαίδευση και το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ανάμεσα στις προτάσεις του υπάρχει και σχετικό εδάφιο για την αξιολόγηση:

Άξονας εκπαιδευτικής στρατηγικής η αξιολόγηση. Πρέπει να διέπει όλο το εκπαιδευτικό σύστημα, με συνεχείς διορθωτικές παρεμβάσεις για δραστική μείωση των προβλημάτων και για την εξασφάλιση  ποιότητας στην  εκπαίδευση.

-     Νέο νομοθετικό πλαίσιο με άλλη περιγραφή στόχων για την αξιολόγηση.

-     Έμφαση στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος και τού εκπαιδευτικού έργου κατά σχολικές μονάδες, νομό, περιφέρεια, πανελλαδικά.

-     Συνολική, σύνθετη, ενιαία εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση (όπως η πρόταση του Π.Ι.).

-     Ανεξάρτητος φορέας αξιολόγησης του συστήματος, στελεχωμένος από ειδικούς επιστήμονες και έμπειρους εκπαιδευτικούς.

-     Ανάγκη επιμόρφωσης εκπαιδευτικών πριν από κάθε αξιολόγηση.

-     Δοκιμαστική εφαρμογή συστήματος αξιολόγησης.

-     Δημιουργία παρατηρητηρίου στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο για θέματα ποιότητας της εκπαίδευσης (αξιολόγηση, επιμόρφωση κ.ά.)

                Και ενώ αναφέρεται ότι η αξιολόγηση είναι «άξονας εκπαιδευτικής στρατηγικής» κ.λπ. πουθενά δεν αναφέρονται τα κριτήρια με τα οποία θα γίνεται η αξιολόγηση. Αντί αναφοράς κριτηρίων η πρόταση παραπέμπει σε άλλη πρόταση του Π.Ι., η οποία όμως ενώ είναι ένα κείμενο 20 περίπου σελίδων που αναφέρεται στην ανάγκη και στα «καλά» της αξιολόγησης, τελικά αποφεύγει πάλι να εκθέσει τους δείκτες και τα κριτήρια που θα χρησιμοποιηθούν συγκεκριμένα για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου.

                Δεν είναι λίγοι οι εκπαιδευτικοί που βουτηγμένοι στην εγκατάλειψη του δημόσιου σχολείου, τη μόνιμη υποχρηματοδότησή του, βλέπουν τους «ειδικούς επιστήμονες» και την «αξιολόγηση» σαν ένα διακόπτη που το πάτημά του μπορεί να φωτίσει το σκοτεινό τούνελ. Και νομίζουν ότι η «αξιολόγηση» από «ειδικούς» θα είναι μια «ουδέτερη διαδικασία» που θα τους ανταμείψει για τις προσπάθειες τους, ενώ θα βάλει τα της εκπαίδευσης σε τάξη.

                Όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Όπου έγινε αξιολόγηση (Αγγλία, Η.Π.Α., Βέλγιο, Νέα Ζηλανδία, Αυστραλία) είχε ως απώτερο στόχο την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Το «κυνήγι των αναξίων» μεταβλήθηκε σε «κυνήγι των μαγισσών», καθώς οι μαθητές από τα λαϊκά στρώματα, που καθημερινά φτωχοποιούνται σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, δεν βελτίωσαν ουσιαστικά τις επιδόσεις τους. Οι εκπαιδευτικοί για να επιβιώσουν μεταβλήθηκαν σε «συμβολαιογράφους επιδόσεων» μανατζάροντας τους μαθητές τους για να γράψουν καλά στα σταθμισμένα τεστ και παραμερίζοντας τον ουσιαστικό παιδαγωγικό τους ρόλο που είναι η παιδεία και κριτική σκέψη.

                Δεν είναι λίγοι οι καλοπροαίρετοι εκπαιδευτικοί που πιστεύουν ότι μπορεί να υπάρξει άλλη αξιολόγηση, μια εσωτερική αξιολόγηση που θα αναδεικνύει τα προβλήματα του σχολείου. Αξίζει στο σημείο αυτό να παραθέσουμε ορισμένα αποσπάσματα από το τελευταίο έργο του John MacBeath (στον οποίο παραπέμπει η πρόταση του Π.Ι.) και των συνεργατών του στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα της αυτοαξιολόγησης, το οποίο έχει εκδοθεί και στη χώρα μας (John MacBeath κ.ά. Η αυτοαξιολόγηση στο ευρωπαϊκό σχολείο. Πως άλλαξαν όλα, εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2005):  

«Η επίδοση των μαθητών στις εξετάσεις είναι κάτι που μπορεί να μετρηθεί και να συγκριθεί» (σ.110)

«Οι επιδόσεις σας στην ιστορία ή στη βιολογία εξαρτώνται από την αποτελεσματικότητα των καθηγητών σας» (σ.113)

«είναι εύκολο να κατηγορείς τα πάντα, τους κακούς μαθητές, τους αδιάφορους γονείς, την έλλειψη εξοπλισμού, την ανεπαρκή κρατική χρηματοδότηση» (σ.118), «η αξιολόγηση θα πρέπει να είναι μια συνεχής διαδικασία, ενσωματωμένη στη σχολική ζωή» (σ.119)

«Από τη μια πλευρά να έχουμε μια ευρεία αξιολόγηση, που θα εξετάζει το σχολείο στο σύνολο του, κάτι σαν τις γενικές εξετάσεις που κάνουν οι άνθρωποι – πίεση, σφυγμό, χοληστερίνη, καταλαβαίνετε. Και από την άλλη μια εμβάθυνση με πιο ευαίσθητα εργαλεία, που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε επίπεδο τάξης και θα μας επιτρέπουν να εξετάζουμε σαν σε μικροσκόπιο, όλες τις μικρές λεπτομέρειες, τις μικρές ανακατατάξεις της καθημερινότητας» (σ.121)

Και για όλους όσους ακόμη πιστεύουν ότι επειδή εργάζονται με όλη τους την ψυχή και με μεράκι μέσα στο σχολείο αρκεί για την αυτοαξιολόγηση ο καλός λόγος των μαθητών τους και των συναδέρφων τους ο John MacBeath και οι συνεργάτες του διαλύουν και τις τελευταίες αυταπάτες τους:

«Οι μαθητές λένε ότι οι εκπαιδευτικοί είναι καλοί στη δουλειά τους, οι εκπαιδευτικοί λένε ότι το σχολείο έχει καλή φήμη. Σύμφωνοι, αυτή είναι απλώς η γνώμη τους…».

Πώς μπορεί κατά τους θεωρητικούς της αυτοαξιολόγησης να αποδειχθεί η εγκυρότητα της κρίσης όσων συμμετέχουν σε αυτήν; Ιδού η απάντηση:

«όταν οι μαθητές έλεγαν ότι οι καθηγητές ήταν αποτελεσματικοί, αυτό επιβεβαιώνονταν και από τη μέτρηση της προόδου των μαθητών» (σ.135).

Δηλαδή από την επίδοση των μαθητών στις εξετάσεις.

Να το πούμε για άλλη μια φορά: οι εκπαιδευτικοί θα αξιολογηθούν από την επίδοση των μαθητών στις εξετάσεις. Όχι όμως τις σημερινές ενδοσχολικές εξετάσεις που σύμφωνα με τους «τεχνικούς» της αξιολόγησης πάσχουν από έλλειψη εγκυρότητας. Από εξετάσεις εθνικές ή περιφερειακές, οι οποίες θα παράσχουν τα απαραίτητα στοιχεία για συγκρίσεις του ίδιου σχολείου μέσα στο χρόνο, διαφορετικών εκπαιδευτικών στο ίδιο σχολείο, σχολείων στην ίδια περιοχή, περιοχών μεταξύ τους κ.λπ. Οι προτάσεις Μπαμπινιώτη για τις εξετάσεις έρχονται και πιάνουν σαν γρανάζι πάνω σε αυτή την «αξιολογική μηχανή».       

            Συμπληρωματικά παραθέτουμε παρακάτω ένα κείμενο των Χρήστου Κάτσικα – Κώστα Θεριανού –Θανάση Τσιριγώτη – Γιώργου Καββαδία από το βιβλίο : Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ)

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
ΕΠΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ

Ποιος, ποιον και γιατί

              Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχει δημόσια συζήτηση για τα προβλήματα του Ελληνικού σχολείου που να μην περιλαμβάνει στο «μενού» της ως κύριο, μάλιστα, «πιάτο» την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.

              Μόνιμοι προσηλυτιστές της κοινής γνώμης, δημοσιογράφοι και πανεπιστημιακοί, «παλατιανοί» συγγραφείς, τεχνοκράτες και «ειδικοί», συνδικαλιστές της αριστοκρατίας, χρόνια τώρα, με γλώσσα που αποκρύπτει αριστοτεχνικά την αλήθεια και τους κώδικες αποκρυπτογράφησής της, εγχαράσσουν στο «σκληρό δίσκο» της κοινής γνώμης, ως αυτονόητο, ότι «η κακοδαιμονία του Ελληνικού σχολείου είναι αποτέλεσμα της έλλειψης αξιολόγησης-ελέγχου των εκπαιδευτικών».

Το έδαφος, βεβαίως, είναι εύφορο για την υποδοχή του «αυτονόητου», κοντολογίς, για την άκριτη υιοθέτηση, ως φυσικής και εύλογης, της απαίτησης «να ξεκαθαρίσει επιτέλους το εκπαιδευτικό τοπίο από την κόπρο του Αυγεία». Η αυξανόμενη δυσαρέσκεια των γονέων που αναγκάζονται να «τραυματίζουν» τους οικογενειακούς τους προϋπολογισμούς  πληρώνοντας ακριβά -σε καθεστώς «Δημόσιας και Δωρεάν εκπαίδευσης»- το κόστος του εισιτηρίου για την πολυπόθητη είσοδο των παιδιών τους στην Πανεπιστημιακή εκπαίδευση, σε συνδυασμό με την κατακόρυφη πτώση της αποδοτικότητας της «επένδυσης», πριμοδοτεί την οικοδόμηση πεποιθήσεων σύμφωνα με τις οποίες, αν ένας μαθητής δεν μαθαίνει γράμματα στο σχολείο, ή αναγκάζεται να πληρώνει φροντιστήριο ή το απολυτήριό του δεν του εξασφαλίζει μια θέση στην αγορά εργασίας, για όλα αυτά και γι΄ άλλα πολλά ευθύνεται ο εκπαιδευτικός, ο οποίος είναι «αναποτελεσματικός ή άπειρος ή τεμπέλης ή ανίκανος» τόσο όσο και ένας υδραυλικός που δεν μπορεί να επισκευάσει μια βρύση ή ένας γιατρός που δεν είναι ικανός να θεραπεύσει μια γρίπη !

Έτσι αν κανείς ανιχνεύσει το «σώμα» της εκπαιδευτικής «μεταρρύθμισης» (νομικό πλαίσιο 1997-1998 και ρυθμίσεις 1999 – 2002) η αξιολόγηση των μαθητών και η «αξιολόγηση-υπηρεσιακή κρίση» του εκπαιδευτικού προβάλλεται όχι ως πολιτική επιλογή ή ρυθμιστική παρέμβαση του ΥΠΕΠΘ αλλά ως παιδαγωγική-εκπαιδευτική αναγκαιότητα και στη βάση αυτή μεθοδεύεται η θεωρητική της τεκμηρίωση, σύμφωνα με την οποία «το σύστημα αξιολόγησης στοχεύει στην ανάπτυξη και εξειδίκευση των προσόντων των εκπαιδευτικών».

    Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Στα πλαίσια αυτά, οφείλουμε να επαναφέρουμε τη συζήτηση για τα ζητήματα της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού, ερχόμενοι σε ρήξη με την εικονική αναπαράσταση της πραγματικότητας, με τις «αρχάριες» αυταπάτες για την εκπαίδευση και τους βολικούς της μύθους.

Θεωρούμε ότι για να «μιλήσει» κανείς για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού πρέπει να απαντήσει σε ένα βασικό ερώτημα που συνοψίζεται σε λίγες λέξεις: ποιος αξιολογεί, ποιον αξιολογεί, γιατί τον αξιολογεί;

Ας, δούμε, λοιπόν, επί της ουσίας  την απάντηση στο παραπάνω ερώτημα.

·     1. ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΕΣ

Οι περισσότερες θεωρητικές προσεγγίσεις αναφέρονται στην «αξιολόγηση» ως έννοια «καθ΄ εαυτή», πέρα και πάνω από ιστορικούς και κοινωνικούς προσδιορισμούς. «Οι πάντες αξιολογούν τους πάντες και τα πάντα» είναι η φράση που συμπυκνώνει ποικίλες ιδεαλιστικές προσεγγίσεις, που προβάλλουν την υπερ-κοινωνικότητα και την αιωνιότητα των αξιών.

Επιχειρώντας ένα πρώτο βασικό εννοιολογικό ξεκαθάρισμα επισημαίνουμε ότι, όταν αναφερόμαστε στην αξιολόγηση, «ανακαλύπτουμε» το σύνολο των κοινωνικών πράξεων και των νοητικών λειτουργιών που είναι απότοκός τους. Μπορούμε, δηλαδή, απονευρώνοντας κάθε επιχείρηση φυσιοποίησης του κοινωνικού, να συλλάβουμε την αξιολόγηση (ατομική – ομαδική – συλλογική), σε δύο πεδία:

α. στο πεδίο της φυσικής αναγκαιότητας που «πιστώνεται» στις πρωταρχικές αναγκαιότητες (φαγητό, στέγη κ.λπ.),

β. στο πεδίο της κοινωνίας, του κοινωνικού ανθρώπου ως «πολιτικού όντος»

Είναι φανερό ότι στο δεύτερο πεδίο η αξιολόγηση περιλαμβάνει στις προδιαγραφές της την κυρίαρχη δομή, τον καταμερισμό εργασίας και τις παραγωγικές σχέσεις, την ταξική διαίρεση και την ιδεολογία.

·     2. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΔΕΤΕΡΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (ΠΟΙΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙ;)

Σε μια κοινωνία διαιρεμένη σε τάξεις δεν μπορούμε να  αντιληφθούμε τις έννοιες παρά μόνο μέσα από τις διαφορετικές οπτικές των βασικών αντίπαλων κοινωνικών τάξεων, των αναγκών και των συμφερόντων τους.

Έτσι οι «έννοιες» δίκαιο, ειρήνη, πόλεμος, παιδεία, οικονομία, διαφορετικά πράγματα σημαίνουν για τον εργαζόμενο και διαφορετικά για τον εργοδότη.

Μ΄ αυτό τον τρόπο οφείλουμε να «συλλάβουμε» τη φενάκη της θεωρίας της οικουμενικότητας που από μια «σύγχρονη» σκοπιά επιχειρεί να δώσει διαταξική, υπεριστορική και υπερχρονική διάσταση στα σημερινά προβλήματα.

Υποστηρίζοντας την αρχή του διχασμού των εννοιών «απογαλακτιζόμαστε» από τις «συγκλησιακές» ή θεολογικές απόψεις των «θαυματουργών» της κυρίαρχης ιδεολογίας, ακυρώνουμε την «καθολικότητα» της αστικής σκέψης, υπερβαίνουμε την τριάδα «θέση – αντίθεση – σύνθεση», και «ξαναβαφτίζουμε» την ανάλυσή μας στην «πίστα» της διαλεκτικής που υποστηρίζει την ενότητα των αντιθέτων.

Με αυτή την έννοια οριοθετούμε την ύπαρξη δύο τουλάχιστον αξιολογικών κρίσεων, την αξιολόγηση, που με πυλώνες τον έλεγχο, τη χειραγώγηση και την κατηγοριοποίηση – ιεράρχηση συντηρεί και αναπαράγει το αστικό σύστημα και από την άλλη την αξιολόγηση που στοχεύει στην κοινωνική ανατροπή. Η δεύτερη σχετίζει την κριτική και τα μεθοδολογικά της όπλα (διαλεκτική, ανάλυση, σύνθεση) με ότι αποσαθρώνει, ουδετεροποιεί, αποδιοργανώνει το κεφαλαιοκρατικό σύστημα.

·     3. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙ;)

Λέγοντας «αυτόνομη» εννοούμε ότι ενώ έχει αρχή (που είναι η μέτρηση της ανθρώπινης πνευματικής εργασίας και των αποτελεσμάτων της) ουκ έσται τέλος! Το τέλος της -υποτίθεται- παιδαγωγικής της διάστασης χάνεται στους οικονομικούς και εργασιακούς λαβυρίνθους, κοντολογίς, ανταποκρίνεται πλήρως στο καταστατικό των απαιτήσεων της αγοράς εργασίας που αποτελούν τη σύγχρονη  ιδεολογική «γκαρνταρόμπα» του «σχολείου που άλλαξε αιώνα».

Π.χ. Σήμερα, που η αλλαγή των εργασιακών σχέσεων είναι υπ΄ αριθμόν ένα στόχος η αξιολόγηση δένεται μ΄ αυτόν και άρα όταν αναφερόμαστε στην αξιολόγηση πρέπει να έχουμε κατά νου ότι το κύριο είναι τα παρεπόμενά της και όχι καθαυτή  η λεγόμενη η παιδαγωγική της σημασία (η οικονομία είναι το κύριο!).

·     4. ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ; (ΠΟΙΟΝ;)

Δεν ισχυριζόμαστε ότι οι εκπαιδευτικοί είναι «άγγελοι». Ο εκπαιδευτικός δεν είναι ούτε «μοναδικός ένοχος» ούτε «ολοκληρωτικά αθώος» για όσα συμβαίνουν στη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Κανείς, όμως, σοβαρός μελετητής των εκπαιδευτικών μας πραγμάτων δεν θεωρεί αποκλειστικές παραμέτρους στην εκπαίδευση τα ζωντανά της στοιχεία (μαθητές – εκπαιδευτικοί). Μια σειρά άλλοι όροι, όπως το αναλυτικό πρόγραμμα, η υποδομή, τα βιβλία, ο κοινωνικός περίγυρος, η τιμή του απολυτηρίου,  ο μισθός εργασίας, οι παιδαγωγικές μέθοδοι, είναι εξίσου σημαντικοί. Μια «σοβαρή» αξιολογητική προσπάθεια θα συμπεριλάμβανε, λοιπόν, τη μέτρηση – κατάταξη του συνόλου των όρων για το «επιθυμητό αποτέλεσμα». Εν τούτοις βλέπουμε ότι το επιλεκτικό κριτήριο υπερισχύει. Μόνο η ανθρώπινη προσπάθεια αξιολογείται και όχι τυχαία.

·     5. ΘΥΤΕΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ Ή Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ

(ΟΥΤΕ  ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΑΘΩΟΙ ΟΥΤΕ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΕΝΟΧΟΙ !)

Αν θέλουμε να είμαστε τόσο επιστημονικά ακριβείς όσο και δίκαιοι οφείλουμε να «αναγνώσουμε» την σχολική πραγματικότητα από όλες τις πλευρές. Ο εκπαιδευτικός καλείται όχι μόνο να μεταδώσει γνώσεις (θεωρίες περί του λειτουργήματος) αλλά και να απορρίψει, να κατηγοριοποιήσει, να κατατάξει το μαθητικό δυναμικό. Χωρίς να είναι αποκλειστικός ένοχος για τους ταξικούς φραγμούς (κοινωνικοί όροι, οικογενειακή κατάσταση κ.λπ.) εν τούτοις αποτελεί το ενδιάμεσο αναγκαίο μεσολαβητικό στάδιο για την κοινωνική αναπαραγωγή των ανισοτήτων στο χώρο του σχολείου.

Ο κατανεμητικός και ιδεολογικός μηχανισμός της εκπαίδευσης χρησιμοποιεί τον εκπαιδευτικό στο σημείο – κλειδί της λειτουργίας του στην αξιολόγηση. Ο μικροαστικός οικονομισμός αρνείται να δει τον διπλό ρόλο του εκπαιδευτικού, ενώ ο μικροαστικός ρομαντισμός και οι οπαδοί της «κοινωνίας χωρίς σχολεία» περιορίζονται μόνο στην κριτική της μιας δράσης του. Η αλήθεια βρίσκεται στη διπλότητα του ρόλου των δασκάλων.

Ούτε «μοναδικοί ένοχοι» ούτε «ολοκληρωτικά αθώοι». Η συζήτηση – απάντηση για την αξιολόγηση είναι δίκαιη και ολοκληρωμένη όταν συμπεριλάβει και την αθέατη πλευρά της εκπαιδευτικής λειτουργίας απέναντι στους μαθητές.

ΔΕΙΚΤΕΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

εκπαιδευτικό ISO 9000

Τα τελευταία χρόνια καταρτίζονται νέα μέτρα συστηματικής αξιολόγησης του σχολείου σε πολλές χώρες, με τις ΗΠΑ να πρωτοστατούν σε αυτή την προσπάθεια και τις ευρωπαϊκές χώρες να ξεκινούν αντίστοιχες.

            Σχετικά πρόσφατα αποφασίστηκε ότι τα αμερικανικά σχολεία θα αξιολογούνται ως προς την αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης που παρέχουν βάσει των επιδόσεων των μαθητών τους σε προτυποποιημένα “τεστ” (γραπτές δοκιμασίες) σε βασικά γνωστικά αντικείμενα. Μάλιστα, το επόμενο βήμα είναι η σύνδεση αξιολόγησης με την υπευθυνότητα του σχολείου ως δημόσιου οργανισμού ή διαφορετικά η επιβολή κυρώσεων στα σχολεία που παρουσιάζουν “κακά” αποτελέσματα και η επιβράβευση των σχολείων που παρουσιάζουν “καλά” αποτελέσματα ή σημαντική βελτίωση των αποτελεσμάτων τους από χρόνο σε χρόνο.

            Η σχολική αξιολόγηση, όμως, δεν αφορά μόνο τη δυτική πλευρά του Ατλαντικού. Είναι γνωστό ότι εδώ και κάμποσο καιρό στην Μ. Βρετανία το ποσοστό επιτυχίας των μαθητών στις εξετάσεις εκτιμάται στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών που μπορεί να τους κοστίσει μέχρι και την απόλυση. Χαρακτηριστικοί ήταν και πρωτοσέλιδοι τίτλοι ορισμένων εφημερίδων «Οι δάσκαλοι αντιμέτωποι με απόλυση όταν αποτυγχάνουν οι μαθητές τους» «Τα άσχημα αποτελέσματα θα κοστίζουν στους δασκάλους τη δουλειά τους»

ΟΙ «ΔΕΙΚΤΕΣ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Στις αρχές του 2001 στην Έκθεση της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ με τίτλο «Οι συγκεκριμένοι μελλοντικοί στόχοι των εκπαιδευτικών συστημάτων» (Βρυξέλλες 31.1.2001) επισημαίνεται ότι «Ο συνδυασμός των πιο σφιχτών προϋπολογισμών για την εκπαίδευση και της μεγαλύτερης πίεσης για επιτυχία σημαίνει ότι οι πόροι πρέπει να στοχοθετηθούν εκεί όπου υπάρχουν πραγματικά ανάγκες. Αυτό με τη σειρά του συνεπάγεται ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να καταστεί δυνατό να κατανοήσουν ποια σχολεία λειτουργούν καλά, ποια λιγότερα καλά ή άσχημα και να διοχετεύσουν τους πόρους προς τις κατευθύνσεις που χρειάζεται. Συνεπώς οι αρχές χρειάζονται έναν εθνικά αναγνωρισμένο ορισμό του τρόπου με τον οποίο πρέπει να μετράται η επιτυχία (π.χ ένα δείκτη προόδου)».

Την ίδια περίοδο δόθηκε στη δημοσιότητα η «Ευρωπαϊκή Έκθεση για την ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης». Η Επιτροπή Εργασίας που συνέταξε την Έκθεση συγκροτήθηκε από εμπειρογνώμονες, διορισμένους από τους Υπουργούς Παιδείας των 26 χωρών (15 κρατών – μελών και 11 υποψηφίων) της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο να καταλήξει σε ένα σχετικά περιορισμένο αριθμό δεικτών ή συγκριτικών σημείων για τα σχολικά πρότυπα και την αξιολόγηση των συστημάτων σε εθνικό επίπεδο.

Το ΥΠΕΠΘ δεν καθυστέρησε καθόλου. Στο Νόμο “Οργάνωση των περιφερειακών υπηρεσιών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών, επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και άλλες διατάξεις” (Άρθρο 4) τονίζεται ότι «Το Κέντρο Εκπαιδευτικής Έρευνας (Κ.Ε.Ε) αναλαμβάνει την ανάπτυξη και προτυποποίηση των δεικτών και κριτηρίων για τη δυναμική αποτύπωση της κατάστασης καθώς και τον έλεγχο της αξιοπιστίας του συστήματος αποτύπωσης και παρακολούθησης του εκπαιδευτικού έργου τόσο στο επίπεδο της σχολικής μονάδας και της περιφέρειας όσο και στο εθνικό επίπεδο».

Σύμφωνα, μάλιστα, με τον Πρόεδρο του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Στ. Aλαχιώτη «η αναβάθμιση της ποιότητας της εκπαίδευσης σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές προσεγγίζεται μέσα από το «αποτελεσματικό σχολείο». Το σχολείο αυτό πρέπει να ανταποκρίνεται σε συγκεκριμένους δείκτες κριτηρίων, όπως π.χ. αυτοί της αξιολόγησης, της επίδοσης των μαθητών, της παιδαγωγικής σχέσης εκπαιδευτικών-μαθητών, των υλικοτεχνικών υποδομών κ.ά. και να κατευθύνεται από αυτούς… Πρόκειται για μια ερευνητική προσπάθεια σύνταξης ενός «οδηγού αποτίμησης του σχεδιασμού του εκπαιδευτικού έργου στη σχολική μονάδα για την Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση» (εφ. Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 18/ 5/2002).

ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ, ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ :

ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΩΣ «ΜΗΧΑΝΗ» ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ !

Αναμφίβολα η έρευνα, συγκέντρωση και επεξεργασία στοιχείων για την εκπαίδευση έχει πολύ μεγάλη σημασία, αφού μπορούν να αξιοποιηθούν για να φωτίσουν πολύπλευρες πτυχές των λειτουργιών της. Ωστόσο, εντονότατα και δικαιολογημένα αμφισβητείται και επιστημονικά η αξία προσδιορισμού μιας σειράς ποσοτικών δεικτών για έγκυρη αξιολόγηση των λειτουργιών της εκπαίδευσης.

Ο προσδιορισμός των «δεικτών ποιότητας» της «Ευρωπαϊκής Έκθεσης για την ποιότητα της σχολικής εκπαίδευσης» είναι προϊόν μιας τεχνοκρατικής και ακραίας οικονομίστικης αντίληψης για την εκπαίδευση. Κάτω από την ηγεμονία του νεοφιλελευθερισμού σχεδιάζεται και υλοποιείται μια εκπαιδευτική πολιτική σε πανευρωπαϊκό επίπεδο που επιδιώκει να «βιομηχανοποιήσει» το σχολείο προσδίδοντάς του τα βασικά χαρακτηριστικά μιας ανταγωνιστικής επιχείρησης. Οι επιδόσεις των υποκειμένων και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων χρησιμοποιούνται ως μονάδες μέτρησης της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας. Η λογική αυτή οδηγεί στην εφαρμογή μοντέλων αξιολόγησης και ελέγχου με «πιστοποιητικά ποιότητας» σύμφωνα με τα πρότυπα της βιομηχανίας και του εμπορίου. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα ορισμένων σχολείων της Μ. Βρετανίας που χρησιμοποιούν το διεθνές εμποροβιομηχανικό πρότυπο ISO 9000 ως πιστοποιητικό ποιότητας για την ικανοποίηση των μαθητών και των γονέων που αντιμετωπίζονται ως «καταναλωτές», «πελάτες».

Στο νέο πλαίσιο, οι εκπαιδευτικοί “χρεώνονται” την επιτυχία ή αποτυχία των μαθητών τους σε προτυποποιημένα τεστ και η διοίκηση του σχολείου “χρεώνεται” με τη σειρά της την επιτυχία και την αποτυχία όλων. Δεν είναι, βέβαια, τυχαίο ότι από την επίσημη αξιολόγηση ουσιαστικά «αγνοούνται» ή καταγράφονται τυπικά οι αμέτρητοι κοινωνικοί και εκπαιδευτικοί παράγοντες που επηρεάζουν και συνδιαμορφώνουν την εκπαιδευτική διαδικασία και το εκπαιδευτικό έργο. Κοινωνική προέλευση, οικογενειακή κατάσταση, συνθήκες διαβίωσης και κατοικίας, υλικοτεχνική υποδομή σχολείου, τύπος εξετάσεων, σχολικά βιβλία, εκπαιδευτικό κλίμα, παιδαγωγικές μέθοδοι, τα πάντα γίνονται καπνός. «Αγνοούνται» οι κοινωνικές και γεωγραφικές ανισότητες που διαμορφώνουν αντίξοες συνθήκες για την εκπαίδευση των μαθητών από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα. Παραλείπονται όλοι εκείνοι οι παράγοντες που οδηγούν στον Καιάδα της εγκατάλειψης του σχολείου και του αναλφαβητισμού.

Η αντίληψη αυτή «επιβλέπει» τη σχολική επιτυχία / αποτυχία μέσα από την «κλειδαρότρυπα» της αίθουσας διδασκαλίας όπου, όλα εξαφανίζονται εκτός από το δάσκαλο και το μαθητή. Δεν είναι ωστόσο λίγοι αυτοί που κατανοούν ή διαισθάνονται ότι , η τολμηρή πρόταση του Θαλή,  δε μπορεί να χρησιμέψει για την κοινωνική μέτρηση της σχολικής πυραμίδας όσο, οι σκιές της σχολικής στατιστικής δεν φωτίζονται και με τη θεμελιώδη μεταβλητή της κοινωνικο-επαγγελματικής προέλευσης των μαθητών. Το σχολείο δεν είναι “θερμοκήπιο” όπου τα παιδιά αναπτύσσονται ομαλά και απρόσκοπτα με καλό πότισμα και συστηματική φροντίδα!

Με αυτό το σκεπτικό, θα αναρωτηθεί κανείς “τί αξιολογείται όταν αξιολογείται το σχολείο”, όπως παλαιότερα αναρωτιόμαστε “τί αξιολογούμε όταν αξιολογούμε τον μαθητή: τις μορφωτικές ευκαιρίες που έχει, το οικογενειακό του περιβάλλον, την κοινωνικο-οικονομική του κατάσταση, το χαρακτήρα του, τις δυνατότητές του, τις προσπάθειες που καταβάλλει, την ικανότητα του δασκάλου του;”. Και επειδή όλα τα σύνθετα προβλήματα της εκπαίδευσης δεν έχουν μόνο μία απάντηση ή μία μοναδική ερμηνεία, είναι καλό να αποφεύγουμε τέτοιες παγίδες.

Μέσα, λοιπόν, στη σημερινή πραγματικότητα, ο επίσημος λόγος περί επίδοσης  – απόδοσης, αποτελεσματικότητας και ανταγωνιστικότητας επιδιώκει να νομιμοποιήσει την εφαρμογή συστημάτων ελέγχου και μέτρησης της απόδοσης των εργαζομένων από το χώρο της βιομηχανίας και στο χώρο της εκπαίδευσης. Επιδιώκει να επικυρωθούν ως αντικειμενικά μετρήσιμα στοιχεία της προσωπικότητας και νοητικές λειτουργίες των υποκειμένων της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όπως η διδακτική ή μαθησιακή ικανότητα, η πνευματική και επιστημονική συγκρότηση, η ικανότητα επικοινωνίας και ο τρόπος συμπεριφοράς, οι ιδέες, η φαντασία, η πρωτοβουλία κ.α. Όμως αυτή η μέτρηση των ανθρώπινων διανοητικών λειτουργιών γίνεται με βάση τις αρχές και τους στόχους του σχολείου της αγοράς. Με άλλα λόγια η αγορά διεισδύει παντού: «γνώση που δεν πουλάει δεν είναι γνώση», «ικανότητες που δεν εμπορευματοποιούνται δεν είναι ικανότητες», κι αφού το σχολείο «παράγει» ικανότητες, μπορεί κι αυτό να αλωθεί από τους νόμους της αγοράς.

Πολύχρονες και πολυάριθμες έρευνες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό αλλά και οι επίσημες κρατικές στατιστικές έχουν τεκμηριώσει με αδιάσειστα στοιχεία ότι στο «πατρόν» της σχολικής επιτυχίας / αποτυχίας παρεμβαίνουν μια σειρά εξωσχολικοί και εσωσχολικοί παραγόντες που δραστηριοποιούνται στο έδαφος των κοινωνικών ανισοτήτων.

Η γνωστική αυτή κατάκτηση, που στοιχειοθετείται στο «δάσος» των πορισμάτων εκατοντάδων ερευνών, αίφνης, τα τελευταία χρόνια «ξεχνιέται» όλο και πιο συχνά. 

Έτσι στις αρχές του Αυγούστου 1999 με μια ταχυδακτυλουργική κίνηση το ΥΠΕΠΘ, στην προσπάθειά του να αναδιατάξει και να ανασυνθέσει τους επικριτικούς λόγους που διατυπώθηκαν από παντού  για τον απρόβλεπτα μεγάλο αριθμό μετεξεταστέων, «εξαφανίζει» από τη δημόσια συζήτηση το θέμα της απόρριψης-παραπομπής περίπου του 30% του μαθητικού πληθυσμού της Β΄ Λυκείου και ανακοινώνει ότι το κύριο ζήτημα είναι η διαφοροποίηση της αποτυχίας που παρατηρείται μεταξύ Λυκείων της ίδιας περιοχής και ότι αυτό είναι «το πιο σημαντικό από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την επεξεργασία των στοιχείων που έχει συγκεντρώσει».

Στα πλαίσια αυτά, δίνει στη δημοσιότητα Λύκεια γειτονικών περιοχών που εμφανίζουν μεγάλες αποκλίσεις στη …σχολική αποτυχία, «οπλίζοντας» με αριστοτεχνικό τρόπο το stock των πιο συνηθισμένων δοξασιών της κοινής γνώμης με τις αρχές μιας «ανακάλυψης» για την εκπαίδευση και μάλιστα με τη φιλοδοξία παγκοσμιότητας.

«Πως γίνεται, ρωτάει με επιτηδευμένη αφέλεια το ΥΠΕΠΘ, «Λύκεια που εδρεύουν στις ίδιες περιοχές, όπου δεν υπάρχει ούτε διαφορά στην κοινωνική προέλευση ούτε στη δυνατότητα φοίτησης σε φροντιστήρια να παρουσιάζουν τόσο τρομακτικές ανισότητες στην επίδοση των μαθητών τους;»

Παράλληλα το τελευταίο χρονικό διάστημα είδαν το φως της δημοσιότητας δυο έρευνες, μια του Βουλευτή Επικρατείας των Φιλελευθέρων και  πρώην ανώτερου στελέχους της Διεθνούς Τράπεζας και Συμβούλου του Ο.Ο.Σ.Α Γιώργου Ψαχαρόπουλου και μια του καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην ειδικού Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ Ιωάννη Πανάρετου, σχετικά με τις διαφοροποιήσεις που παρουσιάζονται στα σχολικά αποτελέσματα των Λυκείων της χώρας.

Και οι δυο έρευνες παρουσίασαν στοιχεία για τις επιδόσεις των μαθητών στις πανελλήνιου τύπου εξετάσεις των ενιαίων Λυκείων σύμφωνα με τα οποία :

α. τα ιδιωτικά σχολεία υπερτερούν των δημοσίων

β. ανάμεσα στα δημόσια σχολεία υπάρχουν σημαντικές διαφορές στις επιδόσεις των μαθητών ( διαφορές ανάμεσα σε πρωινά και εσπερινά, ανάμεσα σε μικρά και μεγάλα, ανάμεσα σε σχολεία των αστικών κέντρων της επαρχίας και των νησιωτικών περιοχών.

·     Που οφείλονται οι διαφοροποιημένες σχολικές επιδόσεις των Λυκείων;

Η ΘΕΩΡΙΑ … ΤΗΣ  «ΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΑΣ»!

Το ερώτημα, γλαφυρό και ρητορικό, στεφανωμένο  με πιστοποιητικά εγκυρότητας, «μπόλικη στατιστική» και δημοφιλείς γενικεύσεις, επαναλαμβάνεται, με δομή ρωσικής μπάμπουσκα, από τους «μόνιμους προσηλυτιστές» της κοινής γνώμης με σκοπό την «κατασκευή» της συναίνεσης σε μια αυθαίρετη θεώρηση.

Με την ανάλυσή του ο Γιώργος Ψαχαρόπουλος δίνει με σαφήνεια και χωρίς ελιγμούς την απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα και παράλληλα προσφέρει το σπαθί για να κόψουμε το «γόρδιο δεσμό» της σχολικής αποτυχίας: Εφόσον, λέει, υπάρχουν οι ίδιες δημόσιες χρηματοδοτήσεις, το ίδιο πρόγραμμα και οι ίδιες πάνω κάτω μέθοδοι οι διαφορές ανάμεσα στα ιδιωτικά και στα δημόσια αλλά και ανάμεσα στα ίδια τα δημόσια (π.χ ανάμεσα στα ημερήσια και στα εσπερινά) οφείλονται στην έλλειψη αξιολόγησης των εκπαιδευτικών «γεγονός που σηματοδοτεί την ανάγκη για άμεση και αντικειμενική αξιολόγηση όλων των σχολείων στην Ελλάδα».

Το ΥΠΕΠΘ παράλληλα, με φραστικές «ατάκες», εξαφανίζει όλες τις κοινωνικές, οικονομικές και μορφωτικές παραμέτρους της εκπαιδευτικής διαδικασίας και πανευτυχές που μπόρεσε να ξεσκονίσει το ρεφρέν του ενάντια στον «τεμπέλη εκπαιδευτικό» κλείνει το μάτι στους γονείς των μετεξεταστέων που, αλλόφρονες, αναζητούν τον υπαίτιο.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΤΑΙ Ε ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ

Η τολμηρή πρόταση του Θαλή δε μπορεί να χρησιμέψει για την κοινωνική μέτρηση της σχολικής πυραμίδας όσο, οι σκιές της σχολικής στατιστικής δεν φωτίζονται και με τη θεμελιώδη μεταβλητή της κοινωνικο-επαγγελματικής προέλευσης των μαθητών.

·     Αγνοούν το ΥΠΕΠΘ και οι «ειδικοί μας» ότι σε κάθε γεωγραφική περιοχή υπάρχει κοινωνική, οικονομική, μορφωτική, δηλαδή ταξική διαφοροποίηση;

·     Αγνοούν ότι υπάρχουν σχολεία σε κάθε πόλη, ακόμη και στη μικροκλίμακα μιας περιοχής, που παραδοσιακά «στρατολογούν» και «στρατολογούνται» από παιδιά ευπόρων και μορφωμένων οικογενειών;

Ας πάρουμε π.χ. την Περιφέρεια Πρωτευούσης. Είναι γνωστή η διαίρεσή της σε περιοχές υψηλών εισοδημάτων και κοινωνικού γοήτρου (κυρίως Β.Α προάστια) και σε περιοχές που κατοικούν κυρίως τα εργατικά, μικροϋπαλληλικά στρώματα (κυρίως Δυτ. Αθήνα και μεγάλο τμήμα του Πειραιά). Αν ρίξει κάποιος μια ματιά μόνο στους «χάρτες» κατανομής των εισοδημάτων και των καταληκτικών εκπαιδευτικών επιπέδων θα διαπιστώσει εύκολα ότι η Αττική φαίνεται σαν να είναι κομμένη στα δύο.

Η παρουσίαση των ποσοστών των ανεξεταστέων στους Δήμους Περιστερίου, Αιγάλεω, Άνω Λιοσίων, Αγ. Βαρβάρας, Νίκαιας, Περάματος, Κερατσινίου, Δραπετσώνας, κ.α. από τη μια και Κηφισιάς, Ψυχικού, Εκάλης, Αμαρουσίου, Αγ. Παρασκευής, Βριλησσίων, Παπάγου, Γλυφάδας, Βούλας κ.α. από την άλλη οριοθετεί μια ανισοκατανομή που επιβεβαιώνει τη «γραμμή» των πορισμάτων της εκπαιδευτικής έρευνας, τα οποία συνοψίζονται στο ότι «η κοινωνική ανισότητα διευθύνει τη σχολική».

Αγνοούν το ΥΠΕΠΘ και οι «ειδικοί μας» τα πορίσματα των ερευνών της Γεωγραφίας του Αστικού χώρου (Θωμάς Μαλούτας, κ.α – Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας) που τεκμηριώνουν ότι οι Δήμοι διακρίνονται από σημαντικό βαθμό εσωτερικής ανισοκατανομής; π.χ. όσο κι αν φαίνεται παράξενο η Κηφισιά, η Νέα Ερυθραία και η Γλυφάδα χαρακτηρίζονται από έντονη εσωτερική ανισοκατανομή των υψηλών, των μεσαίων και των εργατικών κατηγοριών. Πρόκειται για Δήμους όπου, βεβαίως, κυριαρχούν οι υψηλές και μεσαίες κατηγορίες αλλά παράλληλα υπάρχει σημαντικό τμήμα εργατικών κατηγοριών. Επίσης άλλη μορφή εσωτερικής ανισοκατανομής εμφανίζουν π.χ. και οι δήμοι Αχαρνών, Ασπροπύργου και Ελευσίνας οι οποίοι ενώ έχουν κυρίως εργατική σύνθεση περιλαμβάνουν και υψηλές και μεσαίες κοινωνικό – επαγγελματικές κατηγορίες οι οποίες συγκεντρώνονται σε ορισμένες «ζώνες» των παραπάνω περιοχών. Έτσι δεν είναι καθόλου παράξενο αν οι μαθητές δύο σχολείων του ίδιου Δήμου, π.χ. της Βουλιαγμένης, παρουσιάζουν διαφορετικές σχολικές επιδόσεις καθώς εκεί συγκατοικούν σημαντικά τμήματα εργαζομένων των χαμηλών βαθμίδων του τριτογενούς τομέα και παράλληλα έχουμε και διευρυμένους θύλακες υψηλών κοινωνικό – επαγγελματικών κατηγοριών και εισοδημάτων.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ : ΟΙ «ΑΠΟΔΙΟΠΟΜΠΑΙΟΙ ΤΡΑΓΟΙ» ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ !

Είναι προφανές ότι η πολιτική ηγεσία και οι τεχνοκράτες του ΥΠΕΠΘ γνωρίζουν πολύ καλά τις κοινωνικές παραμέτρους της σχολικής επίδοσης. Η στόχευση είναι αλλού και «φωτογραφίζει» κατευθείαν τον εκπαιδευτικό.

            Το ΥΠΕΠΘ θεώρησε κατάλληλο το χρόνο να προβάλλει συστηματικά μια έτσι κι αλλιώς διαδεδομένη αντίληψη σύμφωνα με την οποία για ό,τι «καλό» ή «κακό» γίνεται στα σχολεία την ευθύνη την έχει ο εκπαιδευτικός.

            Αφού στην αρχή ερμήνευσε τη διευρυμένη σχολική αποτυχία με αναφορά στην ελλειμματικότητα των μαθητών και έφτασε στο σημείο να την παρουσιάσει ως ένα είδος «θυσίας» και εξιλασμού για το καλό του εκπαιδευτικού συστήματος περνάει τώρα στον εκπαιδευτικό : «το παν εξαρτάται από το δάσκαλο» αναφωνεί με Βικτοριανή υποκρισία.

Μια τέτοια αντίληψη όπως γίνεται φανερό, εναποθέτει μεγάλο φορτίο ευθύνης στους ώμους του δασκάλου και συνήθως, όταν τίθεται θέμα σχολικής αποτυχίας ή εκπαιδευτικής κρίσης, ο δάσκαλος είναι «αποδιοπομπαίος τράγος». Με αυτό τον τρόπο γίνεται ευκολότερη υπόθεση η επιβολή αυταρχικών μέτρων αξιολόγησης, εντατικοποίησης και διοικητικού ελέγχου.

 Είναι αλήθεια ότι ο εκπαιδευτικός αναδεικνύεται συχνά σε κεντρικό θέμα της «ημερήσιας διάταξης» για την εκπαίδευση. Το ερώτημα όμως που συνήθως δεν τίθεται είναι :

Που συναντιέται η ευθύνη των εκπαιδευτικών με την ευθύνη του κράτους και πως οριοθετείται το έργο των εκπαιδευτικών κάτω από συγκεκριμένες επιλογές που γίνονται κατά την άσκηση της επίσημης εκπαιδευτικής πολιτικής;

            Δεν αμφισβητούμε, βεβαίως, σε καμιά περίπτωση ότι η παρέμβαση του εκπαιδευτικού μπορεί να έχει θετικές ή αρνητικές συνέπειες που μερικές φορές μάλιστα ξεπερνούν την παιδική και εφηβική ηλικία του μαθητικού πληθυσμού και προεκτείνονται σε ολόκληρη τη ζωή του.

            Όμως τα «συμβαλλόμενα «υποκείμενα» της σχολικής επίδοσης δεν εξαντλούνται σε καμιά περίπτωση στη «θέληση» του μαθητή, ή στο «ταλέντο» και την «αποδοτικότητα» του δασκάλου. Το «μαύρο κουτί» της αίθουσας διδασκαλίας περιλαμβάνει, όπως υπαινιχθήκαμε παραπάνω, αρκετούς «καταλύτες».

Οι εκπαιδευτικοί δεν είναι ούτε ολοκληρωτικά αθώοι ούτε μοναδικοί ένοχοι, όπως προσπαθεί να πείσει το ΥΠΕΠΘ.

Να το πούμε ξεκάθαρα : Ακόμη κι αν οι καλύτεροι εκπαιδευτικοί, οι πιο καταρτισμένοι επιστημονικά και παιδαγωγικά μεταφέρονταν για διδασκαλία αποκλειστικά στα σχολεία των «υψηλών αποτυχιών», στο Καρπενήσι, τη Λευκάδα, τη Χαλκιδική την Σάμο ή την Κέρκυρα, το Πέραμα, το Κερατσίνι ή την Αγία Βαρβάρα ελάχιστα πράγματα θα μπορούσαν να αλλάξουν από μόνοι τους στον τομέα της σχολικής επιτυχίας / αποτυχίας.

ΠΗΓΗ: http://www.alfavita.gr/ank_b/ank22_11_0214.php

Πήρα σήμερα και δίνω σε δημόσια θέα το μεγαλύτερο μέρος ενός ηλ. γράμματος από εκπαιδευτικό στην Ολλανδία….

Γιατί στενοχωριέστε για ένα κομμάτι ψωμί; Υπάρχει και το κέικ!
 

Λοιπόν, για όσους πιστεύουν πως το ΠΑΣΟΚ είναι κάτι καλύτερο από ΝΔ και πως κάτι θα άλλαζε:  ξυπνείστε!  Αλοίμονο σε αυτούς που περίμεναν κάτι τέτοιο.  Μόνο μια διάταραξη αυτής της στατικής ισορροπίας θα φέρει κάτι καινούργιο…..   

Ομως η εξέλιξη της κατάστασης προς μια κατεύθυνση τέτοια ΄όπως αυτή που περιγράφεται στο άρθρο του Χ. Κάτσικα (Σ.Σ.  http://www.tanea.gr/default.asp?pid=12&la=1&ct=8&artid=4546182 ) είναι αδύνατον να ανατραπεί. Το θέμα είναι πώς θα τροποποιηθεί έτσι ώστε να ενταχθούν σε αυτή την εξέλιξη και ορισμένες θετικές για τους εκπαιδευτικούς ρυθμίσεις και ιδιαιτερότητες.
 
Οσο για την διά βίου μάθηση του εκπαιδευτικού: το ίδιο έχουμε και εδώ (Ολλανδία).  Συνεχώς – ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο – οι εκπαιδευτικοί δεν υποχρεώνονται μεν, διακριτικώς πιέζονται δε, να επιμορφώνονται γιατί κακά τα ψέματα οι διδακτικές  μέθοδοι των δεκατιών του 60, 70, 80 είναι ξεπερασμένες . 
 Με κατάλληλη νομοθεσία όμως υποχρεώνεται το σχολείο (ο εργοδότης δηλαδή που δεν είναι το υπουργείο Παιδείας) να μονιμοποιήσει τον καθηγητή μετά από επιτυχή=θετκή αξιολόγηση και αφού ο καθηγητής κλείσει δύο-τρία χρόνια σαν αναπληρωτής-εργαζόμενος.

Σε μια χώρα όπως η Ολλανδία ο καθηγητής δεν διορίζεται από το κράτος αλλά ψάχνει ο ίδιος για δουλειά και δραστηριοποιείται έτσι ώστε να πετύχει αυτό που θέλει (σχολείο, περιφέρεια, λύκειο/γυμνάσιο, μισθολογική βαθμίδα)…

 Το κάθε σχολείο έχει συμφέρον να προσλάβει ικανούς καθηγητές και όχι απλώς κάτοχους πτυχίων που ναι μεν κατέχουν την γνώση πάνω στο αντικείμενο αλλά δεν κατέχουν άλλες δεξιοτεχνίες όπως : ανάπτυξη και χρήση οπτικοακουστικού υλικού, αποτελεσματικής διδασκαλία σε τάξεις με μεγάλες διαφορές επιπέδου, μεικτές τάξεις με μαθητές από άλλο πολιτιστικό υπόβαθρο κλπ.
Δηλαδή το πτυχίο δεν εξασφαλίζει αυτόματα και το μέλλον .
Ταυτόχρονα το σχολείο χάρη σε αυτήν την αυτονομία είναι ευέλικτο να αποφασίζει για δραστηριότητες, αγορά υλικού, εκδρομές και άλλα, μόνο του και δεν εξαρτάται από το υπουργείο και την κρατική μηχανή. Ετσι το σχολείο δεν είναι απρόσωπο αλλά καθορίζει το ίδιο την φιλοσοφία του, το πολιτιστικό και αθλητικό του πρόγραμμα κ.λ.π.  Εννοείται πως τα σχολεία ελέγχονται από την επιθεώρηση και πως επίσης επιχορηγούνται από το κράτος. Κακή λειτουργία του σχολείου σημαίνει αρνητική εικόνα και μείωση αριθμού των μαθητών και μείωση της επιχορήγησης.
Αυτά όλα αφορούν τα δημόσια σχολεία. Τα ιδιωτικά είναι εδώ ελάχιστα .  Στο Αμστερνταμ έχουμε περίπου 2-3 ιδιωτικά σχολεία (πληθυσμός πάνω από 1εκατομ.).
Δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό, όμως είναι η πραγματικότητα. Βέβαια στην Ελλάδα έχουμε αυτή την σάπια κατάσταση του γλειψίματος και του “μέσου” που ευνουχίζει κάθε ταλέντο και κάθε πρωτοβουλία υγιών πολιτών  και εργαζομένων….
Από μόνοι μας δεν είμαστε σε θέση να απαλλαγούμε από αυτό το άθλιο συνήθειο.
Υποψιάζομαι πως μια τέτοια – απαράδεκτη στα μάτια των αριστερών ιδεολόγων,  εξέλιξη  θα μπορούσε να φέρει μια κάποια αλλαγή.
 
Το πιο επείγον όμως θέμα είναι:  η άνοδος των μισθών!!!!!!!!!!!!
Οι μισθοί είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΑ χαμηλοί στην Ελλάδα!!!!!!!!!!!!!!!
 
Στην Ολλανδία όπως και σε άλλες ευρωπαικές χώρες οι πρωτοδιόριστοι παίρνουν μισθό που φτάνει περίπου τον μισθό του εκπαιδευτικού με πολύχρονη υπηρεσία στην Ελλάδα (καθαρά).  Από την άλλη μεριά εδώ έχουμε εργασιακό πρόγραμμα ως το βράδι (8:30-16:30 και συχνά ως τις 18:00). Επίσης βραδινές ώρες για τις επισκέψεις των γονιών ή εκδηλώσεις και γιορτές μαθητικές, μέρες συνελεύσεων και τέτοια παρόμοια…..
 
Αυτά για την ώρα,
καλό Σαββατοκύριακο,
Al…..  Z…..

Ο.Λ.Μ.Ε.  Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255,  FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338

www.olme.gr,  e-mail: olme@otenet.gr     Αθήνα, 20/11/09

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από τη συνάντηση με την Υπ. Παιδείας (19/11/09)

            Πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη, 19/11/09 συνάντηση της Υπ. Παιδείας με το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ.

            Η Υπουργός κα Άννα Διαμαντοπούλου παρουσίασε 7 προτάσεις – αρχές που αφορούν τις προσλήψεις αλλά και πλευρές της εργασιακής – υπηρεσιακής κατάστασης των εκπαιδευτικών. Συγκεκριμένα:

1.      Επέμεινε στη θέση ότι κάθε διορισμός στην εκπαίδευση μόνιμου – αναπληρωτή – ωρομισθίου θα περάσει μέσα από την επιτυχή συμμετοχή στο ΑΣΕΠ. Αυτό θα ισχύσει από τον επόμενο διαγωνισμό, ενώ θα προστίθενται και τα μόρια της προϋπηρεσίας. Θα υπάρξει μεταβατικό στάδιο για όσους βρίσκονται στους πίνακες χωρίς να προσδιορίζονται λεπτομέρειες.

2.      Ζήτησε τις προτάσεις μας για την επιλογή στελεχών και το εργασιακό καθεστώς – υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών (μεταθέσεις, αποσπάσεις, μόρια κ.λπ.). Επέμεινε στην πρότασή της για 3ετή παραμονή των εκπαιδευτικών στο σχολείο της πρώτης τοποθέτησης.

3.      Προσπάθησε να «αμβλύνει» τις εντυπώσεις που δημιούργησε η «στοχοποίηση του εκπαιδευτικού για όλα τα στραβά της εκπαίδευσης», όπως είχε εκτιμήσει το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ από την συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στις 12/11/09.

4.      Δεν δεσμεύτηκε για θέματα που έθεσε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, όπως η ουσιαστική στήριξη του εκπαιδευτικού και του έργου του, η οικονομική του αναβάθμιση, το ασφαλιστικό καθεστώς, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας και η κατάργηση του θεσμού του ωρομισθίου, η επιστημονική του στήριξη με βελτίωση της αρχικής του εκπαίδευσης και της καθιέρωσης της ετήσιας επιμόρφωσης, η θεσμοθέτηση των 25 μαθητών ως ανώτατο όριο στο τμήμα, κ.λπ.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ επέμεινε στην αναγκαιότητα να συζητηθούν όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τον εκπαιδευτικό και όχι μόνο όσα η Υπ. Παιδείας τοποθετεί στη δική της ατζέντα για «δημόσια διαβούλευση».

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ επέμεινε στην αναγκαιότητα να διοριστούν εκπαιδευτικοί σε όλα τα κενά που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα σχολεία, χωρίς καμία αναβολή

Μετά τα παραπάνω, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ επιμένει στην απόφασή του για:

-          Συγκέντρωση  έξω από το Υπουργείο Παιδείας στις 12.30 μ.μ. (σταθμός ηλεκτρικού «Νερατζιώτισα», Μαρούσι). Για τη διευκόλυνση συμμετοχής των εκπαιδευτικών κηρύσσουμε: 3ωρη στάση εργασίας την Δευτέρα, 30/11/09 από 11π.μ. – 2μ.μ. για την πρωινή βάρδια και 2μ.μ. – 5μ.μ. για την απογευματινή βάρδια.

-          Καλούμε τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ της χώρας, όπου το κρίνουν απαραίτητο, να κηρύξουν τρίωρη στάση και κατά τις ώρες 8 – 11 π.μ., προκειμένου να οργανωθεί η συμμετοχή των εκπαιδευτικών στη συγκέντρωση.

-  Καλούμε τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ (εκτός Αττικής) να εξασφαλίσουν τη μεταφορά των συναδέλφων  που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση.

Διεκδικούμε:      

·       Καμιά αλλαγή στο σύστημα διορισμών  μέχρι να διοριστούν ως μόνιμοι όλοι όσοι βρίσκονται  στους πίνακες.

·       Άμεση κατάργηση του θεσμού των ωρομισθίων.

·       Όχι στη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών για τις πελατειακού τύπου  πολιτικές που άσκησαν όλες οι κυβερνήσεις.

·       Όχι στην αξιολόγηση –χειραγώγηση των εκπαιδευτικών και την αμφισβήτηση της μόνιμης εργασίας.

·       Να γίνουν αποδεκτές οι προτάσεις της ΟΛΜΕ για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών.

·       Ουσιαστική στήριξη του εκπαιδευτικού και του έργου του (οικονομική, ασφαλιστική, εργασιακή, επιστημονική).

Κίνηση τακτικής για πιθανότητα αποτροπής ή  καθυστέρησης της έκρηξης…. των αδιορίστων. Εμείς όμως δεν τσιμπάμε…. Οργανώνουμε τη πάλη για όλο το σχέδιο προς τους δήμους…

Διαβάστε το σημερινό Δελτίο Τύπου του Υπ. Παιδείας:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ – ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ  ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

Ταχ. Δ/νση:Τ.Κ. – Πόλη: Α. Παπανδρέου 37, Μαρούσι 15180

Ιστοσελίδα: www.ypepth.gr,  email: press@ypepth.gr,

Τηλέφωνο: 210 34 43 583,  FAX: 210 34 42866

Δελτίο Τύπου                19/11/2009

Δηλώσεις Υπουργού Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων,  Άννας Διαμαντοπούλου μετά τη συνάντηση με τα προεδρεία της ΔΟΕ και της ΟΛΜΕ.

Είχα σήμερα την ευκαιρία να συναντηθώ με την ΟΛΜΕ και την ΔΟΕ, στα πλαίσια του διαλόγου για τις αλλαγές που προωθούμε στο σύστημα των προσλήψεων, μεταθέσεων, αποσπάσεων και της επιλογής των στελεχών διοίκησης της εκπαίδευσης.

Στόχος όλων μας είναι κάνουμε πράξη το «πρώτα ο μαθητής», δημιουργώντας ένα σύστημα που θα βελτιώνει το σχολείο, που θα κατοχυρώνει  την διαφάνεια, την αντικειμενικότητα, την αξιοκρατία στο εργασιακό βίο των εκπαιδευτικών.

Συζητήσαμε σήμερα σε πολύ καλό κλίμα για όλα τα θέματα και για τις 7 κατευθυντήριες αρχές στις οποίες αναφερθήκαμε στην συνέντευξη της 12^η Νοεμβρίου.

Από την Δευτέρα οι αρχές αυτές τίθενται σε ανοιχτή διαβούλευση και μπορούν να συμμετέχουν με τις παρατηρήσεις τους όλοι οι πολίτες.

Ειδικότερα,  για ένα από τα θέματα, αυτό των προσλήψεων επανέλαβα και διευκρίνισα ότι:

1)      Βασική αρχή της κυβέρνησης είναι ότι όλες οι προσλήψεις στο δημόσιο-και στον χώρο της εκπαίδευσης- θα γίνονται μέσω ΑΣΕΠ.

2)      Κάθε μόριο που έχει ο εκπαιδευτικός είτε ως ωρομίσθιος είτε ως αναπληρωτής, θα προσμετράται  στον ΑΣΕΠ.

3)      Οι αλλαγές θα αφορούν στον επόμενο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ,  δηλαδή, οι προσλήψεις για τη σχολική χρονιά 2010 – 11, θα γίνουν με το ισχύον σύστημα. Είναι σαφές ότι θα υπάρξουν μεταβατικές περίοδοι, όπως είχαμε τονίσει εξαρχής.

Διαβάστε ηλεκτρονικά την «Ημέρα των εργαζομένων» στην εφημερίδα ΗΜΕΡΑ που έκλεισε (!;) μετά την απεργία των δημοσιογράφων στην Πάτρα… Μια προσπάθεια που δείχνει μια πρωτόλεια … αυτοδιαχείριση. Μπορεί όμως να πάει μακριά;

Λεπτομέρειες στο pdf με διπλό κλίκ… HMERA_ERGAZOMENWN-F.1

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ  Δ.Ε.

Η ΝΕΑ «ΠΡΑΣΙΝΗ» ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΕΦΘΑΣΕ

ΜΑΖΙΚΗ  ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ  ΓΙΑ ΤΗΝ  ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ  ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ

• 140.000 γυναίκες Δ.Υ. απειλούνται με αύξηση των ορίων ηλικίας από 5 – 17 χρόνια Η εξίσωση των ορίων ηλικίας, προφανώς προς τα πάνω, δηλώνεται ευθαρσώς από την κυβέρνηση ότι θα γίνει άμεσα.

• ·    16,5 χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι στην ουρά για το εφάπαξ  Στο Ταμείο Πρόνοιας 16.500 δημόσιοι υπάλληλοι περιμένουν για  το εφάπαξ! Ο χρόνος αναμονής φτάνει στους 18 μήνες, με την προοπτική να γίνουν 20 από τον προσεχή Φεβρουάριο. Για την κανονική καταβολή των εφάπαξ απαιτούνται 800 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που τα μηνιαία έσοδα του Ταμείου Πρόνοιας ανέρχονται στα 25 εκατομμύρια, ικανά για μόλις 500 εφάπαξ (6.000 το χρόνο). Στο επικουρικό ταμείο του Δημοσίου το ΤΕΑΔΥ (βλ. και δομημένα ομόλογα), οι συνταξιούχοι περιμένουν 18 μήνες τις αποδοχές τους, και αυτό δεν είναι ένα απλό θέμα γραφειοκρατίας, απλώς δεν υπάρχουν  αποθεματικά για να δοθούν οι συντάξεις σε ένα τρίμηνο, όπως προβλέπεται από το νόμο. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με το σχέδιο του Κρατικού Προϋπολογισμού που κατέθεσε ο υπ. Οικον. Παπακωνσταντίνου, οι επιχορηγήσεις προς τα ασφαλιστικά ταμεία, περιορίζονται σημαντικά το 2010 κατά 10,3% ή κατά 1,25 δισ. ευρώ, ποσό που αναλογεί στο 0,5% του ΑΕΠ.

  ·   Την 1η Ιανουαρίου 2010 θα τεθούν σε ισχύ μια σειρά ρυθμίσεων παλαιότερων νόμων, που οδηγούν σε αύξηση των ορίων ηλικίας και σε μείωση των συντάξεων.  

  α) Αύξηση κατά έναν χρόνο των ορίων πρόωρης συνταξιοδότησης σταδιακά των ασφαλισμένων γυναικών με ανήλικα παιδιά, που ασφαλίστηκαν μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1992, ώστε μετά το 2014 να βγαίνουν στα 55. Για τις νέες ασφαλισμένες αυτό ισχύει από 1η Ιανουαρίου 2009 (ν. 3655/2008).

  β) Αύξηση των ημερών ασφάλισης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ως προϋπόθεση παροχών σε είδος και σε χρήμα. Από το 2010 για παροχές σε είδος θα απαιτούνται 70 ημέρες ασφάλισης, στις οποίες θα προστίθενται 10 ημέρες κάθε επόμενο χρόνο, ώστε το 2013 να απαιτούνται 100 ημέρες. Για παροχές σε χρήμα, από το 2010 θα απαιτούνται 120 ημέρες ασφάλισης και για τους οικοδόμους 100 ημέρες από τις 90 που απαιτούνταν πριν.

   γ)  Για τους εξερχόμενους ασφαλισμένους Δημοσίου και ΔΕΚΟ, από το 2010 θα εφαρμοστεί το σύστημα υπολογισμού της σύνταξης που προβλέπει ο ν. 3029/2002, με σταδιακή μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης και υπολογισμό της βάσει του μέσου όρου της τελευταίας πενταετίας (ειδικά για το 2010 η μείωση θα είναι 3%).

  ·   Μέσω της απόφασης του ευρωπαϊκού δικαστηρίου επιχειρείται να χαρακτηριστεί «επαγγελματική» η ασφάλιση των ΔΥ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις συνταγματικά κατοχυρωμένες υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στις συντάξεις των ΔΥ.

  ·         Με άλλοθι τα ελλείμματα που κράτος και εργοδοσία δημιούργησαν στα ασφαλιστικά ταμεία, η ΠΑΣΟΚική κυβέρνηση ξαναθέτει ζήτημα νέας μείωσης των συντάξεων (στο δημόσιο έως και 30%!), αύξησης των ορίων συνταξιοδότησης για όλους και αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών.

  Οι πράσινες συνδικαλιστικές ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ (σαν έτοιμες από καιρό…) συμπεριφέρονται σαν αυλάρχες του Γ. Παπανδρέου, αδιαφορώντας για τα συμφέροντα και τις ανάγκες εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων.

  Οι ταξικές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε πρωτοβάθμια σωματεία και ομοσπονδίες, πρέπει τώρα να πάρουν όλες εκείνες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για την τεκμηριωμένη αναλυτική ενημέρωση των εργαζομένων στους χώρους δουλειάς, για τη συνένωση αντιδράσεων, κινητοποιήσεων, διαμαρτυριών, απεργιών κλπ, στην κατεύθυνση ενός  ενωτικού αποφασιστικού αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής λαίλαπας στο ασφαλιστικό, στο εργασιακό (ενάντια σε κάθε μορφή ελαστικής εργασίας), στην πολιτικής της άγριας λιτότητας, στις ιδιωτικοποιήσεις.

  Ο αγώνας αυτός στην εκπαίδευση πρέπει αρμονικά να δένεται με την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου και πανεπιστημίου (ενάντια στην αποκέντρωση-διάλυση, την ιδιωτικοποίηση και τη χειραγώγηση), με την υπεράσπιση των συναδέλφων μας αναπληρωτών-ωρομισθίων που διώκονται από τη Θάτσερ του υπ. Παιδείας, με την υπεράσπιση της ΠΑΙΔΕΙΑΣ, των ΠΑΙΔΙΩΝ, ης ΕΡΓΑΣΙΑΣ μας.

  Οι ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ Δ.Ε. σ’ αυτήν την κατεύθυνση θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.

  ΑΘΗΝΑ, 15/11/2009 

Η εφημερίδα της ριζοσπαστικής και εναλλακτικής αυτονομίας στο χώρο της εκπαίδευσης στο Νομό Αχαΐας “Ρωγμές και Παρεμβάσεις“, πάλι μαζί σας με το 2ο φύλλο!

Η έντυπη δίχρωμη μορφή της – αυτό το φύλλο σε καφέ με 20 σελίδες αυτή τη φορά – είναι ήδη στο  τυπογραφείο και σε λίγες μέρες θα κυκλοφορεί “χέρι με χέρι”. Η ηλεκτρονική πολύχρωμη μορφή της είναι ήδη εδώ σε μορφη pdf  (στο τέλος του πόστ) και φυσικά μπορείτε να την αποθηκεύσετε και να την διαβάσετε ηλεκτρονικά με την ησυχία σας.

 Να μας συγχωρήσετε κάποια μικρά τεχνικά λαθάκια, αφού δεν είμαστε … επαγγελματίες, αλλά εραστές του εγχειρήματος.

Με τη στήριξη των συναδέλφων σας καλοσωρίζουμε στο 2^ο φύλλο!

Το 1^ο φύλλο, εν πολλοίς δοκιμαστικό, πέτυχε σε πολλά επίπεδα. Κατ’αρχήν έδωσε χώρο και βήμα σε πολλούς και πολλές, κάτι που έλλειπε εδώ και χρόνια στη περιοχή μας. Το ότι διακινήθηκαν κοντά στα 1500 φύλλα, κυρίως στα σχολεία δείχνει την αποδοχή. Οικονομικά βγάλαμε τα έξοδά μας και μπορούμε αισίως να προχωρήσουμε. Στα χέρια σας κρατάτε ένα φύλλο το οποίο έχει τη δομή του προηγούμενου, αλλά η μεγάλη προσφορά κειμένων, μας ανάγκασε να πάμε σε εικοσασέλιδη έκδοση.

 Είναι ευχάριστα που νέα πρόσωπα τολμούν να εκθέσουν απόψεις, σκέψεις και σχόλια σε δημόσια θέα και κριτική. Αυτό είναι σημαντικό, αφού ο δημόσιος διάλογος στην περιοχή μας έχει υποστεί μια καθίζηση και μια διαδικτυακή συρρίκνωση. Οι Γενικές Συνελεύσεις των εκπαιδευτικών στην περιοχή μας και αραιές είναι και υποτονικές. Οι περιοδείες στα σχολεία έχουν μειωθεί, πριν ολίγων που έχουν ακόμα το μεράκι, την τόλμη, την ικανότητα ή τους λόγους τους.

Αλλά και σ’ αυτές συχνά αναπαράγονται οι «από καθέδρας ομιλίες», είτε λόγω συνήθειας, είτε λόγω σκοπιμοτήτων, είτε λόγω μειωμένου χρόνου στα «διαλλείματα», είτε λόγω του όγκου των  σχολείων της περιοχής μας.

 Αποφασίσαμε λοιπόν σ’ αυτό το φύλλο να συνεχίζουμε να σχολιάζουμε φωναχτά και δημόσια, όσα λέμε και μεταξύ μας. Αποφασίσαμε να αναδείξουμε το κτηριακό της β/βάθμιας, φανερώνοντας πως τουλάχιστον είκοσι σχολεία είναι στο κόκκινο, ενώ η Α΄ ΕΛΜΕ φέτος δεν κούνησε ούτε το δακτυλάκι της…

 Ανοίγομε, χωρίς να κλείνουμε, το ζήτημα της σχέσης σχολείου και πολιτισμού (με δυο θεατρικά παραδείγματα από τη μια και την αμηχανία στις σχολικές γιορτές από την άλλη. Ιδιαίτερη  αναφορά δώσαμε στην ειδική αγωγή…

 Φέρνουμε κοντά σας τον απόηχο του 14^ου συνεδρίου της ΟΛΜΕ συσχετίζοντας το όμως με όσα τεκταίνονται από τις δυνάμεις της εξουσίας. Παράλληλα δεν παραλείπουμε να μιλήσουμε για τους πρόσφυγες-μετανάστες, το άρθρο 16 και τα κολέγια και κάνουμε νύξεις σε μια σειρά «μικρά» ζητήματα, που είναι βεβαίως πελώρια.

 Ελπίζουμε να έχουμε τη δίκαιη κριτική σας και τη στήριξή σας. Αποζητάμε και νέες συγγραφικές απόπειρες στο επόμενο φύλλο, εάν όλα πάνε καλά.

Η συντακτική επιτροπή.

 Περιεχόμενα 2^ου φύλλου

α) Σημειώματα για το 2^ο φύλλο  (σελ. 2)

β) Αφιέρωμα 1^ο «Το κτηριακό πρόβλημα στη β/βάθμια εκπαίδευση Α΄ και Δ΄ περιοχή Αχαΐας» (σελ. 4,  5, 6, 7 και 13).

γ) Αφιέρωμα 2^ο «Σχολείο και πολιτισμός – σχολείο και ειδική αγωγή» (σελ. 8, 9, 11, 12 και 13).

 δ) Παρεμβάσεις:

√  Ναρκωτικά – Hannibal ante portas (σελ. 10),

√  Το σχολείο των ελληνικών «Εν Κινήσει», σελ. 10,  

√  Πρόσφυγες και  μετανάστες υπό διωγμό (σελ. 17),

√  Καραβάνι αλήθειας «για την ψυχική υγεία» (σελ. 17)

√  Άρθρο 16 (σελ. 19),

√  Κολλέγια (σελ. 19),

√  Τεχνική Εκπαίδευση (σελ 20 και 17)

√ Αποσπάσεις-Διαθέσεις (σελ.19).

ε) 14^ο συνέδριο της ΟΛΜΕ:

 √  Παρεμβάσεις (σελ. 14),

√ Κριτικές συσχετίσεις (σελ. 15  και  16).

στ) Σχόλια:

 √ Εκπαιδευτικά (σελ. 3),

√ Συνδικαλιστικά (σελ. 20).

√ Παγκόσμια ερεθίσματα (σελ. 18).

ζ) Αλιεύσεις:

√  εκπαιδευτικές (σελ. 2).

Εκφράστηκαν σ’ αυτό το 2^ο φύλλο:

Α. Δ., μαθητής

Βαλουξής Δ. Χρίστος

Βασιλάκης Μιχάλης

Βασιλακόπουλος Γιώργος

Βογιατζάκη Ελένη

Γερασιμόπουλος Δημήτρης

Δημόπουλος Βασίλης

Ιωαννίδου Αντωνία

Καλλιμάνη Αθην ά

Καπαγερίδου Ελισάβετ

Κορδάτος Κώστας

Κοτσόκολος Νίκος

Κοντζιά  Βιβή

Κωστόπουλος Ανδρέας

Λάζαρης Φώτης

Λάμπρου Γιάννης

Λιβαθινός Άγγελος

Μάλφας Γιώργος

Μαρίνης Σπύρος

Μουρατίδου Μαρίνα

Μπούρδαλας Παναγιώτης

Ναξάκης Αντώνης

Ντάφλος Γιώργος

Ντινόπουλος Παναγιώτης

Π. Κ., καθηγήτρια

Παΐζης Παναγιώτης

Πανούσος Βασίλης

Παπαπαναγιώτου Παναγιώτης

Παππάς Σπύρος

Τεκτωνίδου Δόμνα

Τσιριγώτης Θανάσης

Τσουκαλάς Χρήστος

Φυκούρας  Ηλίας

και … «Ο τυφλοπόντικας της εκπαίδευσης» 

Με ένα κλικ μπορείτε να αποθηκεύεσετε όλη την (εικοσασέλιδη αυτή τη φορά) ηλεκτρονική πολύχρωμη εφημερίδας μας: Rwgmes-kai-Paremvaseis-2o-fyllo-Xeimwnas-2009

Εκπαιδευτική Παρέμβαση  Αχαΐας 

 μέλος του πανελλαδικού Δικτύου των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων 

20 συνεχή χρόνια Εκπ. Παρέμβαση με το βλέμμα στο μέλλον!

Πριν από 20 χρόνια συγκροτήθηκε η Εκπ. Παρέμβαση Αχαΐας, που ήταν αποτέλεσμα πολλών διεργασιών, όπως της διάλυσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού», της επικράτησης του αχαλίνωτου καπιταλισμού, αλλά και της μεγάλης απεργίας του 1988, τόσο στην Α΄ ΕΛΜΕ, όσο και την Β΄. Η 2^η δυστυχώς δεν μπόρεσε να στεριώσει περισσότερο από 5 χρόνια.

Από τότε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι, έγιναν μεγάλοι και μικροί αγώνες, αναλύσεις, προσπάθειες με νίκες και ήττες. Πολλοί και πολλές έφυγαν και φεύγουν στη σύνταξη, μετατίθενται σε άλλες ΕΛΜΕ ή έφυγαν νωρίς από κοντά μας, (όπου τη θέση τους βεβαίως παίρνουν νέοι συνάδελφοι). Υπήρξαν φυσικά και ανθρώπινες ή πολιτικές δυσκολίες. Αυτό καθαυτό όμως το γεγονός της συγκρότησης των Παρεμβάσεων της β/θμιας εκπαίδευσης, εξέφραζε δύο αντανακλάσεις. Μια από το μέλλον και μια από το παρελθόν.

Η πρώτη αντανάκλαση εξέφραζε την πρωτοποριακή απόφαση δυνάμεων από διαφορετικά ιδεολογικά και ιστορικά ρεύματα της ανεξαρτησίας και της εξωκοινοβουλευτικής παράδοσης της αριστεράς για συνύπαρξη, διάλογο και κοινή δράση. Όλα τα ρεύματα ήταν παρόντα. Και η μορφή συγκρότησης ήταν κυρίως αμεσοδημοκρατική και δικτυακή (όχι στενά παραταξιακή).

Η δεύτερη αντανάκλαση αφορά ασφαλώς την προβολή στο μέλλον των αρνητικών στοιχείων του παρελθόντος. Η ανάπτυξη αυτών των στοιχείων επιταχύνθηκε και οξύνθηκε στο έπακρον λόγω της γρήγορης επέλασης της καπιταλιστικής εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Αυτό απαιτούσε υπερβάσεις στα πολιτικοϊδεολογικά στερεότυπα των διαφόρων αριστερών και αυτόνομων ρευμάτων.

Προβάλλαμε μια αγωνιστική διάθεση στις μάχες του κλάδου, γράψαμε εκατοντάδες κείμενα συλλογικά ή προσωπικά, περιοδεύσαμε δεκάδες φορές στα σχολεία, αναπτύξαμε ανοικτές επιτροπές σε περιόδους δύσκολες (ΑΣΕΠ, Σύνταγμα), μιλήσαμε δημόσια χωρίς φόβο, στηρίξαμε σε δυο φάσεις εκπαιδευτικές εφημερίδες (η μία φέτος) ή περιοδικά, λειτουργήσαμε με αρχές απέναντι στις παρατάξεις, σεβαστήκαμε τους ανένταχτους συναδέλφους, λογοδοτούμε σε σας.

Εσείς συνάδελφοι/-ισσες τους τιμήσατε με αντιπροσωπεύσεις, άλλοτε στο ΔΣ της ΕΛΜΕ, είτε ως απλά μέλη, είτε ως επικεφαλής, άλλοτε ως αντιπροσώπους στα συνέδρια της ΟΛΜΕ, άλλοτε ως αιρετούς με πιο ανοικτά και δύσκολα σχήματα. Κατά κανόνα εισπράττουμε μια ευρύτερη αποδοχή από την εκλογική μας δύναμη. Μέσα από τις συλλογικές διεργασίες φυσικό ήταν πολλά στελέχη μας να παίζουν πρωτοποριακό ρόλο, θεωρητικό και πρακτικό, σε τοπικό ή/και πανελλαδικό επίπεδο. Γι’ αυτό και συνεχίζουμε «έως εσχάτων» με το βλέμμα στο μέλλον!

Στην Πάτρα αυτή τη στρατηγική την προσπαθήσαμε με επιτυχία συχνά, αλλά είχαμε και δυο τραυματικές εμπειρίες. Η 1^η το 2000, λόγω διευρυμένων ενωτικών μας προσπαθειών (που επουλώθηκε πριν 3 χρόνια) και η 2^η πέρισυ λόγω μικροκομματικών  σκοπιμοτήτων (ακόμα χαίνει). Για μας όμως συνάδελφοι το σωματείο (ΕΛΜΕ) είναι ο χώρος στον οποίο μορφοποιούνται τα συλλογικά μας συμφέροντα, οργανώνονται οι αντιστάσεις τους και οι διεκδικητικοί τους αγώνες. Είναι γνωστό (και το τονίζουμε στους νέους συναδέλφους) πως στα εργατικά σωματεία της χώρας μας συμμετέχουν όλες οι πολιτικοσυνδικαλιστικές δυνάμεις, σε αντίθεση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που κάθε κόμμα διαθέτει το δικό του συνδικάτο. Το δε σύστημα εκλογής αντιπροσώπων σ’ αυτά είναι η απλή αναλογική. Και αυτή δεν την χαρίζουμε σε κανένα πολιτικό μόρφωμα.

Με δεδομένα τα παραπάνω και το ότι καμιά παράταξη δεν διαθέτει στα ΔΣ των πρωτοβάθμιων σωματείων εκλογική αυτοδυναμία, απαιτείται σύνθεση απόψεων, δηλαδή συνεργασίες στη βάση ελάχιστων μεν, αλλά απαραίτητων κοινών προγραμμάτων, ως εγγύηση των συμμετεχόντων στην εκλογή του προεδρείου. Αυτή μας η στρατηγική πραγματοποιήθηκε μεταξύ 2004-2008. Η προσωρινή απουσία μας από το περσινό ΔΣ, ήταν ταυτόχρονα και απουσία αυτής της πρακτικής.

Σε μια εποχή που ο παγκόσμιος καπιταλισμός, παρά τη βαθιά του κρίση και εξαιτίας αυτής, σκληραίνει, αφού ακόμα δεν έχει συγκροτηθεί παγκόσμια το αντίπαλο δέος, τα όντως ανεξάρτητα σχήματα, όπως η Εκπ. Παρέμβαση Αχαΐας έχουν να προσφέρουν πολλά. Χρειάζονται όμως ένα τετραπλό τρόπο ύπαρξης:

α) Οργανωτική αυτονομία (ειδικά στην τρίτη πόλη της χώρας) για παραγωγή εκπαιδευτικής συνδικαλιστικής πολιτικής πέρα από τα καθεστωτικά κοινοβουλευτικά κόμματα της αριστεράς.

β) Συμμετοχή στο δίκτυο των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων – Κινήσεων για αλληλοτροφοδότηση και αλληλεπίδραση.

γ) Δυνατότητα δράσης πέρα από τη λογική των εκλογικών μηχανισμών, για παρόμοια σχέση με σας τους συναδέλφους, ανεξάρτητα από την πολιτική σας προτίμηση.

δ) Έμφαση σε ενωτικές αγωνιστικές προσπάθειες με επίκεντρο το σωματείο, το κίνημα, τα σχολεία και τις αληθινές ενωτικές πρωτοβουλίες, όχι υποχρεωτικά μέσα στην «αριστερά», αλλά και στην αυτονομία και ανεξαρτησία.

*

Η Εκπ. Παρέμβαση προβάλλει σθεναρά και με επιχειρήματα πάλι σήμερα, ως αυτόνομο μέλος του Δικτύου των Παρεμβάσεων, μια σειρά στρατηγικές κατευθύνσεις, γιατί όντως «το σχολείο βρίσκεται στο σταυροδρόμι», αναλυτικά και απέναντι από την άλλη όχθη:

- Στον τεχνοκρατισμό της γνώσης (ειδικά σε Δημοτικό και Λύκειο), την ενιαία και πλήρη γνώση.

- Στον τεμαχισμό της παιδείας (αναντίστοιχη ύλη με ηλικία, φίλτρα, έλλειψη αντισταθμιστικών μέτρων – βιβλιοθηκών, διδακτική μέσω ερωτήσεων κλειστού τύπου, .. ) το σχολείο για όλα τα παιδιά.

- Στο δήθεν αυτόνομο Λύκειο τη στρατηγική του ενιαίου σχολείου, στο δε διπλό λυκειακό δίκτυο την ώσμωση γνώσεων, δεξιοτήτων και πολιτισμού από νωρίς, και διετή ειδίκευση με πτυχίο. Απαραίτητες προϋποθέσεις, τόσο ο σχεδιασμός από το νηπιαγωγείο, όσο και η ένωση της τεχνικής εκπαίδευσης εντός του Υπ. Παιδείας και μόνο. Το φιλέτο της επαγγελματικής ειδίκευσης και της δήθεν αποκατάστασης των νέων δεν μπορεί να χαρίζεται στους μεγαλοσχολάρχες των ιδιωτικών ΙΕΚ & ΚΕΚ και στα περιφερειακά κέντρα εξειδικεύσεων.

- Στη δήθεν σύγχρονη εξετασιοκεντρική απορριπτική διδακτική (μέσω των ερωτήσεων κλειστού τύπου, κεντρικών τραπεζών θεμάτων και περιφερειακών εξετάσεων)  την ολιστική διδασκαλία και ενεργοποίηση των μαθητών με στόχο την ανάδειξη των κλίσεων όλων των παιδιών. 

- Στο δήθεν  εργαλείο της θεσμικής ατομικής «αξιολόγησης»  προσώπων (δηλ. χειραγώγησης) και δομών (δηλ. κλείσιμο ή γιγάντωση σχολείων) την συλλογική βελτιωτική ανατροφοδότηση και αλληλεπίδραση των εκπαιδευτικών από τη μια και την δημόσια πολιτική «αξιολόγηση» του εκπ. συστήματος (και των γραφειοκρατικών αποφάσεων Ε. Ε., εθν. Κυβερνήσεων και … περιφερειών).

- Στη δήθεν διαφύλαξη της μονοπολιτισμικής πολιτιστικής κληρονομιάς (συχνά φονταμελιστικού εθνικισμού) και στον δήθεν πολυπολιτισμό (συχνά μηδενιστικό ατομιστικό ανταγωνισμό και πελατειακό καταναλωτισμό) τον πολύπλευρο και διαυγή διαπολιτισμό.

- Στη γραφειοκρατική περιφερειοποίηση (προβάλλει) τον ενιαίο και πλήρη δημόσιο χαρακτήρα των σχολείων και την άμεση δημοκρατία στους συλλόγους διδασκόντων.

- Στις ελαστικές σχέσης εργασίας, τη μονιμότητα, οργανικότητα αναγκαίου προσωπικού και την πλήρη αναδιανεμητική, μη επαγγελματική, δημόσια ασφάλιση-σύνταξη-περίθαλψη για όλους.

- Στο δήθεν ενιαίο μισθολόγιο (φτωχολόγιο) τη κλαδική σύμβαση, με επίκεντρο την ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό στη λογική των αναγκών και της συλλογικής παραγωγικότητας. Η συνομοσπονδία ας διεκδικήσει τον κατώτατο μισθό.

- Στη συνδικαλιστική υποταγή στη γραφειοκρατία και τον στείρο κομματισμό των αποστειρωμένων ηγεσιών, τις διακλαδικές συνεννοήσεις στη στρατηγική του «ενιαίου συνδικάτου» και τη μεταφορά πρωτοβουλιών στα πρωτοβάθμια σωματεία.

- Στα κελεύσματα πολλαπλών μορφών κομματικού συνδικαλισμού, την πλατιά αγωνιστική και προγραμματική ενότητα κυρίως μέσα στο οργανωμένο κίνημα, μόνιμων και μη (όσο καιρό υπάρχουν).

Συναδέλφισσες, -οι

Είμαστε εδώ, είμαστε ανάμεσά σας. Και όχι μόνο ως εκλογικός μηχανισμός. Οι καιροί, το σχολείο και το σωματείο χρειάζονται ακόμα τις δυνάμεις της  εκπαιδευτικής  αυτονομίας

Πάτρα, 08-11-2009, http://eparemvasiax.wordpress.com/

Πάρετε την ανακοίνωση σε μορφή word δύο σελίδων εδώ: 20eth-ekpaid-paremv-ach_8-11-09

ΕΝΙΑΙΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΥΣΔΕ ΑΧΑΪΑΣ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Συνάδελφοι-ισσες

Όπως σας είχαμε ενημερώσει από τις 19/10 το υπηρεσιακό συμβούλιο επρόκειτο να επιλέξει σε 22 σχολεία του νομού μας υποδιευθυντές για θητεία ενός χρόνου. Στα 15 από αυτά υπήρχε μόνο μια  υποψηφιότητα για κάθε θέση και  οι συνάδελφοι αυτοί τοποθετήθηκαν από την πρώτη συνεδρίαση στις 19/10/2009.

Στα υπόλοιπα 7 σχολεία που υπήρχαν περισσότερες της μιας υποψηφιότητες, εφαρμόζοντας την πάγια θέση της ΟΛΜΕ-ΕΛΜΕ για εκλογή του υποδιευθυντή από το σύλλογο και επειδή τέτοια διαδικασία δεν προβλέπεται στις περιπτώσεις αναπλήρωσης (για ένα χρόνο), προχωρήσαμε μόνοι μας σε «άτυπες» διαδικασίες για να έχουμε την γνώμη των συλλόγων για τους υποψήφιους υποδιευθυντές την οποία και μεταφέραμε στο ΠΥΣΔΕ. Μάλιστα για να προετοιμάσουμε όσο το δυνατό καλύτερα την διαδικασία αυτή περάσαμε από τα 7 αυτά σχολεία τις προηγούμενες μέρες και ενημερώσαμε τους συναδέλφους για την μέρα και την ώρα που θα γινόταν οι ψηφοφορίες για να έχουμε την μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή.

Πράγματι και στα 7 σχολεία έγινε ψηφοφορία με πολύ μεγάλη συμμετοχή των συναδέλφων. Δυστυχώς η πλειοψηφία του υπηρεσιακού συμβουλίου (3 της διοίκησης και ο αιρετός της ΔΑΚΕ) στην συνεδρίαση της Δευτέρας 2/11/2009 που επέλεξε τους 7 υποδιευθυντές δεν πήρε υπόψη του την θέση των συλλόγων με αποτέλεσμα σε 4 από τα 7 σχολεία η απόφαση της πλειοψηφίας να είναι αντίθετη με την θέση των συλλόγων. Η επιλογή που έγινε αιτιολογήθηκε με διαφορετικά για κάθε περίπτωση κριτήρια. Αλλού προτάχθηκε η αρχαιότητα, αλλού η διοικητική εμπειρία και αλλού τα τυπικά προσόντα  !!! ώστε το αποτέλεσμα να είναι το επιθυμητό.

Τέλος πρέπει να επισημάνουμε την στάση του αιρετού της ΔΑΚΕ ο οποίος πιστός στις……. αρχές του για άλλη μια φορά συντάχθηκε με τις θέσεις  διοίκησης και όχι με τις θέσεις του κλάδου.

  Για την ενιαία αγωνιστική κίνηση για το ΠΥΣΔΕ Αχαΐας

Ντάφλος Γιώργος 13^ο Γυμνάσιο Πάτρας τακτικός αιρετός τηλ σχολείου 2610424543,  κιν 6932411300

Παΐζης Παναγιώτης ΓΕΛ Καστριτσίου αναπληρωματικός αιρετός κιν  6944347119

Πάτρα 6/11/2009

Ο.Λ.Μ.Ε.

Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255

FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338

www.olme.gr

e-mail: olme@otenet.gr                            Αθήνα, 5/11/09

ΨΗΦΙΣΜΑ

σχετικά με τον αποκλεισμό της Σοφιρέλας Μπερντάλη από την εγγραφή της στην Ιατρική Σχολή Αθήνας

Στο πλαίσιο συζήτησης που διοργάνωσε η ΟΛΜΕ με θέμα: «Εκπαίδευση και μετανάστες», ανακοινώθηκε η περίπτωση της απόφοιτης του 2^ου Πειραματικού Γενικού Λυκείου Αθήνας, Σοφιρέλας Μπερντάλη.

 Η Σοφιρέλα Μπερντάλη αποφοίτησε με 19,9 «Άριστα» και καθώς πάσχει από β – ομόζυγη Μεσογειακή Αναιμία έδωσε ενδοσχολικές εξετάσεις προκειμένου να εισαχθεί στα ΑΕΙ με βάση το νόμο 3794.

            Η Γραμματεία της Ιατρικής Σχολής επικοινώνησε τηλεφωνικά με το τμήμα Οργάνωσης και Διεξαγωγής Εξετάσεων του ΥΠΕΠΘ που δήλωσε ότι οι αλλοδαποί δεν έχουν δικαίωμα αξιοποίησης του παραπάνω νόμου.

            Η περίπτωση αποτελεί κατάφωρη διπλή αδικία σε βάρος μετανάστριας β΄ γενιάς αλλά και ατόμου που πάσχει από προβλεπόμενο από το νόμο ασθένεια. Ταυτόχρονα, το ΥΠΕΠΘ προέβη σε συγκεκριμένη παρανάγνωση του νόμου από τον οποίο δεν προκύπτει πουθενά αποκλεισμός αλλοδαπών.

            ΖΗΤΟΥΜΕ ΕΠΙΜΟΝΑ να προχωρήσει η Ιατρική Αθήνας στην εγγραφή της Σοφιρέλας Μπερντάλη, διαφορετικά το συγκεκριμένο περιστατικό εγγράφεται όχι μόνο ως κατάφωρη αδικία σε βάρος της αλά και σαν καταπάτηση νόμιμων δικαιωμάτων της, με στόχο τον αποκλεισμό της από την τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Διαμαρτυρία για τα καινούργια βιβλία Αγγλικών του Γυμνασίου

Εμείς, οι καθηγητές/-τριες  της αγγλικής γλώσσας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, επιθυμούμε να εκφράσουμε και δημόσια τη διαμαρτυρία μας για την προχειρότητα που χαρακτηρίζει την καινούργια σειρά των βιβλίων των αγγλικών του γυμνασίου, γεγονός που δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην εκπαιδευτική πράξη.

Πρώτον, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και το ΥΠ.Ε.Π.Θ. ανέθεσαν το έργο σε συγκεκριμένη συγγραφική ομάδα (αξιοποιώντας βέβαια και το σχετικό ευρωπαϊκό κονδύλι) χωρίς να ζητήσουν με οποιοδήποτε τρόπο τόσο την άποψη όσο και τη συμβολή εκπαιδευτικών που διαθέτουν μακρόχρονη και αποδεδειγμένα πλούσια διδακτική πείρα διδασκαλίας της αγγλικής γλώσσας  μέσα στην τάξη.

Δεύτερον, ενώ η νέα σειρά των βιβλίων προϋποθέτει το χωρισμό των τάξεων με βάση το επίπεδο γνώσης των μαθητών σε τμήματα αρχαρίων και προχωρημένων, δεν έχει διασφαλιστεί η εφαρμογή των επιπέδων σε όλα τα σχολεία, αφού δίνεται το δικαίωμα κάποιοι διευθυντές να αρνηθούν την εφαρμογή του νέου συστήματος με το επιχείρημα της δυσχέρειας στην κατάστρωση του ωρολογίου προγράμματος του σχολείου.

Τρίτον, στη Γ’ γυμνασίου δεν υπάρχει καν το βιβλίο προχωρημένων…! Σε έγγραφό του το ΥΠ.Ε.Π.Θ.  αναφέρει σχετικά ότι οι συγκεκριμένοι μαθητές θα χρησιμοποιήσουν το βιβλίο των αρχαρίων, με την -αν μη τι άλλο πρωτότυπη- επισήμανση ότι οι διαφορές γλωσσομάθειας στο γυμνάσιο εντοπίζονται κυρίως στην ευχέρεια χρήσης του λόγου και όχι σε αυτή καθαυτή τη γνώση γραμματικών και συντακτικών φαινομένων! Εύλογα αναρωτιόμαστε λοιπόν, ποιος ο λόγος χωρισμού των μαθητών σε επίπεδα, όταν μπορούν όλοι να χρησιμοποιούν το ίδιο βιβλίο; Επιπλέον, τη στιγμή που τα επίπεδα στην αγγλική γλώσσα λειτουργούν ως διαφορετικές τάξεις με διαφορετικά βιβλία και διαφορετική  διδακτέα ύλη, η χρήση του ίδιου βιβλίου και στα δύο επίπεδα δημιουργεί απλά τάξεις δύο ταχυτήτων, με συνέπεια την κατηγοριοποίηση των μαθητών (προχωρημένοι-καλοί/ αρχάριοι-κακοί).

Όσον αφορά στο περιεχόμενο των βιβλίων, σε πολλές περιπτώσεις αυτό παρουσιάζεται ασύνδετο και αποσπασματικό και χωρίς συνάφεια της ύλης μεταξύ του βιβλίου του μαθητή και του βιβλίου εργασιών, ενώ ήδη από τις πρώτες σελίδες έχουν εντοπιστεί πολλά λάθη!

Ακόμα πιο σοβαρό  από τα παραπάνω είναι  ότι για τα νέα βιβλία δεν υπήρξε καμία πιλοτική εφαρμογή και αξιολόγηση πριν την κυκλοφορία τους, ενώ η όποια «επιμόρφωση» των καθηγητών στο νέο υλικό έγινε όταν ακόμα κανείς δε γνώριζε το περιεχόμενό τους (δεν υπήρχε καν στην ιστοσελίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου).

Τέλος, τα βιβλία στάλθηκαν στα σχολεία χωρίς ακουστικό υλικό, ενώ η εξάσκηση της ακουστικής δεξιότητας είναι η πλέον απαραίτητη για την εκμάθηση μιας ξένης γλώσσας και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της διδασκαλίας της.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι α) η προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζεται η ξενόγλωσση εκπαίδευση στο δημόσιο σχολείο υποβαθμίζει τη διδασκαλία του μαθήματος της αγγλικής γλώσσας και υπονομεύει εν γένει την εκπαιδευτική διαδικασία, αφού παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των καθηγητών/-τριών, δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική διδασκαλία χωρίς τα απαραίτητα εργαλεία και β) όλη αυτή η μεθόδευση στοχεύει στην υποβάθμιση του μαθήματός μας προς όφελος των φροντιστηρίων που αναλαμβάνουν με υψηλό κόστος να προετοιμάζουν τους μαθητές μας για τα διπλώματα γλωσσομάθειας που κανονικά θα έπρεπε να προσφέρει δωρεάν το δημόσιο σxoλείο.                

Οι καθηγητές / καθηγήτριες της αγγλικής γλώσσας στα δημόσια σχολεία  του Νομού Χανίων

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

Πρόταση προς το Γ.Σ. της ΑΔΕΔΥ

Η νέα κυβερνητική αλλαγή

Η πρόσφατη κυβερνητική αλλαγή, κατά την άποψή μας  δεν σημαίνει ουσιαστική αλλαγή πολιτικής. Αντίθετα, το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ αναπαράγει το ευαγγέλιο της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας, της «δημοσιονομικής πειθαρχίας και της επιχειρηματικότητας, επιμένει στην πλήρη συμμόρφωση με τις αντεργατικές πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ευθυγραμμίζεται με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τη διεθνή αντιτρομοκρατική υστερία.

Με βάση το κλίμα που διαμορφώνεται και τις  εξαγγελίες των κυβερνητικών στελεχών, το επόμενο διάστημα θα συνεχιστεί και θα ενταθεί η επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους:

• Η λιτότητα, η μισθολογική υποβάθμιση, η υποχρεωτική καταφυγή στην υπερεργασία και την πολυαπασχόληση.
• Ο νέος γύρος ιδιωτικοποιήσεων και η παράλληλη έμφαση στην «αποδοτικότητα και την κερδοφορία» σε όσες ελάχιστες  επιχειρήσεις μείνουν υπό κρατικό έλεγχο.
• Οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, η μερική απασχόληση, η εργασιακή ανασφάλεια και περιπλάνηση, η αντιμετώπιση της ανεργίας μέσα από την γενίκευση της ανασφάλιστης εργασίας.
• Η αντιμετώπιση των εργαζόμενων ως αναλώσιμων υλικών, η περιφρόνηση της υγείας και της ασφάλειάς τους, η αύξηση των εργατικών ατυχημάτων και ασθενειών.
• Οι νέες αντιδραστικές τομές στο ασφαλιστικό, η ακόμη μεγαλύτερη παράταση των ορίων συνταξιοδότησης, ο περιορισμός των συντάξεων.
• Ο καθημερινός αυταρχισμός μέσα και έξω από τους χώρους δουλειάς.

Ο ρόλος του κινήματος

Αν  ο κόσμος, θα αποδεχτεί παθητικά τη νέες  πιθανές επιθέσεις ή θα ορθώσει νέους πύργους αντίστασης, αυτό είναι ένα ανοιχτό ερώτημα που μένει να απαντηθεί, στις συνελεύσεις, στις διαδηλώσεις και στις απεργίες. Τίποτα δεν είναι δεδομένο, τίποτα δεν είναι μοιραίο. Εδώ μπαίνει το καθήκον  του οργανωμένου  Σ.Κ.

Η όποια αντεργατική πολιτική  πρέπει να ηττηθεί στους δρόμους και όχι να υποταχτεί στους κεντρικούς σχεδιασμούς του κεντρικού πολιτικού σκηνικού.

Θα είμαστε ανυποχώρητα  αντίθετοι  σε λογικές εργασιακής ειρήνης  και υποταγής.

Θα αντιπαλέψουμε το ξεπούλημα των αγώνων,  την αποδοχή της ανταγωνιστικότητας και του Ευρωμονόδρομου..

Να  τελειώνουμε με  τις  εκτονωτικές και υπονομευτικές της αγωνιστικής διάθεσης 24ωρες και 48ωρες απεργίες.

Θα δώσουμε όλες τις δυνάμεις μας ώστε να  προετοιμαστούν και να ξεδιπλωθούν αποφασιστικές απεργιακές συγκρούσεις και συντονισμένοι διακλαδικοί αγώνες  με κλιμάκωση και διάρκεια  ενάντια στην ηττοπάθεια και το συμβιβασμό που πρακτορεύουν οι δυνάμεις του υποταγμένου συνδικαλισμού. 

Θα παλέψουμε  για να οργανωθούν πραγματικοί απεργιακοί αγώνες που να έχουν σα στόχο συγκεκριμένες νίκες και κατακτήσεις. Στην ανάγκη αυτοί οι αγώνες να στηρίζονται και να ελέγχονται απόλυτα από την ίδια τη βάση των εργαζομένων, από τη δημοκρατία των Γενικών Συνελεύσεων και των Επιτροπών Αγώνα.

               ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ – ΣΤΟΧΟΙ

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις Δημόσιου Τομέα θεωρούν ότι:

• Οποιαδήποτε δράση της ΑΔΕΔΥ πρέπει να χαρακτηρίζεται από μαχητικότητα, αποφασιστικότητα, διάρκεια
• Όλες οι δράσεις, ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, πρέπει να προετοιμάζονται σε συνεννόηση με τις Ομοσπονδίες, αλλά και τα πρωτοβάθμια σωματεία, ώστε να συντονίζει και να βοηθά τους πιθανόν διαφορετικούς βηματισμούς  τους.
• Ορίζοντας των κινητοποιήσεων πρέπει να είναι η ακύρωση των αντεργατικών πρωτοβουλιών της όποιας κυβέρνησης, που αφορούν:
  1. Την απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που θα ανατρέψει εκ βάθρων τα ασφαλιστικά  δικαιώματα και θα μετατρέπει το χαρακτήρα της ασφάλισης από κοινωνική σε επαγγελματική.
  2. Τα μισθολογικά: Νομοσχέδιο για νεοπροσλαμβανόμενους που θα τείνει στους μισθούς ιδιωτικού τομέα, καθώς και  περικοπές και μειώσεις μισθών στο Δημόσιο αποτελούν για μας casus beli.
  3. Τις εργασιακές σχέσεις: Κατάργηση μονιμότητας, ελαστικές, μερικές, κυλιόμενες μορφές εργασίας, συμβασιούχοι, ωρομίσθιοι.
  4. Ταμεία: Κινδυνολογία, επίκληση απόφασης ΔΕΚ, ελλείμματα λόγω κλοπής με δομημένα ομόλογα, κακή διαχείριση, καταλήστευση αποθεματικών. Η μόνη κατάληξη αυτών είναι η αύξηση των εισφορών των εργαζομένων, η αύξηση των ορίων, η μείωση των συντάξεων.

Η ανάδειξη και των ζητημάτων των Ταμείων καιτης ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης  κύριο και άμεσο μέλημα 

Αγωνιζόμαστε για να ακυρώσουμε τη στόχευσή τους να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση με αποτέλεσμα: ανεργία, εργασιακή ανασφάλεια, υπερεκμετάλλυση.

Ο δικός μας στόχος είναι: Να αποτρέψουμε την επίθεση και να διεκδικήσουμε τις ανάγκες και τα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

Η ΑΔΕΔΥ, καταθέτει στις  ηγεσίες των αντίστοιχων Υπουργείων το πλαίσιο θέσεων και διεκδικήσεων του κλάδου.

Θεωρούμε αναγκαιότητα, το δημοσιοϋπαλληλικό  κίνημα στο σύνολό του, να προβάλει ΤΩΡΑ το σύνολο των βασικών αιτημάτων του απαιτώντας  απαντήσεις σε τακτό χρονικό διάστημα, που εμείς οριοθετούμε στις αρχές Δεκέμβρη.

Αν δεν υπάρξουν θετικές απαντήσεις που να λύνουν προβλήματα πρέπει να  πάμε σε παρατεταμένους αγώνες. Ένας παρατεταμένος εργατικός αγώνας πρέπει μεταξύ άλλων να περιλαμβάνει:

• Στήριξη και συντονισμό των αγώνων των κλαδικών Ομοσπονδιών. Αποκλεισμούς – Καταλήψεις σε φορείς που προωθούν την κυβερνητική πολιτική (Υπουργεία- ΟΑΕΔ – ΚΕΔΚΕ – ΟΠΑΔ). Σύσκεψη στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις όλων των μελών των Δ.Σ. των Πρωτοβάθμιων Σωματείων για ενημέρωση και στήριξη του αγώνα.
• Απογευματινές συγκεντρώσεις – συναυλίες σε συνοικίες της Αθήνας, σε συνεργασία με τα σωματεία και κορύφωση με απογευματινό πανεργατικό συλλαλητήριο στο τέλος Νοέμβρη.
• Σταθμός αυτής της προσπάθειας να είναι απεργιακή κινητοποίηση στην επέτειο δολοφονίας Γρηγορόπουλου 6/12. Αμέσως μετά νέα συνεδρίαση του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ για πρόταση απεργιακής κλιμάκωσης και προοπτικής!. Οι παραπάνω παρεμβάσεις να επιδιωχθεί να γίνουν από κοινού με τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και με φορείς της νεολαίας.
• Κατάληξη οι διακλαδικοί αγώνες με αντισυστημική κατεύθυνση μέσα από απεργιακές μορφές διάρκειας, απείθεια, καταλήψεις για τη νίκη των εργατικών αγώνων.

===============================================================

 Αλεβίζος Άρης

Κουτσούμπα Δέσποινα

Μακρυγιάννης Στέφανος

Εκπρόσωποι των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ