Εκπαιδευτική Παρέμβαση Αχαΐας

Μέλος του πανελλαδικού Δικτύου των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων

Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών

Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Πάτρας

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΑΠΑΤΗ  Κοινωνικός  Αντίλογος τώρα

08-06-06Συναδέλφισσες, -οι

Κοντεύουν 20 χρόνια από την πρώτη απόπειρα του  «εθνικού διαλόγου»  Κοντογιαννόπουλου και Σουφλιά το 90-91 και ο Ν. Τεμπονέρας είναι εδώ για να μας θυμίζει την κατάληξή του.

Όλα αυτά τα χρόνια  στο χώρο της εκπαίδευσης συγκρούονται οι αγώνες του εκπαιδευτικού κινήματος  για το καθολικό δικαίωμα στη μόρφωση, στην εργασία, το πολιτισμό, τη δημοκρατία,   τη ζωή. Συγκρούονται με τις πολιτικές που επιβάλλουν αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις στην κατεύθυνση της αποδόμησης του δημόσιου σχολείου και της  προσαρμογής – παράδοσης της εκπαίδευσης στις ανάγκες της καπιταλιστικής αγοράς και ανασυγκρότησης.

Όλα αυτά τα χρόνια κάθε κύμα αντιεκπαιδευτικών μέτρων ξεκινούσε με «διαλόγους» χειραγώγησης της κοινής γνώμης για την  εξασφάλιση κοινωνικής «συναίνεσης» και  τον περιορισμό των κοινωνικών αντιδράσεων. Στόχος απώτερος η συνενοχή-νομιμοποίηση των αντιλαϊκών σχεδίων από την εκπαιδευτική κοινότητα.

Σήμερα η κυβέρνηση Καραμανλή προσπαθεί πάλι, μέσα από το «διάλογο» να αναβαπτιστεί και πάλι ως μεταρρυθμιστική δύναμη, που να φαίνεται ότι δρα προς όφελος όλης της κοινωνίας. Παράλληλα επιδιώκει να αναιρέσει τις πολιτικές συνέπειες του κοινωνικού ρήγματος που προκάλεσαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη.

Ο προσχηματικός επομένως διάλογος του Υπουργείου και το δήθεν συναινετικό, επικοινωνιακό προφίλ του νέου Υπουργού είναι οι αναπόφευκτοι ελιγμοί για την προώθηση των ίδιων αντιεκπαιδευτικών μέτρων που σχεδίαζε ο προηγούμενος με άλλα μέσα.

Τα περί «μηδενικής βάσης» μόνο ως απάτη μπορούν να ακουστούν

Όταν ο προϋπολογισμός της μηδενικής βάσης ρίχνει τις δαπάνες στην εκπαίδευση στο 2,82% του ΑΕΠ!

Όταν εξήντα χιλιάδες  παιδιά δε χώρεσαν  στο δημόσιο νηπιαγωγείο, ενώ τα σχέδια για περιστολή της εξάχρονης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ακούγονται συχνότερα.

Όταν το περιεχόμενο των αναλυτικών προγραμμάτων και των νέων βιβλίων που βασανίζουν τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς παραμένει άθικτο σε Δημοτικό και Γυμνάσιο.

Όταν στην ΤΕΕ ζούμε το απόλυτο χάος, την πολυδιάσπαση ψιλοκαταρτήσεων με επαγγελματική αβεβαιότητα, την πολυδιάσπαση μετά το Γυμνάσιο σε ΓΕΛ -ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ, την εδραίωση της  βάσης του 10.

Όταν ακόμα και ΤΩΡΑ συνεχίζουν να υπάρχουν κενά στα δημοτικά σχολεία λόγω έλλειψης κονδυλίων έστω και για αναπληρωτές!!!

Όταν  ιδιώτες και χορηγοί έχουν εισχωρήσει  στα σχολεία μέσω «προγραμμάτων».

Όταν στα νέα σχέδια για το εξεταστικό  δεν διαφαίνεται η συρρίκνωση  των φροντιστηρίων, αλλά η διάχυσή τους παντού. Αντίθετα φαίνεται να συζητείται σοβαρά η προσαρμογή στα αμερικάνικα πρότυπα των εισαγωγικών εξετάσεων με «κλειστού τύπου» ερωτήσεις (όπως στον ΑΣΕΠ) και ο πρωταγωνιστικός ρόλος των ΑΕΙ -ΤΕΙ στον καταμερισμό των φοιτητών στα τμήματα.

Όταν η αναγνώριση των ΚΕΣ παραδίδει  τμήμα και  του Δημόσιου Πανεπιστήμιου στους εμπόρους της γνώσης και κυρίως να αποτελέσει μοχλό μεγαλύτερης εμπορευματοποίησης του ίδιου, υποβαθμίζοντας τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες.

Όταν η ωρομισθία γιγαντώνεται (ολοήμερα, ενισχυτική, ΠΔΣ,  Μουσικά, Αθλητικά, κλπ) και καμιά μηδενική βάση δεν αίρει το άγος αυτών των συμβασιούχων, που ζουν με έως 300 ευρώ το μήνα.

Όταν οι μισθοί των εκπαιδευτικών είναι εκτός ατζέντας, ενώ τα αιτήματα της μεγάλης απεργίας των δασκάλων είναι τα μόνα που αντιμετωπίζονται από μηδενική βάση.

Όταν τα ασφαλιστικά  δικαιώματα και η περίθαλψη 200.000 εκπαιδευτικών, όχι μόνο απειλούνται, αλλά βρίσκονται υπό αίρεση, όπως και πολλών άλλων κλάδων.

Όταν το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων χρειάζεται 850 εκατομμύρια ευρώ για να   ανταποκριθεί στις 17.000 αιτήσεις που εκκρεμούν από το τέλος του 2007 και το υπ. Οικονομικών του προτείνει τη χρεοκοπία του δανεισμού με 1,5 δις.

Όχι μόνο για «tabula rasa»  πρόκειται, αλλά για τη φανερή ατζέντα μιας βαθιάς αντιεκπαιδευτικής πολιτικής   που  εντείνεται καθώς ο ίδιος ο Α. Σπηλιωτόπουλος δήλωσε ότι θα συνεχίσει το έργο των Γιαννάκου – Στυλιανίδη στα πλαίσια των αποφάσεων της ΕΕ (Μπολόνια, Λισσαβόνα, κλπ).

Το εκπαιδευτικό κίνημα, παρά τις όποιες αδυναμίες του, οφείλει να μη νομιμοποιήσει με τη συμμετοχή του τα σχέδια και τους στόχους μιας τέτοιας διαδικασίας, αλλά αντίθετα να συνεχίσει ακόμα πιο αποφασιστικά και δημιουργικά τον αγώνα και την πανεκπαιδευτική δράση, ενάντια στην αντιεκπαιδευτική και αντιλαϊκή πολιτική ενάντια σε όποιον την εκφράζει και τη στηρίζει.

Όταν όλο το εκπαιδευτικό κίνημα (ΟΛΜΕ, φοιτητές, αλλά και μαθητές) αρνούνται να δώσουν το άλλοθι της συμμετοχής, στο ΔΣ της ΔOE η ΠAΣK επέλεξε να συνεταιριστεί με τη ΔAKE και να νομιμοποιήσει τον προσχηματικό διάλογο (η ΔOE, η ΓΣΕΕ και το ΛAOΣ)!!!

Το ΔΣ της ΔΟΕ επιχειρεί να βάλει ταφόπλακα  στην αγωνιστική δυναμική που κατακτήθηκε με τη μεγάλη απεργία των δασκάλων και των νηπιαγωγών, επιδιώκει να θέσει τον κλάδο σε τροχιά συναίνεσης και υποταγής σπάζοντας  το πανεκπαιδευτικό μέτωπο παίζοντας περίεργα παιχνίδια.

Όταν ο περίφημος διάλογος διεξάγεται μέσα σε συγκεκριμένα πλαίσια και όργανα (όπως το ΕΣΥΠ και ο … Μπαμπινιώτης), όπου η θέση του εκπαιδευτικού κινήματος θα είναι ίσης αξίας με αυτή του ΣΕΒ, του ΕΒΕΑ (του γνωστού Μίχαλου), των ιδιοκτητών ιδιωτικών σχολείων  και κολλεγίων, κλπ. Έτσι είναι εξασφαλισμένο και ποσοτικά το αποτέλεσμα του «διαλόγου».

Όταν στο διάλογο προΐστανται ο «πνευματικός πατέρας» της μεταρρύθμισης ο κ. Μπαμπινιώτης, ο άνθρωπος των Αρσακείων,   και ο βαθιά συστημικός πρόεδρος του ΕΣΥΠ κ. Βερέμης που προτείνουν εξετάσεις μόνο κλειστού τύπου, μεταλυκειακό ή προ-πανεπιστημιακό έτος σπουδών (στη βάση της προοπτικής συρρίκνωσης είτε του δημοτικού σε 5 χρόνια, είτε του Λυκείου στα 2, είτε των ΑΕΙ σε 3   (Μπολόνια), περιφερειακές εξετάσεις πολύ πριν τη Γ΄ Λυκείου, διπλές γραπτές εξετάσεις από τη  Ε΄ Δημοτικού, χωρίς να αγγίζουν το πραγματικό ζήτημα της μόρφωσης και μάλιστα όλων των παιδιών.

Συνάδελφοι, -ισσες

Είναι ανάγκη να συντονίσουμε τη δράση μας μέσα από τις Γενικές μας Συνελεύσεις για ενημέρωση – συμπόρευση του κόσμου της εκπαίδευσης και της εργασίας σε έναν κοινωνικό αντίλογο  για την προβολή των αναγκών και των μορφωτικών δικαιωμάτων της νέας γενιάς και την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης, για την ανάπτυξη δράσεων και αγώνων με σχέδιο προοπτική και διάρκεια, για τη διεκδίκηση των ώριμων αιτημάτων μας στον αντίποδα των αντιδραστικών αλλαγών που προωθεί η κυβέρνηση.

►  Καμιά πίστωση χρόνου, καμιά ανοχή στην αντιεκπαιδευτική πολιτική,

► Καμιά συμμετοχή – συνενοχή στην πολιτική που λεηλατεί τα κοινωνικά και μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών.

►  Πανεκπαιδευτική ενότητα, αντίλογος στη βάση, συντονισμένος αγώνας!

–         Η ΟΛΜΕ να ανοίξει τον κοινωνικό αντίλογο σ’ όλη τη χώρα.

–         Η ΔΟΕ να συνεργαστεί με την ΟΛΜΕ.

–         Η Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας και ο  Σύλλογος Δασκάλων & Νηπιαγωγών Πάτρας να πάρουν πρωτοβουλίες στην Δυτική Ελλάδα για τον κοινωνικό εκπαιδευτικό αντίλογο.

Πάτρα, 9-03-2009

Advertisements