Ο.Λ.Μ.Ε.

Κορνάρου 2 και Ερµού

ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255                                           Αθήνα,  Απρίλιος 2009

FAX: 210 32 27 382 – 33 11 338

e-mail: olme@otenet.gr

www.olme.gr

ΠΡΟΣ: τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ

olme_2008-2009

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ  ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΟΛΜΕ  ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚ.  ΠΕΡΙΟΔΟ 2007-09

Α΄  ΜΕΡΟΣ:   Ιούλιος 2007-Ιούνιος 2008,

(σημ.: ο απολογισμός της περιόδου αυτής υπερψηφίστηκε στην τακτική γενική συνέλευση (μετασυνεδριακή, Ιούνιος 2008)


Διεθνής κοινωνική-πολιτική συγκυρία, ενδεικτικά

Στο ντοκουμέντο της απόφασης του13ου Συνεδρίου μας τονίζονταν, μεταξύ άλλων, και τα εξής: «Η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο κλιμακώνεται. Σε παγκόσμιο επίπεδο η ανισότητα, η φτώχεια, η αύξηση της εκμετάλλευσης, οι πολεμικές επεμβάσεις, η οικολογική καταστροφή είναι οι συνέπειες μιας νέας βαρβαρότητας, που επικαθορίζουν η κυριαρχία των ΗΠΑ, των υπερεθνικών μονοπωλίων, του ΟΟΣΑ και του Δ.Ν.Τ.

Στην Ευρώπη ο ανταγωνισμός αναγορεύεται σε κυρίαρχο στόχο και, για να προωθηθεί, δίνεται βάρος στις διαρθρωτικές πολιτικές (απελευθερώσεις αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, πολιτικές αγοράς εργασίας), αφού η δημοσιονομική και η νομισματική πολιτική θεωρούνται «κλειδωμένες». Η στρατηγική της Λισσαβόνας αποτελεί το σύγχρονο εργαλείο αντεργατικών αναδιαρθρώσεων, ώστε να αποδομηθεί ό,τι απέμεινε από το κοινωνικό μοντέλο, το πρότυπο απασχόλησης καθώς και το ρυθμιστικό πλαίσιο προστασίας της εργασίας, και να διασφαλιστεί φτηνή εργατική δύναμη για το κεφάλαιο. Η επίθεση επεκτείνεται και στα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες».

Εν τω μεταξύ «…ανακοινώθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές της λεγόμενης «ευέλικτης ασφάλειας» (flexicurity). Άμεσο στόχο των ρυθμίσεων αυτών αποτελεί η διεύρυνση των ευέλικτων μορφών  εργασίας, που θα συνοδεύονται από ανατροπές στα ασφαλιστικά δικαιώματα με παράλληλη υπόσκαψη των ΣΣΕ και κυρίως των όποιων όρων προστασίας από τις απολύσεις».

Στο πλαίσιο αυτών των πολιτικών στρατηγικών, που έχουν επιβάλει το κεφάλαιο και οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, μπορούμε να κατανοήσουμε εξελίξεις και γεγονότα στην παγκόσμια σκηνή όπως είναι π.χ. η ασταμάτητη άνοδος των τιμών του αργού πετρελαίου στις διεθνείς αγορές, με ό,τι το γεγονός αυτό συνεπάγεται για τις ασθενέστερες και περισσότερο εξαρτημένες οικονομίες, οι νεοψυχροπολεμικές πολιτικές που επιβάλλει ο ανταγωνισμός για τη δημιουργία και τον έλεγχο νέων «ενεργειακών οδών», η επαπειλούμενη και από αυτό το λόγο αποσταθεροποίηση ευρύτερων γεωπολιτικών ζωνών και περιοχών, η σοβαρή χρηματοπιστωτική κρίση, ο κίνδυνος διεθνούς οικονομικής ύφεσης που εξακολουθεί να παραμένει «επί θύραις», ο διατροφικός «πόλεμος», η εφαρμογή ολοένα και σε μεγαλύτερη κλίμακα σκληρότερων πολιτικών ενάντια στους μετανάστες, η αναθεωρημένη «ευρωσυνθήκη»  και η επιμονή των κυβερνήσεων του συνόλου σχεδόν των κρατών-μελών της Ε.Ε. να υπερψηφισθεί μόνο από εθνικά Κοινοβούλια, η συνταξιοδοτική «μεταρρύθμιση» Σαρκοζί σε συνδυασμό με τη δραστική μείωση των θέσεων εργασίας (και στην εκπαίδευση), που προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί  μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις και δυναμικές λαϊκές αντιδράσεις στη Γαλλία (προηγήθηκαν οι μαζικότατες κινητοποιήσεις στη χώρα μας) κ.λ.π.

Συμπερασματικά, οι αιτίες της σύγχρονης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, αποτέλεσμα  της οποίας είναι και η συνεχής επιδείνωση των συνθηκών επιβίωσης στον πλανήτη λόγω των μεγάλων κλιματικών αλλαγών, πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην ακραία υπερσυσσώρευση πλούτου και κεφαλαίου σε ελάχιστα χέρια, στον άνευ ορίων και όρων ανταγωνισμό για την αύξηση των κερδών και στην αχαλίνωτη κερδοσκοπία στις διεθνείς αγορές. Αυτή η κρίση έρχεται να διαψεύσει παταγωδώς  όλους τους νεοφιλελεύθερους μύθους που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και να καταδείξει τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού και του ίδιου του καπιταλισμού.  Δυστυχώς, όμως, οι κυρίαρχες δυνάμεις του πλανήτη αλλά και της Ευρώπης, αντί να εξάγουν θετικά συμπεράσματα από τα σημερινά βαθιά κρισιακά φαινόμενα, επιχειρούν να απαντήσουν ενισχύοντας τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που τα προκάλεσαν!

Οι συνέπειες  των διεθνών εξελίξεων στη χώρα μας-εσωτερική συγκυρία. Η οικονομική, φορολογική, εισοδηματική πολιτική-ασφαλιστικό

Ένα από τα αποτελέσματα της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης στη χώρα μας είναι η  προώθηση και εφαρμογή,  από τις κυβερνήσεις, αντιδραστικών διαρθρωτικών αλλαγών. Κυριότερη έκφρασή τους είναι οι περιβόητες «μεταρρυθμίσεις», οι οποίες, με διάφορα επικοινωνιακά τρυκ, πλασάρονται σαν φιλολαϊκές και προοδευτικές τομές στο κοινωνικό και οικονομικό  μας σύστημα!

Σ΄ αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση επέμεινε και επιμένει να χρησιμοποιεί ως κύριες αιχμές της πολιτικής της την  ιδιωτικοποίηση στρατηγικού χαρακτήρα δημόσιων επιχειρήσεων και  κοινωφελών οργανισμών και την εμπορευματοποίηση κοινωνικών αγαθών (Παιδεία-άρθρο 16 του Συντάγματος Υγεία, Κοινωνική Ασφάλιση-νόμος «Πετραλιά»). Οι  ΣΔΙΤ, η παράδοση  της δημόσιας εκπαίδευσης στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, η πώληση  κερδοφόρων τομέων των μεγαλύτερων λιμανιών της χώρας, η ιδιωτικοποίηση τραπεζών και της Ολυμπιακής, η «σκανδαλώδης» πώληση και εκχώρηση του μάνατζεντ του ΟΤΕ  στη Deutche Telecom (ακολουθεί η ΔΕΗ) κ.λ.π. αποτελούν την, εν τοις πράγμασι, έκφραση και αποτύπωση του κυβερνητικού εγχειρήματος  των «μεταρρυθμίσεων». Αξίζει να σημειώσουμε ότι σ’ αυτό το «μεταρρυθμιστικό» έργο της η κυβέρνηση επιδίδεται με  μεγαλύτερο ακόμη ζήλο,  παρά το γεγονός ότι στις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη αποδυναμώθηκε σοβαρά, αφού διαθέτει πλέον οριακή πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο!

Η οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, η οποία εξακολουθεί να εμπνέεται από τα γνωστά «σύμφωνα σταθερότητας» και στηρίζεται σε έναν ακόμη σκληρά  ταξικό κρατικό προϋπολογισμό,  όχι μόνο δεν προσελκύει ιδιωτικές «επενδύσεις» αλλά συνεχώς συρρικνώνει τις δημόσιες, προκαλεί παραπέρα μείωση του ρυθμού ανάπτυξης και διευρύνει το δημόσιο χρέος!

Η άδικη φορολογική πολιτική που εφαρμόζεται συνθλίβει τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους κοινωνικά ασθενέστερους, ενώ συνεχίζει να παρέχει προκλητικές φοροαπαλλαγές και προνόμια στο κεφάλαιο.

Η εισοδηματική πολιτική (2,5% + 2%), που για άλλη μια φορά υπηρετεί το δόγμα  της σκληρής, μονόπλευρης, λιτότητας για το λαό – την ίδια στιγμή το τραπεζικό και όχι μόνο, κεφάλαιο πραγματοποιεί απίστευτα υπερκέρδη-,  αποτελεί άλλη μια αιτία σοβαρής μείωσης των εισοδημάτων των εργαζόμενων, των χαμηλόμισθων και των μικροσυνταξιούχων. Οι «αυξήσεις» για το 2008 δεν υπερβαίνουν, μεσοσταθμικά, το 3,1%, ο πληθωρισμός καλπάζει με ρυθμούς που προσεγγίζουν το 5% και η κυβέρνηση δε μπορεί (ή δε θέλει) να σταματήσει την ξέφρενη κούρσα της ακρίβειας ( μόνο στα βασικά είδη ανάγκης οι αυξήσεις κυμαίνονται από 22% έως 30%)!

Όλα τα παραπάνω σε συνάρτηση με την υψηλή ανεργία, που πλήττει κυρίως τους νέους, την απορύθμιση-αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων και την αναίρεση του κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος διαμορφώνουν ένα ζοφερό τοπίο, με κύριο χαρακτηριστικό του τη συνεχή διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.

Συμπερασματικά, στην παρούσα, ιδιαίτερα, συγκυρία, οι εργαζόμενοι και οι κοινωνικά αδύναμοι δέχονται από την κυβερνητική πολιτική  μια πρωτόγνωρη επίθεση, συνέπεια της οποίας είναι  να χειροτερεύει συνεχώς η θέση τους!

Ως προς το ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό ζήτημα, ειδικότερα, η κυβέρνηση, παρά τις αντιδράσεις των εργαζομένων, προχώρησε στην κατάθεση και ψήφιση με συνοπτικές διαδικασίες του νέου αντιασφαλιστικού νόμου. Πρόκειται για ένα νόμο οδοστρωτήρα που σχεδιάστηκε για να  ισοπεδώσει τα ασφαλιστικά δικαιώματά μας. Όσα δηλαδή έχουν απομείνει μετά τις αντιασφαλιστικές επιλογές των νόμων Σιούφα και Ρέππα.

Ο περιβόητος αυτός νόμος δεν διασφαλίζει, φυσικά,  βιωσιμότητα στα ασφαλιστικά ταμεία, αφού δεν αντιμετωπίζει τις αιτίες των πραγματικών προβλημάτων της Κοινωνικής Ασφάλισης (κλοπή δεκάδων δις αποθεματικών, εισφοροδιαφυγή, εισφοροαπαλλαγή, ελαστικές εργασιακές σχέσεις κλπ).

Με τις ρυθμίσεις του νόμου:

  • Ενοποιούνται υποχρεωτικά τα Ταμεία Κύριας Ασφάλισης και περιορίζονται οι παροχές προοπτικά προς τους ασφαλισμένους στο χαμηλότερο επίπεδο.
  • Ενοποιούνται τα Ταμεία Επικουρικής Σύνταξης και περιορίζονται οι επικουρικές συντάξεις στο 20%.
  • Αυξάνονται τα όρια ηλικίας για τις γυναίκες, τους νέους εργαζόμενους, τους εργαζόμενους στα Β.Α.Ε. και ιδιαίτερα για τις μητέρες.
  • Μειώνονται σε βαθμό απαγορευτικό οι πρόωρες συντάξεις για τους ασφαλισμένους.
  • Μεταφέρεται και πάλι το κόστος της Κοινωνικής Ασφάλισης στις πλάτες των ασφαλισμένων.

Συμπερασματικά:

Οι παραπάνω αντιασφαλιστικές επιλογές χειροτερεύουν ακόμη περισσότερο  το προϋφιστάμενο  ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό status και τα δικαιώματα όλων των ασφαλισμένων.

Θίγουν όλες τις κατηγορίες των εργαζομένων, ανεξάρτητα από χρόνο πρόσληψης και από φορέα ασφάλισης.

Θίγουν και τους εκπαιδευτικούς, αμέσως ή εμμέσως, όπως και όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο, επειδή ο νέος αντιασφαλιστικός νόμος θέτει τις γενικές αρχές και τις προϋποθέσεις για συνολικότερες αρνητικές και επώδυνες αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα. Δεν αποτελεί, επομένως, εικοτολογία η εκτίμησή μας, ότι η κυβέρνηση, με βάση τις παραπάνω  νέες ρυθμίσεις, θα καταθέσει και νέο νομοσχέδιο το επόμενο χρονικό διάστημα.

Γι’ αυτό είναι επιβεβλημένη η αγωνιστική ετοιμότητά μας. Για να διασφαλίσουμε δηλαδή τον δημόσιο, καθολικό και κοινωνικού χαρακτήρα του ασφαλιστικού μας συστήματος. Για να ακυρώσουμε τις  υφιστάμενες  αντιασφαλιστικές  ρυθμίσεις και για να αποτρέψουμε τα επαπειλούμενα και  περισσότερο επώδυνα μέτρα.

Εκπαιδευτική πολιτική

Η κυβέρνηση, έχοντας βάλει στο στόχαστρό της τη δημόσια εκπαίδευση, όχι μόνο επέδειξε συνέπεια στην ασυνέπειά της, μειώνοντας για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά τις εκπαιδευτικές δαπάνες, αλλά  επέμεινε και κατά το προηγούμενο 12μηνο στην εφαρμογή των αντιεκπαιδευτικών νόμων που ψήφισε (νέα δομή στην ΤΕΕ, επιλογή στελεχών εκπαίδευσης, νόμος – πλαίσιο για τα ΑΕΙ, εκχώρηση της προσχολικής αγωγής στους Δήμους και τους ιδιώτες). Παράλληλα, ετοιμάζεται να προωθήσει νέα, ακόµη πιο αντιδραστικά νοµοσχέδια, που θα αφορούν και στις τρεις βαθµίδες της.

Έτσι, οι αναδιαρθρώσεις στο χώρο της εκπαίδευσης συνεχίζονται και κλιμακώνονται. Είναι γνωστό ότι προωθείται το επόμενο διάστημα ο «Καποδίστριας 2». Ανεξάρτητα από την ονομασία της η κλιμάκωση της επιχείρησης «αποκέντρωση» σηματοδοτεί, πιθανότατα, μια νέα προσπάθεια εισβολής των ιδιωτικών συμφερόντων στο δημόσιο σχολείο και τη βαθύτερη ταξική διαφοροποίησή τους με τη μεταφορά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση σημαντικού μέρους της ευθύνης για τη χρηματοδότηση, το σχολικό πρόγραμμα, τη λειτουργία και το εκπαιδευτικό προσωπικό.

Σημειώνουμε, μεταξύ άλλων, ότι σε συνεντεύξεις του ο Υπουργός Παιδείας έχει προαναγγείλει:

α) «διάλογο» για την αλλαγή του συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με προφανή στόχο τον αποπροσανατολισμό από τα κρίσιμα ζητήματα της εκπαίδευσης, την προετοιμασία του εδάφους για νέα ταξικά μέτρα επιλογής, όπως δείχνουν τα μέχρι τώρα στοιχεία (πόρισμα ΕΣΥΠ, ΟΚΕ) και την απελευθέρωση της «πρόσβασης» σε τίτλους χωρίς αντίκρισμα

β) αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, για να «μετεξελιχθεί» σε διάκονο και υποστηρικτή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής (οι επιλογές διοικητικών και διευθυντικών στελεχών έχουν τον ίδιο στόχο-συγκρότηση μηχανισμού ελέγχου και χειραγώγησης).

γ) επέκταση των «μεταρρυθμίσεων» στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, που προβλέπεται από την έκθεση του ΕΣΥΠ, μετά και την ανανέωση της θητείας του Προέδρου του ΕΣΥΠ.

δ)  ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/2005 στο εθνικό μας δίκαιο και την αναγνώριση ίδιων επαγγελματικών δικαιωμάτων στους αποφοίτους των ΚΕΣ. Παράκαμψη, ουσιαστικά, του άρθρ. 16 του Συντ. (δηλώσεις και του ίδιου του Πρωθυπουργού) για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, ως απάντηση στη ματαίωση του κυβερνητικού εγχειρήματος για την αναθεώρηση της παραπάνω συνταγματικής ρήτρας!

Η αντιλαϊκή  κυβερνητική  πολιτική και το συνδικαλιστικό κίνημα

Ο κλάδος μας στο 13ο Συνέδριό μας (Ιούνης 2007), ύστερα  από 10 ολόκληρα χρόνια, κατέληξε σε μια ολοκληρωμένη απόφαση σχετικά με τις θέσεις, τις προτεραιότητες και τις γενικές κατευθύνσεις του σχεδιασμού μας για τη διετία 2007-09.

Ειδικότερα, η απόφαση αυτή αναφέρεται στις εξελίξεις στην Ευρώπη και στη χώρα μας, αναλύει τις πολιτικές που εφαρμόζονται στο χώρο της εκπαίδευσης και της εργασίας και προσδιορίζει τα οικονομικά, ασφαλιστικά – συνταξιοδοτικά και εκπαιδευτικά αιτήματα του κλάδου.

Καλεί, ακόμη, όλους τους συναδέλφους να στηρίξουν με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς τη συνέχιση του αγώνα μας αξιοποιώντας και αναπτύσσοντας παραπέρα το κεκτημένο της κοινής πανεκπαιδευτικής δράσης. Γιατί ο δρόμος του αγώνα περνάει υποχρεωτικά μέσα από τη δημιουργία ενός πολύμορφου, ενωτικού, ριζοσπαστικού, διεκδικητικού εκπαιδευτικού κινήματος για την υπεράσπιση της Δημόσιας Εκπαίδευσης  σε όλες τις βαθμίδες, καθώς και της ποιότητας ζωής και των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών που το υπηρετούν.

Στο πλαίσιο αυτό, εξουσιοδοτηθήκαμε  από το 13ο Συνέδριο να πάρουμε πρωτοβουλία για το συντονισμό όλων των κλαδικών οργανώσεων με στόχο τη δημιουργία πανεργατικού μετώπου, ικανού να αποκρούσει τις νέες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις που προωθούνται.

Το 13ο Συνέδριο εξέφρασε, επίσης, τη βούληση των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τη συνέχιση των κοινών, συντονισμένων αγώνων μας, – με την αναγκαία διεύρυνσή   τους και την ενίσχυση  της εσωτερικής μας συσπείρωσης και δυναμικής – με σκοπό την κατάργηση του Νόμου-Πλαισίου για τα ΑΕΙ και για την οριστική αποτροπή της αντιδραστικής αναθεώρησης του Συντάγματος.

Στο νέο Δ.Σ. της ΟΛΜΕ δόθηκε εντολή από το Συνέδριο του κλάδου μας να προετοιμάσει και να οργανώσει  κλαδικούς αγώνες, καθώς και αγώνες στο πλαίσιο της κοινής πανεκπαιδευτικής δράσης και του ευρύτερου συντονισμού με τους μαχόμενους κλάδους των εργαζομένων, για την απόκρουση των κυβερνητικών επιλογών και τη διεκδίκηση των δίκαιων αιτημάτων μας επιτυγχάνοντας την ευρύτερη δυνατή κοινωνική υποστήριξη στις εκπαιδευτικές προτάσεις του κλάδου μας.

Με βάση τις  παραπάνω κατευθύνσεις το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκτίμησε την κατάσταση και ενημέρωσε έγκαιρα τον κλάδο για τα κυβερνητικά σχέδια αφαίρεσης συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων όλων των εργαζόμενων. Με ανακοίνωσή μας στις 15.10.07, δηλώσαμε προς κάθε κατεύθυνση ότι αρνούμαστε να συμμετάσχουμε σε έναν εικονικό διάλογο, που στην πραγματικότητα θα έχει ως αντικείμενο συζήτησης την αναίρεση των δικαιωμάτων μας, σε ένα διάλογο στον οποίο μας καλούν αυτοί που την προηγούμενη χρονιά καταλήστευσαν τα επικουρικά ταμεία με τα δομημένα ομόλογα.

Στη βάση αυτή καλέσαμε τις Ομοσπονδίες του Δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σε συντονισμό με στόχο να συγκροτηθεί πανδημοσιοϋπαλληλικό πανεργατικά μέτωπο, ικανό να αποκρούσει τις σχεδιαζόμενες αντιασφαλιστικές ρυθμίσεις.

Με την ίδια πρωτοβουλία απευθυνόμασταν στις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις (ΑΔΕΔΥ και ΓΣΕΕ) και τις καλούσαμε να μη συμμετάσχουν στον προσχηματικό διάλογο που οργάνωνε τότε η κυβέρνηση. Δυστυχώς, η πρωτοβουλία μας βρήκε ανταπόκριση μόνο στις οργανώσεις του εκπαιδευτικού χώρου και δεν στηρίχθηκε από τις υπόλοιπες συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ συγκάλεσε τις Γ.Σ. των ΕΛΜΕ (αρχές Νοέμβρη 2007) και πρότεινε προς τον κλάδο ένα συγκροτημένο πλαίσιο αιτημάτων αιχμής. Σε αυτό το πλαίσιο κεντρική θέση είχε το συνταξιοδοτικό. Συμπεριλαμβάνονταν, επίσης, και τα μεγάλα ζητήματα του μισθού, της ΤΕΕ, της επιμόρφωσης και της διαδικασίας επιλογής των στελεχών της εκπαίδευσης, των εκπαιδευτικών δαπανών και της απόκρουσης των ιδιωτικοποιήσεων!

Εκτιμήσαμε ότι ο αγώνας για να μην περάσουν τα αντιασφαλιστικά σχέδια έπρεπε  να συνδεθεί με την αντιμετώπιση της αντιλαϊκής και της ευρύτερης αντιεκπαιδευτικής πολιτικής καθώς και με  την προβολή των ώριμων και δίκαιων αιτημάτων του κλάδου.

Η εισήγησή μας υπερψηφίστηκε (σκεπτικό, πλαίσιο αιτημάτων και πρόγραμμα δράσης) και προσδιορίστηκε η πρώτη απεργιακή κινητοποίηση της σχολικής χρονιάς (26.11.07). Η απόφαση της Γ.Σ. των προέδρων των ΕΛΜΕ (15.11.07) εκτιμώντας τη συγκυρία έδωσε, επίσης, έμφαση στην «ανάγκη  να προχωρήσουμε άμεσα σε νέες κινητοποιήσεις για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής».

Στην απεργία και στα συλλαλητήρια της 26ης .11.07, στα οποία κάλεσε και η ΔΟΕ τα μέλη της, δεν επιτύχαμε  στήριξη και συμμετοχή ανάλογη με την οξύτητα των προβλημάτων που αντιμετωπίζαμε. Υπολείπονταν των προσδοκιών μας.

Στη συνέχεια, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα για τη συμμετοχή του κλάδου μας στην πανεργατική απεργία και στα συλλαλητήρια της 12ης.12.07. Η μεγάλη συμμετοχή των συναδέλφων μας και όλων των εργαζομένων στη μεγαλειώδη κινητοποίηση της 12ης .12.07 έστειλε ένα ισχυρότατο πολιτικό μήνυμα ότι οι εργαζόμενοι όχι μόνο δεν πρόκειται να απεμπολήσουν όσα με θυσίες έχουν κατακτήσει, αλλά ότι θα συνεχίσουν και θα εντείνουν την αγωνιστική τους προσπάθεια, για να εδραιώσουν και να διευρύνουν τα δικαιώματά τους.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ συγκάλεσε  νέες Γ.Σ. των ΕΛΜΕ με εισήγηση που απέστειλε στα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ  στις 29.1.08. Με βάση το ήδη ψηφισμένο πλαίσιο αιτημάτων αιχμής του κλάδου προτείναμε τη συνέχιση των κινητοποιήσεων με 48ωρη απεργιακή κινητοποίηση μέσα στο Μάρτη, η οποία θα  συναρτάται με τυχόν εξελίξεις που θα αφορούν νέες πανεργατικές κινητοποιήσεις την ίδια περίοδο, ενώ η ΟΛΜΕ θα κατέβαλλε, παράλληλα, συστηματικές προσπάθειες για συντονισμό, σε κοινή δράση, με άλλες  συνδικαλιστικές Οργανώσεις  στο χώρο της εκπαίδευσης.

Προτείναμε, επίσης, την πραγματοποίηση νέων Γ.Σ. των ΕΛΜΕ,  καθώς και νέας Γ.Σ. των Προέδρων στο 2ο 15νθήμερο του Φλεβάρη, για να αποφασίσουμε τις ημερομηνίες που θα πραγματοποιήσουμε τη 48ωρη απεργία μας, αφού εκτιμήσουμε και την κατάσταση που θα έχει διαμορφωθεί μετά τη γενική απεργία της 13.2.08 και να προσδιορίσουμε νέο κύκλο Γ.Σ. για τη συνέχιση και κλιμάκωση του αγώνα μας.

Στη Γ.Σ. των Προέδρων (9.2.08) δεν συγκεντρώθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία των 2/3 των ψήφων των ΕΛΜΕ για την υπερψήφιση της παραπάνω εισήγησης του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ.

Τελικά, αποφασίστηκε η συνέχιση των απεργιακών κινητοποιήσεών μας για τη διεκδίκηση θετικών απαντήσεων και λύσεων στα αιτήματά μας. Η συγκεκριμένη μορφή και οι ημερομηνίες των απεργιακών κινητοποιήσεών μας θα αποφασίζονταν μετά από ένα νέο κύκλο Γενικών Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ και Γενική Συνέλευση των προέδρων, που θα πραγματοποιείτο μετά τις 15 Φεβρουαρίου 2008 και μέχρι το τέλος του ίδιου μήνα, ύστερα από εισήγηση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και αφού  θα έπρεπε να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για συντονισμό δράσης με τις άλλες εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και το ευρύτερο συνδικαλιστικό κίνημα (πανεργατικές κινητοποιήσεις ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ).

Η μη υπερψήφιση, αυτή τη φορά, του προτεινόμενου από το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ προγράμματος δράσης, συνδέεται με την αντίληψη πολλών συναδέλφων ότι το κυρίαρχο ζήτημα εκείνης της συγκυρίας ήταν η απόκρουση της  αντιασφαλιστικής κυβερνητικής επίθεσης, η οποία μπορούσε να γίνει πιο αποτελεσματικά  μέσα από Πανεργατικές – Πανϋπαλληλικές κινητοποιήσεις. Εκτιμάμε ,όμως, ότι εάν είχε υπερψηφιστεί η εισήγηση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκείνη την περίοδο, θα μπορούσε ο κλάδος μας να συμβάλει πιο αποτελεσματικά στην ισχυροποίηση του μετώπου αντίστασης στα κυβερνητικά σχέδια. Και αυτό γιατί εκείνη ακριβώς την περίοδο ξέσπασαν κινητοποιήσεις κλάδων (εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, στη ΔΕΗ, στις τράπεζες, στα λιμάνια, κ.λπ.) με τους οποίους θα μπορούσαμε να συντονίσουμε τους αγώνες μας.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ επανήλθε με νέα εισήγησή του (11.3.08) η οποία υπερψηφίστηκε στη Γ.Σ. των προέδρων (15.3.08). Η Γ.Σ. αποφάσισε ο κλάδος να απεργήσει όχι μόνο στις 19.3.08, ημέρα γενικής απεργίας, αλλά και στις 20.3.08, «ενώ θα είναι σε εξέλιξη η διαδικασία συζήτησης και ψήφισης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου στην ολομέλεια της Βουλής».

Η Γ. Σ. αποφάσισε, επίσης, «να καλέσουμε την Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ να ενισχύσει το απεργιακό πρόγραμμά της για τους εργαζόμενους στο δημόσιο, για να μην ψηφιστεί το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλει και η κήρυξη νέας γενικής απεργίας…».

Αυτή η απόφαση-πρότασή μας προς την Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ δεν βρήκε  ανταπόκριση. Έτσι, την Πέμπτη, 20.3.08, 2η μέρα της απεργίας, κλήθηκαν  να απεργήσουν μόνον οι εκπαιδευτικοί (είχε ήδη πάρει απόφαση για συμμετοχή της και η ΔΟΕ), ενώ την ίδια ημέρα απήργησαν και οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα της Ελλάδας, οι μηχανικοί  του Δημοσίου και οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ.

Το γεγονός ότι, παρά την προσπάθειά μας, η  Πανεργατική κινητοποίηση περιορίστηκε μόνο στις 19.3.08, λειτούργησε αρνητικά στη συνείδηση μεγάλου αριθμού συναδέλφων οι οποίοι, ενώ την πρώτη μέρα συμμετείχαν στην απεργία σε υψηλά ποσοστά, δε συμμετείχαν σε ικανοποιητικά, έστω, ποσοστά στις 20 .3.08.

Εκτιμάμε ότι η συγκεκριμένη επιλογή των ηγεσιών ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ  προκάλεσε κάμψη της κοινωνικής δυναμικής και δημιούργησε κλίμα δυσπιστίας απέναντί τους. Σ’ αυτό το πλαίσιο σημειώνουμε ότι και η μετατροπή σε στάση εργασίας της αποφασισμένης 24ωρης γενικής απεργίας  για τις  12.3.08 (ημέρα συζήτησης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου στην αρμόδια Κοινοβουλευτική επιτροπή), αντικειμενικά, λειτούργησε προς την ίδια παραπάνω κατεύθυνση.

Η κυβέρνηση, τελικά, απομονωμένη από τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία ψήφισε δια πυρός και σιδήρου τον αντιασφαλιστικό της νόμο. Απέναντί της, όμως, είχε και θα έχει ένα τεράστιο κύμα κοινωνική οργής, που θα σαρώσει όλους τους αντιασφαλιστικούς νόμους.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ όφειλε με βάση και την απόφαση της Γ.Σ. των προέδρων στις 15.3.08 να συγκαλέσει νέες Γ.Σ. των ΕΛΜΕ «αμέσως μετά την παραπάνω (20.3.08) απεργία για τη συνέχιση των κινητοποιήσεών μας με στόχο την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων  του κλάδου μας».

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ δεν διαμόρφωσε εισήγηση για την πραγματοποίηση νέων Γ.Σ. των ΕΛΜΕ. Και αυτό γιατί υπήρξαν διαφορετικές προσεγγίσεις.

Συγκεκριμένα, μια πρόταση προέβλεπε την πραγματοποίηση 48ωρης απεργίας το πρώτο 15νθήμερα του Μάη και με ανοιχτό τον ορίζοντα για συνέχιση των κινητοποιήσεων την περίοδο των εξετάσεων. Η άλλη πρόταση εκτιμούσε ότι δεν υπήρχαν προϋποθέσεις ούτε και μπορούσαν να διαμορφωθούν για συνέχιση των κινητοποιήσεων την περίοδο των εξετάσεων. Πρότεινε όμως να αποφασιστεί η άμεση πραγματοποίηση Γ.Σ. του κλάδου σε περίπτωση που η κυβέρνηση προωθήσει ασφαλιστικό νομοσχέδιο για το Δημόσιο ή όποια άλλη αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Και οι δύο προτάσεις συνέκλιναν  στην ανάγκη προετοιμασίας και του ολοκληρωμένου σχεδιασμού ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς.

Η αδυναμία του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να διαμορφώσει, με βάση την απόφαση της Γ.Σ. των Προέδρων των ΕΛΜΕ (15.3.08), εισήγηση και να συγκαλέσει νέες Γ.Σ. «για τη συνέχιση των κινητοποιήσεών μας με στόχο την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων του κλάδου μας», αποτελεί αδιάψευστη απόδειξη των σοβαρών πολιτικών και λειτουργικών, προβλημάτων του. Αυτά τα προβλήματα δεν του επιτρέπουν να συγκροτήσει μια σταθερή και ισχυρή πλειοψηφία, η οποία, ωστόσο, αποτελεί συνθήκη αναγκαία αλλά και ικανή για να καθοδηγήσει αποτελεσματικά και με επιτυχία τον κλάδο.

Η μη ύπαρξη, από την πλευρά του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, πρότασης προς τον κλάδο οδήγησε, για άλλη μια φορά, σε πρόωρο (από το Μάρτη) κλείσιμο της συνδικαλιστικής χρονιάς.

Πρωτοβουλίες-Παρεμβάσεις  της ΟΛΜΕ

1. Υπόμνημα, παρέμβαση και συνάντηση με ΥΠΕΠΘ για άμεσα προβλήματα

Ως Δ.Σ. της ΟΛΜΕ την 1-10-07, στην πρώτη συνάντησή μας (συνάντηση «γνωριμίας» κατά τον Υπουργό Παιδείας) με τη νέα πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, καταθέσαμε υπόμνημα 15 σημείων, με το οποίο απαιτούσαμε θετικές απαντήσεις και επείγουσες λύσεις σε ώριμα αιτήματα και πολύ σοβαρά προβλήματα των εκπαιδευτικών και της εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα το υπόμνημα αναφέρεται: στα προβλήματα λειτουργίας σχολείων και εκπαιδευτικών (κενά διδακτικού προσωπικού, αποσπάσεις-τοποθετήσεις εκπαιδευτικού προσωπικού, καθυστέρηση παράδοσης σχολικών βιβλίων, επιμόρφωση, ενισχυτική διδασκαλία – πρόσθετη διδακτική στήριξη, σχολικές βιβλιοθήκες), στα ιδιαίτερα προβλήματα των ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ, στην επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης, στις τοποθετήσεις των πολυτέκνων, στα προβλήματα που προκαλεί ο νόμος που απαγορεύει τη συνταξιοδότηση των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, στις αποσπάσεις εκπαιδευτικών στις διοικητικές υπηρεσίες του ΥΠΕΠΘ και στον ΟΕΕΚ, στην πρόσληψη αναπληρωτών και ωρομισθίων, σε οικονομικές εκκρεμότητες – μη καταβολή δεδουλευμένων-, στην καθυστέρηση έναρξης της ενισχυτικής διδασκαλίας και της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης, που συνεπάγονται, επιπλέον, δυσβάστακτη οικονομική επιβάρυνση ιδιαίτερα για τις ασθενέστερες οικογένειες κλπ

Υπενθυμίζουμε ότι στη συνάντηση αυτή ουδεμία θετική απάντηση λάβαμε, ενώ… αναμένονται μέχρι σήμερα οι θετικές απαντήσεις από την πολιτική ηγεσία!

2. Τα  εκρηκτικά προβλήματα της ΤΕΕ

Σοβαρά προβλήματα αντιμετώπισε και η Τεχνική- Επαγγελματική Εκπαίδευση. Η υλοποίηση του νόμου 3475/06 σε συνδυασμό με την προχειρότητα και αποσπασματικότητα στο σχεδιασμό του Υπουργείου Παιδείας  (ακόμη και στο πλαίσιο του νόμου που η ίδια η κυβέρνηση ψήφισε και εφαρμόζει), σε συνδυασμό με την απόλυτη άρνηση του ΥΠΕΠΘ να συνεργαστεί με την εκπαιδευτική κοινότητα για να δοθούν λύσεις οδήγησαν από την αρχή της νέας χρονιάς σε μια εκρηκτική κατάσταση τον πολύπαθο αυτό χώρο.

Χωρίς νέα βιβλία, με προβλήματα στην υλικοτεχνική υποδομή, με συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων, τομέων και ειδικοτήτων, με το σύστημα εισαγωγής των αποφοίτων ΕΠΑΛ σε ΑΕΙ-ΤΕΙ στον αέρα, αλλά και με τους εκπαιδευτικούς σε κατάσταση εκπαιδευτικής και εργασιακής αβεβαιότητας, η κατάσταση στην ΤΕΕ επιδεινώθηκε δραματικά..

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ μπροστά σε αυτή την κατάσταση προχώρησε στις παρακάτω πρωτοβουλίες.

Στο υπόμνημα στο ΥΠΕΠΘ (1.10.07) για τα άμεσα προβλήματα στην αρχή της σχολικής χρονιάς και στην πρώτη  συνάντηση με τη νέα ηγεσία του Υπ.Παιδείας  τέθηκαν με έντονο τρόπο και τα θέματα της ΤΕΕ.

Επανερχόμαστε με δεύτερο υπόμνημα προς το ΥΠΕΠΘ για τα επείγοντα προβλήματα στην ΤΕΕ στις 21.10.07, απαιτώντας να μη συγχωνευτούν ή καταργηθούν αυθαίρετα σχολικές μονάδες (Ιωάννινα, Χαλάνδρι κ.λπ.) και να αντιμετωπιστούν οξυμένα κτιριακά προβλήματα των σχολείων της ΤΕΕ (π.χ. Κατερίνη). Να αντιμετωπιστούν άμεσα εκπαιδευτικά προβλήματα (όπως να καταργηθούν οι νέες ειδικότητες των ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ που υπάρχουν και στα ΕΠΑΛ) ή να ληφθεί μέριμνα για τους μαθητές της Β΄ΤΕΕ που απορρίφθηκαν λόγω απουσιών κ.ά. Παράλληλα απαιτήσαμε για μια ακόμη φορά την άμεση υλοποίηση των προτάσεων της ΟΛΜΕ.

Στις 19.11.07 πραγματοποιήθηκε, μετά τα επίμονα δικά μας αιτήματα μια ειδική συνάντηση με τον αρμόδιο Υφυπουργό κ. Λυκουρέντζο στο Υπουργείο Παιδείας.  Εκτιμώντας πως τα προβλήματα στην ΤΕΕ απαιτούν άμεσες παρεμβάσεις και λύσεις, κατά τη συνάντηση αυτή, η αντιπροσωπεία του ΔΣ της ΟΛΜΕ εκφράζοντας την ανησυχία των χιλιάδων εκπαιδευτικών που διδάσκουν στην ΤΕΕ, των µαθητών και των γονέων τους, ζήτησε από τον Υφυπουργό Παιδείας να δοθούν άµεσα οι αναγκαίες λύσεις με βάση τις επεξεργασµένες προτάσεις της Οµοσπονδίας µας. Ενδεικτικά αναφέρουμε: να µην καταργηθεί καµία σχολική µονάδα της ΤΕΕ, να συµπεριληφθούν στο ΕΠΑΛ τουλάχιστον όλες εκείνες οι ειδικότητες για τις οποίες υπάρχουν αντίστοιχες σχολές στην τριτοβάθµια εκπαίδευση, να δηµιουργηθεί δηµόσιο Μεταλυκειακό Έτος Ειδίκευσης, κατάργηση της διάταξης του νόμου που απαγορεύει στους αποφοίτους Λυκείων να εγγράφονται στο ΕΠΑΛ για απόκτηση ειδικότητας κ.ά.

Ο Υφυπουργός Παιδείας δεν έδωσε καμία συγκεκριμένη και θετική απάντηση στα παραπάνω αιτήματά μας. Παρέπεμψε το σύνολο των θεμάτων της ΤΕΕ σε μελέτη από επιτροπή, που ακόμη μέχρι σήμερα δεν έχει καν συσταθεί.

Στο υπόμνημά μας (7.2.08) με τις προτάσεις μας για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών, ιδιαίτερη θέση είχε το πρόβλημα της κατάληψης των οργανικών θέσεων στα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ σε σχέση με τα ΤΕΕ που καταργούνται εφέτος και των υπεραριθμιών που δημιουργούνται ως παοτέλσμα υλοποίησης του ν.3475/06.

Για το ίδιο θέμα επανήλθαμε με νέο υπόμνημα προς το ΥΠΕΠΘ στις 16.4.08, αλλά το ΥΠΕΠΘ δεν έδωσε κάποια συγκεκριμένη απάντηση-λύση στο πρόβλημα αυτό που ταλανίζει χιλιάδες εκπαιδευτικούς.

Με νέο υπόμνημά μας στις 8.1.08 διαμαρτυρηθήκαμε έντονα γιατί, ακόμα και κατά παράβαση του ν.3475, θεσμοθετείται η λειτουργία  των ίδιων ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ του Υπουργείου Παιδείας και στις ΕΠΑΣ του ΟΑΕΔ, αλλά και άλλων Υπουργείων!

Τόσο στη συνάντηση με το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΠΘ στις 23.1.08, η οποία πραγματοποιήθηκε μετά από επίμονα αιτήματα της ΟΛΜΕ για το σύνολο των αιτημάτων μας, όσο και στη συνάντηση με τον Υφυπουργό Παιδείας στις 19.2.08, τέθηκαν ξανά και με οξύτητα όλα τα παραπάνω προβλήματα που αντιμετωπίζει η ΤΕΕ και ζητήθηκε η άμεση λύση τους στην κατεύθυνση των προτάσεων της ομοσπονδίας.

Σε όλη τη διάρκεια της χρονιά που τελειώνει τα προβλήματα της ΤΕΕ, οι προτάσεις και τα αιτήματα της ΟΛΜΕ για τη λύση τους, ήταν στο αγωνιστικό πλαίσιο που αποφασίστηκε από τις Γενικές Συνελεύσεις των προέδρων των ΕΛΜΕ.

Επισημαίνουμε για μια ακόμη φορά πως η επιμονή της κυβέρνησης στην πολυδιάσπαση της τεχνικής επαγγελµατικής εκπαίδευσης και η παράδοση τµήµατός της – πτυχίο επίπεδου γ΄ – στον ιδιωτικό τοµέα, με αναπόφευκτη συνέπεια την πλήρη υποβάθµισή της σε συνδυασµό µε τις τελευταίες αυτές εξελίξεις, καθιστούν περισσότερο αναγκαία την κατάργηση του Ν. 3475/06.

3. Επιλογή των στελεχών της εκπαίδευσης (ν.3467/06)

Σε σχέση με τις επιλογές των στελεχών της εκπαίδευσης είχαμε έγκαιρα ως ΟΛΜΕ επισημάνει ότι ιστορικά η συνέντευξη ανατρέπει και ακυρώνει ουσιαστικά τη μοριοδότηση των αντικειμενικών κριτηρίων. Οι τελευταίες κρίσεις, επιλογές και τοποθετήσεις επιβεβαίωσαν, δυστυχώς, με τον πιο ηχηρό και ισχυρό τρόπο τις διαπιστώσεις μας αυτές και φαίνεται ότι προδικάζουν το περιεχόμενο και τον προσανατολισμό της προωθούμενης αξιολόγησης των εκπαιδευτικών και των σχολικών μονάδων.

Υποστηρίξαμε αμετακίνητα τη θέση του κλάδου μας ότι απαιτείται η διαμόρφωση ενός νέου αντικειμενικού, διαφανούς, αδιάβλητου, δημοκρατικού και αξιόπιστου θεσμικού πλαισίου επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης, που θα είναι αποδεκτό από τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες και θα απαντά θετικά στην ανάγκη απαλλαγής της εκπαίδευσης από τα δεσμά του κομματικού ελέγχου και της μετριοκρατίας.

Τονίζαμε ότι ως ΟΛΜΕ είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε ανυποχώρητα, με συνέπεια και υπευθυνότητα να αγωνιζόμαστε μαζί με ολόκληρη την εκπαιδευτική κοινότητα για να σταματήσουν οι κομματικές διακρίσεις στην εκπαίδευση και για να λειτουργούν οι θεσμοί μας στο χώρο αυτό πιο αξιόπιστα και πιο αποτελεσματικά.

4. Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα

Ως ΟΛΜΕ εκφράσαμε επανειλημμένα την πλήρη αντίθεσή μας στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ μέσω των οποίων ευνοείται η κυριαρχία του «σχολείου της αγοράς».

5. Πρωτοβουλίες για πυρόπληκτους και σχολεία

Καταθέσαμε συγκεκριμένες προτάσεις για τη λήψη μέτρων εκπαιδευτικού και κοινωνικού χαρακτήρα, προκειμένου να στηριχθούν τα σχολεία, οι μαθητές και οι  εκπαιδευτικοί των πυρόπληκτων περιοχών (κάλυψη όλων των κενών σε διδακτικό προσωπικό, άμεση έναρξη της ενισχυτικής διδασκαλίας και της πρόσθετης διδακτικής στήριξης, συνεχής παρουσία ψυχολόγων για τη διαρκή και ουσιαστική ψυχολογική στήριξη των μαθητών και των οικογενειών τους, λειτουργία, συμβουλευτικών σταθμών νέων με ειδικό πρόγραμμα στήριξης των μαθητών και ενημέρωσης των εκπαιδευτικών, συμπληρωματική επιχορήγηση από τον ΟΣΚ για να αποκατασταθούν οι υπάρχουσες ζημιές, εφάπαξ οικονομική ενίσχυση 1.500 ευρώ στις οικογένειες των πυρόπληκτων μαθητών κλπ). Επίσης απαιτήσαμε να αποκατασταθεί άμεσα το  φυσικό περιβάλλον στις περιοχές αυτές, να μη γίνει καμία αλλαγή στη χρήση γης και να προχωρήσει άμεσα η αναδάσωση όσων δασών και δασικών εκτάσεων έχουν καεί.  Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, η ηγεσία του ΥΠΕΠΘ και η κυβέρνηση αρνούνται να πάρουν μέτρα στην κατεύθυνση υλοποίησης των παραπάνω προτάσεων.

6.Προτάσεις για συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις – συναντήσεις με κυβέρνηση και κόμματα

Ενόψει της επανακατάθεσης του νομοσχεδίου «Αύξηση συντάξεων του Δημοσίου από το 2007 και άλλες διατάξεις», καταθέσαμε τις τεκμηριωμένες προτάσεις μας για μια σειρά αιτήματα, απαιτώντας την ικανοποίησή τους, με την πεποίθηση πως είναι και ώριμα και δίκαια. Συγκεκριμένα προτείναμε να συμπεριληφθούν στο νομοσχέδιο ως τροπολογίες ρυθμίσεις για πλήρη σύνταξη στους εκπαιδευτικούς με 30 χρόνια ασφάλισης, για την ένταξη στις συντάξιμες αποδοχές του επιδόματος εξωδιδακτικής απασχόλησης, για κατάργηση της διάταξης που απαγορεύει τη συνταξιοδότηση των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και για κατάργηση του χρονικού ορίου της διετίας για την αναγνώριση της προϋπηρεσίας στο ΤΠΔΥ

7. Υπόμνημα για την πρόσθετή διδακτική στήριξη και την ωριαία αποζημίωση

Καταθέσαμε στο Υπουργείο Παιδείας τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις της Ομοσπονδίας μας για τα προβλήματα που δημιουργούνται κατά την υλοποίηση των προγραμμάτων Πρόσθετης  Διδακτικής Στήριξης καθώς και  πρόταση για αύξηση της Ωριαίας Αποζημίωσης των εκπαιδευτικών.

Ειδικότερα, διαπιστώναμε μεγάλη καθυστέρηση στην έναρξη της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης στα Λύκεια και τα ΤΕΕ και απατούσαμε μείωση αριθμού  μαθητών ανά τμήμα στους 5-10, την καθιέρωση αντικειμενικού συστήματος προσλήψεων (κατατέθηκε πλήρης και τεκμηριωμένη πρόταση), άμεση τακτοποίηση των οικονομικών εκκρεμοτήτων προς τους καθηγητές, διπλασιασμό της ωριαίας αποζημίωσης της ωρομίσθιας και της υπερωριακής εργασίας και σύνδεσή της με τις αποδοχές των μονίμων εκπαιδευτικών.

8.Κείμενο διαβούλευσης της Ε.Ε. «σχολεία για το 21ο αιώνα»

Δημοσιοποιώντας την ολοκληρωμένη θέση μας στο παραπάνω ζήτημα υποστηρίζαμε ότι η φιλοσοφία του κειμένου της διαβούλευσης διαπνέεται από τις θέσεις της «Στρατηγικής της Λισσαβόνας». Επισημαίναμε ότι αποτελεί μια ακόμη προσπάθεια αποδιάρθρωσης και αναδιατύπωσης των εννοιών μάθηση και εκπαίδευση, προβάλλοντας την ανάγκη σχεδιασμού στρατηγικών εκπαίδευσης και κατάρτισης που να ανταποκρίνονται στις προτεραιότητες της αγοράς και της απασχόλησης – απασχολησιμότητας

Το κείμενο αυτό, επισημαίναμε, βρίσκεται σε απόσταση από τους προβληματισμούς και τις προτεραιότητες που θέτει το συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα και γενικότερα απέχει από τις εκπαιδευτικές ανάγκες των σύγχρονων κοινωνιών και γι’ αυτό το λόγο δεν μπορεί, κατά την άποψή μας, να αποτελέσει βάση για διαβούλευση.

Καταθέτοντας, τέλος, τη δική μας πρόταση για το σχολείο του 21ου αιώνα, όπως εμείς οραματιζόμαστε, διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε γι΄ αυτό, τονίζαμε:

η παιδεία είναι δημόσιο αγαθό, θεμελιώδες δικαίωμα για κάθε άνθρωπο, προαπαιτούμενο και δείκτης μιας σύγχρονης, δίκαιης και δημοκρατικής κοινωνίας, μέσο για την προσωπική ανέλιξη, την επαγγελματική προοπτική και τη συνεχή μόρφωση των πολιτών.

9. Τοποθέτηση της ΟΛΜΕ για το διεθνή διαγωνισμό της PISA

Όταν, για μια ακόμη φορά, τα αποτελέσματα της διεθνούς έρευνας PISA (2006) βρέθηκαν στο προσκήνιο της δημοσιότητας, στη χώρα μας η δημόσια συζήτηση  επικεντρώθηκε στη χαμηλή θέση στην οποία κατατάχθηκαν οι μαθητές και οι μαθήτριες. Ταυτόχρονα, από διάφορες πλευρές έγιναν απόπειρες ερμηνείας του φαινομένου. Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, ύστερα από διαβούλευση με το Κέντρο Μελετών και Τεκμηρίωσης, διαμόρφωσε και δημοσιοποίησε τη θέση μας.

Μεταξύ άλλων, επισημαίναμε ότι η PISA μπορεί να προσφέρει μόνο ένα στιγμιότυπο για το πώς μια ομάδα μαθητών /σπουδαστών αποκρίνεται σε ένα σύνολο ερωτήσεων. Δεν απεικονίζει, γιατί δεν μπορεί να το κάνει, μια συνολική εικόνα της εκπαίδευσης σε οποιαδήποτε χώρα.

Συνοψίζοντας υποστηρίζαμε  ότι οδηγός στην όποια προσπάθεια για τη βελτίωσή του εκπαιδευτικού συστήματος δεν μπορεί να είναι οι κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και, γενικότερα, οι επιδιώξεις των δυνάμεων της αγοράς, αλλά οι τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις του εκπαιδευτικού κινήματος, που έχουν κοινό βηματισμό με τις ανάγκες και τα οράματα της ελληνικής κοινωνίας.

10. Προτάσεις για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών

Η τελευταία προσπάθεια ενιαίας ρύθμισης του εργασιακού καθεστώτος και των υπηρεσιακών μεταβολών των εκπαιδευτικών έγινε το 1997 (Π.Δ. 100/97, που συμπλήρωσε και τροποποίησε το Π.Δ.50/96). Εν τω μεταξύ, έχουν διαμορφωθεί νέες συνθήκες στο εργασιακό περιβάλλον που καθιστούν επιτακτική την ανάγκη  ενός νέου θεσμικού πλαισίου, που θα συμβάλει στην εύρυθμη λειτουργία των σχολείων και θα άρει, κατά το δυνατό, τις ανισότητες ως προς το εργασιακό καθεστώς χιλιάδων εκπαιδευτικών. Στο πλαίσιο αυτό το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, σε συνεργασία και με αιρετά μέλη των Υ.Σ., διαμόρφωσε την πρότασή του, την οποία έστειλε στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας.

11. Οι θέσεις της ΟΛΜΕ επί του σχεδίου νόμου για την «ειδική αγωγή και εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες»

Μετά τη γνωστοποίηση του προσχεδίου νόμου για την «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες» και επειδή διαπιστώσαμε ότι πολλές από τις θέσεις της ΟΛΜΕ που έγκαιρα είχαμε κοινοποιήσει στην ηγεσία του ΥΠΕΠΘ (3-3-2008) δεν είχαν συμπεριληφθεί στο προσχέδιο νόμου, καλέσαμε την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας:

-να μην προωθήσει για ψήφιση το σχετικό νομοσχέδιο, ώστε να συνεχιστεί ο διάλογος με τους ενδιαφερόμενους φορείς

– να συζητήσει με το Δ.Σ της ΟΛΜΕ και να αποδεχθεί τις τεκμηριωμένες και ρεαλιστικές προτάσεις μας για την Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση, τις οποίες επικαιροποιήσαμε και επανακοινοποιήσαμε.

12. Παρέμβαση της ΟΛΜΕ για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών

Με αφορμή την προωθούμενη από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, μέσω της εμπλοκής των Συλλόγων  Διδασκόντων, «δημόσια διαβούλευση» για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, απαιτήσαμε από τον Υπουργό Παιδείας να εγκαταλείψει τα επικοινωνιακά  «παιγνίδια» και να προχωρήσει, επιτέλους, στην εφαρμογή ουσιαστικής επιμορφωτικής πολιτικής λαμβάνοντας υπόψη την πλήρη και τεκμηριωμένη θέση-πρόταση του κλάδου, την οποία του αποστείλαμε  για μια ακόμη φορά.

Μεταξύ των άλλων, απαιτήσαμε, μέσω και αυτής της παρέμβασής μας, να ενταχθεί στη βασική εκπαίδευση του διδακτικού προσωπικού της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όλων των κλάδων και ειδικοτήτων και η ουσιαστική παιδαγωγική κατάρτιση και να καθιερωθεί επιτέλους η ετήσια περιοδική επιμόρφωση για όλους τους εκπαιδευτικούς, με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.

13. Για την πρόληψη της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών στο σχολείο

Ύστερα και από  το τραγικό γεγονός του θανάτου δεκατετράχρονης μαθήτριας στην Πτολεμαΐδα από χρήση ναρκωτικής ουσίας η ΟΛΜΕ επανήλθε στο θέμα της πρόληψης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών στο σχολείο καταθέτοντας την ολοκληρωμένη πρότασή μας και  επισημαίνοντας:

«Όλα αυτά, για να υλοποιηθούν ικανοποιητικά, απαιτούν ένα διαφορετικό σχολείο, με δημοκρατία, με σεβασμό των δικαιωμάτων της εκπαιδευτικής κοινότητας, ένα σχολείο με κύριο προσανατολισμό στον παιδαγωγικό του ρόλο, χωρίς τον εξεταστικό και ανταγωνιστικό προσανατολισμό που ισχύει ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια». Απαιτήσαμε, τέλος, τη μεγαλύτερη στήριξη των κέντρων πρόληψης του ΟΚΑΝΑ μέσω και της ουσιαστικής χρηματοδότησής τους.

14. Το 8ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο της ΟΛΜΕ

Με τη συμμετοχή σημαντικού αριθμού συναδέλφων/ ισσών πραγματοποιήσαμε με επιτυχία στα Χανιά, από  8 έως  10 Μαΐου 2008,  το 8ο Εκπαιδευτικό Συνέδριο του κλάδου. Το συνέδριο αυτό είχε ως θέμα «Σχολικά Προγράμματα και  Βιβλία στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση».

Η πραγματοποίησή του έγινε σε μια εποχή που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές αμφισβητούν την ολόπλευρη μόρφωση και γνώση ως κοινωνική αξία και αγαθό και επιχειρείται να μετατραπούν σε δια βίου πληροφόρηση – κατάρτιση. Με βάση τη συζήτηση και κυρίως την εκτίμηση που προέκυψε, ότι τα προγράμματα σπουδών και τα αντίστοιχα βιβλία δεν εξασφαλίζουν στη νέα γενιά την πολυδιάστατη, αντικειμενική και επιστημονικά τεκμηριωμένη γνώση που χρειάζεται, αναδεικνύεται ισχυρά η αναγκαιότητα, να αντικατασταθούν αυτά τα προγράμματα και βιβλία από άλλα, που θα στηρίζονται στις σύγχρονες απαιτήσεις της επιστήμης γενικά και ειδικότερα της παιδαγωγικής.

Σημειώνουμε ότι τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξήγαγε για τις ανάγκες του Συνεδρίου μας το ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ πρέπει, επίσης, να τα αξιοποιήσουμε με στόχο την ουσιαστικότερη και αποτελεσματικότερη παρέμβαση του οργανωμένου κλάδου μας.

15. Δίκτυο Εθελοντών αιμοδοτών ΟΛΜΕ -ΕΛΜΕ

Συνεχίζοντας την προσπάθειά της για τη δημιουργία δικτύου  εθελοντών αιμοδοτών καθηγητών και καθηγητριών, η Ομοσπονδίας μας διοργάνωσε, με εξαιρετική επιτυχία, 3 ακόμη ημέρες Εθελοντικής Αιμοδοσίας. Συγκεκριμένα, έγιναν αιμοδοσίες στις 5 Οκτώβρη 2007, Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών,  στις 8 Φλεβάρη 2008, ενώ το 10ήμερο 6-15 Μαΐου 2008 έγιναν Πανελλαδικές Αιμοδοσίες στη μνήμη των μαθητών, που χάθηκαν πρόωρα και άδικα, των Λυκείων Φαρκαδόνας Τρικάλων και Μακρυχωρίου Ημαθίας.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ ευχαριστεί θερμά τα ΔΣ των ΕΛΜΕ, καθώς και όλους τους συναδέλφους και τις συναδέλφισσες που ανταποκρίθηκαν μέχρι σήμερα στην πρωτοβουλία της Ομοσπονδίας μας για τη δημιουργία Πανελλαδικού Δικτύου Ομάδων Εθελοντών Αιμοδοτών.

Η επιτυχία της δημιουργίας ομάδων εθελοντών αιμοδοτών καθηγητών σε μόνιμη βάση στις ΕΛΜΕ και την ΟΛΜΕ, έχει ως στόχο αφενός την ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών στο πολύ σημαντικό θέμα της εθελοντικής αιμοδοσίας και την εξασφάλιση της ενεργούς συμμετοχής τους και αφετέρου τη συμβολή των εκπαιδευτικών στις αυξημένες ανάγκες αίματος της χώρας μας, που αφορούν σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες (π.χ. πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία, νεφροπαθείς κ.ά.) ή περιπτώσεις έκτακτων κοινωνικών αναγκών.

Στη διάρκεια και της φετινής χρονιάς είχαμε τη δυνατότητα να προσφέρουμε μονάδες αίματος από την ομάδα της ΟΛΜΕ σε πάνω από 100 περιπτώσεις συναδέλφων και συγγενών τους.

Στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών της Ομοσπονδίας μας για την εθελοντική αιμοδοσία, δημιουργήσαμε, επίσης για πρώτη φορά, και μια ομάδα εθελοντών αιμοπεταλιοδοτών της ΟΛΜΕ. Παράλληλα, έχουμε προτείνει να πράξουν το ίδιο και οι ΕΛΜΕ.

Οργανωτικά

Οι σχέσεις του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με τα μέλη της (ΕΛΜΕ)

Γι άλλη μια συνδικαλιστική χρονιά διαπιστώθηκαν οι σοβαρές οργανωτικές αδυναμίες μας, συνέπεια των οποίων ήταν και η μη πραγματοποίηση, στη μεγάλη πλειοψηφία των ΕΛΜΕ, Γεν. Συνελεύσεων, παρότι σε αυτές επρόκειτο να συζητηθούν πολύ σοβαρά θέματα. Σημειώνουμε, επίσης, ότι και στις λίγες περιπτώσεις που έγιναν Γ.Σ. , αυτές, κατά κανόνα, δεν ήταν μαζικές.

Η πλειοψηφία των μελών των Δ.Σ. των ΕΛΜΕ δε μπόρεσε να ενταχθεί λειτουργικά σε ένα σχεδιασμό, όπως τον επέβαλαν οι περιστάσεις, προκειμένου να ενεργοποιείται, κάθε φορά, αποτελεσματικά ένα δίκτυο εκατοντάδων στελεχών σε ολόκληρη τη χώρα, σε συνεργασία και συντονισμό με το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι υπήρξαν περιπτώσεις μελών Δ.Σ. ΕΛΜΕ τα οποία δεν ανταποκρίθηκαν ικανοποιητικά ούτε στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους (π.χ. διακίνηση του υλικού της ΟΛΜΕ ενόψει αγωνιστικών κινητοποιήσεων του κλάδου, ενημέρωση των συναδέλφων με την παρουσία τους στα σχολεία, κ.λπ.).

Παρατηρήθηκε, επίσης, δυστοκία έως απροθυμία, ορισμένων Δ.Σ. ΕΛΜΕ να διαχειριστούν υποθέσεις μελών τους, οι οποίες έπρεπε και ήταν δυνατόν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά στο πρωτοβάθμιο επίπεδο. Έτσι, συγκεντρώνονταν στην ΟΛΜΕ πλήθος τέτοιων περιπτώσεων, οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο χειρισμού από την πλευρά του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας.

Οι σχέσεις του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με την ΑΔΕΔΥ, τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις

Η εξουσιοδότησή μας ως Δ.Σ. της ΟΛΜΕ από το 13ο Συνέδριο του κλάδου «να πάρουμε πρωτοβουλία για το συντονισμό όλων των κλαδικών οργανώσεων με στόχο τη δημιουργία πανεργατικού μετώπου» δεν απέδωσε στην πράξη. Επιβάλλεται γι’ αυτό το λόγο να  επαναπροσεγγίσουμε το ζήτημα ως εξής:

– Αποδεικνύεται ότι ως κλάδος υπερεκτιμήσαμε τις δυνατότητές μας, δεν μελετήσαμε στον απαιτούμενο βαθμό τη συνθετότητα και την πολυπλοκότητα του δημοσιοϋπαλληλικού χώρου και γι’ αυτό δεν τον κατανοήσαμε σωστά

–   Δεν πρέπει να συγχέουμε την επιμονή μας στις διακλαδικές συνεργασίες και στο στόχο για τη δημιουργία ευρύτερων συνδικαλιστικών – κοινωνικών μετώπων, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά και νικηφόρα τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, με την ανάγκη να επανεξετάσουμε σε μια ρεαλιστική βάση το ρόλο μας ως δυναμικής Ομοσπονδίας, η οποία επιμένει να αναλαμβάνει συχνά κινηματικές πρωτοβουλίες.

Σε ό,τι αφορά στη συνεργασία και στις σχέσεις ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, κατά την περίοδο 2007-08, σε ένα περιβάλλον όπου το ασφαλιστικό ήταν στο επίκεντρο των εξελίξεων, πολιτικών και κοινωνικών, οι σχέσεις αυτές δεν υπήρξαν ουσιαστικές και παραγωγικές. Επιπλέον, δεν έλλειψαν  οι τριβές και τα προβλήματα. Οι σχέσεις αυτές και η συνεργασία, για να ευδοκιμήσουν, πρέπει να αναπτύσσονται και να εξελίσσονται αποκλειστικά σε κινηματική βάση.

–  Αξιοσημείωτο θεωρούμε το γεγονός ότι  οι σύνεδροι της ΟΛΜΕ στο τελευταίο Συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, με την αποφασιστική στάση τους, συνέβαλαν καταλυτικά στην απόφαση  του Συνεδρίου, με βάση την οποία   αποκλείστηκαν  από τις εργασίες του οι σύνεδροι  της διασπαστικής ομοσπονδίας που κινείται στο χώρο της ΤΕΕ, λόγω σοβαρών παρατυπιών και παραβιάσεων του συνδικαλιστικού νόµου 1264/82 ( διπλοψηφίες, εκλογές χωρίς δικαστικούς αντιπροσώπους, απουσία καταστάσεων ψηφισάντων, κ.λπ.). Σημειώνουμε, επίσης, πως ακόμη και κατά τη συζήτηση-εξέταση των ένδικων μέσων, που οι εκπρόσωποι αυτής της ομοσπονδίας άσκησαν για να ακυρώσουν την απόφαση του συνεδρίου, δικαιώθηκε ξανά ΟΛΜΕ.

Για την ΟΛΜΕ το θέμα έχει κλείσει οριστικά. Τονίζουµε ξανά ότι ο κλάδος των εκπαιδευτικών δευτεροβάθµιας εκπαίδευσης είναι ενιαίος και οποιαδήποτε προσπάθεια οργανωτικής του διάσπασης θα πέφτει στο κενό. Την ενιαία συνδικαλιστική τους έκφραση οι εκπαιδευτικοί της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν την διαπραγματεύονται.. Γιατί η δύναµή µας είναι η ενότητα του κλάδου µας!

Κοινωνικά κινήματα

Ικανοποιητική ήταν η δράση της ΟΛΜΕ και αυτή την περίοδο για τα ευρύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας αλλά και ολόκληρος ο κόσμος. Συνεχίζοντας, στο πλαίσιο αυτό, την πολύχρονη παράδοση της Ομοσπονδίας μας συμμετείχαμε ως συνδιοργανωτές σε ανάλογες πρωτοβουλίες. Τέτοιες ήταν π.χ. παρεμβάσεις για τα περιβαλλοντικά προβλήματα (συμμετοχή στη διαδήλωση-συναυλία για την κλιματικά αλλαγή, παρέμβαση στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για να διατεθεί διδακτικός χρόνος στα σχολεία, ώστε να συζητηθεί το θέμα με τους μαθητές), δράσεις υπέρ του αντιρατσιστικού κινήματος, η στήριξη των μεταναστευτικών οργανώσεων, καθώς και οι κινητοποιήσεις για τους σκοπούς  του αντιπολεμικού κινήματος (εκδηλώσεις και συλλαλητήρια για την απόκρουση  των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στη ευρύτερη περιοχή μας και σε όλο τον κόσμο, πρωτοβουλίες σε κάθε σχολείο- συζητήσεις με τους μαθητές). Σε σχέση με τη συμμετοχή των καθηγητών/-τριών στα συλλαλητήρια και στις παραπάνω εκδηλώσεις, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι αυτή, κατά κανόνα, δεν ήταν μαζική. Το γεγονός αυτό πρέπει να μας απασχολήσει όχι μόνο με την οργανωτική του όψη και διάσταση.

Συνεντεύξεις τύπου – περιοδείες – ενημερώσεις – ενημερωτικό υλικό

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ προσπάθησε να αξιοποιήσει συστηματικά τη δυνατότητα που μας προσφέρουν τα Μ.Μ.Ε. για την προβολή των θέσεων του κλάδου μας. Στο πλαίσιο αυτό, εξέδωσε πολλά ενημερωτικά Δελτία Τύπου που αφορούσαν στη δράση του, στις πρωτοβουλίες και στις παρεμβάσεις του, έδωσε Συνεντεύξεις Τύπου σε πανελλαδικής εμβέλειας μέσα μαζικής επικοινωνίας και αξιοποίησε και κατά τις περιοδείες των μελών του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ τα ίδια μέσα στην περιφέρεια.

Τα μέλη του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ πραγματοποίησαν επίσης ενημερωτικού χαρακτήρα περιοδείες σε όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας, καθώς και συσκέψεις με τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ και ενημερώσεις σε σχολικά συγκροτήματα.

Κατά την περίοδο 2007 – 08 το Πληροφοριακό Δελτίο της ΟΛΜΕ  έγινε προσπάθεια ώστε να βελτιωθεί ως προς την ύλη του και να φθάνει εγκαίρως σε όλα τα σχολεία.  Κατά την ίδια, επίσης, χρονική περίοδο το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ μερίμνησε για την έκδοση του αναγκαίου ενημερωτικού υλικού (αφίσες, μπροσούρες, κ.λπ.) ενόψει, κυρίως, αγωνιστικών κινητοποιήσεων.

Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΜΕΤΑΣΥΝΕΔΡΙΑΚΗ ΓΣ (ΙΟΥΝΗΣ 2008)

Πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια η μετασυνεδριακή τακτική Γενική Συνέλευση των προέδρων των ΕΛΜΕ, με στόχους την αποτίμηση του έργου της ομοσπονδίας την περίοδο 2007-08 και τον προγραμματισμό δράσης για την επόμενη.

Στην απόφαση  αυτής της ΓΣ προέδρων (Ο σχεδιασμός μας για τη συνδικαλιστική χρονιά 2008-09), διαπιστώνεται πως «η πολιτική της κυβέρνησης δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού ή πολύ περισσότερο θετικών προσδοκιών»και πως «η επόμενη περίοδος θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη,  με όλα τα ζητήματα (οικονομική και εισοδηματική πολιτική, ταξικός προϋπολογισμός),  συμπορεύονται και τα, επίσης, πολύ σημαντικά όπως αυτά της επέκτασης των αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τα εκρηκτικά προβλήματα της τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης (ΤΕΕ), της δομής και του περιεχομένου της εκπαίδευσης, της στελέχωσής της, της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, που έχουν ήδη πάρει τη θέση τους στην ημερήσια διάταξη και της νέας περιόδου»

Καταλήγοντας η απόφαση αναφέρει πως «αυτά τα δεδομένα, αυτές οι αντικειμενικές συνθήκες όχι μόνο δεν επιτρέπουν καμία αναμονή, αλλά οδηγούν αναπόφευκτα σε νέα και σφοδρή κοινωνική σύγκρουση».

Προτρέπει το εκπαιδευτικό κίνημα να δώσει έμφαση: στα καθημερινά προβλήματα του σχολείου, στα πρωτοβάθμια σωματεία, στους μαθητές και στις μαθήτριες και στην ποιότητα της δουλειάς μας.

«Ενόψει της νέας συνδικαλιστικής χρονιάς», συνεχίζει η απόφαση,  οι δύο Ομοσπονδίες της εκπαίδευσης, ΟΛΜΕ και ΔΟΕ, με δυναμικό που ξεπερνά τους 160.000εκπαιδευτικούς, πρέπει να σχεδιάσουν και να αποφασίσουν την κοινή δράση τους. Γιατί συντρέχουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις. Στη βάση δηλαδή κοινών εργασιακών, μισθολογικών, συνταξιοδοτικών, εκπαιδευτικών κ.λ.π. όρων, έχουμε ήδη διαμορφώσει κοινό, στα περισσότερα ζητήματα, διεκδικητικό πλαίσιο»

Στην απόφαση αυτή καθορίζεται το πλαίσιο των αιτημάτων της ομοσπονδίας για την επόμενη συνδικαλιστική χρονιά.

Τέλος στη μετασυνεδριακή ΓΣ εγκρίνονται ο απολογισμός του ΔΣ της ΟΛΜΕ για τη χρονιά 2007-08, ο νέος κανονισμός του Ταμείου Αλληλοβοήθειας της ΟΛΜΕ, η εισήγηση για τις σχέσεις της Ομοσπονδίας με τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις και τα κοινωνικά κινήματα, στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο, καθώς και οικονομικός απολογισμός 2007-8 και ο προϋπολογισμός 2008-9.

B΄ ΜΕΡΟΣ

Ιούλιος 2008-Απρίλιος 2009,

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Η περίοδος που διανύουμε είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για όλους τους εργαζόμενους. Η κυβέρνηση, εντείνοντας τη γνωστή αντιλαϊκή πολιτική της, συνεχίζει την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος σχεδιάζοντας «διορθωτικές» κινήσεις για τη δήθεν θετική αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης στο πλαίσιο  των κατευθύνσεων των Βρυξελλών και των οδηγιών του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Το «σχέδιο» αυτό της κυβέρνησης «για την έξοδο από την κρίση» δεν έχει καμία σχέση με το δικό μας όραμα και τη δική μας διεκδίκηση. Εμείς, ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα για τη συνέχιση της διαχείρισης της παρούσας καπιταλιστικής κρίσης, απαιτούμε,  εδώ και τώρα, την ανατροπή αυτών των πολιτικών. Για να υπάρξει προοπτική λύσεων στα προβλήματα των εργαζόμενων και των λαϊκών στρωμάτων! Σημειώνουμε ότι και η πρόσφατη Σύνοδος του G20 στο Λονδίνο επιβεβαιώνει τη θέση μας για την επιμονή των ισχυρών οικονομικά δυνάμεων στη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης.

Ειδικότερα στην παρούσα συγκυρία, η κυβέρνηση κραδαίνοντας ως δαμόκλειο σπάθη το Πρόγραμμα Σταθερότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απειλή της επιτήρησης πριν λίγους μήνες, την επελαύνουσα οικονομική κρίση και την επερχόμενη ύφεση, αναθεωρεί τον ταξικό προϋπολογισμό της που πρόσφατα ψήφισε, επιβάλλοντας νέα σκληρότερη μονόπλευρη λιτότητα, ολοκληρώνει την εκποίηση του δημόσιου πλούτου, προωθεί νέες ιδιωτικοποιήσεις αντί πινακίου φακής, το  ξεκλήρισμα των αγροτικών στρωμάτων, την  ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις, τις απολύσεις και αυξάνει με ραγδαίους ρυθμούς την ανεργία. Έτσι συστηματικά ολοκληρώνεται ένας εργασιακός Μεσαίωνας και ο εντεινόμενος αυταρχισμός σ’ όλο το φάσμα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής είναι το απαιτούμενο συμπλήρωμα.

Γι’ αυτό και η νεανική έκρηξη του Δεκέμβρη αντιμετωπίστηκε με αυταρχισμό και κύματα καταστολής, καθώς και αθρόες προσαγωγές μαθητών στον εισαγγελέα, η Κωνσταντίνα Κούνεβα βρέθηκε στο στόχαστρο της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και των παρακρατικών, ενώ όποιοι πολίτες διαδηλώνουν αντιμετωπίζονται με «πυγμή και χημικά», γεγονός που  είδαμε και στις  τελευταίες αγροτικές κινητοποιήσεις. Στο πλαίσιο του κυβερνητικού αυταρχισμού εντάσσονται και τα τελευταία μέτρα που θέτουν σε μεγαλύτερη δοκιμασία δημοκρατικές ελευθερίες και ατομικά δικαιώματα.

Ωστόσο, μπροστά στον κίνδυνο ολοκληρωτικής και άμεσης κατάρρευσής της, η κυβέρνηση προσφεύγει και στο «διάλογο» επιδιώκοντας να κερδίσει πολιτικό χρόνο. Πιο χαρακτηριστική η περίπτωση του «θεάτρου διαλόγου» για την Παιδεία.

Β. Η κυβερνητική  πολιτική και το συνδικαλιστικό κίνημα (2008-2009)

Με το ξεκίνημα της χρονιάς το ΔΣ της ΟΛΜΕ καλεί τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν στις 6/9/08 στο συλλαλητήριο που πραγματοποιείται στα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης στην Θεσσαλονίκη για να διατρανώσουμε την αντίθεση όλων των εργαζομένων στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης.

ΓΣ προέδρων ΕΛΜΕ 25.10.08

Ύστερα από τέσσερις περίπου μήνες από την απόφαση της τακτικής Γ.Σ. του κλάδου, τα δεδομένα της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και εκπαιδευτικής συγκυρίας, όχι μόνο δεν καθιστούσαν ανεπίκαιρη την παραπάνω απόφαση για απεργιακές κινητοποιήσεις του κλάδου με χαρακτηριστικά διάρκειας, έντασης και προοπτικής, αλλά επέβαλλαν, ως αναπόφευκτη και μόνη επιλογή μας, την αποφασιστική σύγκρουσή μας με την αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης.

Με εισήγηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ πραγματοποιείται ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 25.10.08 η οποία εκτιμούσε, μεταξύ των άλλων, ότι :

Η κυρίαρχη πολιτική απεγνωσμένα προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση για να επιτείνει  τη λιτότητα και τις κοινωνικές περικοπές. Για να μετακυλήσει την κρίση στις ασθενέστερες τάξεις και να κρυφτεί πίσω από την κατάρρευση ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος, που αποτελεί την ιδιαίτερη έκφραση μιας δομικής και βαθύτατης κρίσης του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της παραγωγής.

Οι εργαζόμενοι, όμως, δε χρωστάνε τίποτε και σε κανένα. Οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου δεν είναι υπεύθυνοι για το αδηφάγο χρηματοπιστωτικό παράσιτο. Άλλωστε τα μυθεύματα για την κυρίαρχη αγορά κατέρρευσαν. Ο τεράστιος κοινωνικός πλούτος διασπαθίζεται από τις κοινωνικές ελίτ σε βάρος των φτωχών και «ασήμαντων» χωρών και ανθρώπων με μια πολιτική η οποία φέρνει τον πόλεμο, εντείνει την εκμετάλλευση, απλώνει την πείνα σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Απόδειξη ότι η κυβέρνηση επιμένει στην ίδια ταξική και επιθετική πολιτική της σε βάρος των εργαζόμενων και των λαϊκών κοινωνικών στρωμάτων αποτελεί και το γεγονός ότι το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2009 διατηρεί τα ίδια αντικοινωνικά χαρακτηριστικά των προηγούμενων, δηλαδή τη μονόπλευρη λιτότητα, τους νέους φόρους για τα φτωχά και μεσαία στρώματα, τις παραπέρα περικοπές των κοινωνικών δαπανών χάριν των εξοπλισμών, της αγοράς και του παρασιτισμού.  Ακόμη, προβλέπει την είσπραξη από τους εργαζόμενους 7,4 δισ. ευρώ επιπλέον φόρους, παρά το γεγονός ότι η οικονομία μας βρίσκεται στα πρόθυρα της ύφεσης.

Η συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση και η περαιτέρω μείωση των δαπανών για την παιδεία (3,07% για το 2009), τα μέτρα που προωθούν την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης (Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα στην κατασκευή και τη λειτουργία των σχολείων, είσοδος εταιρειών και χορηγών στα σχολεία, αναγνώριση ΚΕΣ κ.λπ.), η ανυπαρξία ουσιαστικής επιμόρφωσης, οι πρόσφατες εγκύκλιοι που «νομοθετούν» τη διοικητική αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό και αποτελούν προάγγελο μιας σκληρής αξιολόγησης με όρους αγοράς, η εργασιακή περιπλάνηση των συναδέλφων (χιλιάδες εκπαιδευτικοί χωρίς οργανική θέση), η εκρηκτική κατάσταση στην ΤΕΕ που έχει δημιουργήσει μεγάλη ανασφάλεια σε εκπαιδευτικούς και μαθητές (πρόσβαση στην τριτοβάθμια, προγράμματα και βιβλία, ανυπαρξία επαγγελματικών δικαιωμάτων, λειτουργία ΕΠΑΣ εκτός ΥΠΕΠΘ κ.ά),  η σχεδιαζόμενη μεταφορά αρμοδιοτήτων στους δήμους μέσω της επερχόμενης αποκέντρωσης σχετικά με τη λειτουργία των σχολείων του «Καποδίστρια 2», αναχρονιστικά προγράμματα σπουδών και βιβλία κ.ά.

Εκτιμώντας τη σοβαρότητα της κατάστασης το ΔΣ πρότεινε στον κλάδο, την πραγματοποίηση απεργίας διαρκείας από τη 1 Δεκέμβρη 2008 με τη μορφή των 5νθήμερων επαναλαμβανόμενων απεργιακών κινητοποιήσεων, (αφού προηγουμένως είχε σχεδιαστεί ανάλογη πρόταση να γίνει και από το ΔΣ της ΔΟΕ προς τις ΓΣ των συλλόγων εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης). Παράλληλα προτάθηκαν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για την καλύτερη ετοιμασία του κλάδου και την ευαισθητοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και γενικότερα της κοινής γνώμης

Η εισήγηση του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ ως προς το σκεπτικό και το διεκδικητικό πλαίσιο υπερψηφίστηκε από 49 εκπροσώπους ΕΛΜΕ σε σύνολο 75 που παρευρέθηκαν κατά την ώρα της ψηφοφορίας. Αποφασίστηκε ένα πιο συνεκτικό πλαίσιο 7 αιτημάτων αιχμής για την περίοδο αυτή, βασισμένο στην σχετική απόφαση της Μετασυνεδριακής ΓΣ και του 13ου συνεδρίου. Το πρόγραμμα δράσης που πρότεινε το ΔΣ της ΟΛΜΕ όμως, δεν συγκέντρωσε τις απαιτούμενες από το καταστατικό θετικές ψήφους (2/3). Παράλληλα κατατέθηκαν και άλλες απεργιακές προτάσεις, οι οποίες δεν συγκέντρωσαν, επίσης, την απαιτούμενη πλειοψηφία.

Μετά από την απόφαση της ΓΣ, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ δήλωσε πως, «μέσα από μαζικές διαδικασίες ο κλάδος μας υπερψηφίζοντας το σκεπτικό και τα αιτήματα της εισήγησης εξέφρασε την οργή και την αγανάκτησή του για το ζοφερό μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών που προοιωνίζεται η πολιτική της κυβέρνησης.

Το προτεινόμενο από το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ πρόγραμμα δράσης δεν συγκέντρωσε τις απαιτούμενες από το Καταστατικό ψήφους, παρά το γεγονός ότι στη μεγάλη πλειονότητά τους οι ΕΛΜΕ ψήφισαν απεργιακά προγράμματα δράσης. Το γεγονός αυτό εκφράζει την αναγκαιότητα για πιο συστηματική και ολοκληρωμένη προετοιμασία του κλάδου, ενόψει μιας μεγάλης και κρίσιμης σημασίας απεργιακής κινητοποίησης.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ θα συνεχίσει και θα εντείνει την κινηματική προσπάθειά του προκειμένου να διαμορφωθούν, το συντομότερο δυνατό, καλύτεροι όροι για την αποτελεσματική αντίδρασή μας στην αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική της κυβέρνησης. Αυτή η πολιτική πρέπει να ανατραπεί! Στο πλαίσιο αυτό θα διαμορφώσει και τη νέα εισήγησή του προς τον κλάδο».

Στάση Εργασίας 26/11/08, 16/12/08 και 24ωρη Απεργία 10/12/08

Με κύριο αίτημα την άμεση κρατική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων και ιδιαίτερα του ΤΠΔΥ προκειμένου να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, καθώς και την στήριξη του ΟΠΑΔ με άμεση επιχορήγησή του, ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα με τις καταγγελίες των συμβάσεων των γιατρών και των φαρμακοποιών, καθώς και το σύνολο των οικονομικών και ασφαλιστικών μας αιτημάτων, συμμετείχαμε στις κινητοποιήσεις αυτές που κηρύχθηκαν από την ΑΔΕΔΥ.

Ο «Δεκέμβρης των μαθητών»

Την 24ωρη απεργία στις 10/12/08 «πρόλαβε» η εν ψυχρώ δολοφονία από αστυνομικό του 16χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Το γεγονός αυτό πυροδότησε μια πρωτόγνωρη μαθητική έκρηξη καταδίκης της αστυνομικής βίας, αλλά και προβολής αιτημάτων για την εκπαίδευση, την ανεργία, τα δημοκρατικά δικαιώματα. Οι κινητοποιήσεις αυτές που  συντάραξαν όχι μόνο τη χώρα μας αλλά και τροφοδότησαν παρόμοιες κινητοποιήσεις, ιδιαίτερα την Ευρώπη ολόκληρη, αντικειμενικά, τροποποίησαν και το δικό μας πλαίσιο αιτημάτων  και τις κινητοποιήσεις μας.

Αυτή η έκρηξη της νέας γενιάς τον περασμένο Δεκέμβρη ήταν μια ευρύτερη κοινωνική έκρηξη,  χωρίς κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο, που εξέφρασε και εκφράζει όμως την απόγνωση των νέων για το γενικευμένο αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται σήμερα εξαιτίας της εφαρμοζόμενης βαθιά αντιλαϊκής και αδιέξοδης πολιτικής. Παράλληλα  έδωσε το έναυσμα για την έκφραση της συσσωρευμένης λαϊκής οργής.

Η κυβέρνηση αντέδρασε σε αυτό το κοινωνικό φαινόμενο με τον τρόπο που αντιδρά συνήθως η εξουσία σε τέτοιες περιπτώσεις. Επέλεξε να μιλήσει για εγκληματικά στοιχεία που εκμεταλλεύτηκαν την κατάσταση για να επιδοθούν σε καταστροφές και κλοπές, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρους από την ουσία της υπόθεσης που είναι τα αίτια που προκάλεσαν την έκρηξη οργής της νεολαίας με σκοπό να αποσιωπήσει τις πολιτικές ευθύνες της για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα εξαιτίας της αντιλαϊκής πολιτικής της και η οποία οδήγησε σε αυτό τον ξεσηκωμό.

Η μεγάλη πλειονότητα των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων βρέθηκαν και αυτή την περίοδο, στο πλευρό των νέων. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη τη χώρα συμμείχαν στις διαδηλώσεις μαζί με τους μαθητές τους.

Ειδικότερα, η ΟΛΜΕ καταδίκασε με ανακοίνωσή του ΔΣ, με το πιο απόλυτο τρόπο, τη δολοφονία του μαθητή και κήρυξε 24ωρη απεργία στα σχολεία στις 9 Δεκέμβρη (ακολούθησε το κλείσιμο των  σχολείων με απόφαση του ΥΠΕΠΘ). Συμμετείχαμε σε όλες τις διαδηλώσεις την περίοδο εκείνη με κύριο σύνθημα «Για την παιδεία, την εργασία και τη δημοκρατία».

9η Γενάρη 2009, Ημέρα παιδείας και αγώνα

Το  ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να κηρύξει την 9η Γενάρη, ημέρα που δολοφονήθηκε ο Νίκος Τεμπονέρας το 1991, ως Ημέρα Παιδείας και Αγώνα. Πραγματοποιήθηκε για αυτό το λόγο Πανελλαδική Στάση Εργασίας και  Πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις, προκειμένου να αναδείξουμε τα αιτήματά μας για την δημόσια παιδεία και τα εργασιακά μας δικαιώματα, να καταδικάσουμε για μια ακόμη φορά την κρατική βία και τον αυταρχισμό, και να απαιτήσουμε σεβασμό στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Αντιπροσωπεία του ΔΣ συμμετείχε στην εκδήλωση για τον Ν. Τεμπονέρα στην Πάτρα.

Η αστυνομία με κυβερνητικές οδηγίες αφού αντιμετώπισε τους διαδηλωτές με βία, αυταρχισμό και διασπορά τόνων χημικών, προχώρησε σε αναίτιες συλλήψεις ακόμα και ανήλικων μαθητών και παρέπεμψε τους συλληφθέντες με τον  «τρομονόμο» (Λάρισα). Ακόμα μέχρι σήμερα εκκρεμούν οι δίκες συλληφθέντων μαθητών (π.χ. Λάρισα, Πειραιάς κ.ά.). Το ΔΣ της ΟΛΜΕ συμπαραστάθηκε στους μαθητές αυτούς και στους άλλους συλληφθέντες με ψηφίσματα, συμμετοχή σε συνεντεύξεις τύπου και μαζικές διαμαρτυρίες.

Κόλαφο για την τακτική της κυβέρνησης και τη συμπεριφορά της αστυνομίας στις κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη αποτελεί και η έκθεση τη Διεθνούς Αμνηστίας. «Η οργάνωση έχει θέσει υπόψη του Υπουργού Εσωτερικών έναν αριθμό υποθέσεων από το Δεκέμβριο 2008 και τον Ιανουάριο 2009, στις οποίες, όπως υποστηρίζεται, αστυνομικοί αυθαίρετα συνέλαβαν, κακομεταχειρίστηκαν και έθεσαν υπό κράτηση ειρηνικούς διαδηλωτές, ενώ εμπόδισαν κρατουμένους, ανάμεσά τους και ανήλικους, να επικοινωνήσουν αμέσως με τους δικηγόρους τους».  (από το δελτίο τύπου, 30-3-09).

Στάση Εργασίας 23/1/09

  • Η κυβέρνηση στο πλαίσιο του ανασχηματισμού και προκειμένου να ξεφύγει από τα προβλήματα που ανέδειξαν οι μαθητικές κινητοποιήσεις αντικαθιστά τον Υπουργό Παιδείας, οργανώνει στη Βουλή προ – ημερησίας διάταξης συζήτηση για τα θέματα της παιδείας, με στόχο να εξαγγείλει έναν ακόμη «διάλογο».
  • Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ προκηρύσσει πανελλαδική 3ωρη στάση εργασίας την Παρασκευή, 23/1/09 και οργανώνει πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ την ώρα της συζήτησης για να προβάλλουμε ακόμη μια φορά τα αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος για δημόσια και πραγματικά δωρεάν παιδεία, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% τουλάχιστον του ΑΕΠ (ή το 15% του κρατικού προϋπολογισμού), ουσιαστική στήριξη των εκπαιδευτικών (οικονομική, εργασιακή, επιστημονική), υπεράσπιση της δημοκρατικής κατάκτησης του πανεπιστημιακού ασύλου.

Στάση Εργασίας 23/1/09 και Απεργία 25/2/09

Με επικέντρωση στα ασφαλιστικά δικαιώματα ακολούθησαν στάση εργασίας και 24ωρη απεργία που προκηρύχθηκε από την ΑΔΕΔΥ στις 23//1/09  και στις 25/2/09 αντίστοιχα.. Με κύρια αιχμή την άμεση κρατική ενίσχυση των ασφαλιστικών μας ταμείων η ΟΛΜΕ συμμετέχει στις κινητοποιήσεις αυτές.

Στο κάλεσμα της ΟΛΜΕ αναφέρεται μεταξύ των άλλων πως το τελευταίο διάστημα γινόμαστε μάρτυρες μιας, ακόμα μεγαλύτερης επιδείνωσης της θέσης των εκπαιδευτικών αλλά και όλων των εργαζόμενων, ιδιαίτερα όσον αφορά την οικονομική μας κατάσταση, με την εντεινόμενη ακρίβεια, καθώς και την οριακή πλέον κατάσταση των ασφαλιστικών μας ταμείων και την υπονόμευση ακόμα και της στοιχειώδους υγειονομικής μας περίθαλψης.

Τα ασφαλιστικά μας ταμεία βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης. Οι νέοι συνταξιούχοι περιμένουν για μήνες, ακόμη και χρόνια, την έκδοση έστω και αυτής της ισχνής  σύνταξης (κύριας και επικουρικής).

Η κατάσταση στο Ταμείο Πρόνοιας και τον ΟΠΑΔ είναι, πλέον,  όχι μόνο απαράδεκτη αλλά και επικίνδυνη για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους και συνταξιούχους του Δημοσίου. Συγκεκριμένα, το Ταμείο Πρόνοιας Δημόσιων Υπαλλήλων, που χορηγεί το «εφάπαξ», αδυνατεί να ανταποκριθεί στις σημερινές υποχρεώσεις του και  ο ΟΠΑΔ (Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου) βουλιάζει στα χρέη του.

Ο προσχηματικός διάλογος του ΥΠΕΠΘ και οι τελευταίες εξελίξεις στην εκπαίδευση

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκτιμά ότι με το «διάλογο» που προωθεί η κυβέρνηση επιχειρεί να συγκαλύψει τα πραγματικά προβλήματα της εκπαίδευσης προσπαθώντας να πείσει μαθητές και γονείς, την κοινωνία όλη, ότι η αλλαγή του τρόπου πρόσβασης στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ μπορεί να αλλάξει ή έστω να θίξει τον ταξικό – κατανεμητικό ρόλο του σχολείου και την αναπαραγωγή των κοινωνικών ανισοτήτων. Δεν είναι τυχαία η επιλογή του χρόνου (οικονομική κρίση και μέτρα στήριξης του κεφαλαίου με τη διάθεση 28 δισ. στις τράπεζες, αλλά και μετά την πρόσφατη έκρηξη της νεολαίας με αφορμή τη δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου το Δεκέμβρη), ούτε μη αναμενόμενη η επιδίωξη της κυβέρνησης να αντιστρέψει και με αυτό τον τρόπο το κλίμα δυσαρέσκειας και απονομιμοποίησης της πολιτικής της, ιδιαίτερα στη νεολαία.

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να μην συμμετάσχει με εκπροσώπους του στο Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του ΕΣΥΠ και να διεκδικήσει την υλοποίηση των εκπαιδευτικών, εργασιακών και οικονομικών αιτημάτων των εκπαιδευτικών αλλά και την υλοποίηση των εκπαιδευτικών προτάσεων της ομοσπονδίας, απαιτώντας μέσα από ένα ουσιαστικό διμερή διάλογο απαντήσεις και δρομολόγηση λύσεων από το Υπουργείο Παιδείας.

Οι λόγοι που μας οδήγησαν σε μια τέτοια απόφαση επιγραμματικά είναι:

–  Ο διάλογος δεν ξεκινά από μηδενική βάση, «tabula rasa», όπως ισχυρίζεται ο υπουργός. Η βάση του «διαλόγου» είναι η ήδη υποβαθμισμένη, απαξιωμένη δημόσια εκπαίδευση, για την οποία ο κρατικός προϋπολογισμός προβλέπει ακόμη πιο μειωμένα κονδύλια για φέτος.

–   Η κυβέρνηση μιλώντας για μηδενική βάση, σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ξεκαθαρίζει την πρόθεσή της να μην κάνει πίσω σε τίποτε από την αντιλαϊκή, αντιεκπαιδευτική πολιτική της. Ήδη ο ίδιος ο Υπουργός Παιδείας με δηλώσεις του ξεκαθάρισε πως η «tabula rasa δεν αφορά τους ήδη ψηφισμένους νόμους της κυβέρνησης».

–   Η επικέντρωση του διαλόγου σε κάποια συγκεκριμένα, παρεπόμενα όμως, ζητήματα (π.χ. σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση) φαίνεται ότι αποτελεί συστηματική πρακτική όλων των κυβερνήσεων. Εκτιμούμε ότι η εστίαση σε ζητήματα όπως τα παραπάνω, με παράκαμψη των μεγάλων προβλημάτων που ταλανίζουν την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς, αποδεικνύεται, εκ των πραγμάτων ότι είναι πολιτική επιλογή που στόχο έχει τον αποπροσανατολισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και λειτουργεί περισσότερο σε επικοινωνιακό επίπεδο παρά σε επίπεδο ουσίας, την οποία συνειδητά προσπερνά.

–   Η εμπειρία  μας για το πώς η κυβέρνηση εννοεί το διάλογο είναι «τραυματική» και επηρεάζει αυτονόητα τη σημερινή στάση μας.  Όλα τα νομοσχέδια όχι μόνο κατατέθηκαν στη Βουλή από το ΥΠΕΠΘ και ψηφίστηκαν χωρίς ουσιαστικό διάλογο και διαπραγμάτευση με τις ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών, αλλά προωθήθηκαν με αυτά πολιτικές που ήταν σε πλήρη αντίθεση με τα κύρια αιτήματα και τους στόχους του εκπαιδευτικού κινήματος,  έπληξαν το δημόσιο σχολείο και πανεπιστήμιο, χειροτέρεψαν την εργασιακή και επιστημονική θέση των εκπαιδευτικών.

–   Το ίδιο αρνητική είναι και η εμπειρία από τη  συμμετοχή εκπροσώπων μας σε διάφορα όργανα υποτιθέμενου κοινωνικού διαλόγου, όπως η Επιτροπή Παρακολούθησης του ΕΠΕΑΕΚ,  το ΔΣ του Οργανισμού Επιμόρφωσης (ΟΕΠΕΚ) αλλά και άλλες θεσμικές επιτροπές.

–   Τα τελευταία χρόνια, όλες οι κυβερνήσεις προσπάθησαν να αξιοποιήσουν μια τυπική μορφή «κοινωνικής συναίνεσης», ενθυμούμενοι την ύπαρξη στα «χαρτιά» του ΕΣΥΠ για να διασκεδάσουν τις αρνητικές εντυπώσεις της αντιεκπαιδευτικής και αντιλαϊκής πολιτικής τους και να επιβάλουν περαιτέρω μέτρα προς την ίδια κατεύθυνση.

–   Εν τω μεταξύ, ο  Υπουργός Παιδείας αρνείται να καταθέσει έστω και τους άξονες των θέσεων του Υπουργείου Παιδείας, επιδιώκοντας να εμπλέξει την εκπαιδευτική κοινότητα και τους κοινωνικούς φορείς σε μια αποπροσανατολιστική διαδικασία, η οποία εξ αντικειμένου δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά, με στόχο να κερδίσει πολιτικό χρόνο και να δημιουργήσει σε μαθητές και γονείς προσδοκίες για ένα δήθεν δικαιότερο σύστημα πρόσβασης, που θα τους απαλλάξει από ένα εξοντωτικό, ψυχοφθόρο και οικονομικό φορτίο. Και αυτό όταν η ίδια η κυβέρνηση μείωσε τον αριθμό των εισαγομένων από 85.000 σε 68.000 και με τη θεσμοθέτηση του ταξικού και αντιεκπαιδευτικού μέτρου της «βάσης του 10».

– Η κυβέρνηση αποφάσισε μονομερώς τους όρους, τις συνθήκες και το επίπεδο της διαπραγμάτευσης, και όρισε ότι η συζήτηση για το Λύκειο και το σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα πραγματοποιηθεί στο Συμβούλιο Πρωτοβάθμιας  και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του ΕΣΥΠ. Κατά τη γνώμη μας, το ΕΣΥΠ εξ αντικειμένου αδυνατεί να εκφράσει τη συνισταμένη της κοινωνικής ευαισθησίας και βούλησης, ενώ επανειλημμένα χρησιμοποιήθηκε από τις κυβερνήσεις για την επικύρωση προειλημμένων αποφάσεών τους, καθώς έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τα όργανα αυτά (Π.Δ. 127/03, άρθρ. 7, παρ. 4).

– Είναι προσχηματικός ο «διάλογος» γιατί από τη μια, το ΥΠΕΠΘ νομοθετεί, όπως π.χ. με τον πολύ πρόσφατο νόμο για τα ΕΠΑΛ, όπου υπήρξε, για μια ακόμη φορά, πλήρης αγνόηση των σχετικών προτάσεων της ΟΛΜΕ ή με τις αλλαγές που προώθησε από εφέτος στις πανελλαδικές, και από την άλλη, τα προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών χρονίζουν και επιδεινώνονται, και από την ασκούμενη  κυβερνητική πολιτική τα τελευταία χρόνια, χωρίς η επίλυσή τους να περιλαμβάνεται στην ατζέντα.

– Επιπλέον, δεν υπάρχει ούτε και η παραμικρή δέσμευση για αντιμετώπιση μείζονος σημασίας ζητημάτων-προβλημάτων, την επίλυση των οποίων η ΟΛΜΕ θεωρεί εκ των ων ουκ άνευ συνθήκη για μια ουσιαστική διαδικασία διαπραγμάτευσης.

Ο δικός μας διάλογος, Η εκπαιδευτική μας πρόταση

Σημειώνουμε, για άλλη μια φορά, ότι η ΟΛΜΕ έχει καταθέσει την εκπαιδευτική της πρόταση, για το περιεχόμενο του δημόσιου σχολείου που επιδιώκουμε και αγωνιζόμαστε. Οι επεξεργασμένες προτάσεις του κλάδου μας για τη βελτίωση της δημόσιας εκπαίδευσης και την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού έχουν περάσει χρόνια τώρα τη δοκιμασία της συλλογικής μας σκέψης και εμπειρίας, είναι αποτέλεσμα των πολύχρονων αγώνων μας αλλά και της αγωνίας  μας  για το δημόσιο σχολείο και η κυβέρνηση δεν έχει το πολιτικό και ηθικό δικαίωμα να τις αγνοεί!

H πρότασή της ΟΛΜΕ είναι  άρρηκτα συνδεδεμένη με τη γενναία χρηματοδότηση της εκπαίδευσης, την καθιέρωση της δωδεκάχρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, την ελαχιστοποίηση των ταξικών φραγμών, τη βελτίωση του περιεχομένου σπουδών στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, την εφαρμογή αντισταθμιστικών εκπαιδευτικών προγραμμάτων για τα παιδιά των αδύναμων κοινωνικών ομάδων, τη λειτουργία ενός αξιόπιστου συστήματος τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης καθώς και ενός δημόσιου μεταλυκειακού συστήματος επαγγελματικής κατάρτισης, την κατάργηση τον ταξικού μέτρου της βάσης του «10», την πολύπλευρη στήριξη των δημόσιων Πανεπιστημίων.

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ απέναντι σε αυτή την κατάσταση αποφάσισε μεταξύ των άλλων:

► Έκδοση ενημερωτικού φυλλάδιου για τους εκπαιδευτικούς

► Τη διοργάνωση του δικού μας, ανοικτού, δημοκρατικού και κοινωνικού διαλόγου  πραγματοποιώντας εκδηλώσεις – συζητήσεις στην περιφέρεια, με συνδιοργανωτές ΟΛΜΕ και ΕΛΜΕ, στις παρακάτω πόλεις: Ορεστιάδα, Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Γιάννινα, Κέρκυρα, Βόλο, Πάτρα, Ηράκλειο. Σε αυτές κλήθηκαν να συμμετάσχουν εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, φοιτητικοί σύλλογοι, γονείς, μαθητές, συνδικάτα και άλλοι κοινωνικοί φορείς.

►  Ενημερωτικές περιοδείες στα σχολεία από κλιμάκια των ΕΛΜΕ και της ΟΛΜΕ.

►  Αποτελεσματικά και πρόσφορα μέσα και μέτρα προβολής των θέσεών μας (φυλλάδια, ένθετα σε εφημερίδες, ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά σποτ, συνεντεύξεις τύπου κ.λπ.)

► Συναντήσεις με πολιτικά κόμματα, κοινωνικούς και εκπαιδευτικούς φορείς.

Τα αιτήματα αιχμής του κλάδου μας

Στη διμερή διαπραγμάτευση, η ΟΛΜΕ απαίτησε (και συνεχίζει να απαιτεί) την άμεση υλοποίηση των παρακάτω αιτημάτων, όπως αυτά καθορίστηκαν με  την απόφαση της ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ στις 25.10.08 :

1. Άμεση αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% τουλάχιστον του ΑΕΠ ή το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού.

2. Ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς μας: 1.400 € καθαρά στον νεοδιόριστο και αναλογικές αυξήσεις στα υπόλοιπα μισθολογικά κλιμάκια. Άμεση καταβολή του επιδόματος των 176 € και του συνόλου των αναδρομικών

3. Πλήρης σύνταξη με 30 χρόνια εργασίας. Κατάργηση του ισχύοντος αντιασφαλιστικού – αντισυνταξιοδοτικού πλαισίου (νόμοι «Σιούφα», «Ρέππα», «Πετραλιά») και επιστροφή όλων των οφειλόμενων στα ασφαλιστικά ταμεία. Άμεση και ουσιαστική κρατική επιχορήγηση του ΟΠΑΔ και των ασφαλιστικών ταμείων και ιδιαίτερα του ΤΠΔΥ, προκειμένου να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

4. Σταθερή και μόνιμη εργασία στην εκπαίδευση – Κατάργηση του θεσμού του ωρομισθίου – 12μηνη σύμβαση για τους αναπληρωτές – Κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (για όλα τα εργασιακά ζητήματα και τις υπηρεσιακές μεταβολές).

5. Δημόσια, 12χρονη υποχρεωτική και πραγματικά δωρεάν Εκπαίδευση, με προοπτική το ενιαίο 12χρονο σχολείο. Υλοποίηση της πρότασης της ΟΛΜΕ για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Καμία επιβάρυνση στον οικογενειακό προϋπολογισμό για μόρφωση και εκπαίδευση των μαθητών /-τριών.  25 μαθητές στο τμήμα, 20 στις κατευθύνσεις και στην ΤΕΕ, 10 μαθητές ανά καθηγητή  στα εργαστήρια.

6. Ουσιαστική στήριξη της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης (ΤΕΕ). Υλοποίηση άμεσων μέτρων  (διευρυμένο ποσοστό εισαγωγής αποφοίτων ΕΠΑ.Λ. στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και σε περισσότερα επιστημονικά πεδία, δημιουργία Μεταλυκειακού Έτους Ειδίκευσης, κατάργηση ΕΠΑΣ, να υπαχθούν στο ΥΠΕΠΘ οι σχολικές μονάδες άλλων υπουργείων κ.ά.).

7. Να καταργηθούν ο κλειστός αριθμός εισακτέων για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια Εκπαίδευση και η βάση του «10». – Να ανοίξουν τα Πανεπιστήμια σε όλα τα παιδιά.

8. Καθιέρωση ετήσιας επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.

Η διμερής διαπραγμάτευση ΟΛΜΕ – ΥΠΕΠΘ

Το ΔΣ απαίτησε από το Υπουργείο Παιδείας την απευθείας διαπραγμάτευση προκειμένου να δοθούν από την πολιτική του ηγεσία απαντήσεις στα παραπάνω αιτήματα αιχμής για την εκπαίδευση και τον εκπαιδευτικό. Από το Γενάρη του 2009 μέχρι σήμερα, έγιναν 3 συναντήσεις ανάμεσα στο ΔΣ της ΟΛΜΕ και τη νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Στην τελευταία μάλιστα συνάντηση με τον Υφυπουργό Παιδείας, η οποία πραγματοποιήθηκε στις 6-4-09, προκειμένου να δοθούν απαντήσεις από την πλευρά του ΥΠΕΠΘ στα αιτήματα που έχει θέσει η ΟΛΜΕ και στη νέα πολιτική ηγεσία, δεν δόθηκε από την πλευρά του κ. Υφυπουργού καμία απάντηση, ούτε καν έγινε αναφορά, στα μεγάλα προβλήματα της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών (υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης, οικονομική αναβάθμιση εκπαιδευτικών, καθιέρωση 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, κατάργηση της βάσης του «10», ουσιαστική στήριξη της ΤΕΕ κ.λπ.).

Ο Υφυπουργός Παιδείας, απαντώντας στα αιτήματα της ομοσπονδίας μας, εξήγγειλε μόνο την πρόθεση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να καθιερώσει από το Σεπτέμβρη ετήσια επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, να μειώσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα στους 25 κατά ανώνατο όριο, στη σύσταση επιτροπής για τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών, στην αλλαγή του τρόπου διορισμού των εκπαιδευτικών στην Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη (θα γίνεται πλέον από τους πίνακες αναπληρωτών-ωρομισθίων), και  στη  θεσμοθέτηση πρακτικής άσκησης των μαθητών των ΕΠΑΛ. Ο Υφυπουργός παιδείας διευκρίνησε ότι η υλοποίηση πολλών από τα παραπάνω θα εξαρτηθεί από το εάν θα συμφωνήσει και το Υπουργείο Οικονομικών και Οικονομίας (Γ.Λ.Κ.).

Από την πλευρά μας, βεβαίως,  θα  συνεχίσουμε και  το επόμενο χρονικό διάστημα να απαιτούμε την επίλυση των  μεγάλων  προβλημάτων  της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών, αλλά  και την υλοποίηση  των  παραπάνω  εξαγγελιών – προθέσεων της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, ώστε  να μη παραμείνουν απλά προθέσεις.

Η νέα, σκληρότερη λιτότητα – Απεργία 2/4/09

Η κυβέρνηση, στο όνομα της κρίσης και των επιταγών της ΕΕ, σχεδιάζοντας «διορθωτικές» κινήσεις για τη δήθεν θετική αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης εξαπέλυσε την πιο βάρβαρη επίθεση των τελευταίων δεκαετιών ενάντια στους εργαζόμενους, που καλούνται μονόπλευρα να πληρώσουν την κρίση με πάγωμα μισθών και συντάξεων στο Δημόσιο, καθώς και των πάσης φύσεως επιδομάτων.

Με τα κυβερνητικά μέτρα η συντριπτική πλειονότητα των καθηγητών, δεν θα πάρουν ούτε αυτά τα εφάπαξ «επιδόματα ελεημοσύνης» των 300 € και των 500 €. Συνεπώς, θα έχουν μηδενική αύξηση στις αποδοχές τους.

Από την άλλη, η εξαγγελία της κυβέρνησης για νέο μισθολόγιο, που θα αφορά μόνο τους νεοπροσλαμβανόμενους στο δημόσιο, θα έχει ως αποτέλεσμα το διαχωρισμό νέων και παλαιών εργαζομένων, με συνέπεια εργαζόμενοι της ίδιας υπηρεσίας να έχουν διαφορετικές αποδοχές.

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ κατήγγειλε τη χρεοκοπημένη αυτή κυβερνητική πολιτική της μονόπλευρης και ανηλεούς λιτότητας για τους εργαζόμενους, η οποία σε συνδυασμό με τη σχεδιαζόμενη αύξηση εισφορών στο ΤΠΔΥ και δανεισμό του, αντί για την κρατική του επιχορήγηση που απαιτούν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο, οδηγεί σε πρωτοφανή λεηλασία τα εισοδήματα των εργαζομένων.

Συμμετείχαμε ενεργά στα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα. Η ομοσπονδία οργάνωσε την ενημέρωση των συναδέλφων για την καλύτερη δυνατή συμμετοχή στην 24ωρη απεργία της 2 Απρίλη, με περιοδείες των μελών της, έκδοση αφίσας και σχετικής προκήρυξης.

Είναι γεγονός πως μετά την απόρριψη της πρότασης της πρότασης του ΔΣ για απεργία διάρκειας και τα γεγονότα του Δεκέμβρη το ΔΣ της ΟΛΜΕ δεν κατάφερε να καταλήξει σε εισήγηση προς τις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου, για να χαραχτεί μια τακτική κινητοποιήσεων το επόμενο διάστημα. Οι διαφορετικές εκτιμήσεις σε επίπεδο ΔΣ την περίοδο αυτή δεν επέτρεψαν την σύγκληση νέων γενικών συνελεύσεων του κλάδου.

Κατά συνέπεια, το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ έχει τις δικές του σοβαρές ευθύνες για τη μη διαμόρφωση εισήγησης και τη μη πραγματοποίηση Γ.Σ. των ΕΛΜΕ σε μια περίοδο μάλιστα που η κυβέρνηση προχώρησε σε νέα αντιλαϊκά αντεργατικά μέτρα, όπως τη μη χορήγηση αυξήσεων, την άρνηση επιχορήγησης του ΤΠΔΥ και του ΟΠΑΔ με την ταυτόχρονη προσπάθειά της να φορτώσει τα βάρη για τη στήριξη των ταμείων στους ασφαλισμένους.

Οι Γ.Σ. των ΕΛΜΕ, εφόσον πραγματοποιούνταν, θα βοηθούσαν στην πιο αποτελεσματική συζήτηση και προβολή της εκπαιδευτικής πρότασης της ΟΛΜΕ καθώς και την ισχυροποίηση της απαίτησης της ΟΛΜΕ για να δοθούν λύσεις στα μεγάλα προβλήματα του Δημόσιου σχολείου απέναντι στον προσχηματικό διάλογο του ΥΠΕΠΘ.

Είναι γεγονός όμως ότι η δυστοκία του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ για διαμόρφωση εισήγησης ενισχύθηκε και από το γεγονός ότι τα Δ.Σ. αρκετών ΕΛΜΕ της χώρας δεν ανταποκρίνονταν αυτή την κρίσιμη περίοδο σε στοιχειώδεις υποχρεώσεις ενημέρωσης και ενεργοποίησης των συναδέλφων.

Η  αδικαιολόγητη, εντέλει, αδράνεια του κλάδου είναι το μείζον πρόβλημα. Και σε αυτό  είναι μεγάλη ανάγκη, που συνάπτεται με την ίδια την ύπαρξη των συνδικάτων, να δώσουμε λύση άμεσα!

Γ.  Πρωτοβουλίες-Παρεμβάσεις  της ΟΛΜΕ 2008-09

1.Τα  εκρηκτικά προβλήματα της ΤΕΕ

Συνεχίζουμε και αυτή την περίοδο την προβολή των αιτημάτων μας για την ΤΕΕ.

Με εξαιρετικά επείγον υπόμνημά μας στις 16.4.08 επανερχόμαστε στο θέμα  της τοποθέτησης σε οργανικές θέσεις των εκπαιδευτικών που υπηρετούν στα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ, επειδή έχουν δημιουργηθεί πολλές υπεραριθμίες  και προτείνουμε:

α) Οι υπεράριθμοι όλων των ειδικοτήτων να τοποθετούνται κατά προτεραιότητα σε κενές οργανικές θέσεις ή να τοποθετούνται ως πλεονάζοντες σε σχολεία μιας ομάδας σχολείων που περιλαμβάνει τα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ της ίδιας πόλης ή γειτονικών πόλεων, αν δεν υπάρχει σχολείο στην ίδια πόλη ή στην περιοχή μετάθεσης ή σε γειτονική πόλη σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των οικείων ΠΥΣΔΕ.

β) όλοι οι καθηγητές/-τριες τεχνικών ειδικοτήτων που η ειδικότητά τους καταργήθηκε στο σχολείο όπου υπηρετούσαν, αλλά και οι καθηγητές/-τριες μαθημάτων γενικής παιδείας των ΤΕΕ που μετατράπηκαν σε ΕΠΑΣ, να τοποθετηθούν στο πλησιέστερο ΕΠΑΛ ή ΕΠΑΣ στο οποίο προβλέπεται η αντίστοιχη ειδικότητα, ανεξάρτητα από το αν υπάρχει οργανικό κενό, και η χρονική αφετηρία τοποθέτησής τους να ανατρέχει στο χρόνο που είχαν τοποθετηθεί στα ΤΕΕ από τα οποία προέρχονται.

Για την υλοποίηση των  παραπάνω προτάσεων ζητούμε την άμεση παρέμβασής με σχετική νομοθετική ρύθμιση.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ συναντήθηκε  στις 9.10.08 με τον Γεν. Γραμματέα του ΥΠΕΠΘ με αποκλειστικό θέμα συζήτησης την κατάσταση στην ΤΕΕ. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της προγραμματισμένης δίωρης στάσης εργασίας που είχε προκηρύξει το ΔΣ της ΟΛΜΕ προκειμένου να διαμαρτυρηθούμε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι  εκπαιδευτικοί οι οποίοι εργάζονται στα ΕΠΑΛ και τις ΕΠΑΣ.

Στη συνάντηση τέθηκε και το αίτημά μας να ανασταλεί για τη φετινή χρονιά η εφαρμογή της Υπουργικής Απόφασης για τις αναθέσεις μαθημάτων, αναγνωρίζοντας τα προβλήματα που αυτή δημιούργησε σε διάφορους κλάδους εκπαιδευτικών (ιδιαίτερα στους ΤΕ1, ΠΕ19-20, ΠΕ18 κ.ά.). Να υπογραφεί νέα μετά από ουσιαστικό διάλογο με την ΟΛΜΕ και να εφαρμοστεί από τη νέα χρονιά.

Η εκτίμησή μας πως οι προφορικές απαντήσεις του Γ.Γ. πέρα από τη «συμπάθεια» προς ορισμένα αιτήματά μας δεν έχουν ουσιαστικό αντίκρισμα στην κατεύθυνση επίλυσης των προβλημάτων της ΤΕΕ, δυστυχώς επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια.

Με δελτίο τύπου στις 30.11.08 το ΥΠΕΠΘ ανακοινώνει κάποιες ακόμη λεπτομέρειες του συστήματος πρόσβασης των αποφοίτων ΕΠΑΛ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά όχι το ποσοστό των θέσεων για ΑΤΕΙ. Το ΔΣ της ΟΛΜΕ ασκώντας κριτική σε αυτές τις εξαγγελίες που δεν ικανοποιούν τις προτάσεις των εκπαιδευτικών, μιλάει για εξαγγελίες με «δόσεις», απαράδεκτη καθυστέρηση και αδιαφορία για τους εκπαιδευτικούς και κυρίως για τους μαθητές των ΕΠΑΛ και επανέρχεται επιμένοντας στην υιοθέτηση των προτάσεων του κλάδου. Είχε προηγηθεί μια εγκύκλιος με τη λήξη της σχολικής χρονιάς 2007-08, με εξαγγελίες για τα ΕΠΑΛ, που υποτίθεται θα νομοθετούνταν το καλοκαίρι του 2008.

Τελικά το νομοσχέδιο για το σύστημα πρόσβασης των αποφοίτων ΕΠΑΛ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κατατίθεται τέλος Δεκέμβρη 2008 και ψηφίζεται από τη Βουλή τέλος Γενάρη 2009. Το ΔΣ της ΟΛΜΕ κατέθεσε υπόμνημα για το συγκεκριμένο προς όλα τα κόμματα της Βουλής και την επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων, στην οποία παρουσιάστηκαν οι θέσεις της ομοσπονδίας.

Σχετικά με το σύστημα πρόσβασης ζητήσαμε, να προβλέπεται διευρυμένο ποσοστό εισαγωγής αποφοίτων των ΕΠΑ.Λ. στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, να παρέχεται η δυνατότητα εισαγωγής των αποφοίτων ΕΠΑ.Λ. σε τμήματα ΑΤΕΙ που ανήκουν σε διαφορετικά επιστημονικά πεδία, νσ έχουν δικαίωμα μετεγγραφής, με το πλαίσιο που κάθε φορά ισχύει, και οι φοιτητές/-τριες που προέρχονται από τα ΤΕΕ και τα ΕΠΑ.Λ. (αλλά και τα εσπερινά Λύκεια όλων των τύπων) και να καταργηθεί η βάση του «10», που τίθεται ως προαπαιτούμενο για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση των αποφοίτων όλων των τύπων λυκείων. Επιμείναμε στο να νομοθετηθούν οι επείγουσες  και αναγκαίες μεταβατικές ρυθμίσεις για την  ΤΕΕ όπως, να δημιουργηθεί δημόσιο Μεταλυκειακό Έτος Ειδίκευσης, το οποίο θα αξιοποιεί την υποδομή και το εκπαιδευτικό προσωπικό των ΕΠΑ.Λ., και θα περιλαμβάνει το σύνολο των ειδικοτήτων, να καταργηθεί η διάταξη που απαγορεύει στους αποφοίτους Λυκείων να εγγράφονται στο ΕΠΑ.Λ. για απόκτηση ειδικότητας,  να υπαχθούν όλες οι σχολικές μονάδες που παρέχουν σήμερα δευτεροβάθμια τεχνικο – επαγγελματική εκπαίδευση και ανήκουν σε άλλα υπουργεία (ΟΑΕΔ, ΟΤΕΚ, Υγείας, Γεωργίας) στο ΥΠΕΠΘ κ.ά.

Σε όλη τη διάρκεια της διετίας 2007-09 τα προβλήματα της ΤΕΕ, οι προτάσεις και τα αιτήματα της ΟΛΜΕ για τη λύση τους, ήταν στο αγωνιστικό πλαίσιο που αποφασίστηκε από τις Γενικές Συνελεύσεις των προέδρων των ΕΛΜΕ.

Επισημαίνουμε για μια ακόμη φορά πως η επιμονή της κυβέρνησης στην πολυδιάσπαση της τεχνικής επαγγελµατικής εκπαίδευσης και η παράδοση τµήµατός της – πτυχίο επίπεδου γ΄ – στον ιδιωτικό τοµέα, με αναπόφευκτη συνέπεια την πλήρη υποβάθµισή της σε συνδυασµό µε τις τελευταίες αυτές εξελίξεις, καθιστούν περισσότερο αναγκαία την κατάργηση του Ν. 3475/06.

2. Υπόμνημα, παρέμβαση και συνάντηση με ΥΠΕΠΘ για άμεσα προβλήματα

Με την έναρξη της φετινής χρονιάς (1-10-08) το ΔΣ της ΟΛΜΕ κατέθεσε ένα ακόμα πολυσέλιδο υπόμνημα προς το ΥΠΕΠΘ με 12 σημεία. Εκτός από την αναλυτική κατάσταση και τα άμεσα αιτήματα για την ΤΕΕ που περιλαμβάνονταν σε αυτό αναφέρονταν τα παρακάτω ζητήματα: τη βελτίωση της ΠΔΣ με αφορμή τη νέα εγκύκλιο του ΥΠΕΠΘ προβάλλοντας τα αιτήματα για αλλαγή του θεσμικού πλαισίου σε διαφορετική κατεύθυνση, την ανάκληση της εγκυκλίου για τα αναθέσεις μαθημάτων, την επιμόρφωση και τις εκπαιδευτικές άδειες των εκπαιδευτικών, την παραίτηση για συνταξιοδότηση,  την εξόφληση όλων των οικονομικών εκκρεμοτήτων στους εκπαιδευτικούς, τις τοποθετήσεις πολυτέκνων και γενικότερα τις προτάσεις της ΟΛΜΕ για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών, τις βιβλιοθήκες και παρακράτηση των χημικών στην ΕΕΧ.

Και αυτό το υπόμνημα παρέμεινε χωρίς απάντηση…..

3. Παρεμβάσεις για την πρόσθετη διδακτική στήριξη και την ωριαία αποζημίωση

Επανειλημμένα οργανώσαμε διαμαρτυρίες για την έγκαιρη πληρωμή των συναδέλφων μας στη ΠΔΣ, τον απαράδεκτο τρόπο διορισμού και την μεσαιωνικού τύπου εργασιακή σχέση του ωρομίσθιου.

4. Προτάσεις για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών (Φεβρουάριος 2008)

Επιμείναμε στην επίλυση των προβλημάτων που αφορούν το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών, μέσα από την απαίτησή μας για την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Το ΥΠΕΠΘ έχει μέχρι στιγμής  απαντήσει με τη σύστασης μιας επιτροπής με τη συμμετοχή εκπροσώπων της ΟΛΜΕ για να συζητηθούν οι αλλαγές στα ΠΔ 50/96 και 100/97.

5. Οι θέσεις της ΟΛΜΕ επί του σχεδίου νόμου για την «ειδική αγωγή και εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες»

Απαιτήσαμε τη υιοθέτηση των τεκμηριωμένων προτάσεων μας στο σχέδιο νόμου που προώθησε η κυβέρνηση για την  ειδική αγωγή. Τελικά το νομοσχέδιο με ελάχιστες τροποποιήσεις κατατέθηκε τον Αύγουστο στη βουλή χωρίς να δοθεί στους φορείς πριν το τελικό κείμενο και ψηφίστηκε εσπευσμένα. Αποτρέψαμε την περικοπή επιδομάτων από το ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό, που επιχειρήθηκε από την κυβέρνηση με το τελικό σχέδιο νόμου.

6. Για το νομοσχέδιο του ΥΠΕΠΘ «Θέματα προσωπικού Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και άλλες διατάξεις» (Ιούλιος 2008)

Με υπόμνημά του το ΔΣ της ΟΛΜΕ παρεμβαίνει στη βουλή σε ένα ακόμη νομοσχέδιο, που καταθέτει το ΥΠΕΠΘ στις καλοκαιρινές διακοπές και χωρίς να έχει προηγηθεί διάλογος με την ΟΛΜΕ. Στο νομοσχέδιο αυτό προβλέπονται μεταξύ των άλλων οι διορισμοί αναπληρωτών, ο περιορισμός χρονικά της δυνατότητας παραίτησης των εκπαιδευτικών, η ακόμα μεγαλύτερη απαξίωση του παιδαγωγικού πτυχίου της ΑΣΠΑΙΤΕ κ.ά.

Η ΟΛΜΕ απαιτεί και προτείνει μια σειρά από αλλαγές στο νομοσχέδιο αυτό: Πρόσληψη αναπληρωτών μόνο σε περιπτώσεις πραγματικής αναπλήρωσης. 12μηνη σύμβαση εργασίας για τους αναπληρωτές με πλήρη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Να διορίζονται σε θέση μόνιμου εκπαιδευτικού όσοι αναπληρωτές ή ωρομίσθιοι συμπληρώνουν 18μηνη προϋπηρεσία στη δημόσια εκπαίδευση, χωρίς καταληκτική ημερομηνία. Να θεσμοθετηθεί δηλαδή ως ανώτατος χρόνος στην «προσωρινή εργασία» το 18μηνο. Όλοι οι αναπληρωτές και οι ωρομίσθιοι να διορίζονται από τους πίνακες προϋπηρεσίας

Σε κάθε περίπτωση, ως ΟΛΜΕ απορρίπτουμε τη μετατροπή και την υποβάθμιση της ετήσιας παιδαγωγικής κατάρτισης και του παιδαγωγικού πτυχίου της ΑΣΠΑΙΤΕ σε τρίμηνη επιμόρφωση.

Ως αναφορά τη δυνατότητα παραίτησης των εκπαιδευτικών, θεωρώντας απαράδεκτο τον ακόμα μεγαλύτερο χρονικό περιορισμό της προτείναμε να υπάρχει δυνατότητα υποβολής παραίτησης των εκπαιδευτικών μέχρι και την 30η Νοέμβρη. Οι εκπαιδευτικοί που προγραμματίζουν να παραιτηθούν να ενημερώνουν την υπηρεσία έγκαιρα (π.χ. μέχρι την 1η Σεπτέμβρη) για να γίνεται έγκαιρα και ο προγραμματισμός της κάλυψης των κενών.

7. Υπόμνημα στον τον Υπουργό Οικονομίας και  Οικονομικών (ΤΠΔΥ, ΟΠΑΔ, 176€)

Στις 25.11.08 καταθέσαμε υπόμνημα και οργανώσαμε παράσταση στο Υπουργείο Οικονομικών απαιτώντας την άμεση και ουσιαστική κρατική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων μας και ιδιαίτερα του ΤΠΔΥ ώστε να καταβληθούν άμεσα τα οφειλόμενα στους συνταξιούχους, την άμεση και ουσιαστική κρατική επιχορήγηση του ΟΠΑΔ για την πλήρη υγειονομική  φαρμακευτική και ιατρική περίθαλψη των ασφαλισμένων εκπαιδευτικών και τέλος την καταβολή των αναδρομικών  της ειδικής μηνιαίας αποδοχής των 176 Ευρώ σε όλους τους εκπαιδευτικούς  με βάση και τις δικαστικές αποφάσεις (απόφαση εφετείου Θεσσαλονίκης), καθώς και την εφεξής χορήγηση του ποσού αυτού.

8. Ασφαλιστικά Ταμεία και ΟΠΑΔ

Προκειμένου όλοι οι συνάδελφοι να έχουν μια όσον το δυνατόν πληρέστερη εικόνα για την οικονομική κατάσταση των ασφαλιστικών μας ταμείων (ΤΕΑΔΥ, ΤΠΔΥ, ΜΤΠΥ)  και του ΟΠΑΔ ζητήσαμε πληροφόρηση από τις διοικήσεις τους τις οποίες και δημοσιεύσαμε.

Κατά τη διάρκεια ψήφισης του νόμου «Πετραλιά» για το ασφαλιστικό συμμετείχαμε στη συλλογή πάνω από 20.000 υπογραφών από τους εκπαιδευτικούς για δημοψήφισμα, πρωτοβουλία που υποστηρίχθηκε από όλα τα συνδικάτα.

Ζητήσαμε την κατάργηση της αποκλειστικής προθεσμίας δυο ετών για την αναγνώριση προϋπηρεσίας στο ΤΠΔΥ.

9. Πανελλήνιοι Μαθητικοί Καλλιτεχνικοί Αγώνες (Φλεβάρης 2009)

Δυναμικά παρενέβη η ΟΛΜΕ και στα προβλήματα που αναδείχθηκαν στη διοργάνωση των εφετινών Πανελλήνιων Μαθητικών Καλλιτεχνικών Αγώνων, αρνούμενη να παίζει ρόλο κομπάρσου σε μια διοργάνωση με έντονα διαγωνιστικό έως ανταγωνιστικό χαρακτήρα, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα τη συμμετοχή ή και τη δημιουργία καθαυτή.

Κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για την αλλαγή του θεσμού αναδεικνύοντας ότι οι καλλιτεχνικοί αγώνες πρέπει να διαπνέονται από ένα γνήσια παιδαγωγικό χαρακτήρα, να προωθούν τη συμμετοχή, τη δημιουργική συνάντηση και την ανταλλαγή εμπειριών των μαθητών, να μην έχουν ανταγωνιστικό χαρακτήρα, και να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια στην οικονομική διαχείριση.

Οπωσδήποτε αποτελούν θετική εξέλιξη ορισμένες τροποποιήσεις που προωθήθηκαν από  το ΥΠΕΠΘ (νέα συγκρότηση επιτροπής, αλλαγή του θέματος των αγώνων, τόπος διεξαγωγής κ.λπ.) με τη σταθερή δράση μας και σε αυτό το θέμα.

Επιμένουμε όμως στην πρότασή μας για συνολική αλλαγή του πλαισίου των καλλιτεχνικών αγώνων ώστε να αναδεικνύεται ο παιδαγωγικός και συμμετοχικός χαρακτήρας τους για όλα τα παιδιά και τα σχολεία της χώρας.

Η πρόταση της ΟΛΜΕ είναι από την επόμενη χρονιά να οδηγηθούμε στην αντικατάσταση του θεσμού αυτού και τη θεσμοθέτηση «Μαθητικών Φεστιβάλ Έκφρασης & Δημιουργίας» ανά περιοχή, χωρίς διαγωνιστικό χαρακτήρα, όπου όλες οι μορφές τέχνης και όλες οι ομάδες μαθητών και μαθητριών που το επιθυμούν θα έχουν θέση. Όλοι οι συμμετέχοντες θα παίρνουν έπαινο συμμετοχής και οι υπεύθυνοι διδασκαλίας θα παίρνουν τιμητική διάκριση για τη διδασκαλία και εμψύχωση της ομάδας των μαθητών τους που θα συμμετέχει στο Μαθητικό Φεστιβάλ. Το επόμενο διάστημα η ομοσπονδία μας θα ζητήσει από όλους τους συναδέλφους προτάσεις με στόχο να διαμορφώσουμε την συνολική πρόταση του κλάδου μας για το θεσμό. Με αυτές τις ενστάσεις, στους φετινούς αγώνες παραμείναμε ως παρατηρητές.

10. Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα

Ως ΟΛΜΕ εκφράσαμε επανειλημμένα την πλήρη αντίθεσή μας στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ μέσω των οποίων ευνοείται η κυριαρχία του «σχολείου της αγοράς». Η ΟΛΜΕ, αλλά και ολόκληρο το εκπαιδευτικό κίνημα, διαφωνεί και αντιμάχεται τις ρυθμίσεις που προωθούν την ακόμα μεγαλύτερη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας εκπαίδευσης, που προωθούνται με τους νόμους 3696/08 (νομιμοποίηση κολλεγίων) και 3389/05 (συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα-ΣΔΙΤ), αλλά και με τις τροποποιήσεις τους που διατυπώθηκαν σε άρθρα του νομοσχεδίου για τα ΕΠΑΛ και των οποίων ζητούμε την κατάργηση..

Ειδικότερα, σύμφωνα με το νέο νόμο, για τα σχολεία που ανεγείρονται με ΣΔΙΤ η ιδιωτική εταιρεία της σύμπραξης μπορεί να ασκεί τις αρμοδιότητες της μελέτης, κατασκευής, χρηματοδότησης, πάσης φύσεως συντήρησης, τεχνικής και κάθε άλλης διαχείρισης και διάθεσης των ανεγερθέντων κτιρίων, καθώς και φύλαξης, ασφάλισης και λειτουργίας των κυλικείων των εν λόγω σχολικών μονάδων. Με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά παραδίνεται στους ιδιώτες, τουλάχιστον για τα επόμενα 25 χρόνια, με σκοπό το κέρδος, ένα μεγάλο τμήμα των λειτουργιών των σχολείων. Οι συνέπειες θα είναι αρνητικές και για την ίδια στην εκπαιδευτική διαδικασία. Αναστέλλονται δε για όλη τη διάρκεια ισχύος των συμβάσεων αυτών τυχόν αντίθετες διατάξεις νόμων! Η ΟΛΜΕ αντιτάχθηκε σε αυτή την διάταξη ζητώντας την κατάργησή της.

Συμμετείχαμε επίσης σε κινητοποίηση ενάντια στις ΣΔΙΤ που πραγματοποιήθηκε στις 5.11.08 στον ΟΣΚ.

Δ. Οργανωτικά

Οι σχέσεις του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με τα μέλη της (ΕΛΜΕ)

Και αυτή τη συνδικαλιστική διετία διαπιστώθηκαν οι σοβαρές οργανωτικές αδυναμίες μας, συνέπεια των οποίων ήταν και η μη πραγματοποίηση, στη μεγάλη πλειοψηφία των ΕΛΜΕ, Γεν. Συνελεύσεων, παρότι σε αυτές επρόκειτο να συζητηθούν πολύ σοβαρά θέματα. Σημειώνουμε, επίσης, ότι και στις λίγες περιπτώσεις που έγιναν Γ.Σ., αυτές, κατά κανόνα, δεν ήταν μαζικές.

Η πλειοψηφία των μελών των Δ.Σ. των ΕΛΜΕ, με ευθύνη και του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ (λόγω έλλειψης του καλύτερου δυνατού κεντρικού προγραμματισμού και συντονισμού), δε μπόρεσε να ενταχθεί λειτουργικά σε ένα σχεδιασμό, όπως τον επέβαλαν οι περιστάσεις, προκειμένου να ενεργοποιείται, κάθε φορά, αποτελεσματικά ένα δίκτυο εκατοντάδων στελεχών σε ολόκληρη τη χώρα, σε συνεργασία με το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ. Οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι υπήρξαν περιπτώσεις μελών Δ.Σ. ΕΛΜΕ τα οποία δεν ανταποκρίθηκαν ικανοποιητικά ούτε στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους (π.χ. διακίνηση του υλικού της ΟΛΜΕ ενόψει αγωνιστικών κινητοποιήσεων του κλάδου, ενημέρωση των συναδέλφων με την παρουσία τους στα σχολεία, κ.λπ.).

Αλλά και στο επίπεδο του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ υπήρχαν προβλήματα λειτουργικών αδυναμιών εξαιτίας και του γεγονότος ότι μέλη του επέμειναν, κατά τη διετία 2007 – 09 να αντιλαμβάνονται το ρόλο τους, κατά το μάλλον ή ήττον, συμβολικό. Γι’ αυτό το λόγο δεν ήταν σπάνιες και οι απουσίες τους ακόμη και από τακτικές συνεδριάσεις του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας.

Επιπλέον, στα πρωτοβάθμια σωματεία παρατηρείται τα τελευταία χρόνια απομαζικοποίηση των συλλογικών διαδικασιών (γενικές συνελεύσεις, αντιπρόσωποι σχολείων κ.λπ.). Η γενικότερη απαξίωση της συλλογικής δράσης που κυριαρχεί σήμερα στην κοινωνία έχει αναμφισβήτητα  επηρεάσει και τη συμμετοχή των εκπαιδευτικών στα πρωτοβάθμια κυρίως συνδικάτα. Η ένταξη, εξάλλου, τα δέκα τελευταία χρόνια δεκάδων χιλιάδων νέων συναδέλφων καθώς και η ύπαρξη πάρα πολλών και διαφορετικών ειδικοτήτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση άλλαξε τη σύνθεση του σώματος των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η εξέλιξη αυτή απαιτεί από την ΟΛΜΕ και τις ΕΛΜΕ να αφουγκραστούμε τους προβληματισμούς και τα προβλήματά όλων των συναδέλφων, ώστε να συμβάλουμε στην πλήρη ένταξή τους στη ζωή του συνδικάτου. Σημειώνεται, επίσης, ότι, τα τελευταία χρόνια, ο ρόλος των αιρετών του κλάδου ( με ευθύνη πολλών από αυτούς) τείνει να κατανοείται όλο και από περισσότερους συναδέλφους – ισσες, ως διαμεσολαβητικός, ως ρόλος ο οποίος ενίοτε «υποκαθιστά» το συνδικάτο, διολισθαίνοντας μάλιστα σε πρακτικές παραγοντισμού και πελατειακών σχέσεων. Με ευθύνη, κυρίως, των συνδικαλιστικών παρατάξεων, το φαινόμενο αυτό πρέπει, κατά τη γνώμη μας, να αντιμετωπισθεί άμεσα και αποτελεσματικά.

Οι σχέσεις του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις

Σταθερή επιδίωξη της ομοσπονδίας όλα αυτά τα χρόνια ήταν ο συντονισμός με τις άλλες εκπαιδευτικές ομοσπονδίες στην προσπάθεια δημιουργίας καταρχήν ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου που θα συμπεριλάμβανε όλους τους συντελεστές της εκπαιδευτικής κοινότητας όλων των βαθμίδων. Αυτό δεν κατέστη δυνατόν (γι’ αυτό παραμένει ζήτημα για διερεύνηση).

Σε ότι αφορά ειδικότερα στη συνεργασία και στις σχέσεις ΟΛΜΕ-ΔΟΕ, κατά την περίοδο 2008-09, ενώ ξεκίνησε αυτή με καλές προοπτικές, με κοινές συσκέψεις, συνεντεύξεις τύπου και κοινό προγραμματισμό για αγωνιστικές κινητοποιήσεις και άλλες πρωτοβουλίες, μετά τη διαφορετική επιλογή του ΔΣ της ΔΟΕ στο θέμα της συμμετοχής του στο ΕΣΥΠ και μάλιστα όταν είναι δεδομένα ότι αφενός συζητιέται ένα θέμα (λύκειο και εξετάσεις) που αφορά κυρίως τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και αφετέρου πως η ΟΛΜΕ αποφάσισε να μη συμμετάσχει, οι σχέσεις των δύο ομοσπονδιών τραυματίστηκαν. Οι σχέσεις αυτές και η συνεργασία, για να ευδοκιμήσουν, πρέπει να αναπτύσσονται και να εξελίσσονται αποκλειστικά σε κινηματική βάση. Στο μέλλον χρειάζεται να αναπτυχθούν και πάλι κοινές αγωνιστικές πρωτοβουλίες που θα συμβάλουν και στη δημιουργία σταθερών σχέσεων ανάμεσα σε όλες τις εκπαιδευτικές  ομοσπονδίες.

Κοινωνικά κινήματα

Συνεχίστηκε η δράση της ΟΛΜΕ και αυτή την περίοδο για τα ευρύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας αλλά και ολόκληρος ο κόσμος. Συνεχίζοντας, στο πλαίσιο αυτό, την πολύχρονη παράδοση της Ομοσπονδίας μας συμμετείχαμε ως συνδιοργανωτές σε ανάλογες πρωτοβουλίες. Τέτοιες ήταν π.χ. παρεμβάσεις για τα περιβαλλοντικά προβλήματα, δράσεις υπέρ του αντιρατσιστικού κινήματος, η στήριξη των μεταναστευτικών οργανώσεων, καθώς και οι κινητοποιήσεις για τους σκοπούς  του αντιπολεμικού κινήματος (εκδηλώσεις και συλλαλητήρια για την απόκρουση  των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στη ευρύτερη περιοχή μας και σε όλο τον κόσμο, πρωτοβουλίες σε κάθε σχολείο- συζητήσεις με τους μαθητές).

Συμμετείχαμε ενεργά στις διαδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο στη Γάζα εκφράζοντας την αλληλεγγύη μας μα το δοκιμαζόμενο λαό της Παλαιστίνης. Σε σχέση με τη συμμετοχή των καθηγητών/-τριών στα συλλαλητήρια και στις παραπάνω εκδηλώσεις, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι αυτή, κατά κανόνα, δεν ήταν μαζική, σε βαθμό ανάλογο με τη σημασία και το χαρακτήρα αυτών των εκδηλώσεων.

Συνεντεύξεις τύπου – περιοδείες – ενημερώσεις – ενημερωτικό υλικό

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ συνέχισε και αυτή την περίοδο να αξιοποιεί συστηματικά τη δυνατότητα που μας προσφέρουν τα Μ.Μ.Ε. για την προβολή των θέσεων του κλάδου μας. Στο πλαίσιο αυτό, εξέδωσε πολλά ενημερωτικά Δελτία Τύπου που αφορούσαν στη δράση του, στις πρωτοβουλίες και στις παρεμβάσεις του, έδωσε Συνεντεύξεις Τύπου σε πανελλαδικής εμβέλειας μέσα μαζικής επικοινωνίας και αξιοποίησε και κατά τις περιοδείες των μελών του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ τα ίδια μέσα στην περιφέρεια.

Τα μέλη του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ πραγματοποίησαν επίσης ενημερωτικού χαρακτήρα περιοδείες σε όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας, καθώς και συσκέψεις με τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ και ενημερώσεις σε σχολικά συγκροτήματα.

Έγινε προσπάθεια το Πληροφοριακό Δελτίο της ΟΛΜΕ  ώστε να βελτιωθεί ως προς την ύλη του και να φθάνει εγκαίρως σε όλα τα σχολεία.  Συζητήθηκε η αντικατάστασή του από ένα πιο μικρό και συχνότερο σε κυκλοφορία έντυπο (ίσως μια διμηνιαία 16σελιδη εφημερίδα) που είναι περισσότερο ελκυστικό, πληροφοριακό και πλουραλιστικό σε απόψεις και θεματολογία. Δεν κατέστη όμως δυνατή η υλοποίησή αυτής της ιδέας. Το νέο ΔΣ θα πρέπει να ξαναμελετήσει το ζήτημα της έκδοσης και του χαρακτήρα του δελτίου, αλλά και της αποστολής του στα σχολεία. Κατά την ίδια, επίσης, χρονική περίοδο το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ μερίμνησε για την έκδοση του αναγκαίου ενημερωτικού υλικού (αφίσες, μπροσούρες, κ.λπ.) ενόψει, κυρίως, αγωνιστικών κινητοποιήσεων. Το τελευταίο διάστημα από το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ εκδόθηκε ενημερωτικό υλικό (φυλλάδιο για τις τελευταίες εξελίξεις και τη στάση μας) αφίσες κ.λπ. Αξιοποιήσαμε και την περίοδο αυτή όσο το δυνατόν καλύτερα το διαδίκτυο για την ενημέρωση των ΕΛΜΕ αλλά και όλων των συναδέλφων μας στα σχολεία.

Δίκτυο Εθελοντών αιμοδοτών ΟΛΜΕ -ΕΛΜΕ

Συνεχίζοντας την προσπάθειά της για τη δημιουργία δικτύου  εθελοντών αιμοδοτών καθηγητών και καθηγητριών, η Ομοσπονδίας μας διοργάνωσε, με εξαιρετική επιτυχία,  ημέρες Εθελοντικής Αιμοδοσίας. Είτε το φθινόπωρο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών, είτε την περίοδο της άνοιξης στη μνήμη των μαθητών, που χάθηκαν πρόωρα και άδικα, των Λυκείων Φαρκαδόνας Τρικάλων και Μακρυχωρίου Ημαθίας. Το Δίκτυο Εθελοντών Αιμοδοτών από εκπαιδευτικούς στο οποίο συμμετέχουν όλο και περισσότερες ΕΛΜΕ συνεχώς διευρύνεται.

Οι σχέσεις της ΟΛΜΕ με τις συνδικαλιστικές ενώσεις και τα κοινωνικά κινήματα στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο

Είναι κοινή διαπίστωση πως σήμερα αποτελεί, επίσης, μεγάλη αναγκαιότητα η ανάπτυξη των σχέσεων της Ομοσπονδίας μας με όλες τις εκπαιδευτικές οργανώσεις της Ευρώπης, της Μεσογείου και ολόκληρου του κόσμου. Αυτή η αναγκαιότητα είναι προφανής από το γεγονός της προώθησης υπερεθνικών πολιτικών στα ζητήματα της οικονομίας, της εργασίας και της παιδείας, τόσο στην Ευρώπη, σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσο και σε ολόκληρο τον κόσμο (σε επίπεδο ΟΟΣΑ κ.λπ.). Πολιτικών που για την απόκρουση και ανατροπή τους απαιτείται η ευρύτερη συνεργασία των εργαζομένων μέσα από τα συνδικάτα τους, σε πανευρωπαϊκή  και παγκόσμια κλίμακα. Και αυτό θα είναι περισσότερο αναγκαίο στο μέλλον. Όσο οι αποφάσεις θα λαμβάνονται όλο και περισσότερο σε υπερεθνικά όργανα και οργανισμούς, τόσο η αλληλεγγύη και η κοινή δράση των εργαζομένων γενικά, αλλά και των εκπαιδευτικών ειδικότερα, μέσα από το οργανωμένο συνδικαλιστικό κίνημα  θα καθίσταται «εκ των ων ουκ άνευ» προϋπόθεση.

Επίσης, οφείλουμε να τονίσουμε πως η ΟΛΜΕ δεν μπορεί παρά να είναι παρούσα στα κοινωνικά κινήματα που αναπτύσσουν τη δράση τους τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, στην Ευρώπη αλλά και παγκόσμια, για την ανατροπή των πολιτικών της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.

Παρόντες, επίσης, οφείλουμε να είμαστε τόσο στο παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα όσο και δημοκρατικό κίνημα για τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων, ανεξάρτητα  από φυλή, χρώμα, φύλο, ιδεολογία, αξιοποιώντας και συνεχίζοντας την πλούσια δράση της Ομοσπονδίας στα παραπάνω κινήματα σε ολόκληρη την ιστορία της.

Η ΟΛΜΕ συμμετείχε τη διετία που πέρασε:

Α. Στα συνέδρια της ETUCE (Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Εκπαιδευτικών) και της Ε.Ι. (Εκπαιδευτική Διεθνής), καθώς και σε σεμινάρια και εκδηλώσεις που οργάνωσαν για διάφορα εκπαιδευτικά ζητήματα (σε διάφορες χώρες).

Β. Στις συνεδριάσεις της επιτροπής συνδικάτων του ΟΟΣΑ (Παρίσι)

Γ. Στις συναντήσεις για το Μεσογειακό Δίκτυο Εκπαιδευτικών Οργανώσεων (Κύπρος, Αθήνα, Μάλτα 2007-09)

Δ. Στο συνέδριο Βαλκανικών εκπαιδευτικών συνδικάτων στην Άγκυρα (Μάρτης 2009)

Ε. Στο 5ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στο Μάλμοε της Σουηδίας (Σεπτέμβρης 2008) και στις προπαρασκευαστικές συναντήσεις για το 5ο και το 6ο ΕΚΦ.

ΣΤ. Στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εκπαίδευσης του ΕΚΦ (δικτύωση, αλληλοπληροφόρηση και οργάνωση σεμιναρίων)

Ζ. Σε διάφορα άλλα συνέδρια και διεθνή φόρα που έχουν ενδιαφέρον για την ομοσπονδία.

Είναι πολύ σημαντικό η εμπειρία που αποκτάται από το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να γίνεται κτήμα ολόκληρου του κλάδου μας. Για το σκοπό αυτό είναι απαραίτητη η σταθερή λειτουργία τμήματος διεθνών σχέσεων της ομοσπονδίας, με αντικείμενο τη μετάφραση κειμένων ξένων οργανώσεων, αλλά και κειμένων της ΟΛΜΕ σε «διεθνείς» γλώσσες, τη δημιουργία υποδομής για τη ανάπτυξη σταθερών, συναδελφικών  και φιλικών σχέσεων ανάμεσα στην ΟΛΜΕ και τις εκπαιδευτικές οργανώσεις του εξωτερικού.

Μέχρι σήμερα, δημοσιεύουμε σταθερά στο Δελτίο της ΟΛΜΕ σύντομα σημειώματα και περιλήψεις από την εικόνα που μας δίνουν οι εκπρόσωποί μας στα διεθνή συνέδρια και συναντήσεις. Στην ιστοσελίδα της ΟΛΜΕ έχουμε καθιερώσει τον κόμβο «Διεθνείς Σχέσεις», στον οποίο αναρτώνται μεταφρασμένα κείμενα διεθνών και υπερεθνικών οργανώσεων. Αυτά συμβάλλουν στην πληρέστερη ενημέρωση των εκπαιδευτικών για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί στις άλλες χώρες και για τις θέσεις των αντίστοιχων συνδικάτων.

Είναι δεδομένη πλέον η αναγνώριση του σημαντικού ρόλου και του κύρους της ΟΛΜΕ από όλες τις ομοσπονδίες της Ευρώπης. Και αυτό αποδεικνύεται από μια σειρά γεγονότων τα τελευταία χρόνια. Η ΟΛΜΕ συμμετέχει στα προγράμματα της  ETUCE «για την ισότητα των φύλων στην εκπαίδευση και στα συνδικάτα εκπαιδευτικών» και «στις επιπτώσεις από την οικονομική κρίση στον τομέα της εκπαίδευσης» με εκπροσώπους της στις οργανωτικές επιτροπές τους και στους εισηγητές των σεμιναρίων που θα διοργανωθούν στο πλαίσιό τους. Σε αρκετές περιπτώσεις κλήθηκαν εκπρόσωποι της ΟΛΜΕ ως κεντρικοί εισηγητές σε συνέδρια ξένων ομοσπονδιών ή άλλες εκδηλώσεις και ομιλίες (π.χ. στη Γαλλία, στην Τουρκία, στην Ιταλία).  Η Education International και η ETUCE δυο φορές εξέδωσαν ψηφίσματα συμπαράστασης για τις  κινητοποιήσεις των Ελλήνων εκπαιδευτικών. Οι αγώνες και οι διεκδικήσεις μας είναι πλέον γνωστές σε όλο τον κόσμο.

Η δράση της ΟΛΜΕ είναι πρωταγωνιστική τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στο Δίκτυο Εκπαίδευσης του ΕΚΦ, όσο και στη δημιουργία του Μεσογειακού Δικτύου Εκπαιδευτικών Οργανώσεων. Η ανάπτυξη των σχέσεων της ΟΛΜΕ με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις άλλων χωρών είναι σήμερα απαραίτητη όσο ποτέ. Η εμπειρία τους, η δράση και οι προτάσεις τους, αλλά και η γνώση των προβλημάτων της εκπαίδευσης στην κάθε χώρα μπορούν και πρέπει να αξιοποιηθούν στη δική μας δράση.

ΑΛΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ

Πολιτιστικά και ίδρυση οργανισμού

Το ΔΣ της ΟΛΜΕ διαπιστώνοντας τη μεγάλη σημασία της πολιτιστικής δράσης της ομοσπονδίας και της ανάδειξης του ρόλου των εκπαιδευτικών, προχωρά στην δημιουργία ενός Πολιτιστικού Οργανισμού (βρισκόμαστε στην τελική φάση διαμόρφωσης του καταστατικού του). Διοργανώσαμε χριστουγεννιάτικες θεατρικές παραστάσεις για τα παιδιά των συναδέλφων μας όπως κάθε χρόνο, εκδήλωση για τον Μπρεχτ στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα (Φλεβάρης 2009), προβολή της ταινίας «Ανάμεσα στους τοίχους» σε κινηματογράφο της Αθήνας (Νοέμβρης 2009).

Διεύρυνση της κάρτας μέλους της ΟΛΜΕ

Έγινε μια σοβαρή προσπάθεια διεύρυνσης δικαιωμάτων που παρέχονται στους εκπαιδευτικούς μέλη των ΕΛΜΕ μέσα από την κάρτα μέλους. Πέρα από τη διεύρυνση του καταλόγου των θεάτρων, κινηματογράφων, εκδοτικών οίκων και μουσικών σκηνών και μετά από σχετικό αίτηµα της ΟΛΜΕ προς το Υπουργείο Πολιτισµού, που έγινε αποδεκτό, (απόφαση Γ.Γρ. ΥΠΠΟ 3091/4-11-2008), η κάρτα µέλους της ΟΛΜΕ ισχύει και για την ελεύθερη είσοδο των εκπαιδευτικών σε µνηµεία, οργανωµένους αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους και µουσεία, που ανήκουν στο ∆ηµόσιο.

Άλλα θέματα

Το ΔΣ της ομοσπονδίας προσπάθησε και αυτή την περίοδο για την καλύτερη οργάνωση των γραφείων της. Στο πλαίσιο αυτό, νοικιάστηκε ένα ακόμα γραφείο στο ίδιο κτίριο. Συγκροτήσαμε επίσης και τμήμα νομικής στήριξης. Η αναγκαιότητα να αποκτήσει η ομοσπονδία δικά της ιδιόκτητα γραφεία και κυρίως αίθουσα Γενικών Συνελεύσεων και εκδηλώσεων παραμένει ένα ανοικτό θέμα για τις επόμενες διοικήσεις της.

Εκδόθηκε για δεύτερη χρονιά η ατζέντα της ΟΛΜΕ με ενημερωτικό υλικό. Μετά τη συμφωνία της ΑΔΕΔΥ με το ΟΑΣΑ και με πρωτοβουλία  και ευθύνη του ΔΣ της ΟΛΜΕ, εκδόθηκαν ετήσιες κάρτες του για εκπαιδευτικούς με σημαντική έκπτωση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ

Η δράση της τελευταίας διετίας του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και του οργανωμένου εκπαιδευτικού κινήματος έγινε σε ένα κρίσιμο τοπίο του οποίου σημαντικότερα στοιχεία ήταν:

–  Η αντιδραστική αναμόρφωση του ασφαλιστικού – συνταξιοδοτικού συστήματος

–  Η  πρωτοφανής κρίση στα ασφαλιστικά ταμεία μας και η πολιτική επιλογή της κυβέρνησης  να ρίξει, για άλλη μια φορά, τα βάρη στους εργαζόμενους

–  Οι αγώνες των νέων, μαθητών και σπουδαστών το Δεκέμβρη του 2008 και η ένταση της  κρατικής καταστολής

–  Το βάθος, πλάτος και η διάρκεια της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, η οποία πλήττει όλα τα στρώματα των εργαζομένων

–  Η βίαιη σκλήρυνση όλων των πολιτικών, οικονομικών και εργασιακών όρων

Ο ρόλος των συνδικάτων, και από αυτήν την άποψη, είναι ουσιαστικός, καίριος  και αναντικατάστατος. Δεν υπάρχει, προς το παρόν, τίποτε άλλο το οποίο να υποκαθιστά τις αξίες της αλληλεγγύης και της συλλογικότητας, που αυτά εκφράζουν. Ωστόσο, επισημαίνουμε, για άλλη μια φορά, ορισμένα από τα  προβλήματα:

α) Μεγάλη απόσταση μεταξύ του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και των πρωτοβάθμιων σωματείων.

β) Αδρανοποίηση σημαντικού αριθμού μελών του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ.

γ) Αδυναμία εκπόνησης από το Δ,Σ  της ΟΛΜΕ ενός ενιαίου και συνεκτικού σχεδίου δράσης που να εμπνέει και να συσπειρώνει την πλειονότητα του κλάδου.

δ)Έλλειψη παρέμβασης των Δ.Σ. των ΕΛΜΕ σε πεδία δράσης, όπως το μισθολογικό, το εργασιακό,  το παιδαγωγικό, το πολιτισμικό  κ.λ.π.

ε) Η αδυναμία μας να απαντήσουμε στην ιδεολογική – πολιτική επίθεση που συνίσταται στο «κάντο μόνος σου», «η συλλογικότητα δεν είναι αποτελεσματική», «οι κοινωνικοί αγώνες είναι ατελέσφοροι».

Οι αντιφάσεις, τέλος, του σ.κ.  που όχι μόνο είναι υπαρκτές αλλά και συνεχώς  βαθαίνουν, σε συνδυασμό με την αδυναμία του, να έχει κοινό σχεδιασμό «εξόδου από την κρίση», αποτελούν μια ακόμη αρνητική συνθήκη, μείζονος σημασίας, στην παρούσα συγκυρία.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,

Έχοντας συνείδηση της αποστολής μας, με σημείο αναφοράς και τη βαριά κληρονομιά του ιστορικού Συνδικάτου μας, θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε  ότι  κατά τη διετία  που πέρασε κάναμε ειλικρινείς προσπάθειες, για να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες σας και στις μεγάλες απαιτήσεις της σημερινής συγκυρίας.

Ανεξάρτητα από το θετικό ή αρνητικό ισοζύγιο  του απολογισμού μας και χωρίς διάθεση να μεταβιβάσουμε δικές μας, αμεταβίβαστες, ευθύνες σε άλλους, προσβλέπουμε στην εποικοδομητική-δημιουργική κριτική σας. Αυτή την κριτική την χρειαζόμαστε. Την έχει, όμως, ανάγκη και ο κλάδος μας. Γιατί η υπόθεση των απαραίτητων θετικών υπερβάσεων είναι υπόθεση κυρίως συλλογική.

Γιατί το παρόν της ΟΛΜΕ και η θετική προοπτική της, η θετική προοπτική των αγώνων μας, είναι υπόθεση όλων μας!

olme_2008-2009

ΠΗΓΗ: http://olme-attik.att.sch.gr/files/annolme/apologismos0709.pdf

Advertisements