{Προς τις δυνάμεις των ΣΥΝ εργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων}

…. Μύχιοι πόθοι; Στρουθοκαμηλισμός; Εξοστρακισμός του κακού με μη αναφορά του; Προσοχή αγαπητοί φίλοι! Σας βλέπουν και σας διαβάζουν.

Μην εκτίθεστε!…

Του Θανάση Τσιριγώτη

«Αρχή σοφίας, ονομάτων επίσκεψις», έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Όχι, δεν είμαστε σχολαστικιστές για να ψειρίζουμε την (λεκτική) μαϊμού. Αλλά πώς εξηγείται ότι στη 16σέλιδη διακήρυξη της «Αγωνιστικής Συνεργασίας» για τις εκλογές στην ΟΛΜΕ, η αξιολόγηση θάφτηκε κάτω από φλυαρίες και λεκτικά μπαλώματα, στα «ψιλά γράμματα» και στα «περεμπιπτόντως». Πού πήγε, άραγε, η αντίσταση κατά των «μελανοχιτώνων;»

Η αξιολόγηση αποτελεί εδώ και 20 χρόνια το αγαπημένο μοτίβο κάθε λογής νεοφιλελεύθερων και εκσυγχρονιστών κρατικών υπαλλήλων. Με ναυαρχίδα τις Παρεμβάσεις η αξιολόγηση, που αποτελεί το «δούρειο γάιδαρο» της ανατροπής των εργασιακών σχέσεων, τον πολιορκητικό κριό των συντηρητικών αλλαγών, καθυστέρησε-μπλοκαρίστηκε. Την πόρτα της τάξης τη χτυπάει ακόμα ο καθυστερημένος – χρονικά – μαθητής και όχι ο αξιολογητής.

Μια γενιά εκπαιδευτικών «γεύεται» ακόμα τον παιδαγωγικό λιμπεραλισμό (ελευθερία) και όχι το βούρδουλα του κομματικού επιθεωρητισμού.

Για τις Παρεμβάσεις η αξιολόγηση είναι «το 666 των χριστιανών». Είναι το σημείο αναγνώρισής μας. Το ανίερο τέρας που πολεμάμε και «ξορκίζουμε». Σε μια πρόσφατη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με το ΔΣ της ΟΕΛΜΕΚ (των Κυπρίων εκπαιδευτικών) μας είπαν:

«Ευτυχώς που το καταλάβατε! Εμάς με την αξιολόγησιν μας έγδαραν!».

Ύστερα από αυτά και άλλα τόσα, – και ιδιαίτερα σε μια περίοδο που αξιολόγηση πάει να γίνει από το κράτος και τα δύο κόμματα εξουσίας, μοχλός ανατροπής όλων των εργασιακών κεκτημένων – οι αγαπητοί συνάδελφοι της ΣΥΝεργασίας ή όπως αλλιώς ονομάζονται, μιλάνε για «χίλια παντεσπάνια» (ζώνες προτεραιότητας, διαθεματικά και άλλα λαμπυρίζοντα) αλλά όχι για τη «μητέρα όλων των μαχών».

Το 1993, στο συνέδριο της Καλαμπάκας, το μέλος τους, Β. Ζώτος, εισηγήθηκε, κάτω από το βάρος του Μητσοτακισμού, την εισαγωγή της αξιολόγησης. Το συνέδριο διαλύθηκε, διότι οι σύνεδροι των Παρεμβάσεων, διορατικά και αγριεμένα, τα’ καναν μαντάρα.

Ευτυχώς που υπήρχε ο «στρατός των ατάκτων».

xaritopoulos-stratosataktwn

16 χρόνια μετά, η Συνεργασία εκδίδει διακήρυξη, με την αξιολόγηση να είναι θέμα «δεύτερης ανάγνωσης».

Μύχιοι πόθοι; Στρουθοκαμηλισμός; Εξοστρακισμός του κακού με μη αναφορά του; Προσοχή αγαπητοί φίλοι! Σας βλέπουν και σας διαβάζουν.

Μην εκτίθεστε!

Και κυρίως……

Υ.Γ. 1) Σε ότι μας αφορά «θα πέσουμε στο Μανιάκι ή στην Αλαμάνα», αλλά ο επιθεωρητισμός δε θα περάσει! Συνεννοηθήκαμε;

2) ΄Οσο για τους πράσινους εκσυγχρονιστές που φόρεσαν πρώιμα τα κυβερνητικά κοστούμια, συνιστούμε, επίσης, ψυχραιμία. Διότι ο καπιταλισμός «μπορεί να είναι καλός» αλλά… έχει λίγες θέσεις…

Μόρφωση – Αντίσταση – Οργάνωση

Να το τρίπτυχό μας!

Θ. Τσιριγώτης, εκπρόσωπος των Παρεμβάσεων-Συσπειρώσεων στο ΔΣ της ΟΛΜΕ.

ΠΗΓΗ: http://www.alfavita.gr/diktika/deiktika2749.php

Advertisements