Ι) Για τον προγραμματισμό της δράσης μας κατά την επόμενη συνδικαλιστική χρονιά

·    Αγωνιζόμαστε με τη λογική των αποφασιστικών αγώνων σε όλα τα επίπεδα, στο περιεχόμενο, στον τρόπο οργάνωσης των αγώνων και στις μορφές. Συμβάλλουμε στη συγκρότηση του αναγκαίου μετώπου δυνάμεων στο εσωτερικό του κλάδου, αλλά και στον πανεκπαιδευτικό, διακλαδικό, πανεργατικό συντονισμό, ώστε να κορυφωθεί η αντιπαράθεση με την αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική.

·  Συγκεκριμένα, προτείνουμε άμεσα διοργάνωση γενικών συνελεύσεων στο διάστημα Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου για την προετοιμασία και την οργάνωση της δράσης και του αγώνα. Επιδιώκουμε κοινές αγωνιστικές συνελεύσεις ΕΛΜΕ και συλλόγων ΠΕ που τις θεωρούμε απαραίτητες για τη διαμόρφωση αγωνιστικού κλίματος και κοινής πανεκπαιδευτικής δράσης.

· Σε κάθε περίπτωση, αν η κυβέρνηση προχωρήσει σε μέτρα όπως πάγωμα μισθών και για τη νέα χρονιά, νέοι αντιασφαλιστικοί νόμοι, προώθηση αξιολόγησης, νέο μισθολόγιο δύο ταχυτήτων, απαντάμε άμεσα και αποφασιστικά με ΓΣ, συγκεντρώσεις, απεργίες, μαχητικούς και αποφασιστικούς αγώνες.

(Κατατέθηκε συμπληρωματικά στην απόφαση του Συνεδρίου, αλλά δεν εγκρίθηκε)

 

ΙΙ) ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ-ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΟ 14ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

 Με αφορμή την κατάρρευση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στις ΗΠΑ, το ντόμινο της κρίσης συμπαρασύρει την οικονομία όλων των καπιταλιστικών χωρών. Η κρίση υπερσυσσώρευσης είναι βαθιά και δομική, αλλά οι κυρίαρχες τάξεις και οι κυβερνήσεις της Δύσης επιχειρούν να την αξιοποιήσουν ώστε, αφενός να την φορτώσουν στις πλάτες των εργαζομένων, αφετέρου να σαρώσουν τα τελευταία υπολείμματα λαϊκών ελευθεριών και κατακτήσεων. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ, και παλιότερα του ΠΑΣΟΚ, καλούν τους εργαζόμενους να πληρώσουν την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.

Τα κλεισίματα εργοστασίων και η γενίκευση της ανεργίας θα δώσουν ισχυρό χτύπημα στην τιμή της εργατικής δύναμης, υποβαθμίζοντας παραπέρα το μισθό, το μεροκάματο, τη σύνταξη.

Για άλλη μία φορά στη διάρκεια της ύπαρξής του, το μόρφωμα του ευρωπαϊκού μονοπωλιακού κεφαλαίου, η Eυρωπαϊκή Kοινότητα, βρίσκεται αντιμέτωπο με το δίλημμα της ενιαίας πορείας ή μη, για το ξεπέρασμα της κρίσης. Γιατί είναι αυτονόητο, ότι μπροστά σε μία τέτοιου βάθους οικονομική κρίση, τα ισχυρά κράτη-μέλη του ιμπεριαλιστικού πυρήνα της EE, όχι μόνο θα παραβλέψουν κάθε θεσμοθετημένη Συνθήκη (Mάαστριχτ, Λισσαβόνας, Άμστερνταμ, «Mεταρρυθμιστική», κ.λπ.) που εμπνεύστηκαν και δημιούργησαν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, προκειμένου να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την οικονομική και πολιτική τους ισχύ και να μεγαλώσουν την επικυριαρχία τους στο εσωτερικό της EE, είτε απέναντι στα δικά τους εργατολαϊκά στρώματα, είτε απέναντι στα ασθενέστερα κράτη-μέλη, αλλά θα επιχειρήσουν ακόμα και ακραίες λύσεις για να προστατέψουν τα ιδιαίτερα συμφέροντά τους.

Το εργατικό-λαϊκό κίνημα έχει κάθε λόγο να προβάλει τα συνθήματα:

·         Όχι τα βάρη της κρίσης στις πλάτες του λαού και των εργαζόμενων, ελλήνων και μεταναστών.

·         Να μην πληρώσουν την κρίση οι εργαζόμενοι

·         Να υπερασπίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα της υγείας-παιδείας-πρόνοιας

·         Πολιτικός αγώνας ενάντια στο φιλελευθερισμό και στον εκσυγχρονισμό κάθε παραλλαγής

·         Υπεράσπιση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων, του μισθού, της σύνταξης, της ασφάλισης. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους.

Παρά τα όσα ακούστηκαν για το «τέλος της ιστορίας» και την παγκοσμιοποίηση, οι κυρίαρχες χώρες εξακολουθούν να κομματιάζουν άλλες χώρες. Εξαπολύουν κατακτητικούς πολέμους και καταδικάζουν τον παγκόσμιο πληθυσμό σε μαρασμό και πείνα, όπως και τον πλανήτη σε καταστροφή. Mε το πρόσχημα της καταπολέμησης της διεθνούς τρομοκρατίας η κυβέρνηση των HΠA καταπάτησε κάθε έννοια διεθνούς νομιμότητας, κουρέλιασε τον OHE, προσπάθησε να επιβάλει το δόγμα της «νέας τάξης πραγμάτων», αποσκοπώντας να θέσει υπό στρατιωτική κατοχή την πετρελαιοφόρα Mέση Aνατολή. Oι HΠA επείγονται και με τη διακυβέρνηση Oμπάμα, που εκφράζει νέες ισορροπίες μπροστά στο φάσμα της εσωτερικής κατάρρευσης και της διεθνούς απομόνωσης. Eπείγονται πρωτού ανασυγκροτηθεί η Pωσία των πετρελαίων και του φυσικού αερίου και η Kίνα που προχωράει αλματωδώς στο δρόμο της καπιταλιστικής ανάπτυξης κάτω από ένα καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης και πολιτικής καταπίεσης του λαού της. Tαυτόχρονα και μπροστά στο φάσμα της παγκόσμιας κρίσης HΠA – Iαπωνία και EE, παρά τις φαινομενικές συγκλίσεις τους, εντείνουν τον ανταγωνισμό για την παγκόσμια κυριαρχία. Oι συγκλίσεις ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις είναι πρόσκαιρες, οι αντιθέσεις διαρκείς, μόνιμες, βαθιές και αξεπέραστες. Eίναι αυτές που οδήγησαν στον 20ό αιώνα σε δύο μεγάλους πολέμους.

Απέναντι στη θηριώδη ιμπεριαλιστική πολιτική και ληστρική επέλαση του κεφαλαίου αντιτάσσουμε την ανάπτυξη του Μαζικού Αντιϊμπεριαλιστικού-Αντιπολεμικού Κινήματος και Αντικαπιταλιστικού αγώνα και απαιτούμε:

·         Έξω η Ελλάδα από τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς. Ειρήνη-Φιλία και Συνεργασία των λαών.

·         Κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και δημοκρατικών ελευθεριών των λαών.

·         Καμία υποχώρηση από τις λαϊκές κατακτήσεις.

·         Αγωνιζόμαστε για να φύγουν οι βάσεις και τα πυρηνικά από τη χώρα μας.

·         Αλληλεγγύη στην πάλη των λαών – Διεθνισμός.

·         Αγωνιζόμαστε υπέρ της ειρήνης που σφραγίζεται από την ήττα των μιλιταριστών και των πολεμοκάπηλων.

·         Αγωνιζόμαστε για να γίνουν τα Βαλκάνια χώρος ειρήνης για τους λαούς, χωρίς ξένους προστάτες, βάσεις και πυρηνικά.

·         Αγωνιζόμαστε για να περάσει το μήνυμα της ειρήνης σ’ όλα τα σχολεία.

·         Αγωνιζόμαστε πολιτικά και πρακτικά ενάντια σε κάθε μέτρο που υποτάσσει το λαό μας στο άρμα της ΕΕ.

·         Αγωνιζόμαστε, στην Εκπαίδευση, ενάντια στα Ευρωπαϊκά Προγράμματα, τις Ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και γενικότερα ενάντια στην καλλιέργεια ευρωπαϊκού δουλικού κλίματος και αγοραίας λογικής.

H κυβέρνηση της ΝΔ, πνιγμένη μέσα στη μπόχα των σκανδάλων, φαίνεται πως επιλέγει, σε μια φυγή προς τα πίσω, να χτυπήσει ολομέτωπα σε όλα τα επίπεδα. Να δώσει δείγματα αποφασιστικής διαχείρισης στο κεφάλαιο και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να κερδίσει μια στρατηγική νίκη απέναντι στις δυνάμεις της εργασίας. Επιλέγει μετά τις ευρωεκλογές να αναπτύξει την ατζέντα της ακροδεξιάς (ΛΑΟΣ), με πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες/πρόσφυγες, ανοίγοντας στρατόπεδα συγκέντρωσης, ετοιμάζοντας και εφαρμόζοντας κατασταλτικά μέτρα σ’ όλη την έκταση της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.

            Είμαστε στο πλευρό των μεταναστών και οικονομικών προσφύγων και απαιτούμε τώρα κάθε μέτρο ένταξης, οικονομικής ανακούφισης και πολιτικών δικαιωμάτων. Να σταματήσουμε τις ρατσιστικές και φασιστικές επιθέσεις. Ίση αμοιβή για ίση εργασία, όχι στη μαύρη ανασφάλιστη εργασία. Άμεση νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, άσυλο στους πρόσφυγες. Να καταργηθεί το Σύμφωνο Μετανάστευσης και Ασύλου της Ε.Ε., η Συμφωνία του Σένγκεν και του Δουβλίνου 2. Να δοθεί η ελληνική ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά μεταναστών που έχουν γεννηθεί εδώ. Παλεύουμε για σχολείο ανοιχτό στα παιδιά των μεταναστών και λήψη αντισταθμιστικών εκπαιδευτικών μέτρων.

 

Ασφαλιστικό – Μισθός

 

Ενώ η ακρίβεια καλπάζει με αυξήσεις από 22% έως 30% στα βασικά είδη ανάγκης, επιβάλλονται μηδενικές αυξήσεις στους μισθούς στο δημόσιο τομέα, ετοιμάζεται νέο μισθολόγιο για τους νεοπροσλαβανόμενους. Στον ιδιωτικό τομέα οικοδομείται απόλυτος εργασιακός μεσαίωνας. Κι ενώ σκληραίνει ακόμα περισσότερο η λιτότητα και επιβάλλονται νέοι φόροι για τους εργαζόμενους και φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, προωθείται νέα αντιασφαλιστική επίθεση και εφαρμόζεται απαρέγκλιτα ο ν. Ρέππα της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, που από 1ης Γενάρη 2008 μειώνει και άλλο τις συντάξιμες αποδοχές μας.

Η τελική κυβερνητική επίθεση στο ασφαλιστικό-συνταξιοδοτικό σύστημα τινάζει στον αέρα τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης, με κύριο στόχο να οδηγήσει τους εργαζόμενους στα σαγόνια των ασφαλιστικών εταιριών και να ξετινάξει ό,τι απόμεινε από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων.

Η αντιασφαλιστική καταιγίδα δεν αφορά έναν κλάδο εργαζομένων ή ορισμένα ταμεία. Αφορά το σύνολο της κοινωνίας, όλες τις κατηγορίες εργαζομένων, γυναίκες και άντρες, παλιούς και νέους εργαζόμενους.

·  Θέλουν δουλειά από τα σπάργανα στα σάβανα

·  Θέλουν λιγότερη σύνταξη

·  Θέλουν καταστροφή της πρόνοιας και της υγείας και παράδοσή τους στην αγορά

Ειδικότερα η κυβερνητική πολιτική:

·  Καταληστεύει τα ταμεία των εργαζομένων με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο.

· Επιτρέπει στην εργοδοσία και το κράτος να εισφοροδιαφεύγουν και να φοροδιαφεύγουν.

· Έχει διαλύσει όλες τις υπηρεσίες ελέγχου (ΙΚΑ, Επιθεώρηση Εργασίας, ΟΑΕΔ), κάνοντάς τες ουσιαστικά αντίπαλο της εργαζόμενης κοινωνίας.

· ‘Έχει συρρικνώσει στο ελάχιστο όλες τις υπηρεσίες ιατροφαρμακευτικής  περίθαλψης και πρόνοιας, έτσι ώστε οι εισφορές μας να πηγαίνουν εντελώς χαμένες.

·  Έχει επίσημα, με κρατική βούλα, θεσμοθετήσει την ανασφάλιστη εργασία. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, επίσημα ανασφάλιστοι με τα προγράμματα stage. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, ωρομίσθιοι ή με δελτία παροχής υπηρεσιών, χάνουν ένα σωρό δικαιώματα (δώρα, άδειες κλπ). Κι όλα αυτά, εντελώς επίσημα, με κυβερνητικές υπογραφές, με νόμους του κράτους!

Αυτή η επίθεση είναι θεμελιώδης επιλογή των δυνάμεων του χρήματος και του πλούτου, εκδηλώνεται σε διάφορες χώρες, με στόχο το σάρωμα οποιουδήποτε ίχνους «κράτους πρόνοιας» και αντικατάστασή του από συστήματα ανταποδοτικότητας (π.χ. το αμερικανικό σύστημα πιστωτικών μονάδων υγείας(!), όπου μόνο όποιος συγκεντρώνει αρκετές θα έχει δικαίωμα στην όποια περίθαλψη).

Η αναγκαία απάντηση του εργατικού και δημοσιοϋπαλληλικού κινήματος οφείλει να συνδέσει το ασφαλιστικό με τους μισθούς και τη συνεχιζόμενη λιτότητα αλλά και τις εργασιακές σχέσεις. Όσο γενικεύεται η ελαστική εργασία και η πτώση του μισθού – μεροκάματου, τόσο οι βάσεις υπολογισμού της σύνταξης και το συνολικό πλαίσιο βιοτικού επιπέδου θα πέφτει.

Η κυβέρνηση Καραμανλή μάλιστα επιδιώκει να δημιουργήσει συνενόχους μέσα στην κοινωνία, προωθώντας το λεγόμενο «εθνικό ταμείο για τη φτώχεια» με χρήματα από τις ιδιωτικοποιήσεις ή από τη ληστεία των λεγόμενων «ευγενών ταμείων». Οι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται αλλιώτικα την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη. Υποστηρίζουν κάθε κλαδικό αγώνα που συγκρούεται με τα σκληρά κυβερνητικά μέτρα, που υπερασπίζεται τα κεκτημένα και ανοίγει δρόμους για ανατροπή της αντιδραστικής επίθεσης.

Οι αλλαγές που προωθούνται σημαίνουν επιδείνωση της θέσης όλων των ασφαλισμένων και των εκπαιδευτικών. Για να έχουμε ένα μέτρο του μεγέθους των συνεπειών των μεταρρυθμίσεων αυτών, αναφέρουμε σε γενικές γραμμές  τι ισχύει σήμερα αναφορικά με το καθεστώς και το ύψος των συντάξεων, καθώς και των ορίων ηλικίας.

Με το νόμο Σιούφα επιδεινώθηκαν τα ασφαλιστικά δικαιώματα των νεοεισερχομένων (1993 και μετά) εκπαιδευτικών και εκείνων της δεκαετίας 83-93, με την ασφαλιστική κατηγοριοποίηση των εργαζόμενων στο Δημόσιο Τομέα.

Σήμερα ένας εκπαιδευτικός που βγαίνει στην σύνταξη με 35 χρόνια υπηρεσίας παίρνει σύνταξη περίπου 1700 Ευρώ και 50.000 εφάπαξ. Το 36% του 1700 είναι το ποσό που δίνουν τα δύο επικουρικά ταμεία το ΤΕΑΔΥ και το ΜΤΠΥ. Το υπόλοιπο 64% είναι κύρια σύνταξη. Η κύρια σύνταξη είναι το 80% του τελευταίου βασικού μισθού.

Από τις 1/1/2008 και σταδιακά μέχρι το 2015 έχουμε σταδιακή μείωση του τελικού ποσού της βασικής σύνταξης. Δηλ. με τις ρυθμίσεις του Ν. Ρέππα του ν. 3029/2003, ο υπολογισμός της κύριας σύνταξης θα γίνεται στο 70% όχι του τελευταίου μισθού αλλά του μέσου όρου της τελευταίας πενταετίας.

Επιπρόσθετα, ως αποτέλεσμα των συνεπειών της χρηματοπιστωτικής κρίσης, τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων σταδιακά εξανεμίζονται. Aυτή είναι στον ελλαδικό χώρο μια άμεση συνέπεια από τη συνεχιζόμενη απαξίωση των χρηματιστηριακών αγορών παγκόσμια, αλλά και στη χώρα μας.

Το Ταμείο Πρόνοιας Δημόσιων Υπαλλήλων (ΤΠΔΥ) φαίνεται καταρρέει. Αδυνατεί να καταβάλει το εφάπαξ σε 20.000 περίπου εργαζόμενους, οι οποίοι περιμένουν στη «λίστα» κοντά δύο χρόνια.

Το ζήτημα, λοιπόν, των ασφαλιστικών ταμείων, αποτελεί για τις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις ένα ζήτημα πρώτης προτεραιότητας για το συνδικαλιστικό κίνημα. Τόσο τα πρωτοβάθμια σωματεία, όσο και οι Ομοσπονδίες του Δημοσίου, πρέπει να αναπτύξουν πολύμορφη κινηματική δραστηριότητα για το θέμα.

Η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για το συνταξιοδοτικό, πέρα από το ζήτημα της δήθεν συνταξιοδοτικής ισότητας ανδρών – γυναικών, άνοιξε επίσημα το ζήτημα των επαγγελματικών ταμείων στους δημοσίους υπαλλήλους  και για την κύρια σύνταξη. Απορρίπτουμε κατηγορηματικά κάθε τέτοια προοπτική, που οδηγεί στο κεφαλαιοποιητικό – ανταποδοτικό ασφαλιστικό σύστημα και στη διάσπαση του ενιαίου της κύριας σύνταξης.

Συνολικά το ζήτημα του ασφαλιστικού αφορά όλα «τα ιερά και τα όσια»  της εργατικής τάξης και η απάντηση πρέπει να είναι ανάλογη. Τα ασφαλιστικά δικαιώματα (υγεία, σύνταξη) αποτελούν βασικότατο κομμάτι του κοινωνικού μισθού του κάθε εργαζόμενου. Η επίθεση με στόχο την αποσάρθρωση αυτών των δικαωμάτων αποτελεί βασικό στόχο αναδιανομής εισοδήματος σε βάρος του κόσμου της εργασίας και υπέρ της αύξησης της κερδοφορίας της οικονομικής ολιγαρχίας. Δεν έχουμε δικαίωμα να ηττηθούμε.

Αγωνιζόμαστε με αιχμή το ασφαλιστικό, πάντα στο τρίπτυχο ασφάλιση, μισθός, εργασιακές σχέσεις.

Απέναντι στη νέα αντιασφαλιστική επίθεση προβάλλουμε τις δίκαιες διεκδικήσεις μας, επιδιώκοντας να συνδιαμορφώσουμε ένα μαχητικό και συνεκτικό πλαίσιο διεκδικήσεων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα:

 

Α) ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

·    Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Σιούφα – Ρέππα – Πετραλιά).

·    Όχι στην προσπάθεια μετατροπής των ασφαλιστικών ταμείων σε επαγγελματικά.

·   Ενιαία ασφαλιστικά δικαιώματα για όλους χωρίς διαχωρισμούς σε νέους – παλιούς ασφαλισμένους. Πραγματική δημόσια καθολική κοινωνική ασφάλιση.

·  Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς, ανεξάρτητα από ασφαλιστικό φορέα, χωρίς όριο ηλικίας, ίση με τον καταληκτικό μισθό. Κατάργηση της διάταξης για εξαγορά της στρατιωτικής θητείας. Αναγνώριση του χρόνου αδιοριστίας ή ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου. Αυτόματη αναγνώριση του χρόνου υπηρεσίας σε οποιοδήποτε ασφαλιστικό καθεστώς (δημόσιο, ΙΚΑ, κλπ) χωρίς εξαγορά. Τα ενδιάμεσα χρονικά διαστήματα μεταξύ δύο προσλήψεων αναπληρωτών ή ωρομισθίων είναι ανάγκη να θεωρηθούν ως συντάξιμα, ειδικά σήμερα που ο χρόνος ελαστικής απασχόλησης παρατείνεται. Επίσης, οι κρατήσεις που γίνονται στο ΤΕΑΜ, μετά το μόνιμο διορισμό, να μεταφέρονται αυτόματα στα επικουρικά ταμεία των δημοσίων υπαλλήλων.

· Να δοθούν τώρα πίσω όλα τα κλεμμένα. Να εμποδιστεί κάθε χρηματιστηριακή ή επιχειρηματική κίνηση των ταμείων. Εγγύηση του κράτους για τα αποθεματικά των ταμείων.

· Πλήρη, δωρεάν και υψηλής ποιότητας ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Δωρεάν περίθαλψη για οδοντιατρικά και φυσιοθεραπεία. Δωρεάν χορήγηση γυαλιών όρασης και φακών επαφής.

·  Κατάργηση εδώ και τώρα της εισφοράς για κύρια σύνταξη. Σταδιακή μείωση των εργατικών εισφορών στην κατεύθυνση της κατάργησής τους και παράλληλα αύξηση των εισφορών κράτους και εργοδοτών.

· Καμιά συμμετοχή στο διάλογο – απάτη που νομιμοποιεί τις επιχειρούμενες αλλαγές.

 

Β) ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ

 

· Διεκδικούμε ενιαία για το χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ειδική κλαδική συλλογική σύμβαση εργασίας και για το μισθό, με ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό, εκτός του χρονοεπιδόματος, οικογενειακών, θέσης και δώρων, ώστε ο μισθός του πρωτοδιόριστου να είναι 1400 ευρώ καθαρά στο βασικό μισθό. Όχι σε κανενός είδους διπλό μισθολόγιο παλιών και νεοπροσλαμβανόμενων.

·   Αναλογική αύξηση σ’ όλα τα κλιμάκια.

 

Γ) Μόνιμη και σταθερή εργασία

·   Όχι στην ευέλικτη εργασία

·   Κατάργηση της ωρομισθίας τώρα.

· Αγωνιζόμαστε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και σε κάθε επιχειρούμενη αποκέντρωση / αξιολόγηση

 

Η εκπαίδευση

 

Πάνω στο έδαφος της κρίσης και της ογκούμενης δυσαρέσκειας, ο Δεκέμβρης των μαθητών, τ’ αγροτικά, η συμπαράσταση στην εργάτρια K. Kούνεβα και αντίστοιχα οι εργατικές και εκπαιδευτικές κινητοποιήσεις στη Δυτκή Eυρώπη (Γαλλία, Iταλία) δείχνουν ότι, αργά αλλά σταθερά, μεγάλα κοινωνικά τμήματα παίρνουν αποστάσεις από την αστική – αντιδραστική πολιτική. Στη χώρα μας ο ιστορικός δικομματισμός ακουμπάει την ογκούμενη οργή. Στην εκπαίδευση, μόνο οι καθηγητές αρνήθηκαν να γίνουν εξάρτημα του κακοστημένου θεατρικού διαλόγου.

H νέα σκληρή λιτότητα και η γενικευμένη επίθεση ενάντια σ’ ό,τι άφησε όρθιο ο Σημιτικός εκσυγχρονισμός εκφράζεται και στην εκπαίδευση:

·   Mε την υποχρηματοδότηση που βαίνει μειούμενη.

·  Mε το βαθύτερο διχασμό του λυκείου και την ολοκληρωτική μετατροπή του σε εξεταστικό κέντρο.

·  Mε την προσπάθεια να συντρίβουν οι ενιαίες εργασιακές σχέσεις.

Οι προτάσεις του Συμβουλίου Α/βάθμιας και Β/βάθμιας εκπαίδευσης που γίνονται στα πλαίσια του λεγόμενου «εθνικού διαλόγου» είναι ενδεικτικές των προθέσεων του Υπουργείου Παιδείας, της κυβερνητικής πολιτικής και των συνεταίρων τους (ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ) για τη σχολική εκπαίδευση:

 

1. Στις ερωτήσεις κλειστού τύπου με τις αντίστοιχες κεντρικές τράπεζες θεμάτων. Εμείς οι εκπαιδευτικοί της τάξης, ήδη έχουμε κατανοήσει πού οδηγούν την κριτική σκέψη της νέας γενιάς. Αυτοί όμως προετοιμάζονται να τις καταστήσουν ως βασικό πρότυπο εξέτασης στο σχολείο και να μειώσουν ακόμη περισσότερο το «ενιαίο της γνώσης», με αποτέλεσμα τη μορφωτική και συνειδησιακή ισοπέδωση των μαθητών μας, καθώς και τη γενίκευση της «εκπαίδευσης της αμάθειας».

2.   Στις περιφερειακές εξετάσεις. Το πρώτο αποτέλεσμα μιας τέτοιας δοκιμής (μετά το πείραμα Αρσένη και Ευθυμίου) είναι η διάλυση κάθε δυνατότητας να λειτουργήσει παιδαγωγικά κάθε σχολική κοινότητα. Το δεύτερο αποτέλεσμα εκτιμάται ότι θα αυξήσει την αποστράτευση και άλλου μαθητικού δυναμικού, είτε κυριολεκτικά με μεγαλύτερη σχολική διαρροή, είτε με «μεγαλύτερο» λειτουργικό αναλφαβητισμό. Παράλληλα, σε επίπεδο θεσμικό, δίνει η πρόταση αυτή ένα ακόμα εργαλείο – παγίδα για την «αξιολόγηση» της σχολικής μονάδας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την κατάργηση σχολείων και φυσικά για το στένεμα του κλοιού, με στόχο την ατομική θεσμική «αξιολόγηση» – χειραγώγηση των εκπαιδευτικών, εις βάρος βεβαίως κάθε παιδαγωγικής ελευθερίας. Και αυτό διότι τέτοιες περιφερειακές βαθμολογίες δεν οδηγούν σε ανατροφοδότηση και αλληλεπίδραση των εκπαιδευτικών, αλλά σε υποταγή στην ιεραρχία.

3.      Στα πολλά επιλεγόμενα μαθήματα και τους μάνατζερς, που θα απομακρύνουν ακόμα περισσότερο τους μαθητές από τη λογική της «ενιαίας γνώσης». Παράλληλα, ανοίγουν τους δρόμους για είσοδο χορηγών και στον τομέα των μαθημάτων, οπότε το τοπίο θα αλλάξει άρδην, έτσι ώστε να οδηγηθούν οι σχολικές κοινότητες ως μονάδες στον Καποδίστρια Β΄, με ειδικό ρόλο του κεφαλαίου άμεσα σε τομείς της γνώσης και του πολιτισμού στο σχολείο.

 

Αξιολόγηση

 

Στις προγραμματικές τους θέσεις η N.Δ. και το ΠΑΣΟΚ προβάλλουν την αξιολόγηση ως φετίχ για την υπέρβαση της κρίσης της εκπαίδευσης, και πρεσβεύουν τη σύνδεση της αξιολόγησης με τη χρηματοδότηση των σχολείων, πράγμα που συνιστά βασική θέση του νεοφιλελευθερισμού.

Απώτερος σκοπός είναι η εξεύρεση πόρων από χορηγούς – ιδιωτικές επιχειρήσεις, που με όχημα την ψευδεπίγραφη αποκέντρωση θα μπορούν, με βάση τις νεοφιλελεύθερες συνταγές, να συνδιαμορφώνουν τα αναλυτικά προγράμματα, το περιεχόμενο σπουδών και να παρεμβαίνουν ουσιαστικά στη λειτουργία των εκπαιδευτικών μονάδων. Ούτως ή άλλως, η «αξιολόγηση» των σχολικών μονάδων θα οδηγήσει στον ποθητό για τους νεοφιλελεύθερους όλων των αποχρώσεων ανταγωνισμό και στην κατηγοριοποίηση των σχολείων, με αποτέλεσμα τη δημιουργία γκρίζων μορφωτικών ζωνών στις ήδη γκρίζες κοινωνικές περιοχές.

Η «αξιολόγηση» των εκπαιδευτικών στοχεύει στην χειραγώγησή τους, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στην εκπαίδευση και την άρση της μονιμότητας.

Με άλλα λόγια, η κατάργηση του 8ώρου με πρόσχημα τη διευθέτηση του ωραρίου εργασίας, η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων, όπως οι Συλλογικές Συμβάσεις, και η κατάργηση της μονιμότητας για τους νεοπροσληφθέντες στις ΔΕΚΟ αφορούν και τους εκπαιδευτικούς και την εκπαίδευση. Συνδέονται μεταξύ τους στα πλαίσια των νεοφιλελεύθερων αναδιαρθρώσεων στην οικονομία και γενικότερα στην κοινωνία, που βάζουν στο στόχαστρο εργασιακά δικαιώματα και κατακτήσεις και εν τέλει τη μονιμότητα.

 

Στους δρόμους της συλλογικής αντίστασης

 

Με την πεποίθηση ότι ο ρόλος της «αξιολόγησης» είναι ταξικός και βαθύτατα αντιδραστικός, απέναντι στην αξιολόγηση της απόρριψης εμείς επιλέγουμε την απόρριψη της αξιολόγησης.

·         Αρνούμαστε τη λογική των «θετικών προτάσεων» που εξωραϊζουν την κυβερνητική πολιτική και στοχεύουν στην ιδεολογική χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.

·         Αποκαλύπτουμε την αντιδραστική φύση του θεσμικού πλαισίου της «αξιολόγησης».

·         Αρνούμαστε την κατηγοριοποίηση των εκπαιδευτικών και των σχολείων. Όχι στην «αποκέντρωση» και την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης.

·         Καμιά «αξιολόγηση» ή υπηρεσιακή κρίση που  θα συνδέεται με το μισθό και το βαθμό.

·         Κανείς αξιολογητής στο σχολείο.

·         Διαγραφή των αξιολογητών από τα συνδικάτα.

·         Δημοκρατία – Παιδαγωγική ελευθερία στο σχολείο.

 

Oι προτάσεις μας για το Δημόσιο Σχολείο

 

Aγωνιζόμαστε για την καθιέρωση του Eνιαίου 12χρονου Yποχρεωτικού Σχολείου για όλα τα παιδιά, μέχρι τα 18 τους χρόνια και την καθιέρωση 2χρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής. Ένα τέτοιο σχολείο θα έχει βελτιωμένο επίπεδο γενικών γνώσεων, θα συνδέει τη θεωρία και την πράξη,  θα αναπτύσσει την κριτική σκέψη, ώστε τα παιδιά να κατανοούν τους νόμους κίνησης της φύσης και της κοινωνίας. Θα παρέχει, επίσης, και εισαγωγικές επαγγελματικές γνώσεις. Κανένα παιδί δεν πρέπει να εργάζεται, να εγκαταλείπει το σχολείο και να οδηγείται σε επαγγελματική ειδίκευση πριν τα 18 του χρόνια.

·        

Tο δημόσιο σχολείο «χωράει» όλα τα παιδιά ανεξάρτητα από φύλο, θρήσκευμα, εθνικότητα και φυσική κατάσταση. Aπαιτούμε Zώνες Eκπαιδευτικής Στήριξης για τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες στις υποβαθμισμένες και ακριτικές περιοχές. Aντισταθμιστική Aγωγή που μειώνει τις εκπαιδευτικές ανισότητες, μέτρα στήριξης του λαϊκού εισοδήματος. Kανένα παιδί κάτω από τα 18 στο σπίτι, στο δρόμο ή στην εργασία.

·  Kατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης. Έξω οι εταιρείες από τα σχολεία.

· Να δημιουργηθούν Eπαγγελματικές Σχολές Eιδίκευσης για μαθητές και μαθήτριες που τελειώνουν την 12ετή φοίτηση. Αυτές να τεθούν κάτω από Eνιαία Διεύθυνση (Yπουργείο Παιδείας) με όλους τους όρους της δημόσιας, δωρεάν εκπαίδευσης.

· Το απολυτήριο του δημόσιου σχολείου (μέχρι τα 18 χρόνια) ισοδυναμεί με πιστοποιητικό γλωσσομάθειας επιπέδου A’ και χρήσης H/Y.

· Aπαιτούμε το 5% του A.E.Π. στην Παιδεία (15% του προϋπολογισμού).

· Mόνιμες θέσεις εργασίας για όλους τους εκπαιδευτικούς. Kατάργηση της ωρομισθίας τώρα.

· Όχι στην αγοραπωλησία μορίων και τις ρουσφετολογικές αποσπάσεις για τις ανάγκες της υπηρεσίας. Καθένας να παίρνει τα μόρια του πλησιέστερου στον τόπο υπηρεσίας του σχολείου.

· 20 μαθητές στο τμήμα, 15 στις κατευθύνσεις, 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

· Δωρεάν σίτιση-στέγαση-συγγράμματα για τους σπουδαστές – δωρεάν κάρτα για μειωμένη είσοδο στους μαθητές και τις μαθήτριες στα δημόσια θεάματα-ακροάματα.

· Tα μαθήματα που αφορούν στις βασικές αρχές της τεχνολογίας διαχέονται σε όλο τον 12ετή κορμό της εκπαίδευσης

· Το δημόσιο σχολείο δεν υπακούει στα κελεύσματα της αγοράς και δεν αποκεντρώνεται ούτε στους δήμους, ούτε στις περιφέρειες.

· Tο σχολείο καθίσταται πολιτιστικό κέντρο και παραμένει ανοιχτό με πρόσληψη προσωπικού (σχολικοί ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, διεπιστημονικές ομάδες ανά συγκρότημα, βιβλιοθηκονόμοι, γραμματείς), ώστε να λειτουργήσει βιβλιοθήκη, ομάδες αθλητικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

 

Αγωνιζόμαστε…

 

·   Για την ανατροπή του μισθολογίου-φυλακής και την έξοδο απ’ αυτό μέσω κλαδικής σύμβασης εργασίας εφ’ όλης της ύλης.

·  Oυσιαστικές αυξήσεις στο σύνολο των αποδοχών μας, ώστε να φθάνουν τα 1.400 ευρώ καθαρά στο νεοδιόριστο, για να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας. Τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας με αφορολόγητο όριο το μισθό του νεοδιόριστου εκπαιδευτικού.

· Eνάντια στη σύνδεση μισθού-παραγωγικότητας μέσω της ατομικής και ομαδικής αξιολόγησης.

· Για πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας σε οποιοδήποτε ασφαλιστικό φορέα ίση με το 80% του τελευταίου μισθού.

· Για πλήρη υγειονομική και φαρμακευτική δωρεάν περίθαλψη.

· Για να συντριβεί ο επιθεωρητισμός της υποταγής και της χειραγώγησης. Yπερασπιζόμαστε την εργασιακή δημοκρατία με κύριο όργανο σε κάθε σχολείο το σύλλογο διδασκόντων, ανεξάρτητο και ελεύθερο.

· Για να ακυρώσουμε στην πράξη κάθε προσπάθεια εφαρμογής των νόμων της αξιολόγησης. Kανείς αξιολογητής στο σχολείο!

· Eνάντια στην εισβολή της αγοράς στη δημόσια εκπαίδευση. Eκπαίδευση δημόσια και δωρεάν σε όλα τα επίπεδα και τις βαθμίδες με αφετηρία την αντίληψη ότι η εκπαίδευση είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό. Kατάργηση κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης. Έξω οι επιχειρήσεις από τα σχολεία. Όχι στο νομοθετικό πλαίσιο της ΣΔIT που αναθέτει σε ιδιώτες και εταιρείες την ανέγερση σχολείων και άλλων δημοσίων υποδομών και οδηγεί στην ανοιχτή εμπορευματοποίηση της λειτουργίας των δημόσιων σχολείων.

· Καμιά κατάργηση σχολικής μονάδας στην TEE. Διασφάλιση της μόνιμης εργασιακής σχέσης για όλους τους εκπαιδευτικούς της TEE.

· Διάφανο και δίκαιο σύστημα πρόσληψης με βάση την ημερομηνία λήψης του πτυχίου και την προϋπηρεσία. Όχι στο σύγχρονο ωρομίσθιο δουλεμπόριο.

·  Eπιμόρφωση των καθηγητών στα πλαίσια των AEI με δημοκρατική οργάνωση και ενεργό συμμετοχή των επιμορφούμενων. Eτήσια εισαγωγική επιμόρφωση μετά το διορισμό, με πλήρεις αποδοχές. Eτήσια περιοδική με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.

· Κατοχύρωση και διεύρυνση της δημοκρατίας στην εκπαίδευση. Κατάργηση όλων των αυταρχικών-κατασταλτικών ρυθμίσεων («Καθηκοντολόγιο», Νέος Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας, Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου κτλ). Υπερασπιζόμαστε το Πανεπιστημιακό Άσυλο απέναντι σε κάθε προσπάθεια απαξίωσης και υπονόμευσης του θεσμού.  Πάλη ενάντια στην αστυνομοκρατία και στην τρομοκρατία της «αντιτρομοκρατίας». Όχι στην ποινικοποίηση των αγώνων. Άμεση απελευθέρωση όλων των κρατουμένων του «Δεκέμβρη» και παύση κάθε δίωξής τους.

· Καθιέρωση της απλής αναλογικής στις εκλογικές διαδικασίες του κλάδου. Κατάργηση των αντεργατικών διατάξεων του ν. 1264/82 και ειδικότερα της διάταξης που καθιερώνει το καλπονοθευτικό εκλογικό σύστημα.

 

Ενιαίο συνδικάτο εκπαιδευτικών

 

   Αγωνιζόμαστε για να υλοποιηθεί η ιδέα του ενιαίου συνδικάτου με σταθερά και ουσιαστικά βήματα, όπως:

    

·   Η δημιουργία επιτροπών που θα εισηγηθούν στα επόμενα συνέδρια οργανωτικές αλλαγές

·   Η κοινή δράση και η ανάληψη πρωτοβουλιών από το ΚΕΜΕΤΕ και το ΙΠΕΜ/ΔΟΕ

·   Η προγραμματική συμφωνία και πλαίσιο κοινής δράσης σε όλα τα Δ.Σ.

·  Η κατάθεση κοινής Συλλογικής Σύμβασης από ΟΛΜΕ/ΔΟΕ και η κοινή αγωνιστική απάντηση

·   Η παρώθηση όλων των πρωτοβάθμιων σωματείων να αντιμετωπίσουν ενιαία τα τοπικά ζητήματα (κοινές Γ.Σ., συγκεντρώσεις κ.λπ.) Θεωρούμε αυτονόητο ότι το νέο συνδικάτο θα λειτουργεί στη βάση της δημοκρατικής λειτουργίας της ΟΛΜΕ.

·   Η κοινή απαίτηση προς την ΑΔΕΔΥ να υιοθετήσει τα εκπαιδευτικά αιτήματα.

Η άρση του «σχίσματος» πρέπει να γίνει και «από τα πάνω» (Δ.Σ. ΟΛΜΕ/ΔΟΕ) και από τα κάτω (ΕΛΜΕ/Διδ. Σύλλογοι) με βήματα αμοιβαίας δράσης, εμπιστοσύνης, αλληλεγγύης.

Το κράτος, η εργοδοσία , η κυβέρνηση και οι γραφειοκράτες μπορούν να καθυστερούν ή να κωλυσιεργούν, αλλά δεν μπορούν να γυρίσουν το ποτάμι πίσω.

      Η ΟΛΜΕ να απαιτήσει από την ΑΔΕΔΥ να προχωρήσει σε μέτρα εκδημοκρατισμού της λειτουργίας και των διαδικασιών της. Οι αποφάσεις της να μπαίνουν προς επικύρωση στις διαδικασίες του κλάδου μας, αλλά και των υπόλοιπων κλάδων του δημοσίου. Να συμμετέχουμε στις κινητοποιήσεις της μόνο μετά από την έγκριση των ΓΣ των ΕΛΜΕ (όπως συμβαίνει με όλες τις άλλες απεργιακές αποφάσεις της ΟΛΜΕ). Αντίστοιχες διαδικασίες έγκρισης πρέπει να υπάρξουν και από τις άλλες ομοσπονδίες των εργαζομένων στο δημόσιο.

 

Καθηγητές και Δάσκαλοι κοινός αγώνας!

Όλοι οι εκπαιδευτικοί σ’ ένα σωματείο!

 

 

 

Eργασιακά ζητήματα

 

Για την νέα βάρδια και τους ωρομίσθιους

 

Ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα που σχετίζεται με το μέλλον και τη φυσιογνωμία του δημόσιου σχολείου αλλά και την ίδια τη συνέχεια του εκπαιδευτικού κινήματος, είναι το ζήτημα των διορισμών: ο τρόπος διορισμού, η αλλαγή του συσχετισμού ανάμεσα στη μόνιμη και την ελαστική εργασία εις βάρος της πρώτης, η αμοιβή, η πρόσληψη και η κατηγοριοποίηση των ωρομίσθιων.

H σημαντικότερη πλευρά του ζητήματος είναι η αυξανόμενη ανεργία νέων πτυχιούχων σε συνδυασμό με το λιγότερο και φτηνότερο δημόσιο σχολείο: τη διαρροή του μαθητικού πληθυσμού λόγω της φτώχειας και των ταξικών φραγμών, το κλείσιμο σχολείων και τις συμπτύξεις τμημάτων, το πέταγμα των παιδιών των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων στη χωματερή της τεχνικής εκπαίδευσης ή της μισοειδίκευσης όπως κι αν αυτή ονομάζεται. Tο πρόβλημα όμως της ανεργίας, που είναι ένα εγγενές πρόβλημα του καπιταλισμού, στις σημερινές συνθήκες της όξυνσης της οικονομικής κρίσης και των στρατηγικών επιλογών του κεφαλαίου για αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων, τείνει σιγά σιγά να μετατραπεί από πρόβλημα κοινωνικό σε πρόβλημα ατομικό.

Eυθύνη επομένως του εκπαιδευτικού κινήματος είναι να εντάξει στους κόλπους του τη νέα βάρδια της εκπαίδευσης, οποιαδήποτε εργασιακή σχέση και να έχει με το σχολείο, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, χωρίς προαπαιτούμενα και πονηριές, να τους δώσει πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα. Από την άλλη μεριά όμως, οφείλει πέρα από το να τους προσφέρει «συνδικαλιστικό σπίτι», να προσπαθήσει να εκφράσει και να ενιαιοποιήσει τα αιτήματά τους.

 

ΟΛΟΙ ΟΙ ΩΡΟΜΙΣΘΙΟΙ ΣΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ!

 

·         • Mαζικοί διορισμοί με βάση τις ανάγκες των σχολείων

·         • Mετατροπή των λειτουργικών κενών σε οργανικά κενά

·         • Kατάργηση του ωρομίσθιου

·         • 20- (15 στα εργαστήρια) μαθητές στο τμήμα

·         • 5000 εκπαιδευτικοί σε μόνιμη ετήσια επιμόρφωση

·         • Πλήρη σύνταξη για τον εκπαιδευτικό στα 30 χρόνια υπηρεσίας

·         • Eνιαία 12χρονη δωρεάν υποχρεωτική εκπαίδευση με παράλληλη οικονομική στήριξη των φτωχών λαϊκών στρωμάτων

·         • Zώνες εκπαιδευτικής προτεραιότητας σε υποβαθμισμένες περιοχές και ιδιαίτερη στήριξη των μαθητών των φτωχότερων στρωμάτων.

 

ΑΜΕΣΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·         Άμεση μετατροπή όλων των συμβάσεων των ωρομισθίων σε 12μηνες συμβάσεις αναπληρωτών στην προοπτική του μόνιμου διορισμού όλων.

·          Διπλασιασμό της ωριαίας αποζημίωσης και καταβολή της απαρέγκλιτα στο τέλος κάθε μήνα.

·          Tην πληρωμή και στις σχολικές αργίες, όπως προέβλεπε σχετική εγκύκλιος (1984) που καταργήθηκε το 1998.

·          Tα κενά και οι μετακινήσεις να αμείβονται ως ώρες εργασίας με κάλυψη των οδοιπορικών.

·          Nα απαλειφθεί το σημείο της αίτησης-δήλωσης που απαγορεύει να διδάσκουν σε φροντιστήρια και ωδεία.

·          Διαφανή διαδικασία πρόσληψης εκπαιδευτικών στην Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη και σε όλες τις δομές της δημόσιας εκπαίδευσης.

·          Όχι στη μονομερή μείωση των ωρών εργασίας από την πλευρά του εργοδότη κατά τη διάρκεια της χρονιάς.

·          Tα έκτακτα κενά να καλύπτονται από αναπληρωτές

·          Παροχή γονικών αδειών και ασφάλιση στα 50 ένσημα.

·          Tαμείο ανεργίας σε όλους.

·          Tον υπολογισμό της προϋπηρεσίας με ενιαίο τρόπο σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια (με αναγωγή στις 21 ώρες την εβδομάδα).

·          Προσλήψεις όλων των ειδικοτήτων ταυτόχρονα από την αρχή της χρονιάς.

·          Συνεχίζουμε τον δίκαιο αγώνα μας, μέχρι οριστικής ικανοποίησης των αιτημάτων μας. MEXPI THN KATAPΓHΣH THΣ ΩPOMIΣΘIAΣ

 

Απαιτούμε τώρα: OΛOI OI ΩPOMIΣΘIOI ΣTA ΣΩMATEIA!

Απαιτούμε από το 14ο συνέδριο της ΟΛΜΕ να το υιοθετήσει!

 

Για τον προγραμματισμό της δράσης μας κατά την επόμενη συνδικαλιστική χρονιά

 

·        Αγωνιζόμαστε με τη λογική των αποφασιστικών αγώνων σε όλα τα επίπεδα, στο περιεχόμενο, στον τρόπο οργάνωσης των αγώνων και στις μορφές. Συμβάλλουμε στη συγκρότηση του αναγκαίου μετώπου δυνάμεων στο εσωτερικό του κλάδου, αλλά και στον πανεκπαιδευτικό, διακλαδικό, πανεργατικό συντονισμό, ώστε να κορυφωθεί η αντιπαράθεση με την αντιλαϊκή – αντιεκπαιδευτική πολιτική.

·          Συγκεκριμένα, προτείνουμε άμεσα διοργάνωση γενικών συνελεύσεων στο διάστημα Σεπτεμβρίου – Οκτωβρίου για την προετοιμασία και την οργάνωση της δράσης και του αγώνα. Επιδιώκουμε κοινές αγωνιστικές συνελεύσεις ΕΛΜΕ και συλλόγων ΠΕ που τις θεωρούμε απαραίτητες για τη διαμόρφωση αγωνιστικού κλίματος και κοινής πανεκπαιδευτικής δράσης.

·          Σε κάθε περίπτωση, αν η κυβέρνηση προχωρήσει σε μέτρα όπως πάγωμα μισθών και για τη νέα χρονιά, νέοι αντιασφαλιστικοί νόμοι, προώθηση αξιολόγησης, νέο μισθολόγιο δύο ταχυτήτων, απαντάμε άμεσα και αποφασιστικά με ΓΣ, συγκεντρώσεις, απεργίες, μαχητικούς και αποφασιστικούς αγώνες.

 

 

ΙΙΙ) Το σχέδιο απόφασης κατατέθηκε στο 14ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ (26/62009)

 

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ – ΚΙΝΗΣΕΙΣ

 

ΣΧΕΔΙΟ ΚΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η κατάθεση Ειδικής Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης πρέπει να γίνει τώρα, ως μια προσπάθεια επανασυσπείρωσης και διεκδίκησης του εκπαιδευτικού κόσμου.

Οι Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις, δίνουν σήμερα στη δημοσιότητα, στις ΓΣ και τα ΔΣ των ΕΛΜΕ, το προσχέδιο συλλογικής σύμβασης, το οποίο μπορεί να συμπληρωθεί με θετικό και γόνιμο τρόπο από τα τοπικά σχήματα και κάθε ταξικό συνδικαλιστή.

Αρχές ΣΣΕ

Από το 1999 ισχύει ο θεσμός των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων και των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και στο Δημόσιο Τομέα (Ν. 2738/99). Ο θεσμός, γνωστός από τον ιδιωτικό τομέα, όπου στην Ελλάδα υπάρχει και εφαρμόζεται ουσιαστικά από το 1955  (ν.3239), διεθνώς  από το 1949 με την 98η Διεθνή Σύμβαση Εργασίας, αποτελεί κατάκτηση του εργατικού κινήματος.

Η ΑΔΕΔΥ διαπραγματεύεται τις κατώτατες αποδοχές, ενώ η Ειδική ΣΣΕ διαπραγματεύεται τις κλαδικές.

Όπως είναι γνωστό, υπάρχουν Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας (ΣΣΕ) κατά κλάδο ή επιχείρηση, που καλύπτουν τους εργαζόμενους και ρυθμίζουν θέματα μισθών και ημερομισθίων, ωραρίου και χρόνου εργασίας, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά, υγιεινής και ασφάλειας, πρόσθετων παροχών κλπ., και συνομολογούνται μετά από διαπραγματεύσεις της εργοδοτικής πλευράς με το αντίστοιχο σωματείο, ένωση ή ομοσπονδία των εργαζομένων. Υπενθυμίζεται ακόμα ότι σε περίπτωση ύπαρξης διαφορετικών ρυθμίσεων, ισχύει η πιο ευνοϊκή για τον εργαζόμενο.

ΣΣΕ και Δημόσιο

Μέχρι το 1999, τα θέματα αυτά για το Δημόσιο Τομέα, καθορίζονταν με κυβερνητικές αποφάσεις και νόμους. Βέβαια, το συνδικαλιστικό κίνημα πάντα τα έβαζε σε διαδικασία συζήτησης και διεκδίκησης, και το αποτέλεσμα εξαρτιόνταν κάθε φορά από τη δυναμική και την πίεσή του.

Ο Ν.2738/99 υποτίθεται ότι “φιλοδοξεί” να μεταφέρει το θεσμό των ΣΣΕ στο Δημόσιο Τομέα. Όμως περιορίζει τα θέματα στα οποία μπορεί να γίνει διαπραγμάτευση για υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης σε θέματα που αφορούν:

·         τοποθέτηση, μετακίνηση, μετάθεση, απόσπαση,

·         εκπαίδευση και επιμόρφωση

·         μέτρα υγιεινής και ασφάλειας

·         κοινωνική ασφάλιση, εκτός συνταξιοδοτικών

·         άσκηση συνδικαλιστικών δικαιωμάτων

·         άδειες

·         θέματα χρόνου απασχόλησης

Εξαιρούνται ρητά : μισθολογικά και συνταξιοδοτικά θέματα, θέματα διορισμών, οργανικών θέσεων, κλπ., λόγω “συνταγματικών περιορισμών”. Για τα θέματα αυτά καθιερώνει τις Συλλογικές Συμφωνίες, που όμως δεν αποτελούν ΣΣΕ, αλλά για την εφαρμογή τους απαιτείται έκδοση κανονιστικών πράξεων ή προώθηση νομοθετικής ρύθμισης. Δηλαδή, η όποια συμφωνία δεν είναι υποχρεωτική, έχοντας την ισχύ νόμου, αλλά πάλι βρίσκεται υπό την αίρεση της Κυβέρνησης, για την υλοποίησή της.

Επομένως, στο Δημόσιο έχουμε παράλληλα Εθνική Γενική ΣΣΕ και Εθνική Γενική Συλλογική Συμφωνία, που αφορούν όλο το Δημόσιο Τομέα (σε αντιστοιχία με την Εθνική Γενική ΣΣΕ που διαπραγματεύεται η ΓΣΕΕ, για τον ιδιωτικό τομέα) και παράλληλα Ειδικές (Κλαδικές) ΣΣΕ και Ειδικές Συλλογικές Συμφωνίες, που καταρτίζονται ανά Υπουργείο (π.χ. ΥΠΕΠΘ) και αφορούν στις ιδιομορφίες και στις ιδιαίτερες συνθήκες εργασίας του. Πάντως, σύμφωνα με το νόμο, Ειδικές Συμβάσεις μπορούν να υπογραφούν “εφόσον τα θέματα αυτά δεν έγιναν δεκτά για να αποτελέσουν περιεχόμενο Εθνικής Γενικής ΣΣΕ ή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Συμφωνίας”.

Ποιος διαπραγματεύεται;

Για τα θέματα της Εθνικής Γενικής ΣΣΕ και της Εθνικής Συλλογικής Συμφωνίας, η διαπραγμάτευση γίνεται με την πιο αντιπροσωπευτική τριτοβάθμια οργάνωση (ΑΔΕΔΥ).

Για τα θέματα της Ειδικής ΣΣΕ και της Ειδικής Συλλογικής Συμφωνίας, η διαπραγμάτευση γίνεται απ’ την πιο αντιπροσωπευτική δευτεροβάθμια οργάνωση (ΟΛΜΕ).

 

Για τη διαδικασία της Μεσολάβησης

Σε περίπτωση αποτυχίας των διαπραγματεύσεων, τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να ζητήσουν τις υπηρεσίες του Μεσολαβητή (αλλιώς ισχύει η προηγούμενη ΣΣΕ ή Συλλογική Συμφωνία). Αν και τότε τα μέρη δεν καταλήξουν σε συμφωνία, ο Μεσολαβητής μπορεί να υποβάλει δική του πρόταση.

Αλλά ποιος είναι ο Μεσολαβητής και πόσο ουδέτερος είναι; Επιλέγεται με κλήρωση, από μια λίστα που καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και απαρτίζεται από τον Πρόεδρο και τους αντιπροέδρους του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και 3 καθηγητές Νομικών Τμημάτων των ΑΕΙ.

 

Διαπραγματεύσεις ή Κοινωνικός Διάλογος;

Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, όπως τις ξέραμε από τον ιδιωτικό τομέα μικρή μόνο σχέση έχουν με το περιεχόμενο του Ν.2738/99. Ο νόμος αυτός, ψευδεπίγραφα αναφέρεται σε Ελεύθερες Συλλογικές Διαπραγματεύσεις. Πιο πολύ θεσμοθετεί και προσπαθεί να επιβάλλει τον κοινωνικό διάλογο, με στόχο την πλήρη ενσωμάτωση των συνδικάτων στους μηχανισμούς άσκησης και επιβολής της κυβερνητικής πολιτικής. Στοχεύει στη συναίνεση των εργαζομένων σε προαποφασισμένες ρυθμίσεις.

Οι παραπάνω επισημάνσεις και παρατηρήσεις δε σημαίνουν βέβαια ότι προτιμάμε το προηγούμενο καθεστώς ή ότι δεν πρέπει να αξιοποιήσουμε τη διαδικασία για την προώθηση των αιτημάτων μας. Η γνώση των επιδιώξεων της εκάστοτε Κυβέρνησης και των ορίων του Ν.2738/99 δε σημαίνει και άρνηση των διαπραγματεύσεων. Πρέπει όμως να είναι σαφές ότι μια πετυχημένη διαπραγμάτευση απαιτεί ένα δευτεροβάθμιο και πολύ περισσότερο ένα τριτοβάθμιο όργανο που προωθεί τις θέσεις των εργαζομένων, που δεν είναι ξεκομμένο από τη βάση και δεν είναι όργανο του κρατικού συνδικαλισμού. Πολύ περισσότερο όμως απαιτεί ένα συνδικαλιστικό κίνημα μαζικό που να παλεύει για τα αιτήματά του. Γιατί διαπραγματεύσεις χωρίς κίνημα που να τις στηρίζουν ούτε έλυσαν ποτέ ούτε πρόκειται να λύσουν τα προβλήματα του κλάδου.

 

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΚΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

 

Εργασιακά

  • Κατάργηση θεσμού ωρομισθίου
  • Ανάθεση μαθημάτων με συμφωνία ΥΠΕΠΘ-ΟΛΜΕ κλπ.
  • Μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα στους 20, 15 στις κατευθύνσεις και 10 στα εργαστηριακά μαθήματα.
  • Επιμόρφωση, μετεκπαίδευση, εκπαιδευτικές άδειες. Οι εκπαιδευτικοί Δευτεροβάθμιας να φοιτούν ανά πενταετία σε δομή ετήσιας επιμόρφωσης πανεπιστημιακού επιπέδου με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.
  • Οι μόνιμοι διορισμοί νέων εκπαιδευτικών να ανακοινώνονται την 1η Μάρτη, ώστε να χρησιμοποιείται η περίοδος Μάρτη-Απρίλη για πρακτική άσκηση στο χώρο του σχολείου και ο Μάης-Ιούνης για την εμπειρία των εξετάσεων.

 

Οι ΣΣΕ αντιστρατεύονται το ενιαίο μισθολόγιο;

  Το λεγόμενο «ενιαίο» μισθολόγιο, χωρίς να καταργηθεί ως σύλληψη τού ίδιου του συνδικαλιστικού κινήματος, μπορεί να αποτελεί την «βάση» ή μία «βάση» για όλους τους Δ.Υ.,  και σαν τέτοιο μόνο πρέπει να το διαπραγματεύεται η ΑΔΕΔΥ («μίνιμουμ» βασικών μισθών, χρονοεπιδομάτων, οικογενειακών επιδομάτων, υγειονομική περίθαλψη κλπ), εν είδει δηλαδή μιας «Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας».  Τα υπόλοιπα ζητήματα (εργασιακές σχέσεις, ειδικές συνθήκες εργασίας, ιδιαιτερότητα χώρων και οι από αυτές απορρέουσες ειδικές οικονομικές και άλλες ρυθμίσεις ), πρέπει να αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης των διαφόρων κλάδων Δ.Υ. με τις ομοσπονδίες τους, που με τις συμβάσεις εργασίας θα συνομολογούν με τον εργοδότη τους τούς «όρους απασχόλησης» και θα προωθούν γενικά ζητήματα βελτίωσης τής λειτουργίας τού συγκεκριμένου χώρου ή τομέα τής Δημόσιας Διοίκησης.

           Ωστόσο, το σ.κ. πρέπει επιτέλους να κόψει το γόρδιο δεσμό και να δραπετεύσει από τη φυλακή του ψευδούς ενιαίου μισθολογίου. Οι εκπαιδευτικοί, καθηγητές και δάσκαλοι, ν’ απαιτήσουν Συλλογικές Συμβάσεις.

 

Σχέδιο Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας

 

Πεδίο εφαρμογής

Η ΣΣΕ αφορά στους όρους αμοιβής και εργασίας των καθηγητών που εργάζονται σε όλα τα δημόσια σχολεία της Ελλάδας και σε ελληνόφωνα σχολεία του εξωτερικού. Απαγο­ρεύονται διαφοροποιήσεις τοπικού ή άλλου χαρακτήρα.

 

Πρόσληψη – Απασχόληση – Σύνταξη

Α. Στο δημόσιο σχολείο απασχο­λούνται καθηγητές όλων των ειδικο­τήτων πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Καταργούνται άλλες μορφές απασχόλησης όπως ανα­πληρωτές ή ωρομίσθιοι. Σε περί­πτωση ανάγκης απουσίας επί μακρόν (ασθένεια, εγκυμοσύνη) γίνεται έκτα­κτη πρόσληψη σύμφωνα με τις πα­ρακάτω ρυθμίσεις και κατά την επιστροφή του απουσιάζοντος καθη­γητή, αυτός που τον αντικαθιστούσε μετατίθεται σε άλλη θέση.

Β. Η πρόσληψη των καθηγητών

Η πρόσληψη των καθηγητών γίνε­ται από ενιαία λίστα στην οποία γρά­φονται υποψήφιοι με μοναδικό προσόν το πτυχίο ανώτατης ή ανώτερης σχολής σχετικής με το γνωστικό / με τα γνωστικά αντικείμενα του σχολείου.

Ως μεταβατικό στάδιο: Καταργείται ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ. Μονιμοποιούνται άμεσα όλοι οι αναπληρωτές που έχουν υπογράψει έστω και μια σύμβαση εργασίας. Μέχρι την απορρόφηση όλων των αναπληρωτών: Υπογράφεται 12μηνη σύμβαση εργασίας από τους αναπληρωτές  με πλήρη ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

Ο υποψήφιος κατά τον πρώτο χρόνο της πρόσληψης του δεν απασχολεί­ται σε σχολείο αλλά συμμετέχει σε προγράμματα επιμόρφωσης με το μειωμένο ωράριο και τις αμοιβές του καθηγητή σχολείου.   

Γ. Καταργείται το καθεστώς της διά­κρισης οργανικών θέσεων – λει­τουργικών θέσεων.

Η θέση κάθε καθηγητή είναι μία και είναι σε σχολική μονάδα και όχι σε διεύθυνση ή γραφείο εκπαίδευσης. Καταργείται το καθεστώς των αποσπάσεων για τις ανάγκες της υπηρεσίας, και όλες όσες δεν αφορούν σοβαρά ζητήματα υγείας και ειδικών κοινωνικών συνθηκών (π.χ. μονογονεϊκές οικογένειες). Οι καθηγητές μπορούν να αλλάζουν σχο­λική μονάδα, αν κάποια θέση απομείνει κενή ή με αμοιβαίο τρόπο.

 

Αμοιβές

Α. 1. Ο βασικός μισθός του καθηγητή ορίζεται κατά το 2009 σε 1400 ευρώ καθαρά. Αυξάνεται το σύνολο των αποδοχών (ακαθάριστων) σε ποσοστό 25% των σημερινών από 1/1/2009.

2. Η βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη έως και τα καταλητικά μισθολογικά κλιμάκια γίνεται ακώλυτα και δε συνδέεται ο μισθός με την αξιολόγηση – απόδοση.

3. Αυξάνεται το οικογενειακό επίδομα κατά 10%.

4. Αυξάνεται η αμοιβή για υπερωριακή απασχόληση των καθηγητών κατά 50%.

5. Καταβάλλονται άμεσα τα δεδουλευμένα στους καθηγητές (ωρομίσθιοι, αναπληρωτές, αμοιβές για τη συμμετοχή σε επιτροπές, Π.Δ.Σ., το 15% επί των αποδοχών τους για όσους έχουν εκπαιδευτική άδεια κ.λπ.).

6. Αναγνωρίζονται τα χρόνια σπουδών όλων των καθηγητών για μισθολογική εξέλιξη (κατ’αναλογία με τη ρύθμιση που ισχύει για τους πτυχιούχους της ΑΣΕΤΕΜ /ΣΕΛΕΤΕ).

7. Γίνεται επανακατάταξη των καθηγητών που υπηρέτησαν και υπηρετούν σε προβληματικές και παραμεθόριες περιοχές με βάση τα πλασματικά χρόνια υπηρεσίας που τους έχουν αναγνωρισθεί, με διατήρηση του χορηγηθέντος επιδόματος παραμεθορίων περιοχών.

8. Χορηγούνται πλήρη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα για τους αναπληρωτές συναδέλφους και για όλους τους μήνες του χρόνου. Η προϋπηρεσία τους λαμβάνεται υπόψη για όλα τα θέματα (μισθολογικά κλιμάκια, άδειες, υγειονομική περίθαλψη, ωράριο κλπ). Διπλασιάζεται η αποζημίωση για μη χορηγηθείσα άδεια που προβλέπεται για τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς.

Β. Το κράτος υποχρεώνεται να παρέχει δωρεάν στέγαση στον εκπαιδευτικό και την οικογένεια του, όταν αυτός υπηρετεί μακριά από τον τόπο μόνιμης κατοικίας του (δυσπρόσιτα – απομακρυσμένες περιοχές).

 

Συνταξιοδοτικά – ασφαλιστικά αιτήματα

1. Από την πρώτη μέρα της  πρόσληψης του ο καθηγη­τής δικαιούται πλήρη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εξετάσεις και νοσηλεία γι αυτόν και την οικογένεια του.

 2. Χορηγείται σύνταξη ίση με το 80% του συνόλου των αποδοχών, χωρίς τα μερίσματα των επικουρικών ταμείων, όπως αυτές διαμορφώνονται στο χρόνο αποχώρησης του υπαλλήλου.

3. Χορηγείται πλήρης σύνταξη με 30 χρόνια ασφάλισης / εργασίας.

4. Αναγνωρίζεται ως συντάξιμος ο χρόνος των βασικών σπουδών σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, των καθηγητών, εφόσον οι σπουδές αυτές αποτελούν τυπικό προσόν για το διορισμό τους ως εκπαιδευτικών.

5.  Θεμελιώνεται δικαίωμα συνταξιοδότησης σε περίπτωση θανάτου ή ολικής αναπηρίας, ανεξάρτητα από τα χρόνια υπηρεσίας, με κατώτερο όριο σύνταξης στο ύψος του 80% των αποδοχών του νεοδιόριστου καθηγητή.

6. Αξιοποιούνται τα αποθεματικά των Ταμείων για την ικανοποίηση αναγκών των ασφαλισμένων (στέγη – δάνεια – παιδικοί σταθμοί κ.λπ.).

7. Χορηγείται πλήρης ιατροφαρμακευτική και υγειονομική περίθαλψη, δωρεάν περίθαλψη για οδοντιατρικά και φυσιοθεραπεία, χορηγούνται δωρεάν γυαλιά οράσεως και φακοί επαφής.

 

Υπηρεσιακά – Επιμόρφωση

1. Η διδακτική-παιδαγωγική και πάσης φύσεως εργασία που αναλαμβάνει ο εκπαιδευτικός είναι στα πλαίσια της πενθήμερης εργασίας και με βάση το ωράριο του σχολείου που υπηρετεί. Καταργείται η σχετική διάταξη του «Καθηκοντολογίου, που προβλέπει την υποχρεωτική παραμονή του καθηγητή στο χώρο του σχολείου από τις 08.00 έως τις 14.00.

2. Η απασχόληση κα­θηγητών σε διοικητικές εργασίες του σχολείου ή των γραφείων εκπαίδευ­σης είναι καθ’ υπέρβαση των υποχρεώσεών του και οφείλει η διοίκηση να καλύψει αυτές τις ανάγκες με τη συγκρότηση ξεχωριστής γραμματείας με ανάλογο προσωπικό.

3. Επιμόρφωση

Κάθε πέντε χρόνια ο εκπαιδευτικός δικαιούται να παρακολουθεί ετήσια επιμόρφωση με απαλλαγή από τα δι­δακτικά του καθήκοντα, με εξασφά­λιση από το κράτος της οικονομικής αρωγής του.

 

Το σχέδιο Σ.Σ.Ε. κατατέθηκε από τις Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις

στο 14ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ (26/6/2009)

Advertisements