ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚ (όρια ηλικίας γυναικών-ανδρών στο Δημόσιο)

Αθήνα 21 .08.2009

  Η τακτική της μη αμφισβήτησης από την κυβέρνηση του πυρήνα της απόφασης του ΔΕΚ – δηλ. του προσδιορισμού του συστήματος ασφάλισης για την κύρια και βασική σύνταξη των μισθωτών του Δημοσίου ως επαγγελματικού και όχι κοινωνικού – οδήγησε στο ναυάγιο της σχετικής διαβούλευσης με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην έκδοση «τελεσίγραφου» πολιτικής σκοπιμότητας. Ανεξάρτητα από την αδύναμη διαπραγματευτική ικανότητα που επιδείχθηκε, όπως από τα πράγματα προκύπτει, το δια ταύτα της συγκεκριμένης απόφασης του ΔΕΚ είναι παράγωγο της προαναφερόμενης εκδοχής του για το ισχύον συνταξιοδοτικό σύστημα. Ως εκ τούτου υπήρχαν και υπάρχουν ακόμη δύο δρόμοι:

Πρώτος: Η μη αποδοχή της απόφασης που μετατρέπει την ασφάλιση για την κύρια σύνταξη από κοινωνική σε επαγγελματική (κάτι που δεν υφίσταται για τη βασική σύνταξη σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα παρά την πολυμορφία των συστημάτων που υπάρχουν) και η ενίσχυση, θεραπεία του ισχύοντος συστήματος προς την κατεύθυνση αυτή. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο το δια ταύτα της απόφασης του ΔΕΚ μπορούσε και μπορεί να έχει άλλη εξέλιξη που να διασφαλίζει δικαιώματα και να αποτρέπει τον κίνδυνο μαζικής φυγής σε πρόωρη συνταξιοδότηση, με οδυνηρό αποτέλεσμα στα Ταμεία, αλλά και πολλαπλό δημοσιονομικό κόστος. Εδώ πρέπει να σημειωθεί ότι η αποδοχή του πυρήνα της απόφασης του ΔΕΚ αποτελεί άλμα ακραίας «πρωτοτυπίας», δεδομένου ότι θα είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που η κύρια σύνταξη δεν θα κατοχυρώνεται από σύστημα κοινωνικής αλλά επαγγελματικής ασφάλισης. Αποδοχή που καθιστά μετέωρο κάθε ασφαλιστικό δικαίωμα των εργαζομένων στο Δημόσιο για το άμεσο και απώτερο μέλλον και διαμορφώνει απειλητικό περιβάλλον για το σύνολο της κοινωνικής ασφάλισης, δεδομένου ότι μπορεί να επεκταθούν ανάλογες αρνητικές καταστάσεις και στον ιδιωτικό τομέα. Δεύτερος: Η αποδοχή του πυρήνα της απόφασης και η αναζήτηση ρυθμίσεων (με αυξομειώσεις ορίων ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες) για την εφαρμογή της. Ένας δρόμος που, εκτός των άλλων, αποδεικνύεται από τις εξελίξεις αδιέξοδος και επικίνδυνα ολισθηρός.

Παράλληλα έχει ιδιαίτερη αξία να τονιστεί:

1. Η Ελλάδα στο συγκεκριμένο θέμα και στην τρέχουσα χρονική περίοδο δεν βρίσκεται στην ίδια θέση εξέλιξης του ζητήματος, όπως η Ιταλία, και αποτελεί έκπληξη πως οι αρμόδιοι εκπρόσωποι, που όρισε η κυβέρνηση, για τις συζητήσεις με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν κατάφεραν να πείσουν, να διευκρινίσουν, να «αποδείξουν το αυταπόδεικτο».

Συγκεκριμένα: η περίπτωση της Ιταλίας από την πρώτη έκδοση απόφασης του ΔΕΚ (σημείο που βρισκόμαστε ως χώρα) διήνυσε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα και επαναπέμφθηκε με αποτέλεσμα δεύτερη απόφαση και επιβολή προστίμου, κάτι που επισείεται για την περίπτωσή μας αλλά δεν υφίσταται. Επομένως και χρόνος και δυνατότητες υπάρχουν.

2. Τα περί «ίδιας αντιμετώπισης» δεν ισχύουν – με βάση τα παραπάνω – αλλά και από το γεγονός ότι σε αντίστοιχες περιπτώσεις, μεταβατικά διαστήματα υπήρξαν και μάλιστα πολυετή, όπως π.χ. η Μ. Βρετανία, Αυστρία.

Είναι επομένως καθαρό:

I. Ότι η κατάληξη του θέματος κρίνεται από την τακτική και τις επιλογές της κυβέρνησης, που επιβάλλεται να αναθεωρήσει κατεύθυνση, χειρισμούς. Να σταθεί με υπευθυνότητα και όχι άλλοθι, αποσπασματικότητα και επιφανειακά.

II. Να αξιοποιηθεί ο χρόνος που υπάρχει και να σταματήσει η καλλιέργεια σεναρίων περί αύξησης ορίων κατά 5 ή 10 ή 15 κλπ χρόνια που μπορεί να οδηγήσουν σε εσπευσμένη φυγή προς συνταξιοδότηση χιλιάδες γυναίκες. Ακόμη κι αν αυτές είναι οι ανεκδήλωτες επίσημα προθέσεις της κυβέρνησης, γεγονός που εξηγεί και τη σωρεία λαθών στην εξέλιξη του ζητήματος, κανένα δικαίωμα που σήμερα έχει κατοχυρωθεί δεν πρόκειται να απολεστεί για καμιά γυναίκα και πριν υπάρξει νομοθετική ρύθμιση από την κυβέρνηση.

Η κυβέρνηση αποφασίζει, κρίνει, επιλέγει, το πώς και τι για την αντιμετώπιση της απόφασης του ΔΕΚ και όχι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην παρούσα χρονική περίοδο. Σε κάθε περίπτωση και επειδή δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις, η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. θεωρεί ότι οι εξελίξεις εξαρτώνται και από τη συλλογική δυναμική.

Άμεση πρόκληση – αφετηρία είναι η αγωνιστική συγκέντρωση – συλλαλητήριο στις 5 Σεπτεμβρίου στη Θεσσαλονίκη (΄Αγαλμα Βενιζέλου) ώρα 18.00 και στη συνέχεια το Γενικό Συμβούλιο της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. που αποφασίζει στις 28 Αυγούστου.

Από την Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

 

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ  ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΣΚΕΨΕΙΣ ΑΔΕΔΥ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΩΝ

 

του ΑΡΗ ΑΛΕΒΙΖΟΥ

Μέλους του ΓΣ της ΑΔΕΔΥ, εκπροσώπου των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ – ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΔΕ

 

Πραγματοποιήθηκε χθες 20/8/09, στα γραφεία της ΑΔΕΔΥ σύσκεψη της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ με τα Δ.Σ. των Εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών,  υποτίθεται για την καλύτερη οργάνωση της κινητοποίησης (5/9/09) με την ευκαιρία των εγκαινίων της Δ.Ε.Θ.

Εκτιμούμε ότι επρόκειτο  για μια διαδικασία προσχηματική  στην τούρλα του Αυγούστου, όπου ούτε τα συμβούλια των Ομοσπονδιών δεν  παραβρέθηκαν,  αλλά κυρίως γιατί  η συμμετοχή, η διάθεση  συνεννόησης και σχεδιασμού  διαμορφώνονται διαχρονικά.  Π.χ.  δεν βοηθούν τους παραπάνω στόχους  η στάση των ηγεσιών ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ  το Δεκέμβρη, ή την Πρωτομαγιά  με την  εθιμοτυπική γιορτή-συγκέντρωση στην Πλ. Κλαυθμώνος,  ώστε να αποφύγουν ακόμα και μια μαζική και μεγάλη διαδήλωση!

Όταν  η Κυβέρνηση της Ν.Δ. και οι κυρίαρχοι αστικοί κύκλοι επιδιώκουν σήμερα:

Να ανατρέψουν  ριζικά  όλα  τα μέχρι σήμερα δεδομένα στο δημόσιο τομέα. Με νομοσχέδιο που θα μειώνει δραματικά τους  μισθούς των νεοπροσληφθέντων στο δημόσιο.  Με βάση αυτό όσοι προσλαμβάνονται στο δημόσιο τομέα από 1/1/2010  θα πληρώνονται με βασικούς μισθούς του ιδιωτικού τομέα με βάση την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (Ε.Γ.Σ.Σ.Ε) (!!!).  Είναι η κερκόπορτα για την καθολική σε έκταση και βάθος ανατροπή των όσων έχει το κίνημα κατακτήσει μεταπολεμικά.

  • Να περικόψουν τους μισθούς και τις συντάξεις των εργαζομένων, δίνοντας μηδενικές αυξήσεις και επιβάλλοντας έκτακτες εισφορές, με στόχο την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων.
  • Να καταργήσουν τη μονιμότητα, οπουδήποτε και με όποια μορφή κι αν υπάρχει. Έτσι με τη γενίκευση της ελαστικής, μερικής ή κυλιόμενης εργασίας, και τη δημιουργία τεράστιων στρατιών ανέργων, συμβασιούχων και ωρομισθίων, θα οδηγήσουν μεγάλα τμήματα εργαζομένων σε συνθήκες συνεχούς ανασφάλειας και υπερεκμετάλλευσης.
  • Να επιφέρουν ριζικές αντιδραστικές αλλαγές στο ασφαλιστικό – συνταξιοδοτικό σύστημα. Κινδυνολογώντας ασύστολα και επικαλούμενοι την απόφαση του Δικαστηρίου  Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, προετοιμάζουν το κλίμα για  παραπέρα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζόμενων, μείωση των συντάξιμων αποδοχών και των ασφαλιστικών εισφορών των επιχειρήσεων.
  • Να κλέψουν και τους τελευταίους πόρους των ασφαλιστικών ταμείων, με δομημένα ομόλογα, με κακή διαχείριση και καταλήστευση των αποθεματικών τους που τα τοποθετούν στο Τζόγο των χρεωκοπημένων χρηματιστηρίων. Τα ταμεία μας με αυτές τις πολιτικές οδηγήθηκαν στα όρια της κατάρρευσης. Το  ταμείο πρόνοιας  (ΤΠΔΥ)  προχώρησε ήδη σε σύναψη δανείου 200 εκατ προκειμένου να πληρώσει  μέρος των 16000 δικαιούχων του εφάπαξ.
  •  Να αυξήσουν τη φορολογία στα είδη κατανάλωσης, στην κατοικία και την υπόλοιπη περιουσία των εργαζομένων προκειμένου να αυξήσουν τους κρατικούς πόρους που με τη σειρά τους χορηγούνται αφειδώς στους μεγαλοκαρχαρίες του κεφαλαίου. 
  • Να εκχωρήσουν τη δημόσια περιουσία στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο με σωρεία ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, Λιμάνια, Τηλεπικοινωνίες κ.λ.π), εν ονόματι της δήθεν καλύτερης διαχείρισης και της κερδοφορίας τους. Στις προσπάθειες ιδιωτικοποίησης επιμένουν αν και με την κρίση κατέρρευσε ο μύθος της αποτελεσματικής, έξυπνης και κερδοφόρας διαχείρισης των επιχειρήσεων από τους ιδιώτες, μια και οδήγησαν στην χρεωκοπία κολοσσιαίες ιδιωτικές επιχειρήσεις που διαχειρίζονταν, με τις πολυδιαφημισμένες νεοφιλελεύθερες μεθόδους τους. 

     Οι προτροπές  της Ε.Ε. και του ΣΕΒ για να πληρώσουν οι εργαζόμενοι την κρίση τους, βρίσκουν πλήρη ικανοποίηση. Ανεργία, εργασιακή ανασφάλεια, υπερεκμετάλλευση το αποτέλεσμα.

Η κυβέρνηση γίνεται όλο και πιο επιθετική και επικίνδυνη για τον κόσμο της εργασίας, γιατί έχει την πλήρη στήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τη συναίνεση του υποταγμένου, γραφειοκρατικού συνδικαλισμού. Γιατί την εποχή που ο κοινωνικός πόλεμος μαίνεται, ο κρατικός συνδικαλισμός παντός καιρού επιλέγει τα τραπέζια του διαλόγου με τους φονιάδες των εργατικών δικαιωμάτων αντί τη μαχητική αναμέτρηση μαζί τους.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να απαντήσουν στη νέα επίθεση της κυβέρνησης με αποφασιστικούς μαχητικούς αγώνες  διάρκειας. Δε θα πρέπει να  επιτρέψουν σε καμία περίπτωση να υποθηκευτούν τα συμφέροντα των νέων εργαζόμενων και κατ’ επέκταση όλων των εργαζόμενων στο δημόσιο. Είναι casus belli για αυτούς.

   Ακόμα και η επαπειλούμενη επιδημία της γρίπης  πιθανόν να αποτελέσει όπλο στα χέρια αυτών που  πάντα θέλουν «να  προστατεύουν την κοινωνία από τους ανεγκέφαλους ταραξίες».

    Οι εργαζόμενοι έχουν και την πείρα και τη δυνατότητα να σταθμίζουν όλους  τους παράγοντες σε μια δεδομένη στιγμή της ταξικής πάλης. Όμως δεν πρέπει να χάνουν από τα μάτια τους τον κύριο στόχο,  να αποτρέψουν την επίθεση και να διεκδικήσουν τις  ανάγκες και τα δικαιώματα της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

   Οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις θα δώσουν το μέγιστο των δυνάμεων τους για το συντονισμό των  κλάδων άμεσα, με στόχο το ξεδίπλωμα όλων των μαχητικών μορφών, απεργιών, διαδηλώσεων,  καταλήψεων, που θα δώσουν στο κίνημα τη δυνατότητα  να πετύχει τους παραπάνω στόχους.

                                                                                         21/8/ 09

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ ΑΔΕΔΥ

Αθήνα 19.08.2009

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ Τηλ 213.16.16.900 Fax 2103246165

 

ΔΗΛΩΣΗ

ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Α.Δ.Ε.Δ.Υ.

& ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΗΣ ΣΤΟ ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΗΛΙΑ ΒΡΕΤΤΑΚΟΥ

 

 

Η χρόνια καταλήστευση των αποθεματικών, οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, το τζογάρισμα της κινητής περιουσίας στο χρηματιστήριο και η απαξίωση της ακίνητης περιουσίας έχουν οδηγήσει τα ασφαλιστικά ταμεία σε αδιέξοδο.

Παρόλα όμως αυτά η κυβέρνηση και οι κυβερνητικές πλειοψηφίες των Ταμείων συνεχίζουν να λαμβάνουν αποφάσεις που οδηγούν στην παραπέρα απαξίωση των ασφαλιστικών φορέων.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η κυβερνητική πλειοψηφία του Δ.Σ. του Μετοχικού Ταμείου που βιάζεται να υπογράψει προσύμφωνο μίσθωσης των ακινήτων του, του «Μεγάρου Δεληγιώργη»,  καθώς και του κτιρίου που σήμερα στεγάζεται το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, με τη Βουλή, με επαχθείς για το Ταμείο όρους.

Η υπογραφή μάλιστα του προσύμφωνου γίνεται ένα μόλις μήνα πριν τη λήξη της θητείας του Δ.Σ. του Μ.Τ.Π.Υ., με αποτέλεσμα να δεσμεύει και τα επόμενα Δ.Σ. και χωρίς να υπάρχει κανένας έκτακτος λόγος, αφού η ενοικίαση των ακινήτων θα γίνει μετά από πέντε και πλέον χρόνια.

Συγκεκριμένα στο προσύμφωνο ορίζεται ότι το μίσθωμα θα είναι 5% της πραγματικής αξίας όπως θα προσδιοριστεί από το Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών. Το μίσθωμα αυτό βρίσκεται πολύ πιο κάτω από το μέσο όρο της απόδοσης των κτιρίων του Ταμείου και η εμπλοκή μόνο του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών δεν διασφαλίζει τα συμφέροντα του Ταμείου.

Οι παραπάνω εξελίξεις είναι αρνητικές για την περιουσία του Ταμείου και έρχονται σε συνέχεια προηγούμενων αποφάσεων για το ξεπούλημα του οικοπέδου του Μετοχικού Ταμείου στην Αμερικάνικη Πρεσβεία καθώς και της καταπάτησης αντίστοιχου οικοπέδου από το Δήμαρχο της Αθήνας.-