ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΕΤΙΝΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

10 + 1 σημεία για μια αντίπαλη πρόταση

Η ανακοίνωση των φετινών βάσεων εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ ανέδειξε, ανάμεσα σε άλλα, και ορισμένες πλευρές που μένουν στο περιθώριο των δημοσίων συζητήσεων.

1. Όλη η συζήτηση επικεντρώθηκε στους επιτυχόντες και τους αποτυχόντες και χάθηκαν από το εκπαιδευτικό πεδίο αυτοί οι οποίοι δεν έχουν την ευκαιρία να είναι ούτε καν υποψήφιοι στις πανελλαδικές εξετάσεις. Αναφερόμαστε,  βεβαίως, στα παιδιά που εξοστρακίζονται από τη σχολική εκπαίδευση πριν από το τέλος του υποχρεωτικού τμήματός της (περίπου 7-8.000 μαθητές ετησίως) ή σε κάποια τάξη κυρίως της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης (ΕΠΑΛ –ΕΠΑΣ).

2. Πάνω από 30.000 εξετασθέντες του Γενικού Λυκείου αποκλείστηκαν, ενώ συνολικά δεν βρήκαν θέση στα ΑΕΙ-ΤΕΙ πάνω από 50.000 υποψήφιοι όλων των κατηγοριών. Την ίδια στιγμή περίπου 20.000 κενές θέσεις οδηγούν δεκάδες τμήματα ΤΕΙ στο λουκέτο, έτσι ώστε να πριμοδοτηθεί καλύτερα η νέα «κολεγιά» της Κυβέρνησης με τη νομιμοποίηση των ιδιωτικών Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Έτσι, αποτυπώνεται με τον πιο εύγλωτο τρόπο αφενός η ταξικότητα της εκπαίδευσης αφετέρου η επιχείρηση ιδιωτικοποίησής της.

 3. Αθόρυβα τα τελευταία πέντε χρόνια κόπηκαν ετησίως  περίπου 15.000 θέσεις εισακτέων από τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ (από το 2000 μέχρι το 2005 πετύχαιναν ετησίως την εισαγωγή τους κατά μέσο όρο 82.000 υποψήφιοι, ενώ από το 2006 μέχρι και φέτος μόλις 67.000).

 4. Η είσοδος των υποψηφίων στα εκατοντάδες διαφοροποιημένα τμήματα ΑΕΙ και ΤΕΙ συνδέεται, με έναν διευρυμένο τρόπο, με την κοινωνικοοικονομική καταγωγή των υποψηφίων. Η έρευνα του επαγγέλματος πατέρα [π.χ στην Ιατρική Αθηνών από τη μια και στην Κοινωνική Ανθρωπολογία Παντείου  από την άλλη] φανερώνει την ταξική διαφοροποίηση της εισόδου και συντρίβει τις όποιες αυταπάτες.

 5. Και φέτος, όπως και τα προηγούμενα χρόνια, η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση συνδέθηκε με τη δυνατότητα πληρωμής διδάκτρων σε φροντιστήρια και ιδιαίτερα μαθήματα, με αποτέλεσμα να ροκανίζεται το πενιχρό εισόδημα χιλιάδων λαϊκών οικογενειών.

 6. Είναι φανερό ότι στην έξοδο από την Τριτοβάθμια εκπαίδευση, σήμερα, περισσότερο από ποτέ, το πτυχίο «αξίζει» ό,τι «αξίζει» ο κάτοχός του, καθώς δυο νέοι με το ίδιο πτυχίο, μπορεί ο ένας να γεμίζει τα ράφια ενός σούπερ μάρκετ και ο άλλος να απολαμβάνει τα προνόμια της κοινωνικοοικονομικής θέσης της οικογένειας και των ανάλογων κοινωνικών διασυνδέσεών της (το πτυχίο στη δεύτερη αυτή περίπτωση έρχεται απλά να νομιμοποιήσει την κατάληψη μιας θέσης, η οποία περιμένει τον κάτοχο του πτυχίου πολύ πριν αυτός αποφοιτήσει).

7. Πάνω από 20.000 νέοι φοιτητές και σπουδαστές θα πληρώσουν πολύ ακριβά την είσοδό τους σε σχολές εκτός τόπου μόνιμης κατοικίας, καθώς η ανύπαρκτη φοιτητική μέριμνα με τη χρόνια υποχρηματοδότηση καλύπτει  περίπου το10% των αναγκών.

8. Είναι, επίσης, φανερό ότι η συζήτηση για το εξεταστικό που αναμένεται να ανάψει και πάλι τις επόμενες μέρες –στα πλαίσια της νέας συνεδρίασης του λεγόμενου Συμβουλίου Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης (2 Σεπτεμβρίου)– όχι μόνο δεν έρχεται να απαντήσει σε βασικά προβλήματα της σχολικής εκπαίδευσης, αλλά αντίθετα επιχειρεί μια νέα προσπάθεια τροχοπέδησης της κίνησης του μαθητικού πληθυσμού. Ετοιμάζεται να στήσει «εξεταστικά χαρακώματα» στις Λυκειακές τάξεις (περιφερειακά τεστ), στοχεύοντας σε μια νέα διαχείριση της ροής του μαθητικού πληθυσμού, με πλήρη «ηγεμονία» των αποτελεσμάτων των εξεταστικών δοκιμασιών σε όλα τα «μήκη και τα πλάτη» του Λυκείου, «λειτουργία» που από μόνη της, ως γνωστόν, δρομολογεί την πρόωρη έξοδο ενός τμήματος του μαθητικού πληθυσμού από την «κούρσα» του Λυκείου. Μιλάμε για μια αριστοτεχνική δημιουργία των όρων που επιβάλλουν «αυτεπαγγέλτως» υψηλά ποσοστά απόρριψης και αποκλεισμού μαθητών.

9. Το ΥΠΕΠΘ, με τη γραμματική της Νέας Ομιλίας και με όχημα το μακροβούτι αποτυχίας για το οποίο την κύρια ευθύνη έχουν οι κυρίαρχες εκπαιδευτικές πολιτικές, από τη μια επιχειρεί να νομιμοποιήσει το στένεμα των διόδων των Πανεπιστημίων -για το «πλήθος των ημιμαθών», όπως λέει- και από την άλλη ανοίγει διάπλατα τους δρόμους της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Αυτόν άλλωστε το σκοπό υπηρετεί αποκλειστικά και «η βάση του 10». Η νέα  «Μεγάλη Ιδέα» του είναι η μείωση του αριθμού των εισακτέων, το στένεμα της δημόσιας χρηματοδότησης της εκπαίδευσης, και η μεταφορά της «πελατείας» στα ιδιωτικά «πανεπιστήμια», τύπου Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, «Κολεγίων» κλπ [βλ. και το σχετικό νόμο, κατά παράβαση του άρθρου 16 του ελληνικού Συντάγματος].

10. Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι να επιλέξει κανείς αν θα εισάγονται ή δεν θα εισάγονται μαθητές με βαθμολογίες κάτω από τη βάση,  αλλά το πώς θα οικοδομηθεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο θα «ανοίγει τα μάτια» των τροφίμων του. Η ποιότητα στην εκπαίδευση δεν συνδέεται με την δημιουργία «λωρίδων ταχείας κυκλοφορίας» στις σχολικές αίθουσες που εξασφαλίζουν αυξημένα ποσοστά στις κάρτες εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση από τη μια και εξοστρακισμό όσων «δεν παίρνουν τα γράμματα» από την άλλη. Η ουσία της ποιοτικής εκπαίδευσης βρίσκεται στη δυνατότητα δημιουργικής ύφανσης της προσωπικότητας του νέου ανθρώπου, στην ικανότητα να μπορεί να τον εξοπλίσει με τα πυρομαχικά της γνώσης που αλλάζει τον κόσμο. 

11. Οι εργαζόμενοι, αυτοί που παράγουν τον κοινωνικό πλούτο και υφίστανται τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση, οι εκπαίδευτικοί που συνθλίβονται από μια πολιτική που τους χειραγωγεί και τους απαξιώνει και οι νέοι που αντιστέκονται στο μέλλον που τους ετοιμάζουν η κυβέρνηση και η πολιτική των Βρυξελών, οφείλουν να ενώσουν τη θεωρία, τη θέληση και την πράξη τους, διεκδικώντας αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους και μόνιμη εργασία με πλήρη δικαιώματα.

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ

περιοδικό   αντιτετράδια της εκπαίδευσης

Αθήνα, 27/9/09

6974438720, ekpaideutikosomilos@yahoo.gr

Advertisements