Μαρία-Έλλη, ακριβή μας Μαριέλλη.

Φίλη, συναγωνίστρια, συντρόφισσα.

Μας αποχαιρετάς και σε αποχαιρετούμε εδώ στο λιμάνι που τέλειωσες το ταξίδι σου κρατώντας μαζί μας τα πάντα από σένα. Κουράγιο και δύναμη να συνεχίσουμε.

Στη τελευταία μας συνάντηση, μια συνάντηση από αυτές που η στιγμή γίνεται αιώνας και η μια λέξη βιβλιοθήκη ολόκληρη, μου είπες: Μιχάλη το ταξίδι μου τελειώνει εδώ. Χωρίς μιζέρια και γκρίνια αράζω στο τελευταίο μου λιμάνι γεμάτη με ζωή, με αληθινή ζωή σαν αληθινός άνθρωπος! Ήσουν σχεδόν χαρούμενη!

an8odesmi-1Η χαρά από την ωδίνη της αρχής, ενωμένη με το μεγαλείο της οδύνης  του τέλους έδιναν σε αυτή την τελευταία σου γραφή στις καρδιές μας και το στίγμα του ταξιδιού σου.

Με κοινωνική καταγωγή από την άλλη όχθη, έγινες συνταξιδιώτης, γίναμε συνταξιδιώτες του ακριβού μας συντρόφου του Νίκου Τεμπονέρα σε καιρούς δύσκολους και αντιηρωικούς!


Το τοπίο τέλεια επίπεδο, ακυμάτιστο, φλατ χωρίς ζωή, σχεδόν νεκρό.

Διαβάστε ολόκληρο τον επικήδειο λόγο εδώ τον επικήδειο λόγο της αγαπητής μας συναδέλφισσας και συναγωνίστριας σε όλους τους μικρούς και μεγάλους αγώνες του κλάδου μας, της αγαπημένης καθηγήτριας Μαρίας Έλλης (Μαριέλλης) Βιτάλη που έφυγε απ’ αυτό τον κόσμο λίγα χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή της….

Το λόγο αυτό εκφώνησε ο συνάδελφος Μιχάλης Βασιλάκης, εκ μέρους βεβαίως του ΕΑΜ. Εμείς απλά ας τιμήσουμε τη μνήμη της πολλαπλά και να ευχηθούμε να «συμμετέχει» στους δικούς μας μικρούς και μεγάλους αγώνες για τα παιδιά, το σχολείο, τον κλάδο, τα Λαϊκά στρώματα, τη κοινωνία…