Μέσα σ’ ένα πρωτόγνωρο μα και αγωνιστικό κλίμα σας, σας καλοσωρίζουμε και  στο 3ο φύλλο!

Τελικά φίλες και φίλοι, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, φτάσαμε στο 3ο φύλλο. Καινούριοι συγγραφείς και κάμποσοι από τα προηγούμενα φύλλα τα καταφέραμε. Η δική σας απλόχερη αγκαλιά και στο 2ο φύλλο μας έδωσε και τη δυνατότητα την οικονομική, αλλά περισσότερο τη διάθεση να κρατάτε στα χέρια σας κι αυτό το φύλλο.  Οικονομικά (ξανα) βγάλαμε τα έξοδά μας χάρη σε σας και μπορούμε αισίως να προχωρήσουμε, αν βοηθήσετε, ακόμη πιο πέρα. Στα χέρια σας κρατάτε ένα φύλλο το οποίο έχει τη δομή των προηγούμενων. Μόνο που αυτή τη φορά προσπαθήσαμε να βελτιώσουμε τις τεχνικές μας δυσκολίες.

Βεβαίως το φύλλο αυτό βγαίνει με μεγαλύτερη κούραση, αφού συμπίπτει με μια πρωτόγνωρη επίθεση, πιο επικίνδυνη απ’ όσο σας εκθέσαμε στο προηγούμενο φύλλο ή κουβεντιάζαμε στις περιοδείες μας. Σ’ αυτή την επίθεση που έχει βεβαίως καθαρά ταξικά χαρακτηριστικά σε όλες τις δυτικές-καπιταλιστικές χώρες, αλλά   φαίνεται να συρρικνώνει και τη μεσαία τάξη και ταυτόχρονα ν’ απλώνεται με πιο επιθετικό τρόπο στις περιφερειακές χώρες και ειδικά στις μεσογειακές του ευρωπαϊκού νότου. Στη χώρα μας βεβαίως συνυφαίνονται ζητήματα γεωστρατηγικά και γεωπολιτκά, που αφορούν πολλές μορφές ενέργειας, αλλά και εδαφικά ζητήματα σε Θράκη-Αιγαίο-Κύπρο-FYROM και όχι μόνο.

Η επιτάχυνση των διαδικασιών για αποκέντρωση του κράτους, με το παραπλανητικό όνομα «Καλλικράτης», ουσιαστικά αφορά την μεταφορά της έλλειψης κοινωνικού κράτους και πρόνοιας σ’ όλα τα δημόσια αγαθά (η παιδεία σε πρώτο πλάνο) στις ανύπαρκτες πλάτες των νέων δήμων και περιφερειών. Επομένως στις πλάτες ατομικά των πολιτών, χωρίς αναδιανομή των πόρων υπέρ των πιο αδύνατων, αλλά και με τις εταιρίες –χορηγούς να ετοιμάζονται για τη λεία με το αζημίωτο.

Αποφασίσαμε λοιπόν σ’ αυτό το 3ο φύλλο  να αναδείξουμε με αρκετά κείμενα στοιχεία από το όλο πλαίσιο που τεκταίνεται η γηγενής και διεθνής ελίτ, να σχολιάσουμε κάποιες αγκυλώσεις του συνδικαλιστικού κινήματος με στόχο τη μείωσή τους και ταυτόχρονα να αναδείξουμε κάποιους ειδικούς τομείς που αφορούν το σχολείο που έρχεται.

Η μια αφορά το όχημα που λέγεται Η/Υ μέσω  του οποίου, που θα μπορούσε να αποτελεί μόνο ένα επιπρόσθετο εργαλείο  στην εκπαιδευτική διαδικασία, ταυτόχρονα να καλείται να παίξει και ρόλο «Δούρειου Ίππου» στο νέο περιβάλλον που … κοντοφτάνει: Χειρότερο πλαίσιο υπηρεσιακών μεταβολών, ελάχιστοι διορισμοί, συμπίεση τμημάτων και ωραρίου, περιπλανήσεις, αντιπαιδαγωγικές πιέσεις, ενώ ο Καλλικράτης θα μπαίνει στην τελική του ευθεία για την παράδοση των σχολείων….

Μια σειρά άρθρων και οπτικών επομένως θα βοηθήσουν για το ξεκαθάρισμα και επομένως τη διάκριση αυτών των δυο αντίρροπων ρόλων.  Ταυτόχρονα δείχνοντας ότι ο «δάσκαλος» αποτελεί όχι απλά όχημα, αλλά κυρίως ενεργό, σχετικά αυτόνομο υποκείμενο και ψυχή στη ουσιαστική σχέση με τους μαθητές και τις μαθήτριες παρουσιάζουμε δυο όψεις του δύσκολου ρόλου του, πέρα και από το τυπικό αναλυτικό πρόγραμμα: α) Κάποιες φανερές προσπάθειες στη σχέση σχολείου-πολιτισμού, στη συνέχεια προηγούμενων δημοσιεύσεων και β) έρευνες συναδέλφων για τις βαθύτερες αναζητήσεις, πράγμα που αποδεικνύει ότι η έρευνα δεν αποτελεί προσόν μόνο των τυπικά ακαδημαϊκών δασκάλων.

Παράλληλα θα ήταν παράλειψη μας εάν δεν ανοίγαμε (χωρίς να κλείνουμε) το ζήτημα των ελαστικών σχέσεων εργασίας στην εκπαίδευση. Το κάνουμε σε μια περίοδο τεράστιας προϋπάρχουσας ανεργίας στο χώρο της συντριπτικής πλειοψηφίας των εκπαιδευτικών ειδικοτήτων, αλλά και της επερχόμενης πίεσης για έξοδο των εκπαιδευτικών στην σύνταξη στα βαθιά γηρατιά μας και την μείωση στο ελάχιστο των διορισμών στη νέα χρονιά την εξαθλίωση σχεδόν 150.000 αδιορίστων εκπαιδευτικών.

Όταν λέμε αδιορίστων η σκέψη μας οφείλει να μη σταματήσει μόνο σ’ αυτούς που έχουν αποφασίσει να παλέψουν για επιβίωση μακριά από τα σχολεία ή την έρευνα. Οφείλει να σταθεί ιδιαίτερα σε δυο ειδικές ομάδες:

α) Στους 30.000 συναδέλφους που ήδη κλείνουν προσωρινά μεν, αλλά σε μακροχρόνια βάση, με τις χειρότερες μορφές απασχόλησης τις τρύπες όλου του συστήματος, ενώ το κράτος μεθοδικά με τη μέθοδο αυτή ξεπατώνει τη γνώση, το σχολείο, τους ίδιους και τους μόνιμους… Τόσο η προοπτική ελάχιστων διορισμών, όσο και η στρατηγική της μοναδικότητας του ΑΣΕΠ δηλώνουν διπλά αυτό το μαύρο φόντο.

β) Αφορά άμεσα το εκπαιδευτικό ενδιαφέρον από τη μια, αλλά και το δυσοίωνο εργασιακό μέλλον των μαθητών μας, αλλά και των παιδιών μας (είμαστε και εμείς γονείς…). Με τέτοιους ορίζοντες, ενόψει και των αυστηρότερων εξεταστικών (και όχι μόνο) εξελίξεων που αφορούν τους μαθητές μαζί με τη συμπίεση τμημάτων, ωραρίου (κανονικού και υπερωριακού0 και περιφερειακών σχολικών μονάδων αποτελούν εκρηκτικό μίγμα,  όπου η καθημερινότητα στα σχολεία θα έχει τελείως άλλα συνθετότερα χαρακτηριστικά.

Ελπίζουμε αυτό το φύλλο να αποτελέσει ταυτόχρονα ένα ακόμα εργαλείο στις νέες μάχες αντίστασης που θέλουμε δεν θέλουμε έχουμε ήδη μπροστά μας και έτσι καλούμαστε από τα πράγματα ως λειτουργοί να μη γίνουμε «δοσίλογοι», αλλά αυτό που διδάσκουμε στις παραδοσιακές σχολικές εορτές, στο βαθμό που το πνεύμα τους δεν έχει πάψει να μας διαπερνά και συνέχει. 

 Η συντακτική επιτροπή. 

 Υστερόγραφο: Σύντομα θα μοιραστεί στα σχολεία και τους δρόμους. Θα ανέβει και εδώ σε μορφή pdf.

Advertisements