ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΠΡΩΤ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ ΠΑΤΡΑΣ                            

                                                                                    Δεν υπάρχει μονόδρομος,

υπάρχουν δρόμοι που επιλέγεις

 

Μέρα με τη μέρα αποδεικνύεται ότι η επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους δεν πρόκειται για καμιά έξωθεν επιβολή αλλά για επιδρομή του κεφαλαίου ενάντια στην εργασία, στην αξία της εργατικής δύναμης, στις εργασιακές σχέσεις και τις κοινωνικές κατακτήσεις.

Το χρέος, τα ελλείμματα που δημιούργησε η ασύδοτη και ληστρική αρπαγή του κοινωνικού πλούτου από το κεφάλαιο αξιοποιούνται για να καταργηθεί κάθε μεταπολεμική κατάκτηση προστασίας της εργασίας και των δικαιωμάτων των εργαζόμενων. Η σωτηρία της πατρίδας (βλ. τραπεζιτών, βιομηχάνων, χρηματιστών) οδήγησε στη μεθοδευμένη επιλογή του ΔΝΤ με τις ευλογίες της ΕΕ.

Η απόφαση να μπει ενέχυρο ένας λαός για να μη θιγούν τα κέρδη του κεφαλαίου ήταν συνειδητή πολιτική απόφαση που θα οδηγήσει στη χρεοκοπία και τη φτώχεια τους εργαζόμενους.

Τα μέχρι τώρα μέτρα ενάντια στο εισόδημα, το συνταξιοδοτικό, τη φορολογία, την ασφάλιση είναι μόνο η αρχή. Η «τρόικα» συνεχώς ζητά νέα μέτρα για την επίτευξη των «εθνικών δεικτών εξυγίανσης» και ως δύναμη κατοχής ελέγχει κάθε νομοθετικό έργο της κυβέρνησης και απαιτεί οι υπουργοί της να συμμορφώνονται με το Μνημόνιο που έχουν υπογράψει, το οποίο περιέχει την ανατροπή των πάντων σε ό,τι αφορά εργασία και εργαζόμενους με όρους μεσαίωνα. Ήδη διαμηνύουν καθυστέρηση των δεικτών που έχει θέσει η τρόικα και ανάγκη για νέα επίθεση τον Ιούλιο για να ακολουθήσουν περαιτέρω  περικοπές στους μισθούς, στην περίθαλψη, στην κοινωνική πρόνοια.

 

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο ΔΝΤ-κυβέρνησης, αν γίνει νόμος, για τους εργαζόμενους συνεπάγεται:

ü      Κανείς εργαζόμενος που μπήκε στην αγορά εργασίας από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και μετά  δεν θα μπορέσει να πάρει πλήρη σύνταξη.

ü      Από το 2018 (η τρόικα απαιτεί από το 2015) και μετά καμία σύνταξη δεν θα είναι μεγαλύτερη των 700-800 ευρώ με σημερινές τιμές (αν έχουν δυνατότητα τα κατεστραμμένα ταμεία).

ü      Από το 2011 και οι σημερινές συντάξεις θα αρχίσουν να προσαρμόζονται προς τα κάτω, ώστε το αργότερο το 2021 να εξισωθούν με τις συντάξεις των 600 ευρώ.

ü      Η δαπάνη ιατροφαρμακευτικής αλλά και νοσοκομειακής περίθαλψης θα μετακυλιστεί κατά τουλάχιστον 50% στους εργαζόμενους και μάλιστα τοις μετρητοίς.

ü      Η μαύρη και ανασφάλιστη εργασία θα κυριαρχήσει πλήρως ιδιαίτερα στις ηλικίες 18-30 ετών και η ανεργία μετά τα 45, ενώ από τα 30-45 θα ηγεμονεύει η ανασφάλιστη και απόλυτα ελαστικοποιημένη εργασία.

Πίσω από το νομοσχέδιο ΔΝΤ-Παπανδρέου δεν υπάρχει ούτε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ούτε ΚΟΙΝΩΝΙΑ, αλλά ανοίγεται ο δρόμος σε έκτακτο συνταγματικό καθεστώς. Στα συντρίμμια και τα ερείπια της διαχείρισης Καραμανλή μας ήρθε η ΚΑΤΟΧΗ του ΔΝΤ, στα συντρίμμια της βαρβαρότητας του νεοφιλελεύθερου Παπανδρέου τι θα έρθει; Οι ευθύνες δικές τους· όχι των εργαζομένων.

 

  • Στην εκπαίδευση επιχειρείται με βίαιο τρόπο η κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα και του κοινωνικού της ρόλου με την επιχειρηματοποίησή της και την παράδοσή της στις επιχειρήσεις. Ο νέος νόμος Διαμαντοπούλου για την εκπαίδευση απολύει 20.000 εκπαιδευτικούς, ακυρώνει κάθε επαγγελματικό δικαίωμα των πτυχίων, περιστέλλει τους διορισμούς και τις δαπάνες, πλήττει τα μορφωτικά δικαιώματα, οδηγεί το δημόσιο σχολείο στην εγκατάλειψη, εισάγει την άρση της μονιμότητας και τον επιθεωρητισμό, κατηγοριοποιεί τα σχολεία παραδίνοντας τα στο έλεος της αγοράς, φέρνει την αξιολόγηση-χειραγώγηση και την απαξίωση των εκπαιδευτικών. 

Ατμομηχανή της αντιδραστικής ανασυγκρότησης η αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας, ρόλος που αποδεικνύεται από την κατ’ αρχήν χρηματοδότηση της εισαγωγής της με 7,2 εκατ. ευρώ!!! Στόχοι της αυτοαξιολόγησης πρωτίστως είναι ότι: 

ü      Επιδιώκει την υποταγή, τη συντριβή του εκπαιδευτικού ως  δρώντος προσώπου με την πιο αποτελεσματική μορφή  χειραγώγησης τον αυτοέλεγχο.

ü      Επιδιώκει να μεταφέρει και να αντιπαραθέσει κάθε αντίσταση και διαφωνία με την εκπαιδευτική πολιτική ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς με τα αδιέξοδα που δημιουργούνται στη λειτουργία των σχολείων.

ü      Μεταφέρει την ευθύνη στους εκπαιδευτικούς εμπλέκοντάς τους στη λογική της απομόνωσης της διαφορετικότητας και της διαβάθμισης-κατηγοριοποίησης μαθητών-εκπαιδευτικών-σχολείων-περιοχής σχολείου και εγκλωβίζοντάς τους στη λογική της εσωτερικής βελτίωσης, τους χρεώνει την αποτυχία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

ü      Επιδιώκει να απαλλάξει το κράτος από την υποχρέωσή του για τη χρηματοδότηση της εκπαίδευσης στο όνομα της «ουδετερότητας» της εκπαίδευσης, μεταφέροντας το κόστος στην «αρμοδιότητα» της σχολικής μονάδας στους γονείς, ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες στην επέλαση των επιχειρήσεων για εξεύρεση ιδίων πόρων. Αυτό δρομολογήθηκε ήδη με τη συγχώνευση όλων των σχολικών επιτροπών σε μία σχολική επιτροπή α/θμιας και μία β/θμιας ανά Δήμο με τον «Καλλικράτη» (άρθρο 103), χωρίς δυνατότητα πλέον επιχορήγησης των σχολείων από 1-1-2011.

Βέβαια η ΔΟΕ περί άλλων τυρβάζει και την καλούμε να απαιτήσει τη μη συγχώνευσή τους. Καλούμε επίσης τους Σχολ. Συμβούλους να ταυτιστούν με τις αποφάσεις του κλάδου για την αυτοαξιολόγηση και όχι του ΥπΔΒΜ-Θ.

 

Η μόνη διέξοδος είναι η συγκρότηση ενιαίου κοινωνικού μετώπου που δεν θα ανατρέψει μόνο τα μέτρα, που δεν θα διεκδικεί αυτά που μας πήραν, αλλά θα απαιτεί αυτά που μας ανήκουν. Η συγκρότησή του σήμερα είναι εφικτή μέσα από συλλόγους, σωματεία και κοινωνικούς φορείς, παρά την κρίση αντιπροσώπευσης που έχουν. Προϋπόθεση είναι η διαφοροποίηση της λειτουργίας, δράσης, και στόχευσης των πρωτοβάθμιων σωματείων έτσι ώστε να μετατραπούν από χωνευτήρια εκτόνωσης της αντίδρασης των εργαζόμενων σε μέσα συσπείρωσης, ενότητας, διεκδίκησης, πάλης και αντίστασης.

Η απεργιακή κινητοποίηση της 5ης Μάη είναι σκηνή από το μέλλον ενός εργατικού κινήματος ανατροπής.

Έξω και πέρα από τη λογική των γραφειοκρατικών ηγεσιών της ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ που συνολικά συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι από τη μια επιδίδονται σε πλειοδοσίες αγωνιστικότητας και από την άλλη προσπαθούν να περιορίσουν την ανάπτυξη του κινήματος ο καθένας στα μέτρα των άμεσων πολιτικών του επιδιώξεων οδηγώντας στην απογοήτευση, την αποσυσπείρωση, την ηττοπάθεια.  

Την ώρα που οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας αφήνουν τους εργαζόμενους στο έλεος της τρόικας, είναι ανάγκη ως εργαζόμενοι μέσα από τις κοινωνικές οργανώσεις «να ορθώσουμε πύργο ατίθασο απέναντί τους».

Στην δράση μας στο Σύλλογο Δ/Ν δύο ήταν οι στόχοι μας, τους οποίους υπηρετήσαμε με πείσμα τα δύο αυτά χρόνια με την παρουσία μας, παρά τις δυσκολίες της μη εκπροσώπησής μας στο ΔΣ.:

● Η προώθηση του κινήματος παιδείας-εργασίας μεταξύ των εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας- δευτεροβάθμιας, γονιών και κοινωνίας, γιατί πιστεύουμε ότι τα μέτρα του προγράμματος Σταθερότητας και το πολυνομοσχέδιο τα διαπερνάει η κοινή γραμμή της ιδιωτικοποίησης και επιχειρηματοποίησης των πάντων με φτηνή ευέλικτη εργασία.

● Ο οριζόντιος συντονισμός των α/θμιων σωματείων που στην περιοχή μας εκφράστηκε και στηρίζεται από 23 σωματεία, μεταξύ αυτών και ο σύλλογός μας και αυτό το θεωρούμε τιμή μας και γιατί συμβάλλαμε, αλλά και γιατί ανοίγει άλλο δρόμο για το σύλλογο.

Συνάδελφε,  

Τους στόχους αυτούς αταλάντευτα θα συνεχίσουμε να υπηρετούμε ζητώντας τη δική σου στήριξη και ενίσχυση θεωρώντας ότι έφτασε ο καιρός να υπερβούμε τις παραταξιακές λογικές που κρατούν αυτή την ώρα όμηρους τους εργαζόμενους, να δημιουργήσουμε την πιο πλατιά ενότητα πάλης και ανασυγκρότησης του συνδικαλισμού.  

 

ΤΟ ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΜΑΣ                                            

1.    Κακαρούμπας Βασίλης

2.    Μπόμπα Θεοδώρα

3.    Πασσάς Βαγγέλης                                                 

 

Πάτρα, 26-05-2010

Advertisements