Ο.Λ.Μ.Ε., Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ.: 210 32 30 073 – 32 21 255, FAX: 210 32 27 382

www.olme.gr, email: olme@otenet.gr                              Αθήνα, 16/6/2010

ΕΙΣΗΓΗΣΗ

Ο σχεδιασµός  µας για τη συνδικαλιστική χρονιά 2010-11

Συνάδελφοι, σσες

 Η πολιτική της κυβέρνησης δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού ή πολύ περισσότερο θετικών προσδοκιών. Η αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης θα συνεχιστεί και θα ενταθεί το επόμενο χρονικό διάστημα. Η κυβέρνηση, δέσμια των δεσμεύσεων  της προς το Δ.Ν.Τ και στη νεοφιλελεύθερη γραφειοκρατία της Ε.Ε, Θα διολισθαίνει σε πιο αντιλαϊκές επιλογές. Τα συνδικάτα έχουν ήδη επισημάνει ότι η πολιτική αυτή είναι αδιέξοδη. Οδηγεί στην εξαφάνιση των μεσαίων εισοδημάτων και στην κοινωνική περιθωριοποίηση των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, χωρίς να βελτιώνονται τα δημοσιονομικά μεγέθη της χώρας.

Η δραματική μείωση της αγοραστικής δύναμης των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων και ο τρόμος που έχει καταλάβει μεγάλο τμήμα της ελληνικής κοινωνίας-συνέπεια και της κυβερνητικής επιχείρησης κατατρομοκράτησης των πολιτών, για να καμφθούν οι αντιδράσεις τους στις αντιλαϊκές επιλογές της- έχει σαν αποτέλεσμα να «στεγνώσει» η αγορά και κατά συνέπεια να υστερήσουν και τα κρατικά έσοδα από τον ΦΠΑ. Είναι χαρακτηριστικό ότι, πάρα την αύξηση του συντελεστή του ΦΠΑ σε σειρά προϊόντων, τα κρατικά έσοδα από την είσπραξη του ΦΠΑ ελάχιστα αυξήθηκαν και κινήθηκαν πολύ μακριά από τις κρατικές στοχεύσεις. Η ληστρική αύξηση της φορολογίας των καύσιμων σε διάστημα ελάχιστων μηνών, που μας έδωσε το «χάλκινο μετάλλιο»  της ακρίβειας στην Ευρωζώνη, επίσης δεν οδήγησε στην προσδοκώμενη αύξηση των εσόδων, αλλά στη μείωση της κατανάλωσης καυσίμων. Ταυτόχρονα, πανικόβλητοι μικροκαταθέτες επιχειρούν να βρουν τρόπους, για να σώσουν τις ελάχιστες οικονομίες τους, τους κόπους μιας ζωής.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι κορυφαίοι οικονομολόγοι παγκοσμίως επισημαίνουν την αδιέξοδη οικονομική πολιτική κυβέρνησης-ΔΝΤ-ΕΕ.  Τονίζουν ότι με αυτή την πολιτική οδηγούμαστε σε αύξηση και όχι μείωση του δημόσιου χρέους και σε βαθειά ύφεση για αρκετά χρόνια. Απορούν μάλιστα με την εμμονή της κυβέρνησης στη συνέχιση αυτής της πολιτικής.

Όσο περνάει ο καιρός, αποδεικνύεται περίτρανα ότι η κυβέρνηση δε κυβερνά αυτό το τόπο. Αποδεικνύεται ότι ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του είναι στην πραγματικότητα πειθήνια όργανα των γραφειοκρατών του ΔΝΤ και της ΕΕ. Η Ελλάδα, με ευθύνη της κυβέρνησης, μεταβλήθηκε σε χώρα περιορισμένης κυριαρχίας.

Είναι προφανές ότι οι γραφειοκράτες του ΔΝΤ και της Ε.Ε δεν ενδιαφέρονται για την ευημερία των Ελλήνων. Δεν ενδιαφέρονται καν για την στοιχειώδη επιβίωση του ελληνικού λαού. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι διασφάλιση των μεγάλων τραπεζών, που έχουν δανείσει το ελληνικό κράτος και η επιστροφή των κεφαλαίων τους, μαζί βέβαια με τα ληστρικά πανωτόκια.

 Είναι αδιανόητο, η κυβέρνηση να δέχεται τις παράλογες αξιώσεις μιας αδίστακτης κάστας ανθρώπων, πλουσιοπάροχα αμειβόμενων από το υστέρημα των ευρωπαίων πολιτών και χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση. Η δεδομένη υστέρηση των κρατικών εσόδων, σε σχέση με τις παράλογες επιταγές του ΔΝΤ και τις ΕΕ, θα οδηγήσει την κυβέρνηση σε νέα ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα το φθινόπωρο, όπως η αύξηση του φορολογικού συντελεστή στο 23% για τα προϊόντα ευρύτατης λαϊκής κατανάλωσης, όπως φημολογείται, με αποτέλεσμα την περαιτέρω εξαθλίωση των κατώτερων οικονομικά στρωμάτων του ελληνικού λαού. Με αυτές τις συνθήκες οι κοινωνικές εντάσεις θα οδηγήσουν σε κοινωνική έκρηξη.  Όταν οι νεόπτωχοι αντιληφθούν ότι κλήθηκαν να  συνεισφέρουν  πολύ περισσότερα από όσα τους αναλογούσαν και οι έχοντες και κατέχοντες για άλλη μια φορά δεν πλήρωσαν αυτά που έπρεπε να πληρώσουν, τότε τα πράγματα θα γίνουν εξαιρετικά δύσκολα για όλους αυτούς που σχεδίασαν αυτά τα απίστευτης βαρβαρότητας μέτρα σε βάρος του ελληνικού λαού.

Στο χώρο της εκπαίδευσης η εκτίμηση μας είναι ότι οι συνάδελφοι θα κληθούν να εργαστούν κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Οι περικοπές στα λειτουργικά έξοδα των σχολείων, οι καταργήσεις σχολείων με το πρόσχημα του Καλλικράτη και οι συγχωνεύσεις τμημάτων, τα τμήματα με 30 μαθητές , η γενίκευση της ωρομισθίας και η καθιέρωση αναπληρωτών μειωμένου ωραρίου και μειωμένων αποδοχών, η γενίκευση της διάθεσης των εκπαιδευτικών σε δεύτερο σχολείο ή και σε τρίτο σχολείο, χωρίς να είναι βέβαιο ότι οι διατιθέμενοι εκπαιδευτικοί θα παίρνουν τις προβλεπόμενες αποζημιώσεις, λόγω των προσκομμάτων που προβάλλουν ορισμένες υπηρεσίες εντελλομένων και τέλος η υποχρεωτική τοποθέτηση των υπεραρίθμων εντός ΑΠΥΣΔΕ ή και σε οποιαδήποτε περιοχή της επικράτειας έχει κενά εκπαιδευτικών στη συγκεκριμένη ειδικότητα, διαμορφώνουν ένα εφιαλτικό τοπίο.

Συνάδελφοι,σσες

 Η επόμενη περίοδος θα είναι ιδιαίτερα κρίσιµη.  Με  όλα  τα  προηγούμενα

ζητήματα συμπορεύονται και τα, επίσης, πολύ σηµαντικά όπως αυτά της επέκτασης

των αντιδραστικών  «μεταρρυθμίσεων»      στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια

εκπαίδευση με τα εκρηκτικά προβλήματα της τεχνικής επαγγελµατικής εκπαίδευσης (ΤΕΕ), της δομής και του περιεχομένου της εκπαίδευσης  της στελέχωσής της, της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, που έχουν ήδη πάρει τη θέση τους στην ημερήσια διάταξη και της νέας περιόδου. Ζητούν, περισσότερο επιτακτικά, θετικές απαντήσεις και λύσεις.

          Αυτά τα δεδομένα,  αυτές οι αντικειμενικές συνθήκες όχι  µόνο δεν  επιτρέπουν καμία  αναμονή,  αλλά οδηγούν αναπόφευκτα σε νέα σφοδρή Κοινωνική Σύγκρουση.

          Το εκπαιδευτικό σ.κ. οφείλει να είναι πολιτικοποιημένο και οργανωτικά αυτόνομο. Να καθορίζει τα αιτήματα, τις στάσεις και την πολιτική συμπεριφορά του, ανεξάρτητα από το πιο κόμμα κυβερνά. Ο ετεροκαθορισμός αποτελεί ευθεία βολή στην ανεξαρτησία και αυτοτέλεια του σ.κ. Η κυρίαρχη πολιτική σκέψη προσπαθεί να κατοχυρώσει την ιδιώτευση, την αποστράτευση και το ατομικό  βόλεμα. Το σ.κ. δεν μπορεί να εμφανίζεται αμήχανο απέναντι στα κυρίαρχα εχθρικά ιδεολογήματα της κυβέρνησης και των συνεταίρων της (ΔΝΤ-ΕΕ), αλλά με αυτοπεποίθηση να δυναμώσει τους αγώνες του για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΔΝΤ-ΕΕ. Σε θέση, λοιπόν,  μάχης οι εκπαιδευτικοί και όχι απαθείς, δειλοί,   μοιραίοι και άβουλοι να μετασχηματίσουμε γόνιµα και θετικά την προηγούμενη εμπειρία µας. Ενώ,  παράλληλα µε την προσπάθειά µας να επιτύχουμε τους ευρύτερους στόχους µας, το εκπαιδευτικό κίνημα πρέπει να δώσει έμφαση:

·         Στα καθημερινά προβλήματα του σχολείου

·          Στη δραστηριοποίηση των πρωτοβάθμιων σωματείων

·         Στους μαθητές και τις μαθήτριες μας

·         Στην ποιότητα της δουλειάς μας.

Η ενότητα στη δράση και η κοινωνική αλληλεγγύη δεν είναι εμπορεύσιμες και αγοραίες ιδέες. Τα Δ.Σ των ΕΛΜΕ και το Δ.Σ της ΟΛΜΕ πρέπει να ασκήσουν πολιτική ευαισθησίας απέναντι στα ευρύτερα κοινωνικά ζητήματα, τα οποία ταλανίζουν τους πολίτες και τους μαθητές και να διαπαιδαγωγήσουν τους εκπαιδευτικούς, με γνώμονα την αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Οι εκπαιδευτικοί ως εργαζόμενοι σε ένα ευαίσθητο κοινωνικό χώρο με τα συνδικαλιστικά τους όργανα να πρωτοστατούν, πρέπει να οργανώσουν ένα ισχυρό και αγωνιστικό ρεύμα, το οποίο να διαπερνά και να διαχέεται στο σύνολο της κοινωνίας. Στην πολιτιστική βαρβαρότητα απαντάμε με την ποιότητα των ιδεών μας.

Η απόσταση της ηγεσίας από τη βάση, η έλλειψη συνοχής και έμπνευσης του κλάδου μας μπορεί να γεφυρωθεί μόνο με την εργώδη, συνεχή και ανιδιοτελή προσφορά όλων των μεσαίων στελεχών του κλάδου και κυρίως των μελών των Δ.Σ των ΕΛΜΕ.

Ενόψει της νέας συνδικαλιστικής χρονιάς επιβάλλεται να συνεχιστεί και να διευρυνθεί η στενή επικοινωνία και ο συντονισμός των δύο εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών (ΟΛΜΕ-ΔΟΕ), που επετεύχθη το προηγούμενο συνδικαλιστικό έτος. Με τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης έχουμε κοινά εργασιακά, μισθολογικά, συνταξιοδοτικά και εκπαιδευτικά αιτήματα. Ταυτόχρονα, το συμφέρον μας ως εργαζομένων στη δημόσια εκπαίδευση καθώς και το συμφέρον της ίδιας της δημόσιας εκπαίδευσης και των μαθητών που προέρχονται από τις ασθενέστερες κοινωνικά ομάδες, απαιτεί τη δημιουργία ενός πολύ ισχυρού πανεκπαιδευτικού μετώπου, το οποίο θα συγκρουστεί αποτελεσματικά και νικηφόρα με τη νεοφιλελεύθερη, αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης. Αδιαπραγμάτευτος στόχος μας παραμένει μία υψηλού επιπέδου εκπαίδευση που να παρέχεται δωρεάν σε όλους τους μαθητές και ένας εκπαιδευτικός ικανοποιητικά αμειβόμενους και επαρκώς υποστηριζόμενος στο δύσκολο έργο του.

Ενόψει της νέας χρονιάς θα πρέπει να προβληματιστούμε για το πώς θα μπορέσουμε να συμβάλουμε ως συνδικαλιστικό κίνημα στην ακόμη μεγαλύτερη συσπείρωση των εργαζομένων. Να συζητήσουμε μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα για τον καλύτερο συντονισμό όλων των δυνάμεων της εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη ενός ρωμαλέου κινήματος που θα ακυρώσει αυτή την πολιτική. Να συζητήσουμε στον κλάδο για την καλύτερη οργάνωση των αγώνων, την ανάπτυξη πειστικότερης επιχειρηματολογίας από τη μεριά μας, την καλύτερη δημόσια παρουσία μας. Να ρίξουμε ιδιαίτερο βάρος στην με κάθε μέσο ενημέρωση των γονέων και των μαθητών μας για τις επιπτώσεις αυτών των μέτρων στην εκπαίδευση των παιδιών του λαού μας.

Στόχος μας επίσης θα είναι ο συντονισμός της δράσης μας με όλες τις Ομοσπονδίες του δημοσίου τομέα. Να δημιουργήσουμε συμμαχίες που θα λειτουργήσουν ως ασπίδα για την προστασία των κοινωνικών αγαθών στον τόπο μας (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση-εργασία) σε όφελος των εργαζομένων, των συνταξιούχων και όλου του λαού.

 

Τελική μας επιδίωξη η δημιουργία ενός πανίσχυρου μετώπου εργαζομένων, που θα συντρίψει την πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του Δ.Ν.Τ και θα ακυρώσει το δουλοπρεπές μνημόνιο, προς όφελος του εργαζόμενου λαού.

Απέναντι στη λαίλαπα που ήρθε και συνεχίζεται οι εργαζόμενοι βροντοφωνάζουμε πως υπάρχει λύση.   Υπάρχει άλλη πολιτική!

ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ ΤΟ «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ» ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΗΝ Ε.Ε. και το δουλοπρεπές μνημόνιο κυβέρνησης – ΕΕ – Δ.Ν.Τ.

  Να αυξηθεί η φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου, της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, των χρηματιστηριακών συναλλαγών  και της εκκλησιαστικής περιουσίας.

  Να αυξηθεί ο ΦΠΑ στα προϊόντα-υπηρεσίες πολυτελείας και να μειωθεί στα είδη πρώτης ανάγκης.

  Να μειωθούν οι στρατιωτικές δαπάνες.

  Πάταξη της φοροδιαφυγής εκείνων που συστηματικά φοροδιαφεύγουν.

Απαιτούμε:

   Καμιά μείωση μισθών και επιδομάτων

  Όχι στην αλλαγή του κοινωνικού χαρακτήρα της κοινωνικής ασφάλισης, στην αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και στη δραματική μείωση των συντάξεων που ετοιμάζουν

   Όχι στη δυσμενή αλλαγή  των εργασιακών  μας σχέσεων, τη συνέχιση της ωρομίσθιας εργασίας και τη μείωση  των διορισμών

  Να καταργηθεί ο νέος νόμος του Υπουργείου Παιδείας (πολυνομοσχέδιο-ν.3948/10). Έναρξη συλλογικών διαπραγματεύσεων ΟΛΜΕ – Υπουργείου Παιδείας με στόχο την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών.

 

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΚΑΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ – ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΜΑΣ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΔΙΚΑΙΗ ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

 

Η ΟΛΜΕ πρωτοστατεί ήδη και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μαζί με τα άλλα συνδικάτα των εκπαιδευτικών, για τη δημιουργία ενός μετώπου όλων των εργαζομένων στην Ευρώπη ενάντια στο Σύμφωνο Σταθερότητας και τη Συνθήκη της Λισσαβόνας. 

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ

1.  Άμεση αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% τουλάχιστον του ΑΕΠ ή στο 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Όχι στις περικοπές του προϋπολογισμού για την παιδεία.

2.  ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ: Καμία περικοπή μισθού, επιδομάτων και «δώρων». Γνήσιες και ουσιαστικές κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας, με ενσωμάτωση των γενικών επιδομάτων στο βασικό, ώστε ο μισθός του νεοδιόριστου να διαμορφωθεί στα 1.400 ευρώ καθαρά, με αναλογικές αυξήσεις στα υπόλοιπα μισθολογικά κλιμάκια. Ακώλυτη μισθολογική εξέλιξη. Διπλασιασμός και σύνδεση (ως ποσοστό) της ωρομίσθιας αποζημίωσης με τις συνολικές αποδοχές του εκπαιδευτικού. Άμεση καταβολή της ειδικής παροχής των 176 € και του συνόλου των αναδρομικών για όλους και ενσωμάτωσή της στο βασικό μισθό.

3. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ-ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ: Καμιά αύξηση των ορίων ηλικίας για σύνταξη, καμιά μείωση των συντάξεων. Όχι στο ξεθεμελίωμα του ασφαλιστικού συστήματος. Να μην υλοποιηθεί η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου που αναιρεί τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης στο Δημόσιο και επιβαρύνει τις γυναίκες με επιπλέον χρόνια εργασίας. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων «Σιούφα», «Ρέππα», «Πετραλιά». Πλήρης σύνταξη με 30 χρόνια εργασίας χωρίς όριο ηλικίας. Ουσιαστική κρατική επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων ΤΩΡΑ, και ιδιαίτερα του ΤΠΔΥ και του ΟΠΑΔ, προκειμένου να ανταποκριθούν στις άμεσες υποχρεώσεις τους.

4. ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ: Να καταργηθεί ο νέος νόμος του Υπουργείου Παιδείας (πολυνομοσχέδιο-ν.3948/10). Καμιά αλλαγή στο σύστημα διορισμών μέχρι να διοριστούν ως μόνιμοι όλοι όσοι βρίσκονται  στους πίνακες προϋπηρεσίας. Σταθερή και μόνιμη εργασία στην εκπαίδευση. Κατάργηση ΑΜΕΣΑ του θεσμού του ωρομισθίου. Περιορισμός των προσλήψεων αναπληρωτών αυστηρά στις περιπτώσεις πραγματικής αναπλήρωσης (όπως και ο ν. 1566/85 ορίζει). 12μηνη σύμβαση για τους αναπληρωτές με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

Κατάργηση του «Καθηκοντολόγιου». Όχι στην αξιολόγηση – χειραγώγηση των εκπαιδευτικών. Όχι στην κοινωνική κατηγοριοποίηση των σχολείων μέσω της αξιολόγησης των σχολικών μονάδων.

Υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας για το εργασιακό καθεστώς και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών σύμφωνα με τις θέσεις της ΟΛΜΕ. 

5.  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ: Δημόσια, 12χρονη υποχρεωτική και πραγματικά δωρεάν Εκπαίδευση. Υλοποίηση της πρότασης της ΟΛΜΕ για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Καμία επιβάρυνση στον οικογενειακό προϋπολογισμό για μόρφωση και εκπαίδευση των μαθητών /-τριών.

Νομοθετική ρύθμιση τώρα για ανώτατο όριο μαθητών/-τριών στο τμήμα το 25, 20 στις κατευθύνσεις και την ΤΕΕ και 10 μαθητές ανά καθηγητή  στα εργαστήρια.

Να καταργηθεί ο κλειστός αριθμός εισακτέων για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Να ανοίξουν τα Πανεπιστήμια σε όλα τα παιδιά.

Διαφωνούμε κατηγορηματικά με οποιαδήποτε κατεύθυνση περιφερειακής οργάνωσης της εκπαίδευσης (σε διορισμούς, διαχείριση προσωπικού, αναλυτικά προγράμματα κ.λπ.). Όχι στα μέτρα που προωθούν την ιδιωτικοποίηση στη δημόσια εκπαίδευση.

Ουσιαστική στήριξη της Τεχνικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης σύμφωνα με τις προτάσεις της ΟΛΜΕ, όπως: διευρυμένο ποσοστό εισαγωγής αποφοίτων ΕΠΑ.Λ. στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και σε περισσότερα επιστημονικά πεδία, υπαγωγή στο Υπ. Παιδείας όλων των σχολικών μονάδων που προσφέρουν σήμερα δευτεροβάθμια τεχνικο-επαγγελματική εκπαίδευση και ανήκουν σε άλλα υπουργεία, μεταλυκειακό έτος ειδίκευσης.

6. ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ: Καθιέρωση ετήσιας περιοδικής επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών με την ευθύνη των ΑΕΙ-ΑΤΕΙ και με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα.

 

 Πρόγραμμα δράσης

  Συμμετοχή στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

  Συνεδρίαση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ με τους αιρετούς των ΠΥΣΔΕ-ΑΠΥΣΔΕ στην Αθήνα, προκειμένου να καταγραφούν τα κενά εκπαιδευτικών σε όλη την Ελλάδα και να δοθούν κατευθύνσεις στους αιρετούς για τη στάση που πρέπει να τηρήσουν στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, ενόψει της εφαρμογής των αντιεκπαιδευτικών μεθοδεύσεων της κυβέρνησης (30 μαθητές ανά τμήμα, υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών εκτός ΠΥΣΔΕ, διώξεις εκπαιδευτικών για συνδικαλιστικούς λόγους κ.α.) εντός του δεύτερου δεκαημέρου του Σεπτεμβρίου.

  Ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την εφαρμογή της απόφασης της ΓΣ προέδρων των ΕΛΜΕ στις 7/5/10, ώστε να ακυρωθούν στην πράξη αρνητικές πλευρές από την εφαρμογή του «πολυνομοσχεδίου» (αυτό-αξιολόγηση, 30άρια τμήματα, υποχρεωτικές υπερωρίες, μέντορας)

  Περιοδεία των μελών του Δ.Σ εντός του Σεπτεμβρίου σε περιοχές της χώρας για την ενημέρωση των συναδέλφων στα σχολεία. Στα πλαίσια των περιοδειών οι τοπικές ΕΛΜΕ πρέπει να έχουν οργανώσει συνεντεύξεις τύπου στα τοπικά ΜΜΕ καθώς και τηλεοπτικές εμφανίσεις, εάν είναι δυνατόν, στα τοπικούς τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς.

   Διαμόρφωση εισήγησης μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου, Γενικές Συνελεύσεις και Συνέλευση Προέδρων των ΕΛΜΕ εντός του πρώτου δεκαήμερου του Οκτωβρίου.

    Κοινή συνεδρίαση ΟΛΜΕ-ΔΟΕ εντός του πρώτου 20ήμερου του Σεπτεμβρίου για διερεύνηση της δυνατότητας κοινού απεργιακού προγράμματος.

    Προετοιμασία για τη διεξαγωγή εκπαιδευτικού συνεδρίου με πιθανή ημερομηνία εντός του Ιανουαρίου 2011.

  Πρωτοβουλία για κοινή συνάντηση των Δ.Σ των Ομοσπονδιών του Δημοσίου και του Ιδιωτικού Τομέα, προκειμένου να αξιολογήσουμε τα μέχρι τότε δεδομένα και να συντονίσουμε τη δράση μας (εντός Σεπτεμβρίου).

Στόχος όλων αυτών των πρωτοβουλιών είναι η οργάνωση με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο ενός παρατεταμένου μαχητικού απεργιακού αγώνα για την ανατροπή αυτής της βάρβαρης πολιτικής. 

 

Ο.Λ.Μ.Ε.μ Ερμού & Κορνάρου 2

ΤΗΛ.: 210 32 30 073 – 32 21 255, FAX: 210 32 27 382

www.olme.gr, email: olme@otenet.gr                      Αθήνα, 16/6/2010

  

         ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ 2009-10

Συνάδελφοι/-σσες στο πλαίσιο της Τακτικής Γενικής Συνέλευσης του κλάδου, που πραγματοποιούμε στις 28 Ιουνίου σύμφωνα με σχετική πρόβλεψη του καταστατικού της ΟΛΜΕ σας παρουσιάζουμε τον απολογισμό του Δ.Σ της ΟΛΜΕ για τη χρονική περίοδο που ακολούθησε το 14ο Συνέδριο του κλάδου έως σήμερα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α: Η κοινωνική-πολιτική συγκυρία (Γενικά)

          Στο διάστημα που πέρασε ο κόσμος της εκπαίδευσης και ο κόσμος της εργασίας εν γένει δέχτηκε μία πρωτοφανή επίθεση, που όμοια της δεν έχει αντιμετωπίσει τη μεταπολεμική περίοδο. Εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με μακροχρόνιους αγώνες, τέθηκαν σε αμφισβήτηση και τελικά καταργήθηκαν. Βρισκόμαστε σε μία φάση αποδόμησης του όποιου εναπομείναντος κοινωνικού κράτους. Με δεδομένο μάλιστα, ότι η χώρα μας ποτέ δε φημίστηκε για την πληρότητα της κοινωνικής της πολιτικής, γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι βαδίζουμε στη λογική της επικράτησης ενός εργασιακού Μεσαίωνα. Μέσα σε αυτό το εργασιακό πλαίσιο, που επιδιώκουν να εφαρμοστεί, ο εργαζόμενος θα νιώθει ευτυχής αν θα έχει μία κακοπληρωμένη εργασία και δε θα διανοείται καν να διεκδικήσει τη βελτίωση του βιοτικού του επιπέδου, διότι θα κυριαρχεί ο μπαμπούλας της ανεργίας και της κοινωνικής περιθωριοποίησης.

Από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 και την εκλογή νέας κυβέρνησης βρισκόμαστε σε ένα καινούργιο τοπίο. Εγκαταλείφθηκαν πολύ γρήγορα ακόμη και αυτές οι ελάχιστες προεκλογικές  δεσμεύσεις της και στο όνομα της οικονομικής κρίσης και των ελλειμμάτων συνεχίζεται η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζόμενων. Επίθεση που γίνεται ακόμη πιο σκληρή με την προώθηση μέτρων σε βάρος του εισοδήματος, της απασχόλησης, των κοινωνικών αγαθών, των εργασιακών σχέσεων και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας.

Η κυβέρνηση και το διευθυντήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μας «κήρυξαν τον πόλεμο» σε όλα τα επίπεδα. Με το «νέο πρόγραμμα σταθερότητας» που κατέθεσε η κυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καλούμαστε και πάλι οι εργαζόμενοι να πληρώσουμε τα σπασμένα για μια κρίση που δεν δημιουργήσαμε εμείς. Η συνεχής λήψη περιοριστικών μέτρων και ιδιωτικοποιήσεων θα κάνει αβάσταχτη την κατάσταση για τους εργαζόμενους, ενώ παράλληλα θα προσφέρει νέα κέρδη στις επιχειρήσεις και στις τράπεζες. Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση αναμένεται τελικά να κερδίσουν και από τη διαχείρισή της!

Στην Ευρώπη, όπως ήδη έχει αναλυθεί και σε προηγούμενα ντοκουμέντα της ΟΛΜΕ, δίνεται βάρος στις «διαρθρωτικές» πολιτικές (απελευθερώσεις αγορών, ιδιωτικοποιήσεις, πολιτικές καθιέρωσης ελαστικών σχέσεων εργασίας), αφού η δημοσιονομική και η νομισματική πολιτική θεωρούνται «κλειδωμένες». Σε αρκετές χώρες της Ευρώπης (Πορτογαλία, Ιταλία, Γαλλία, Ιρλανδία Λιθουανία κ.λπ.), με την εφαρμογή  της στρατηγικής της Λισσαβόνας, επιχειρείται να αποδομηθεί ό,τι απέμεινε από το κοινωνικό μοντέλο, από το μεταπολεμικό πρότυπο απασχόλησης και το ρυθμιστικό πλαίσιο προστασίας της εργασίας, και να διασφαλιστεί φτηνή εργατική δύναμη για την εργοδοσία.

Οι αιτίες της σύγχρονης οικονομικής κρίσης, αποτέλεσμα  της οποίας είναι και η συνεχής επιδείνωση των συνθηκών επιβίωσης στον πλανήτη λόγω των μεγάλων κλιματικών αλλαγών, πρέπει να αναζητηθούν κυρίως στην ακραία υπερσυσσώρευση πλούτου και κεφαλαίου σε ελάχιστα χέρια, στον άνευ ορίων και όρων ανταγωνισμό για την αύξηση των κερδών και στην αχαλίνωτη κερδοσκοπία στις διεθνείς αγορές. Αυτή η κρίση έρχεται να διαψεύσει παταγωδώς  όλους τους νεοφιλελεύθερους μύθους που κυριάρχησαν τις τελευταίες δεκαετίες και να καταδείξει τα αδιέξοδα του νεοφιλελευθερισμού.  Οι κυρίαρχες δυνάμεις του πλανήτη και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι μόνο δεν εξάγουν θετικά συμπεράσματα από τα σημερινά βαθιά φαινόμενα κρίσης, αλλά επιχειρούν να απαντήσουν ενισχύοντας τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που τα προκάλεσαν!

Η ένταξη της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), η υπογραφή του επαίσχυντου μνημονίου μεταξύ κυβέρνησης και της  τρόϊκας (ΔΝΤ-ΕΕ-ΕΚΤ)  όχι μόνο μειώνει δραματικά  τα εισοδήματα και τις συντάξεις αλλά θα φέρει κι άλλα, ακόμα πιο επώδυνα για τους εργαζόμενους μέτρα και θα ισοπεδώσει κυριολεκτικά όλες τις εργατικές κατακτήσεις των τελευταίων εκατό χρόνων. Η ακραία λιτότητα, το γκρέμισμα του ασφαλιστικού συστήματος, οι απολύσεις και οι αλλαγές των εργασιακών σχέσεων  σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, η πλήρης κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, είναι πια στην ημερήσια διάταξη των ελεγκτών του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ).

Χαιρετίζουμε τους χιλιάδες εκπαιδευτικούς που έλαβαν μέρος στις πανεργατικές και πανδημοσιοϋπαλληλικές απεργίες και στα συλλαλητήρια που οργανώθηκαν αυτή την  περίοδο από τα συνδικάτα στη χώρα μας, για να εκφράσουμε την αντίδρασή  μας σε αυτή την αντιλαϊκή πολιτική μονόπλευρης λιτότητας, ανηλεούς επίθεσης στα εργασιακά δικαιώματα και ξεθεμελιώματος των κατακτήσεων των εργαζομένων εδώ και ένα αιώνα!

Οι εργαζόμενοι στη χώρα μας απαιτούμε την κρίση να πληρώσουν αυτοί που αποθησαύρισαν τεράστια ποσά την προηγούμενη περίοδο. ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΤΕΧΟΝΤΕΣ.  Να ακυρωθούν τα μέτρα και το μνημόνιο κυβέρνησης και τρόϊκας. Σε μας μία δυνατότητα έχει απομείνει: ο δρόμος του αγώνα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ-ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ-ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ 

Α. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ – ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ      

Ανατρέποντας όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις και αποδεχόμενη τις κατευθύνσεις   του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η κυβέρνηση προχώρησε στη νομοθέτηση της πιο αντιλαϊκής πολιτικής, που έχει εφαρμοστεί μετά τη μεταπολίτευση στη χώρα μας.

Με τρεις κατεπείγουσες νομοθετικές ρυθμίσεις, κάτω από την υπογραφή του περίφημου μνημονίου με το ΔΝΤ και την Ε. Ε.,  καταρρακώνοντας  και κάθε έννοια δημοκρατίας, προκειμένου να «εξευμενιστούν οι αγορές» και παρά τις διαμαρτυρίες και τις διαδηλώσεις όλων των εργαζομένων, ψήφισε τους  νόμους 3833/10, 3845/10 και 3847/10 που μειώνουν τους μισθούς και τις συντάξεις των δημόσιων υπαλλήλων.

Οι επιπτώσεις των μέτρων αυτών στους εκπαιδευτικούς είναι σημαντικές.

         Περικόπτονται κατά 20% τα επιδόματα που λαμβάνουν όλοι οι εκπαιδευτικοί δηλ. το επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης και της διδακτικής προετοιμασίας.

         Περικόπτονται επίσης και τα άλλα επιδόματα που λαμβάνουν ορισμένες κατηγορίες εκπαιδευτικών (προβληματικών και παραμεθόριων περιοχών, μειονοτικών και ειδικών σχολείων, διευθυντικά επιδόματα).

         Καταργούνται ουσιαστικά τα δώρα Πάσχα και Χριστουγέννων καθώς και το επίδομα άδειας και αντικαθίστανται από επιδόματα συνολικά 1000€ για τους εν ενεργεία συναδέλφους και 800€ για τους συνταξιούχους.

         Καταργείται ουσιαστικά για πάντα  η αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή του επιδόματος εξωδιδακτικής απασχόλησης. Αυτό ήταν μια σημαντική κατάκτηση του εκπαιδευτικού κινήματος στις δίμηνες απεργίες προηγουμένων δεκαετιών. Να υπενθυμίσουμε πως στην απεργία του 1988 κατακτήθηκε επίδομα με τη μορφή των τρίμηνων αποδοχών και στην απεργία του 1997 μετατράπηκε αυτό, στο επίδομα εξωδιδακτικής απασχόλησης με τη σημερινή του μορφή. Και στις δυο περιπτώσεις επρόκειτο για μια αμοιβή που ενσωμάτωνε την τιμαριθμική αναπροσαρμογή αυτόματα.  Έτσι το επίδομα αυτό, με το οποίο αναγνωρίζεται η ιδιαιτερότητα του επαγγέλματος των εκπαιδευτικών, αυξάνονταν με τα χρόνια αυτόματα και επιπλέον της εκάστοτε εισοδηματικής πολιτικής. Καταργώντας η κυβέρνηση την αναπροσαρμογή του οριστικά, σε λίγα χρόνια θα εξανεμιστεί ένα ακόμη τμήμα του εισοδήματός μας, επιπλέον των γενικών μειώσεων των μισθών.

         Μειώθηκαν δραστικά οι ήδη χαμηλές αμοιβές όσων συμμετέχουν στις πανελλήνιες εξετάσεις. Είναι χαρακτηριστικό πως το σχετικό κονδύλι μειώθηκε κατά 30% (σε 12 εκ. € από 18) και οι αμοιβές των εκπαιδευτικών από 5% – 63% ! σύμφωνα με την απαράδεκτη ΚΥΑ Υπ. Παιδείας και Οικονομίας που υπογράφτηκε. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ακολούθησε παρελκυστική τακτική απέναντι στην ομοσπονδία και τους εκπαιδευτικούς, με στόχο να ολοκληρωθεί η διαδικασία των εξετάσεων και των βαθμολογήσεων απρόσκοπτα και χωρίς να γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί τις περικοπές που είχαν αποφασιστεί.

         Μηδενικές αυξήσεις μέχρι το 2013 και βλέπουμε……

         Νέα μέτρα όταν το επιβάλλουν οι αγορές, το ΔΝΤ και η ΕΕ.

Για τους εκπαιδευτικούς αυτό σημαίνει μείωση των ετήσιων αποδοχών κατά 2 μισθούς.  

Β.   Φορολογικό σύστημα

Η ουσιαστική κατάργηση του ήδη χαμηλού αφορολόγητου των 12.000 € (για τον άγαμο), που προωθείται με το φορολογικό νομοσχέδιο, και η σύνδεσή του με τη συλλογή αποδείξεων θα προσθέσουν νέα βάρη στους εκπαιδευτικούς και σε όλους τους εργαζόμενους. Αλλά η συγκέντρωση των απαιτούμενων αποδείξεων (που πρέπει να αντιστοιχούν στο 30% του εισοδήματός μας, αν αυτό είναι πάνω από τις 12.000 €, και στο 10% για ποσό από 6.000-12.000 €), είναι πρακτικά αδύνατη και η συρρίκνωση του εισοδήματός μας και από αυτό το μέτρο είναι σίγουρη, αφού η μη συλλογή τους επιφέρει  ποινή που υπολογίζεται στο 10% επί του ποσού των αποδείξεων που θα πρέπει να κατατεθούν, δηλ. επιπλέον φόρο.

Αποτέλεσμα αυτού θα είναι, για παράδειγμα, ένα ζευγάρι εκπαιδευτικών με 33 χρόνια υπηρεσίας που έχει 2 παιδιά να υποχρεώνονται να συγκεντρώσουν πάνω από 10.000 € αποδείξεις για να «υπερασπίσουν» το αφορολόγητό τους, αλλιώς θα υποστούν επιπλέον φόρο 1.000 €.

Αν προσθέσουμε σε αυτά την αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα και του ΦΠΑ, που ήδη προκαλούν αλυσιδωτές αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων, όπως και την αύξηση της φορολογίας των φυσικών προσώπων κατά 4,4% με την παράλληλη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων κατά 7,2%, αλλά και την αύξηση κατά 6% των έμμεσων φόρων, που πλήττει κυρίως τους εργαζόμενους και τους κοινωνικά ασθενέστερους (όπως προβλέπεται από τον προϋπολογισμό), γίνεται φανερό πως τα βάρη της κρίσης καλούνται να τα πληρώσουν οι εργαζόμενοι και όχι αυτοί που δημιούργησαν την κρίση (τράπεζες, μεγάλες επιχειρήσεις κ.λπ.).

 Μετά και τα παραπάνω είναι φανερό ότι η συνολική επιβάρυνση για τους εργαζόμενους (περικοπές μισθών, μείωση αφορολόγητου, αύξηση της τιμής των αγαθών λόγω της αύξησης του ΦΠΑ και της τιμής της βενζίνης-πετρελαίου, αύξηση στα τιμολόγια της ΔΕΗ) φτάνει στο ύψος των τριών μισθών τουλάχιστον.

Γ. ΤΟ  ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗΣ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΞΕΛΙΞΗ

 

Η Κυβέρνηση επί μήνες βομβαρδίζει την ελληνική κοινωνία με ανακοινώσεις και εκτιμήσεις «ειδικών» για την επικείμενη «κατάρρευση» του ασφαλιστικού συστήματος. Παραγνωρίζει το γεγονός της χρόνιας λεηλασίας των ασφαλιστικών ταμείων, τότε που τα αποθέματα τους παρέμεναν άτοκα και διατίθεντο ως δάνεια σε διάφορους απίθανους «επενδυτές», που η μόνη τελικά επένδυση που έκαναν ήταν η αύξηση των τραπεζικών τους λογαριασμών στην Ελβετία και αλλού. Λησμονεί η κυβέρνηση τη χρόνια ληστρική επίθεση στα ταμεία με τις επενδύσεις σε μετοχές, για να στηριχτεί το ιδεολόγημα της «ισχυρής Ελλάδας» αλλά και την αθλιότητα των δομημένων ομολόγων. Οι εκπαιδευτικοί πλήρωσαν τις εισφορές τους και απαιτούν αξιοπρεπείς συντάξεις.

          Η περίοδος, που ο πρωθυπουργός ως αρχηγός της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης διαδήλωνε μαζί με τα συνδικάτα εναντίον του αντιασφαλιστικού νόμου Πετραλιά, αποτελεί μακρινή ανάμνηση για τον κ. Παπανδρέου. Το επόμενο διάστημα η κυβέρνηση θα καταθέσει το περιβόητο νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό. Από τις μέχρι σήμερα δηλώσεις και εξαγγελίες του υπουργού Εργασίας διαπιστώνουμε πως πρόκειται για ένα ουσιαστικό  ξεθεμελίωμα του ασφαλιστικού συστήματος. Η κυβέρνηση αρχικά απέκρυψε από τον ελληνικό λαό, ότι επιβάλλεται η παραμονή στην εργασία για 40 χρόνια σύμφωνα με το μνημόνιο που υπογράφηκε και το οποίο ψηφίστηκε και από την ελληνική βουλή και επομένως αποτελεί νόμο του κράτους. Επιπροσθέτως, με τις συνεχείς και αντικρουόμενες δηλώσεις η κυβέρνηση επιχείρησε αφενός μεν να οδηγήσει σε σύγχυση τους εργαζομένους, για να μειώσει τις αντιδράσεις τους και  αφετέρου να κερδίσει πολιτικό χρόνο.   

Έτσι μετά τη μείωση των μισθών μας κατά 12% προχωρεί στη μείωση και των συντάξεων και την αύξηση των ορίων ηλικίας. Ουσιαστικά με το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό και με τη συμφωνία  – μνημόνιο Κυβέρνησης  – ΕΕ – ΔΝΤ προωθείται η μετάλλαξη της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης σε ατομική – ιδιωτική. Το κράτος «αποχωρεί» από την κοινωνική ασφάλιση. Πρόκειται για ένα ουσιαστικό  ξεθεμελίωμα του ασφαλιστικού συστήματος, με το οποίο θεσμοθετείται βασική σύνταξη (360 €) ως κοινή αφετηρία για όλες τις κύριες συντάξεις και καθιερώνεται από εκεί και πέρα η ανταποδοτική σχέση της σύνταξης, με βάση το χρόνο εργασίας και τις καταβληθείσες εισφορές σε όλο τον εργασιακό βίο, ώστε «να δημιουργηθεί κίνητρο για την παραμονή στην εργασία».

Ποιο συγκεκριμένα με τα μέτρα που λαμβάνονται προωθείται μεταξύ των άλλων:

            Η μείωση των συντάξεων μέσω του υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών με βάση το σύνολο των εισφορών όλου του ασφαλιστικού βίου.

            Η αύξηση  των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65. Στα 60 χρόνια το ελάχιστο όριο συνταξιοδότησης.

            Η μείωση των συντάξεων μέσω της μείωσης των ποσοστών αναπλήρωσης. Το ποσοστό αναπλήρωσης της σύνταξης σε σχέση  με το μισθό θα φτάσει ακόμα και κάτω από το 50%, από 80% που είναι σήμερα και 70% που γίνεται σταδιακά ήδη από το 2008 με το νόμο «Ρέππα».

            Η κατάργηση της 35ετίας αλλά ακόμη και της 37ετίας και η θεσμοθέτηση της παραμονής στη δουλειά για 40 χρόνια προκειμένου να πάρουμε πλήρη σύνταξη.

            Η κατά 6% ετησίως μείωση των πρόωρων συντάξεων.

            Εξίσωση ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών (στα 65 χρόνια) από το 2011.

            Άμεση μείωση των συντάξεων με επιβολή νέου ΛΑΦΚΑ (κρατήσεις 3-9%) στις συντάξεις πάνω από 1400€.

            Η παραπομπή στην εθνική αναλογιστική αρχή και σε υπουργικές αποφάσεις των παροχών της επικουρικής ασφάλισης.

        Η θεσμοθέτηση κινήτρων παραμονής στην εργασία ακόμη και πέραν της 35ετίας και του 65ου έτους  αυξάνοντας τα όρια ηλικίας για την υποχρεωτική απόλυση από το δημόσιο,

        Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ανάλογα με την αύξηση του προσδόκιμου διαβίωσης.

Τα ασφαλιστικά μας ταμεία βρίσκονται σε κατάρρευση και η κυβέρνηση, αντί να τα στηρίξει με την άμεση χρηματοδότησή τους, ώστε να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες τους, αρνείται τη χρηματοδότησή τους. Μετά τα παραπάνω είναι φανερό πως ανοίγει ο δρόμος για τη δημιουργία επαγγελματικών ταμείων  και  για την ιδιωτική ασφάλιση.

Σύμφωνα με δηλώσεις του Υπ. Εργασίας, από τις αλλαγές του ασφαλιστικού θα εξαιρεθούν  στρατιωτικοί, αστυνομικοί κ.λπ., για τους οποίους θα γίνουν αργότερα ειδικές ρυθμίσεις!                          

Οι εκπαιδευτικοί και συνολικά ο χώρος της εργασίας δέχεται μια πρωτόγνωρη επίθεση στα ασφαλιστικά του δικαιώματα. Η επιβολή των αντιασφαλιστικών μεθοδεύσεων της κυβέρνησης και η νομοθέτηση ενός νέου ασφαλιστικού νόμου με τα παραπάνω χαρακτηριστικά θα αλλάξει το τοπίο στο χώρο της εργασίας. Η κυβέρνηση με συνέπεια μας οδηγεί σε ένα εργασιακό και ασφαλιστικό Μεσαίωνα.                                               

Δ. EKΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

1.             Η ΥΠΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Η κυρία Διαμαντοπούλου, από το βήμα του 14ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ και με την τότε ιδιότητα της Υπεύθυνης του Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ δεσμεύτηκε, να δώσει ιδιαίτερη βάση στην εκπαίδευση. Εξήγγειλε την πρόσθετη χορήγηση ενός δις ευρώ για την εκπαίδευση από τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ. Με το ίδιο διθυραμβικό ύφος ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2010 ότι υλοποιείται η προεκλογική του δέσμευση για  τη διάθεση ενός επιπλέον δις ευρώ για την Παιδεία. Δεν πέρασε παρά ελάχιστο χρονικό διάστημα και η κυβέρνηση προχώρησε σε περικοπές πρωτόγνωρες για το Υπουργείο Παιδείας. Η χώρα είχε γνωρίσει «σταθεροποιητικά προγράμματα» και στο παρελθόν. Όμως, για πρώτη φορά η εκπαίδευση πλήττεται τόσο καίρια. Συγκεκριμένα:

·   μειώθηκε κατά 100.000.000 ευρώ το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου Παιδείας και κατά επιπλέον 100.000.000 ευρώ οι πιστώσεις νέων προγραμμάτων του. Αν αυτό συνδυαστεί με την απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (2/4431/25.01.2010) να περικόψει κατά 10% τις πιστώσεις του τακτικού Προϋπολογισμού σε όλα τα Υπουργεία (για το Υπουργείο Παιδείας κατά 781.000.000 ευρώ) οι προεκλογικές υποσχέσεις για χορήγηση ενός επιπλέον δις ευρώ για την Παιδεία το έτος 2010 εξανεμίστηκαν ήδη.

·    Μειώθηκαν επίσης, με το νόμο 3833/10 (άρθρο 11) δραστικά οι διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών (κατά 50%) και επιμηκύνεται ο χρόνος αναμονής των υπό διορισμό εκπαιδευτικών.

·    Περιόρισε κατά 70% τους διορισμούς αναπληρωτών, γενικεύοντας με αυτόν τον τρόπο την ωρομισθία.

·   Με το πολυνομοσχέδιο θεσμοθέτησε τους αναπληρωτές μειωμένης απασχόλησης (έως 16 ώρες) με ανάλογη μείωση των αποδοχών τους.

Οι περικοπές στην εκπαίδευση θα φανούν από την επόμενη σχολική χρονιά. Οι συνθήκες στο Δημόσιο Σχολείο θα είναι τραγικές: τμήματα με τριάντα μαθητές, συγχωνεύσεις σχολείων, περισσότερα κενά εκπαιδευτικών, διαιώνιση του κτιριακού προβλήματος, πιέσεις στους μονίμους εκπαιδευτικούς για ανάληψη υπερωριών.

Το συνδικαλιστικό μας κίνημα θα αντιπαλέψει στην πράξη μία τέτοια πολιτική.

         ΚΑΝΕΝΑ ΤΜΗΜΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 25 ΜΑΘΗΤΕΣ

         ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΙΜΟΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ ΥΠΕΡΩΡΙΑΚΗ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ

2.                 ΟΙ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ «ΝΕΟ ΣΧΟΛΕΙΟ». ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Η «έκθεση ιδεών» που παρουσίασε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας για το «νέο σχολείο» φανέρωσε την άγνοια που τη διακρίνει  για τα πολύπλοκα προβλήματα που ταλανίζουν τη δημόσια εκπαίδευση. Με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης έγινε φανερό ότι με συνέπεια επιχειρείται η αλλοίωση της δομής και του περιεχομένου της σχολικής εκπαίδευσης.

Η κυβέρνηση, υποταγμένη στη νεοφιλελεύθερη γραφειοκρατία των Βρυξελών, προωθεί ένα σχολείο ιδιωτικοποιημένο και ευέλικτο, που θα παράγει εργατικό δυναμικό καταρτισμένο με εκείνες τις δεξιότητες που απαιτούν οι ανάγκες της αγοράς.

          Με το λαϊκιστικό σύνθημα «πρώτα ο μαθητής» το Υπουργείο Παιδείας επιχείρησε να φέρει σε αντιπαράθεση τον εκπαιδευτικό ως εργαζόμενο και επιστήμονα με το μαθητή, ενώ είναι γνωστό ότι αν δε στηριχτεί ο εκπαιδευτικός στο έργο του δε μπορεί να υπάρξει βελτίωση στο εκπαιδευτικό σύστημα.

          Οι εξαγγελίες της Υπουργού για «το νέο σχολείο» ήταν φανερό ότι επεδίωκαν να προετοιμάσουν την ελληνική κοινωνία για την παράδοση του Δημοσίου Σχολείου στην Περιφερειακή ή την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Η εμμονή άλλωστε του Πρωθυπουργού στη γιγάντωση της Αυτοδιοίκησης και η κρυφή ομοσπονδιοποίηση του κράτους είναι γνωστή από καιρό. Φιλοδοξία της κυβέρνησης είναι η παράδοση του Δημοσίου Σχολείου στην «τοπική κοινωνία» , η δημιουργία σχολείων πολλών ταχυτήτων και ο καθορισμός μέρους του αναλυτικού προγράμματος σπουδών –σε πρώτη φάση- από τους ανευθυνουπεύθυνους που κάθε φορά θα προκύπτουν στις τοπικές κοινωνίες. Η θέση της κυβέρνησης αποκαλύφθηκε ξεκάθαρα, πριν ακόμα αναλάβει την εξουσία. Η Υπουργός Παιδείας, από το βήμα του 14ου Συνεδρίου της ΟΛΜΕ, μας ξεκαθάρισε με τον πιο σαφή τρόπο ότι το 15% του αναλυτικού προγράμματος θα περάσει στην αρμοδιότητα της Αυτοδιοίκησης.

          Καθόλου δεν πρέπει να μας εφησυχάζει το γεγονός της μη εκχώρησης αρμοδιοτήτων -με το νέο νόμο  για την καινούρια αρχιτεκτονική για την αυτοδιοίκηση-  σχετικών με την εκπαίδευση στην Αυτοδιοίκηση.  Η κυβέρνηση εφαρμόζει τη γνωστή τακτική της «σαλαμοποίησης». Όλα τα επώδυνα για την ελληνική κοινωνία μέτρα αποφασίζονται και προωθούνται τμηματικά, ώστε να μην γίνεται αντιληπτός ο κεντρικός σχεδιασμός της κυβέρνησης και τα μέτρα να  είναι πιο εύπεπτα. Ο εκπαιδευτικός κόσμος πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση.

          Η όλη επιχείρηση «ντύνεται» και με την εισαγωγή της νέας τεχνολογίας στη σχολική εκπαίδευση. Η επιλογή αυτή δε συνδέεται μόνο με επικοινωνιακές τακτικές και οικονομικές σκοπιμότητες (άμεση απόδοση τμήματος των κονδυλίων στην αγορά) αλλά κυρίως με την εξυπηρέτηση των προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όπως αυτές προσδιορίζονται στο κείμενο «βελτίωση των ικανοτήτων για τον 21ο αιώνα»: ατζέντα για την Ευρωπαϊκή Συνεργασία στο σχολικό τομέα. Με άλλα λόγια προωθείται η απόκτηση δεξιοτήτων δηλαδή επιφανειακών γνώσεων γύρω από τη μητρική γλώσσα, τις Φυσικές Επιστήμες, την Τεχνολογία καθώς και η «ικανότητα της Δια Βίου Μάθησης».

          Ο ρόλος που επιφυλάσσεται στους εκπαιδευτικούς, είναι ρόλος «διεκπεραιωτή εντολών και κατευθύνσεων», και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο επιδιώκεται η αξιολόγηση-χειραγώγηση του με την εφαρμογή του πρώτου βήματος-και του πιο ήπιου- της αυτοαξιολόγησης.

          Παράλληλα, τα προγράμματα επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών που ανακοινώνονται προβλέπουν ελάχιστες ώρες σεμιναριακής παρακολούθησης(περίπου 50 ώρες) καθώς και κάποιες ώρες εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση. Στο σύνολο τους δεν ξεπερνούν τις 180 έως 200 ώρες.

          Τα αναλυτικά προγράμματα αντιμετωπίζονται ως ένα τεχνικό ζήτημα και γι’ αυτό δίνεται έμφαση στις νέες τεχνολογίες και στη λεγόμενη «ψηφιακή τάξη», ενώ για άλλη μία φορά οι προτάσεις και η πλούσια εμπειρία των συλλογικών οργάνων των εκπαιδευτικών αγνοούνται.

          Είναι φανερό, ότι με τις εξαγγελίες η Υπουργός Παιδείας επιχείρησε να προβάλλει και να επιβάλλει τις νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις για την εκπαίδευση. Πρότυπο της το αντίστοιχο πρόγραμμα των Η.Π.Α. Το σύνθημα της αμερικανικής «μεταρρύθμισης» στην εκπαίδευση « no child left behind» απεδείχθη κενό γράμμα. Τα παιδιά των μειονοτήτων και των οικονομικά ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων έμειναν τραγικά πίσω και κατέστη φανερό ότι αυτή είναι η προκαθορισμένη πορεία με την εφαρμογή ανάλογων μέτρων και επιλογών.

                  

3.              ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (Ν. 3848/2010)

Επιπροσθέτως η σπουδή της  πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην κατάθεση και την κρίσιμη ενός τόσο κρίσιμου νομοσχεδίου για την εκπαίδευση, χωρίς να έχει προηγηθεί ο παραμικρός διάλογος με την ΟΛΜΕ, αποδεικνύει ότι η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΠΘ κινείται με καθαρά πολιτικούς όρους, ακολουθώντας το κυβερνητικό δόγμα «Σοκ και δέος» και αδιαφορεί για τις κρίσιμες εκπαιδευτικές παραμέτρους. Η Υπουργός Παιδείας επεδίωξε να εκμεταλλευτεί το δικαιολογημένο μούδιασμα της ελληνικής κοινωνίας εξ’ αιτίας των εξελίξεων στην οικονομία και να περάσει παράλογες διατάξεις στο χώρο της εκπαίδευσης, ευελπιστώντας ότι ο εκπαιδευτικός κόσμος είναι δύσκολο να αντιδράσει.

Ενώ η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δήλωσε  ότι φιλοδοξεί να «αναβαθμίσει το ρόλο του εκπαιδευτικού» δεν ασχολήθηκε καθόλου με τα αναγκαία μέτρα στήριξης του εκπαιδευτικού και του έργου του, δηλαδή την αναγκαιότητα της καθιέρωσης ετήσιας επιμόρφωσης, την μισθολογική, επιστημονική και εργασιακή αναβάθμισή του. Αντίθετα, υποβάθμισε ακόμη περισσότερο τον εκπαιδευτικό και το έργο του σε μια περίοδο που με την ασκούμενη πολιτική μέσα από το πρόγραμμα σταθερότητας, έχουμε δραματικές περικοπές στις δαπάνες για την παιδεία, αλλά και στους μισθούς, στις συντάξεις και στα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Επιχείρησε συνειδητά να στοχοποιήσει δημόσια τους εκπαιδευτικούς για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης

Με το νέο νόμο:

·   Θεσμοθετήθηκε ένα νέο σύστημα διορισμών αποκλειστικά στηριγμένο στον ΑΣΕΠ, στοχοποιώντας δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς, οι οποίοι για πολλά χρόνια συγκέντρωναν προϋπηρεσία, ώρα την ώρα, μόριο το μόριο, εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα. Ανατράπηκαν βίαια, για μια ακόμη φορά, οι υπάρχουσες διαδικασίες και αντιμετωπίστηκε ο εκπαιδευτικός ως «αναλώσιμο προϊόν». Η περίφημη μεταβατική περίοδος των 2 ετών είναι κυριολεκτικά κοροϊδία, μιας και έχει ήδη νομοθετηθεί η δραματική μείωση του συνολικού αριθμού διορισμών.  Η επιτυχία στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ δεν οδηγεί στο διορισμό, αλλά σε μια λίστα αναμονής πιθανού διορισμού για λίγους. Επιβεβαιώνεται πανηγυρικά η εκτίμηση της ΟΛΜΕ ότι ο πραγματικός στόχος αλλαγής του συστήματος διορισμών είναι η μείωση του αριθμού των διοριζόμενων εκπαιδευτικών. 

·  Όχι μόνο διατηρείται ο απαράδεκτος θεσμός του ωρομισθίου αλλά «ωρομισθοποιείται» ο θεσμός του αναπληρωτή, εισάγοντας το «θεσμό του αναπληρωτή με μειωμένο ωράριο». Επιχειρείται η αύξηση του ωραρίου των μονίμων εκπαιδευτικών μέσω της υποχρέωσης για 5ωρη υπερωρία ως προϋπόθεση για να προσληφθούν αναπληρωτές.

·   Θεσμοθετήθηκε η υποχρεωτική παραμονή των εκπαιδευτικών για 3 χρόνια στην οργανική θέση του πρώτου διορισμού που θα λειτουργήσει ουσιαστικά σαν στρατιωτική θητεία για το νέο εκπαιδευτικό, αλλά και η διετής παραμονή σε κάθε οργανική θέση.

·  Εισήχθη με τη διαδικασία του «δόκιμου εκπαιδευτικού» η ουσιαστική αμφισβήτηση της μόνιμης εργασίας του νέου εκπαιδευτικού. Έτσι, ο εκπαιδευτικός που κατέχει δύο πτυχία (βασικό και παιδαγωγικό) έχοντας επιτύχει στις αντίστοιχες εξετάσεις και μετά από πιθανά πολλαπλές επιτυχίες στον ΑΣΕΠ για να διοριστεί, θα επανακρίνεται στη 2ετία από τον «Αξιολογητή» για το εάν είναι ικανός για εκπαιδευτικός ή όχι. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια αξιολόγησης – χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και της αμφισβήτησης της επαγγελματικής τους υπόστασης.

·  Θεσμοθετήθηκε η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου «σε πρώτη φάση ως εσωτερική διαδικασία» που συνδέεται με την υλικοτεχνική υποδομή, την εξεύρεση πόρων από το ίδιο το σχολείο, την απώλεια διδακτικών ωρών, τις επιδόσεις των μαθητών, κ.λπ., που οδηγεί κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων.

·  Παρά τις διακηρύξεις της Υπουργού Παιδείας και τη στοχοποίηση των εκπαιδευτικών που επιχείρησε το προηγούμενο διάστημα, αυτοαναιρέθηκε, διατηρώντας το bonus των μορίων (έστω και μειωμένο) για όσους αποσπώνται στο Υπ. Παιδείας και τις υπηρεσίες του.

·  Τέθηκε ως προϋπόθεση για να επιλεγεί εκπαιδευτικός ως στέλεχος, η συμμετοχή του σε προγράμματα αξιολόγησης.

Τέλος, παρά τα μεγάλα λόγια και τις διακηρύξεις της Υπουργού Παιδείας για διαβούλευση, διάλογο, κ.λπ. η πραγματικότητα είναι πως η κα Διαμαντοπούλου αρνήθηκε όλο αυτό το διάστημα την ουσιαστική διαπραγμάτευση με την ΟΛΜΕ. Παρά το γεγονός ότι, όσον αφορά στο εργασιακό καθεστώς, στις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών (μεταθέσεις, αποσπάσεις, τοποθετήσεις, μοριοδότηση, κ.λπ.) και τις προσλήψεις, η ΟΛΜΕ έχει καταθέσει ένα πλαίσιο προτάσεων, το Υπουργείο Παιδείας επιδεικτικά τις αγνόησε. Επίσης,  ακόμα και σήμερα,  αρνείται να συζητήσει, τις τεκμηριωμένες προτάσεις της Ομοσπονδίας για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών. Το υπουργείο Παιδείας αρνήθηκε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση με στόχο την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας έστω και μόνο για τα εργασιακά θέματα των εκπαιδευτικών.

 

Και το κομματικό κράτος καλά κρατεί

 

Με το νέο νόμο για την επιλογή προϊσταμένων, που κατέθεσε η κυβέρνηση και ψηφίστηκε ήδη στη Βουλή, αναδεικνύεται για ακόμη μια φορά ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις τη Δημόσια Διοίκηση, δηλαδή ως κομματικό λάφυρο, ως μέσο εξυπηρέτησης μικροκομματικών σκοπιμοτήτων και ικανοποίησης “ημετέρων”.

 Είναι τραγικό, σε μία εποχή που το Δημόσιο και οι δημόσιοι υπάλληλοι στοχοποιούνται ως υπεύθυνοι για την οικονομική κρίση και για την αναποτελεσματικότητα του Δημοσίου, η κυβέρνηση να ψηφίζει νόμο που οξύνει τα προβλήματα, ενισχύει τον κομματισμό, τις πελατειακές σχέσεις, την αδιαφάνεια και την υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών.

Στην εκπαίδευση, συγκεκριμένα, διακόπτεται η θητεία των Υπηρεσιακών Συμβουλίων, ενώ αλλάζει παράλληλα και η σύνθεσή τους (στα 2 μέλη μπορεί να είναι οποιοσδήποτε εκπαιδευτικός με βαθμό Α, με προηγούμενη εμπειρία σε θέσεις στελεχών εκπαίδευσης) προκειμένου να αποκτήσει το Υπουργείο Παιδείας τον πλήρη έλεγχό τους.

Σκόνη έγιναν και σε αυτό τον τομέα οι εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας για διαφάνεια, αξιοκρατία και άλλα ηχηρά…

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ: H ANTIΛΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

          Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ συγκροτήθηκε σε σώμα την 3-9-2009. Το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα η χώρα οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές. Η ύπαρξη υπηρεσιακής κυβέρνησης έως την 4η Οκτωβρίου και η συνακόλουθη αναστολή κάθε κυβερνητικής πρωτοβουλίας, καθώς και οι αυστηρές δεσμεύσεις της εκλογικής νομοθεσίας καθόρισαν το εύρος των παρεμβάσεων μας αυτή την περίοδο.

          Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η συνάντηση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ με τον τότε υπουργό Παιδείας κ. Σπηλιωτόπουλο σχετική αξία είχε. Παρ όλα αυτά επικεντρωθήκαμε στο ζήτημα της ομαλής έναρξης της σχολικής χρονιάς και στην επιτυχή αντιμετώπιση της επικείμενης επιδημίας της νέας γρίπης. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν από το Δ.Σ της ΟΛΜΕ ήταν οι ακόλουθες:

·         Άμεση εφαρμογή του μέτρου των 25 μαθητών ανά τμήμα. Να θεσμοθετηθεί η σχετική μείωση, αφού η εν λόγω ρύθμιση δεν εμπίπτει στους σχετικούς περιορισμούς, που προβλέπει η σχετική νομοθεσία.

·         Να πραγματοποιηθούν όλες οι απαραίτητες ενέργειες, ώστε να εξαιρεθεί το Υπουργείο Παιδείας από τους σχετικούς περιορισμούς της εκλογικής νομοθεσίας και να προχωρήσουν άμεσα οι προσλήψεις αναπληρωτών.

·         Να ξεκινήσει άμεσα η ΠΔΣ και οι προσλήψεις να γίνουν από τον πίνακα των αναπληρωτών.

·         Να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα στα σχολεία για να περιοριστούν τα κρούσματα από τη νέα γρίπη.

 

Με τις συνεχείς μας παρεμβάσεις το επόμενο χρονικό διάστημα πετύχαμε την πραγματοποιηθούν προσλήψεις αναπληρωτών, να βγουν οι σχετικές εγκύκλιοι για να ξεκινήσει η ΠΔΣ και να εκδοθεί Υπουργική Απόφαση για 25 μαθητές ανά τμήμα, λόγω των ειδικών συνθηκών που αναμενόταν ότι  υπάρξουν με την εξάπλωση της επιδημίας της νέας γρίπης. Αναμφίβολα η μη θεσμοθέτηση του μέτρου των 25 μαθητών ανά τμήμα και η επίκληση της αιτιολογίας της νέας γρίπης για την εφαρμογή του παραπάνω μέτρου για το σχολικό έτος 2009-10 σχετικοποιεί την επιτυχία μας, αλλά κανείς δεν πρέπει να παραγνωρίζει το γεγονός ότι η πολιτεία, έστω και για λόγους υγείας, προχώρησε στην επιβαλλόμενη αυτή ρύθμιση. Επιπροσθέτως, για να στηρίξουμε τους αδιόριστους συναδέλφους μας, συμμετείχαμε στην κινητοποίηση της 23-9-09, για να απαιτήσουμε την πρόσληψη αναπληρωτών. Απαιτήσαμε  να σταματήσει το σπάσιμο των λειτουργικών κενών και η πρόσληψη  2 ωρομισθίων στη θέση  1 αναπληρωτή.

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου αναμφίβολα δημιούργησε ένα νέο πολιτικό σκηνικό στη χώρα μας. Αυτονόητο ήταν ότι χρειαζόταν  ένα σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε να ξεδιπλωθεί η κυβερνητική πολιτική, να αξιολογηθούν τουλάχιστον οι βασικές κατευθύνσεις και κατόπιν να καθοριστεί η δράση της.

Στη συνάντηση γνωριμίας με τη νέα Υπουργό Παιδείας την 19-10-2009 καταθέσαμε τις πάγιες θέσεις μας για τα ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο. Ιδιαίτερα επιμείναμε

στα ζητήματα που αφορούσαν το τρέχον σχολικό έτος(2009-10), τα όποια άλλωστε είχαμε θέσει και στην προηγούμενη πολιτική ηγεσία. Η ασάφεια των απαντήσεων από τη μεριά της Υπουργού Παιδείας, μας προβλημάτισαν έντονα.

       Οι εξαγγελίες της Υπουργού για τις βασικές κυβερνητικές κατευθύνσεις στον χώρο της εκπαίδευσης(12-11-2009) και μάλιστα χωρίς να προϋπάρξει διάλογος με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες, προκάλεσε την έντονη αντίδραση της ΟΛΜΕ. Με Δελτίο Τύπου, που εκδώσαμε την επόμενη μέρα, καταγγείλαμε την απουσία διαλόγου και δημοσιοποιήσαμε τις αντιρρήσεις μας στην ακολουθούμενη πολιτική. Συγκεκριμένα τονίσαμε ότι:

1.  Είναι  λυπηρό  το  γεγονός  ότι  η  Υπουργός  Παιδείας  κάλεσε  τα  ΜΜΕ  για  τις  πρώτες ανακοινώσεις  της  που  αφορούν  στον  εκπαιδευτικό  χωρίς  να  ανακοινώσει  προηγουμένως  τις προθέσεις της στην ΟΛΜΕ.

2.  Απουσίαζαν από  τις ανακοινώσεις  της μέτρα για  τη βελτίωση  της  εκπαίδευσης, προτάσεις και λύσεις για τα φλέγοντα ζητήματα του δημόσιου σχολείου.

3.  Επιχειρήθηκε  να στοχοποιηθεί ο εκπαιδευτικός για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης. 

4.  Η  εξαγγελία  για  ένα  νέο  σύστημα  διορισμών  αποκλειστικά  στηριγμένο  στον  ΑΣΕΠ δημιουργεί μια μεγάλη αναστάτωση σε δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικούς, οι οποίοι για πολλά χρόνια μαζεύουν  προϋπηρεσία,  ώρα  την  ώρα,  εργαζόμενοι  σε  όλη  της  Ελλάδα.  Με  αυτό  τον  τρόπο ανατρέπονται  βίαια,  για  μια  ακόμη  φορά,  οι  υπάρχουσες  διαδικασίες  και  αντιμετωπίζεται  ο εκπαιδευτικός ως «αναλώσιμο  προϊόν». Αποτελεί  πράξη  ανάλογη  της  κατάργησης  της  επετηρίδας που έγινε από τον κ. Αρσένη το 1997 και θα φέρει ανάλογες μεγάλες αντιδράσεις. 

5.  Η μονιμοποίηση  των αναπληρωτών – ωρομισθίων μέσα από  τους πίνακες αποτελεί για  την Ομοσπονδία αδιαπραγμάτευτο αίτημα.     

6.  Διατηρείται  ο  απαράδεκτος  θεσμός  του  ωρομισθίου.  Απαιτούμε  την  άμεση  και  πλήρη κατάργησή του, όπως και κάθε άλλης μορφής ελαστική εργασία. 

7.  Δεν είπε τίποτε η κ. Διαμαντοπούλου για τα αναγκαία μέτρα στήριξης του εκπαιδευτικού και του  έργου  του  στην  αρχική  παιδαγωγική  του  κατάρτιση,  στην  καθιέρωση  ετήσιας  επιμόρφωσης, στην μισθολογική, επιστημονική και εργασιακή του αναβάθμιση.

8.  Όσον  αφορά  στο  εργασιακό  καθεστώς,  στις  υπηρεσιακές  μεταβολές  των  εκπαιδευτικών (μεταθέσεις,  αποσπάσεις,  τοποθετήσεις,  μοριοδότηση,  κ.λπ.)  η  ΟΛΜΕ  έχει  καταθέσει  εδώ  και χρόνια ένα πλαίσιο προτάσεων και απαιτήσαμε  την υιοθέτησή του από το Υπουργείο Παιδείας.

9.  Σε  κάθε  περίπτωση  δεν  πρέπει  να  στοχοποιείται  ο  εκπαιδευτικός. Δεν  είμαστε  εμείς  αυτοί που κάνουμε τις αποσπάσεις. Είναι οι εκάστοτε Υπουργοί Παιδείας που θεσμοθέτησαν και θέριεψαν το  πελατειακό  σύστημα  αποσπάσεων.  Ο  νόμος  2986/2002  καθιέρωσε,  παρά  τις  αντιδράσεις  της ΟΛΜΕ, τη λήψη των μορίων περιοχών διορισμού ακόμα και όταν αποσπώνται οι εκπαιδευτικοί σε υπηρεσίες  του  Υπ.  Παιδείας.  Δεν  μπορεί  να  χρεώνεται  στους  εκπαιδευτικούς  μια  πολιτική  που

ακολούθησαν όλες οι κυβερνήσεις. 

10.  Δεν  είμαστε  εμείς  υπεύθυνοι  για  τον  μεγάλο  αριθμό  αποσπάσεων  εκπαιδευτικών  στις διοικητικές υπηρεσίες του Υπ. Παιδείας. Να σημειώσουμε ότι δεν έχουν γίνει διορισμοί διοικητικών από το 1992. 

11.  Είμαστε αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια αξιολόγησης – χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και της αμφισβήτησης της μόνιμης εργασίας τους, που επιχειρείται με την εφαρμογή «εξετάσεων» στη διετία από το διορισμό τους.  

 

          Σε  αρνητικό κλίμα πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ με την Υπουργό Παιδείας την 19-11-2009. Η επιβεβαίωση της πρόθεσης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει σε αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις επέβαλε την άμεση αντίδραση της Ομοσπονδίας. Κηρύχτηκε 3ωρη στάση εργασίας για την 30-11-09 και συγκέντρωση έξω από το Υπουργείο Παιδείας.

Επίσης το Δ.Σ της ΟΛΜΕ κήρυξε 3ωρη στάση εργασίας στις 7-12-2009 και 17-12-2009 και συμμετείχε στα δύο ογκώδη συλλαλητήρια, που στόχο είχαν να καταδείξουν τα μεγάλα προβλήματα, που ταλανίζουν την εκπαίδευση, αλλά και να επισημάνουν το αδιέξοδο των κυβερνητικών επιλογών. Την ίδια περίοδο το Δ.Σ της ΟΛΜΕ εξέδωσε ανακοίνωση(9-12-2009), με την οποία  καταδίκαζε τις κυβερνητικές επιλογές, όπως αυτές καταγράφονταν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό για τι 2010. Επίσης από την 2-12-2009 το Δ.Σ της ΟΛΜΕ, με έγγραφη πρότασή του ΑΔΕΔΥ, ζητούσε από την ΑΔΕΔΥ να κηρύξει απεργία με δημοσιοΰπαλληλικό χαρακτήρα, έτσι ώστε να καταγραφεί με τον αυθεντικότερο τρόπο η καθολική αντίδραση των δημοσίων υπαλλήλων στον Προϋπολογισμό. Δυστυχώς η πρόταση αυτή του Δ.Σ της ΟΛΜΕ δεν έγινε αποδεκτή από την Ε.Ε της ΑΔΕΔΥ.

          Στις 14-1-2010 πραγματοποιήθηκε κοινή σύσκεψη των Δ.Σ της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ και αποφασίστηκε να συντονίσουν οι δύο Ομοσπονδίες τη δράση τους.

          Στις 23-1-2010 το Δ.Σ της ΟΛΜΕ, σε συνεργασία με τη ΔΟΕ και τους συλλόγους αδιόριστων, πραγματοποίησε συλλαλητήριο στα Προπύλαια, καταγγέλλοντας τις επιχειρούμενες αλλαγές στο σύστημα μονίμων διορισμών, οι οποίες έθεταν όλους τους ελαστικά εργαζόμενους στην εκπαίδευση εκτός Δημόσιου σχολείου.

          Στις 30-1-2010 πραγματοποιήθηκε η Γ.Σ των Προέδρων των ΕΛΜΕ της χώρας. Είχε προηγηθεί εισήγηση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ προς τις Γ.Σ των ΕΛΜΕ(19-1-2010) στην oποία γινόταν η εκτίμηση της κατάστασης και προβλεπόταν απεργιακό πρόγραμμα δράσης.

Η Γενική Συνέλευση των Προέδρων των ΕΛΜΕ ενέκρινε το προτεινόμενο πρόγραμμα δράσης του ΔΣ της ΟΛΜΕ που προέβλεπε, εκτός από τη ήδη αποφασισμένη συμμετοχή των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην 24ωρη παν-δημοσιοϋπαλληλική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φεβρουαρίου προκειμένου να εκφραστεί η αντίθεση του κλάδου στην εισοδηματική, τη φορολογική και την ασφαλιστική πολιτική της κυβέρνησης, τα παρακάτω:

1.   24ωρη απεργία στις 8  Μαρτίου (με πρόταση και προς τη ΔΟΕ) και με δυνατότητα στο ΔΣ να μετακινήσει την ημερομηνία σε περίπτωση νέας γενικής απεργίας ή απεργίας Ομοσπονδιών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα την ίδια περίοδο.

2.   Εξουσιοδότηση προς το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ για 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση, εφόσον κατατεθεί νομοσχέδιο του Υπ. Παιδείας σχετικό με εκπαιδευτικά θέματα (προσλήψεις, υπηρεσιακές μεταβολές, αποκέντρωση και περιφερειακότητα) που βρίσκουν τον κλάδο αντίθετο.

3.   Νέες Γενικές Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ μετά τις 10 Μαρτίου για εκτίμηση της κατάστασης και κλιμάκωση των απεργιακών κινητοποιήσεων, που θα αναπτυχθούν μέχρι το τέλος του σχολικού έτους.

Την  απόφαση υπερψήφισαν 60 από τις 78 ΕΛΜΕ (ποσοστό 76,9%) που αντιστοιχούν σε 349 ψήφους σε σύνολο 467 (ποσοστό 74,7%).

          Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ προκειμένου να στηρίξει την απεργία της ΑΔΕΔΥ την 10-2-2010 τύπωσε απεργιακή αφίσα, σε συνεργασία με τη ΔΟΕ και τη ΔΟΕ και την απέστειλε σε όλες τις ΕΛΜΕ της χώρας. Επιπροσθέτως μέλη του Δ.Σ της ΟΛΜΕ περιόδευσαν σε ΕΛΜΕ της επαρχίας, προκειμένου να προπαγανδίσουν την απεργία. Παράλληλα το Δ.Σ της ΟΛΜΕ, με έγγραφό της προς την ΑΔΕΔΥ(8-2-2010), πρότεινε να κηρύξει και η ΑΔΕΔΥ 24ωρη απεργία την 8-3-2010, ώστε αυτή να μετατραπεί σε πανδημοσιοΰπαλληλική.

Στις 18-2-2010 πραγματοποιήθηκε συνάντηση αντιπροσωπείας του Δ.Σ της ΟΛΜΕ με την Υφυπουργό Παιδείας κ. Χριστοφιλοπούλου για τα ζητήματα που αφορούν την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό.

H σφοδρότητα της κυβερνητικής επίθεσης στα εργασιακά, οικονομικά και ασφαλιστικά μας δικαιώματα οδήγησαν την ΑΔΕΔΥ και τη ΓΣΕΕ στη κήρυξη 24ωρης Γενικής απεργίας στις 24-2-2010. Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της απεργίας ήταν η μαζική συμμετοχή στα απεργιακά συλλαλητήρια στην Αθήνα και τις άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Από την πλευρά της η Ομοσπονδία φρόντισε για την καλύτερη δυνατή στήριξη της απεργιακής κινητοποίησης, με την έκδοση νέας αφίσας και την εκ νέου πραγματοποίηση περιοδειών των μελών του Δ.Σ

Στις 26-02-2010 το Δ.Σ της ΟΛΜΕ κατέθεσε στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας τις ολοκληρωμένες θέσεις του για την αρχική εκπαίδευση, τις επιλογές στελεχών, την επιμόρφωση και τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών. Επίσης, επισημάναμε την αντίθεση μας στην επερχόμενη αλλαγή του συστήματος μονίμων διορισμών, έως ότου απορροφηθούν όλοι οι εγγεγραμμένοι στους πίνακες αναπληρωτών.

To Δ.Σ της ΟΛΜΕ αποφάσισε τη μεταφορά της 24ωρης απεργίας, που υπερψήφισε η Γ.Σ των Προέδρων των ΕΛΜΕ, στις 5 Μαρτίου, προκειμένου να συμμετέχουμε με άλλες Ομοσπονδίες στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας(συγκέντρωση και πορεία διαμαρτυρίας προς τη Βουλή), για τη ψήφιση, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, του νομοσχεδίου που προέβλεπε τις δραστικές περικοπές των αποδοχών μας.

Η επόμενη απεργιακή κινητοποίηση της ΑΔΕΔΥ πραγματοποιήθηκε στις 11-3-2010. Η Ομοσπονδία έκανε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, για την καλύτερη δυνατή συμμετοχή των συναδέλφων μας.

Στο διάστημα αυτό το Δ.Σ της ΟΛΜΕ εξέδωσε δύο ανακοινώσεις(17-2 και 19-3), στις οποίες περιέγραφε λεπτομερώς τις απώλειες που προέκυπταν στις αποδοχές μας από τις συνεχόμενες περικοπές τις κυβέρνησης. Επίσης η Ομοσπονδία σε συνεργασία με άλλες Ομοσπονδίες του Δημόσιου Τομέα συνδιοργάνωσε ή συμμετείχε στα  συλλαλητήρια, που διοργανώθηκαν στην Αθήνα(16-3, 23-3,και 8-4), και στόχο είχαν να καταγραφεί η αντίδραση του κόσμου της εργασίας στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης. 

Στις 14-4-2010 το Δ.Σ της ΟΛΜΕ εξέδωσε Δελτίο Τύπου, που ανέλυε τους λόγους, για τους οποίους αντιτίθεται σε βασικές διατάξεις του «πολυνομοσχεδίου» και ανακοίνωνε την απόφαση του για πραγματοποίηση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας την 15-4-2010. Για το σκοπό αυτό κήρυξε 3ωρη στάση εργασίας(11π.μ-2μμ και 2μμ-5μμ). Την επομένη, στα πλαίσια της κινητοποίησης του κλάδου, το Δ.Σ συναντήθηκε με την Υπουργό Παιδείας και κατέθεσε τις θέσεις του κλάδου για το «πολυνομοσχέδιο» και απαίτησε να μην προχωρήσει η σχετική νομοθετική πρωτοβουλία και να ξεκινήσει διάλογος με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες. Στην συνάντηση αυτή επιβεβαιώθηκε η αδιάλλακτη στάση της Υπουργού Παιδείας. Με Δελτίο Τύπου, γνωστοποιήσαμε  στους συναδέλφους την  αδιάλλακτη  στάση της Υπουργού.

Το Δ.Σ, στην συνεδρίαση του στις 16-4-2010, απάντησε στην αδιαλλαξία της Υπουργού, με την ενεργοποίηση της σχετικής εντολής της Γ.Σ των Προέδρων των ΕΛΜΕ και την κήρυξη 24ωρης απεργίας για την 4-5-2010, περίοδο που θα συζητείτο το «πολυνομοσχέδιο» στη Βουλή. Ταυτόχρονα καλούσε τους συναδέλφους αν δώσουν δυναμικό παρών στην απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 22-4-2010.

 Στο πλαίσιο της συνολικής μας αντίθεσης στην κυβερνητική πολίτικης συμμετείχαμε στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Προπύλαια(27-4-2010) και συνδιοργανώσαμε συλλαλητήριο μαζί με τη ΔΟΕ (29-4-2010), εναντίον του πολυνομοσχεδίου.

Παράλληλα, το Δ.Σ  της ΟΛΜΕ προχώρησε σε κατάθεση Εισήγησης προς τις Γ.Σ των ΕΛΜΕ της χώρας (21-4-10),  η οποία συμπληρώθηκε με σχετική Προσθήκη(30-4-10). Το Πρόγραμμα Δράσης κατατέθηκε στις 28-4-2010  και πρότεινε να εξουσιοδοτηθεί το Δ.Σ να κηρύξει δύο 24ωρες  με τις ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ και αν αυτό δεν καταστεί δυνατό, να προχωρήσει σε συνεργασία με άλλες Ομοσπονδίες του Δημόσιου και του Ιδιωτικού Τομέα. Οι προτεινόμενες απεργιακές εκδηλώσεις θα καταδείκνυαν την αντίθεση μας στις προωθούμενες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, που στόχο έχουν την αποδόμηση του ασφαλιστικού συστήματος.

Στις 4 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η πανεκπαιδευτική απεργία της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ, με μία εντυπωσιακή σε όγκο απεργιακή συγκέντρωση στα Προπύλαια και πορεία προς τη Βουλή. Πάνω από 4000 καθηγητές και δάσκαλοι διατράνωσαν την αντίθεση του στην κυβερνητική πολιτική που απαξιώνει την εκπαίδευση και τον εκπαιδευτικό, αλλά και υπονομεύει το μέλλον όλων των εργαζομένων.

Στις 5 Μαΐου το κέντρο της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων της χώρας νέκρωσαν από τη Γενική Απεργία και τα απεργιακά συλλαλητήρια που έγιναν. Στην Αθήνα, στην απεργιακή συγκέντρωση των ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ, ο όγκος των συγκεντρωμένων ήταν πρωτοφανής. Το μπλοκ των εκπαιδευτικών(ΟΛΜΕ-ΔΟΕ) ήταν το μεγαλύτερο από όλες τις άλλες απεργιακές εκδηλώσεις της περιόδου. Όλο και περισσότεροι συνάδελφοι αντιλαμβάνονται ότι μόνος δρόμος είναι ο δρόμος του αγώνα. Δυστυχώς η εγκληματική συμπεριφορά μιας ολιγάριθμης ομάδας προβοκατόρων, η οποία παρεισέφρησε στον όγκο της μεγαλειώδους πορείας που επακολούθησε, προκάλεσε τον θάνατο τριών αθώων ανθρώπων και έδωσε την ευκαιρία στην κυβέρνηση και στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ να απροποσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να ενισχύσουν τις φοβίες της για το μέλλον.

Στις  7 Μάιου πραγματοποιήθηκε η Γ.Σ των Προέδρων των ΕΛΜΕ  της χώρας. Μετά το πέρας της διαδικασίας υπερψηφίστηκε το πλαίσιο (υπέρ 56 ΕΛΜΕ, κατά 5, λευκό 9).

Κατόπιν υπερψηφίστηκε (υπέρ 65 ΕΛΜΕ, κατά 2, λευκό 3) η προσθήκη των 4 σημείων στο πρόγραμμα δράσης που κατέθεσε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ και προέβλεπε  ότι το συνδικαλιστικό κίνημα θα πάρει όλα τα μέτρα για να ακυρώσει στην πράξη επιπτώσεις του «πολυνομοσχεδίου» για την παιδεία:

·  Αρνούμαστε την εφαρμογή της εγκυκλίου «Αυτοαξιολόγηση της Σχολικής Μονάδας».

·  Δεν παίρνουμε υποχρεωτικές υπερωρίες.

·  Εφαρμόζουμε στην πράξη από Σεπτέμβρη την απόφαση του κλάδου για δημιουργία τμημάτων με ανώτερο αριθμό τους 25 μαθητές, τους 20 στις κατευθύνσεις και στην Τεχνική Εκπαίδευση και τους 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια.

·  Κανείς εκπαιδευτικός δεν αναλαμβάνει το ρόλο του μέντορα – αξιολογητή για τους νέους συναδέλφους μας.

Για να υλοποιηθούν οι παραπάνω αποφάσεις εξουσιοδοτήθηκε το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ να προτείνει σχέδιο αποφάσεων που θα σταλούν σε όλους τους συλλόγους διδασκόντων της χώρας, προκειμένου να αποφασίσουν υπογράφοντας αντίστοιχα πρακτικά.

          Το πρόγραμμα δράσης (δύο 24ωρες Απεργίες ή 48ωρη, σε συντονισμό με τα Τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα (ΑΔΕΔΥ – ΓΣΕΕ) και σε περίπτωση που δεν προχωρήσουν αυτά, να συντονιστούμε με Δευτεροβάθμιες Ομοσπονδίες του Δημόσιου και του Ιδιωτικού τομέα), απέσπασε την πλειοψηφία των ΕΛΜΕ, όχι όμως την ενισχυμένη πλειοψηφία που κατά το Καταστατικό απαιτείται (66,6% των ψήφων), έτσι ώστε να εγκριθεί το απεργιακό πρόγραμμα.

Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ  υλοποιώντας τις αποφάσεις της Γ.Σ των Προέδρων έκανε τις ακόλουθες ενέργειες:

·  Εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία γνωστοποιούσε την αντίθεση του κλάδου στην εγκύκλιο του Υπουργείου Παιδείας για την αυτοαξιολόγηση και κάλεσε τους συλλόγους διδασκόντων να μην την εφαρμόσουν. Για τη διευκόλυνση των συναδέλφων, το Δ.Σ απέστειλε σχέδιο απόφασης, προκειμένου να γραφεί στο Βιβλίο Πρακτικών των σχολείων.

·  Εξέδωσε ανακοίνωση και κάλεσε τους συναδέλφους να μην αναλάβουν υπερωριακή απασχόληση το νέο σχολικό έτος(2010-11)

·  Στα πλαίσια παράστασης  διαμαρτυρίας στον Υφυπουργό Παιδείας κ Πανάρετο, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 26 Μαΐου 2010, για το ζήτημα της αδικαιολόγητης καθυστέρησης της υπογραφής της Κοινής Υπουργικής Απόφασης(ΚΥΑ), προκειμένου να πληρωθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι με τις πανελλαδικές εξετάσεις συνάδελφοι, διαμαρτυρήθηκε για την προφορική εντολή για 30 μαθητές ανά τμήμα από τη νέα σχολική χρονιά και ζήτησε τα τμήματα να μην υπερβαίνουν τους 25 μαθητές. Παράλληλα κάλεσε τα Δ.Σ των ΕΛΜΕ να κάνουν όλες απαραίτητες ενέργειες(παράσταση διαμαρτυρίας στους Περιφερειακούς Διευθυντές), εκεί που παρατηρούνται τέτοιες μεθοδεύσεις.

Παρά τις αντικειμενικές δυσκολίες, η Ομοσπονδία συμμετείχε δυναμικά και στη   Γενική απεργία την 20-5-2010. Έγιναν όλες οι απαραίτητες ενέργειες, για την καλύτερη δυνατή προετοιμασία, με την έκδοση απεργιακής αφίσας και την αποστολή ενημερωτικού προς τις ΕΛΜΕ και τον τύπο.  Για άλλη μια φορά το απεργιακό μπλοκ των εκπαιδευτικών ήταν πολυπληθές και αγωνιστικό.

Στο επόμενο διάστημα το Δ.Σ της ΟΛΜΕ ασχολήθηκε με το ζήτημα της μη υπογραφής ΚΥΑ για την πληρωμή των συναδέλφων που απασχολήθηκαν στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, οργάνωσε και συντόνισε την κινητοποίηση στα βαθμολογικά κέντρα, μετά και τον εμπαιγμό των εκπαιδευτικών από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και την κυβέρνηση και τις μειωμένες αμοιβές που τελικά υπογράφτηκαν. Ασχολήθηκε επίσης με άλλα τρέχοντα ζητήματα και την προετοιμασία για την πραγματοποίησης της Μετασυνεδριακής Γενικής Συνέλευσης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ: ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ                  

  Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό

          Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ ασχολήθηκε επισταμένα με το ζήτημα της εκπαίδευσης των ελληνοπαίδων του εξωτερικού, καθώς και με τις συνθήκες διαβίωσης των υπηρετούντων συναδέλφων. Άμεσα αντιληφθήκαμε ότι η ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό θα είναι το  πρώτο θύμα των σταθεροποιητικών προγραμμάτων και του μνημονίου που επέβαλαν το Δ.Ν.Τ και η ανάλγητη νεοφιλελεύθερη γραφειοκρατία των Βρυξελλών.  Ο απόδημος ελληνισμός εγκαταλείπεται στην τύχη του. Η  λογική των περικοπών και η συνακόλουθη κακή παρεχόμενη εκπαίδευση, αναγκάζει πολλούς ομογενείς να εγγράφουν τα παιδιά τους στα εθνικά σχολεία των χωρών που διαμένουν.

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ απέστειλε έγγραφο στις 12-2-2010 στην Υπουργό Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου σχετικά με την ελληνόγλωσση εκπαίδευση στο εξωτερικό, με το οποίο ενημέρωνε το Υπουργείο Παιδείας  για τα προβλήματα της  παρεχόμενης ελληνόγλωσσης  εκπαίδευσης στο εξωτερικό  και ειδικότερα στη Γερμανία. Επιπροσθέτως επεσήμανε τα ιδιαίτερα  προβλήματα εργασιακά, οικονομικά κα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί  που υπηρετούν στα σχολεία αυτά.

           Eπισημάναμε την αυτονόητη υποχρέωση της  πολιτείας να παράσχει  στους απόδημους μαθητές τις  αναγκαίες γνώσεις και δεξιότητες,  ώστε να  μπορούν να σταδιοδρομήσουν με επιτυχία στις απαιτητικές σύγχρονες κοινωνίες, καθώς και στη  χώρα υποδοχής τους. Ταυτόχρονα, επιβάλλεται να διατηρήσουν τη γλωσσική και πολιτισμική τους ταυτότητα.

          Τονίσαμε για μια ακόμη φορά την  ανάγκη αλλαγής του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου (ν.2413/96) που διέπει τη δομή, τη λειτουργία και το περιεχόμενο της  ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης στο  εξωτερικό. Δεν είναι επιτρεπτό να γίνονται αποσπάσεις ή παρατάσεις απόσπασης σε σχολεία του εξωτερικού  χωρίς αυτές να έχουν πρώτα εξετασθεί από το αρμόδιο συμβούλιο του ΔΙΠΟΔΕ. Δεν είναι επίσης επιτρεπτό οι Συντονιστές  Εκπαίδευσης να ενεργούν σαν τοπικοί –  κομματικοί παράγοντες και να αποφασίζουν αυθαίρετα και χωρίς έλεγχο για τα οργανικά κενά εκπαιδευτικών, για μετακινήσεις, αποσπάσεις κλπ με κριτήριο πολλές φορές τις ρουσφετολογικές  και πελατειακές σχέσεις. 

          Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων  αυτών απαιτείται  από το Υπουργείο Παιδείας     άμεσα, να επανεξεταστούν η δομή και η δημοκρατική λειτουργία της διοίκησης, το πλέγμα των  υπηρεσιακών μεταβολών των εκπαιδευτικών, καθώς και όλες οι σχετικές διαδικασίες, με στόχο να  καταστούν διαφανείς, αξιοκρατικές, αξιόπιστες και αποτελεσματικές.  

          Σε ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει να ρυθμίζονται και τα ζητήματα όπως ο χαρακτηρισμός και κάλυψη των κενών θέσεων, οι αποσπάσεις, παρατάσεις αποσπάσεων, τοποθετήσεις, μετακινήσεις, η επιλογή και τα καθήκοντα διευθυντών και υποδιευθυντών σχολικών μονάδων, καθώς και το θεσμικό πλαίσιο επιλογής και λειτουργίας των Συντονιστών Εκπαίδευσης (τα κριτήρια, η διαδικασία επιλογής και τοποθέτησής τους, τα καθήκοντα και οι αρμοδιότητές τους), και ΕΠΥΣΔΕ (καθήκοντα, αρμοδιότητες). 

     Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω καθώς και τις προτάσεις της τελευταίας    παγγερμανικής «συνδιάσκεψης» των ΕΛΜΕ, όπου οι εκπαιδευτικοί  που υπηρετούν  σε σχολεία της  Γερμανίας,  κατέγραψαν, για άλλη μια φορά, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, καταθέσαμε σχετικό υπόμνημα.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΑΔΕΙΕΣ

Το ενδιαφέρον της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας για το εκπαιδευτικό έργο και τον εκπαιδευτικό «αποδεικνύεται» περίτρανα και με την τελευταία απόφαση, σύμφωνα με την οποία καταργούνται οι εκπαιδευτικές άδειες, με μοναδική εξαίρεση τις υποτροφίες του Ι.Κ.Υ. Πρόκειται για μία σκοταδιστική απόφαση του Υπουργείου Παιδείας. Αντί το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει στη θεσμοθέτηση της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, με πλήρη απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα των επιμορφούμενων εκπαιδευτικών, προχωρά στην τιμωρία των εκπαιδευτικών που με δική τους πρωτοβουλία προσπαθούν να επιμορφωθούν, για να συμβάλλουν στην αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

Η κατάργηση των εκπαιδευτικών αδειών αποτελεί απόφαση τριτοκοσμικής χώρας. Καταδεικνύεται η βαθύτατη υποκρισία της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας. Ενώ στοχοποιούν συστηματικά τον εκπαιδευτικό, απαξιώνουν το εκπαιδευτικό του έργο και τον συκοφαντούν στην ελληνική κοινωνία, ως φυγόπονο και «λουφαδόρο», με την κατάργηση της χορήγησης των εκπαιδευτικών αδειών στους εκπαιδευτικούς αποδεικνύεται ότι δεν ενδιαφέρονται ούτε για την ποιότητα της Δημόσιας Εκπαίδευσης, ούτε για την επιστημονική και παιδαγωγική πληρότητα των εκπαιδευτικών. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η ύπαρξη ενός χαμηλά αμειβόμενου εκπαιδευτικού, που θα φυτοζωεί και θα αδυνατεί να παρακολουθήσει τις επιστημονικές εξελίξεις, έτσι ώστε να αποτελεί ο εκπαιδευτικός το εύκολο εξιλαστήριο θύμα για την άθλια Δημόσια Εκπαίδευση, που θα παρέχεται στα ελληνικά σχολεία στη μετά Δ.Ν.Τ εποχή.

Ο εκπαιδευτικός κόσμος και οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες οφείλουμε στο προσεχές διάστημα να καταδικάσουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τη σκοταδιστική πολιτική της κυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης, να διαφωτίσουμε την κοινή γνώμη για τις καταστρεπτικές συνέπειες της συγκεκριμένης απόφασης και να αγωνιστούμε για την εκπαίδευση.

          Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΙΤΑΓΕΣ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ ΚΑΙ ΤΗΣ Ε.Ε.

 ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΣΥΝΕΠΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

 Δεν είναι καινοφανές φαινόμενο η μακρά καθυστέρηση, προκειμένου να πληρωθούν οι πάσης φύσεως πρόσθετες αμοιβές των συναδέλφων, για έργο που προσέφεραν. Δυστυχώς, όμως, φέτος το φαινόμενο αυτό εντάθηκε.

Μέχρι αυτή τη στιγμή:

·  Δεν έχουν πληρωθεί οι συντονιστές και οι καταμετρητές της ΠΔΣ των σχολικών ετών 2008-09 και 2009-10

·   Δεν έχουν πληρωθεί όσοι δίδαξαν στην ΠΔΣ το 2010

·   Δεν έχουν πληρωθεί αμοιβές πάσης φύσεως(οδοιπορικά για εκτέλεση υπηρεσίας ως επιτηρητή ή βαθμολογητή στις πανελλαδικές εξετάσεις, μετακινήσεις, σχολικές εκδρομές, μετακινήσεις για συμμετοχή σε επιμορφώσεις κ.α) στην Εύβοια, τη Φωκίδα και αλλού.

·   Απλήρωτοι παραμένουν και οι συνάδελφοι που έχουν διατεθεί για συμπλήρωση ωραρίου το τρέχον σχολικό έτος. Συγκεκριμένα, σε πολλές περιοχές δεν πληρώνονται τα οδοιπορικά, με την αιτιολογία ότι η σχετική νομοθεσία προβλέπει μετακίνηση μεταξύ πόλεων ή κωμοπόλεων και δεν περιλαμβάνονται στη σχετική ρύθμιση τα χωριά. Βέβαια, δεν είναι αυτή η πρόθεση του νομοθέτη και θεωρούμε ότι αυθαίρετα ερμηνεύεται η σχετική διάταξη στα εντελλόμενα ορισμένων περιοχών. Επιπλέον, με τη διοικητική μεταρρύθμιση του «Καποδίστρια» δεν υπάρχουν πλέον χωριά, αλλά δημοτικά διαμερίσματα.

·   Παρατηρήθηκε χαρακτηριστική καθυστέρηση της υπογραφής της Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ)  του Υπουργού Οικονομικών και της  Υπουργού Παιδείας, προκειμένου να πληρωθούν όλοι οι συνάδελφοι, που απασχολούνται με οποιοδήποτε τρόπο στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΚΥΑ δεν είχε υπογραφεί μέχρι την Παρασκευή 04 Ιουνίου 2010 με αποτέλεσμα να μην έχουν  εκδοθεί τα Χρηματικά Εντάλματα Προπληρωμής(ΧΕΠ). Ενδεικτικά, αναφέρουμε ότι πέρυσι τα ΧΕΠ είχαν εκδοθεί την 21 Μαΐου 2009. Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ ασχολήθηκε επισταμένα με τα οικονομικά ζητήματα, που αφορούν τους συναδέλφους. Σε όλες τις συναντήσεις με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας όλα τα προαναφερθέντα οικονομικά ζητήματα ετέθησαν από την Ομοσπονδία και ζητήθηκε να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες, ώστε να λυθούν το συντομότερο δυνατόν.

          Επιπλέον, έγιναν οι εξής παρεμβάσεις:

·  Στις 18-03-2010 εστάλη υπόμνημα προς την πολιτική ηγεσία που απαιτούσε την άμεση πληρωμή των συναδέλφων, που εργάζονται στην Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη καθώς και την άμεση πληρωμή των συντονιστών-καταχωρητών Π.Δ.Σ

·  Στις 21-05-2010 έγινε παρέμβαση στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας,  με την οποία της επισημάναμε την αδικαιολόγητη καθυστέρηση για υπογραφή ΚΥΑ, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να εκδοθούν ΧΕΠ για την πληρωμή των εμπλεκομένων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις συναδέλφων. Στις 25-05-2010 το Δ.Σ αποφάσισε να καλέσει τους βαθμολογητές να απέχουν από τα βαθμολογικά κέντρα την Παρασκευή 28-05-2010. Επίσης, αποφασίστηκε να γίνει παράσταση διαμαρτυρίας στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας  από αντιπροσωπεία του Δ.Σ την Τετάρτη 26-05-2010.   

·  Στη συνάντηση της 26ης Μαΐου ο Υφυπουργός κος Πανάρετος μας διαβεβαίωσε ότι υπέγραψε την ΚΥΑ την ίδια μέρα και την απέστειλε για υπογραφή στον Υπουργό Οικονομικών. Μάλιστα, γνωστοποίησε το ύψος των αμοιβών των συναδέλφων. Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ, δείχνοντας καλή πίστη ανέστειλε την αποχή από τα βαθμολογικά κέντρα, παρά το γεγονός ότι η διαδικασία υπογραφής της ΚΥΑ δεν είχε ολοκληρωθεί.

·  Στις 27-05-2010 γνωστοποιήσαμε στους συναδέλφους την 251 Απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία ελήφθη την 06-07-2009 και η οποία αναφέρει ότι οποιαδήποτε αμοιβή από πρόσθετη ανάθεση καθηκόντων (επιτροπές, επιτηρήσεις, οδοιπορικά, εκδρομές, βαθμολογήσεις, μετακινήσεις εκτός έδρας) πληρώνεται μόνο εάν έχει εγγραφεί πίστωση στο σχετικό κωδικό του αρμοδίου φορέα. Μάλιστα, επισημαίνεται ότι στην εντολή μετακίνησης η ύπαρξη της σχετικής πίστωσης πρέπει να αναφέρεται ρητά. Σε διαφορετική περίπτωση ο εκπαιδευτικός δεν πληρώνεται. Επιπλέον, τονίζεται ότι δεν είναι δυνατόν να πληρωθεί με  χρήματα από πιστώσεις του επομένου έτους. Κατόπιν τούτου κάναμε παρέμβαση στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με υπομνήματα (27-05 και 31-05-2010) και απαιτήσαμε να λυθεί το συγκεκριμένο ζήτημα.

·  Επίσης, θέσαμε το ζήτημα της αποζημίωσης των εκπαιδευτικών που διατίθενται για τη συμπλήρωση ωραρίου σε άλλη σχολική μονάδα. Το ζήτημα αυτό καθώς και το αμέσως προηγούμενο το εξετάζουμε και από νομικής σκοπιάς.

Σε κάθε περίπτωση το Δ.Σ της ΟΛΜΕ εκφράζει την αγανάκτηση του για τη γενίκευση της αθέτησης των οικονομικών υποχρεώσεων του Υπουργείου Παιδείας προς τους εργαζομένους εκπαιδευτικούς. 

 

ΑΜΟΙΒΕΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

Με σοβαρές μειώσεις των αμοιβών των εκπαιδευτικών  που απασχολούνται στις Πανελλαδικές Εξετάσεις και με αβέβαιο χρονικό ορίζοντα πληρωμής  υπεγράφη τελικά η Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) των Υφυπουργών Παιδείας και Οικονομικών στις 4/6/2010 και δημοσιοποιήθηκε στις 9/6/2010 στο διαδίκτυο. Η απόφαση αυτή από τη μια προέβλεπε σοβαρές μειώσεις (από 5% έως και 63%!!) στις ήδη χαμηλές αμοιβές που ήταν «παγωμένες» εδώ και τέσσερα χρόνια, από το 2006.  Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου ακολούθησε παρελκυστική τακτική απέναντι στην ομοσπονδία και τους εκπαιδευτικούς, με στόχο να ολοκληρωθεί η διαδικασία των εξετάσεων και των βαθμολογήσεων απρόσκοπτα και χωρίς να γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί τις περικοπές που είχαν αποφασιστεί.

Η  ΟΛΜΕ προχώρησε σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις για το ζήτημα αυτό κηρύσσοντας αποχή από τα βαθμολογικά κέντρα. Το Δ.Σ της ΟΛΜΕ εξέφρασε την αγανάκτηση του για ΤΟΝ ΕΜΠΑΙΓΜΟ που υφίσταται ο εκπαιδευτικός κόσμος  και από νέα αυτή εξέλιξη και κάλεσε το Υπουργείο Παιδείας:

1.    να χορηγήσει τις αμοιβές αυτές χωρίς περικοπές και

2.    να πληρωθούν άμεσα όλοι οι συνάδελφοι με ΧΕΠ και το σύνολο του ποσού, όπως γινόταν τα προηγούμενα χρόνια.

Η κινητοποίηση του κλάδου μας έφερε ήδη αποτελέσματα, αφού η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να αλλάξει την απόφαση της για τον τρόπο πληρωμής. Οφείλει όμως να προχωρήσει και στην ικανοποίηση του αιτήματός μας για διατήρηση των – ήδη χαμηλών – αμοιβών, όπως αυτές προβλέπονταν στη σχετική απόφαση του 2006. Η κινητοποίηση αυτή συνεχίζονταν όταν γράφονταν η εισήγηση αυτή.

 

ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΟΛΜΕ 

 

·   Απαιτήσαμε την άμεση έναρξη της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης με σειρά εγγράφων μας (21-09-2009 και 09-10-2009). Απαιτήσαμε την πρόσληψη εκπαιδευτικών στην Π.Δ.Σ από τους Πίνακες των Αναπληρωτών.

·   Καταθέσαμε υπόμνημα για τη μεταφορά των μαθητών στα ΤΑΔ- ΕΤΑΔ (16-10-2010)

·   Απαιτήσαμε την άμεση πλήρωση όλων των κενών θέσεων εκπαιδευτικών στα σχολεία με σειρά εγγράφων μας

·   Καταθέσαμε σχέδιο Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με το Υπουργείο Παιδείας.

·   Καταθέσαμε υπομνήματα για την αυτοτελή φορολόγηση του επιμισθίου των αποσπασμένων εκπαιδευτικών στο εξωτερικό (12-02-2010). Επειδή, η πρόταση μας δεν έγινε αποδεχτή από την κυβέρνηση κηρύξαμε 3ωρη στάση εργασίας για τα ελληνικά σχολεία της Γερμανίας (28-04-2010) και συγκέντρωση έξω από τα ελληνικά προξενεία.

·   Κατατέθηκε έγγραφο, με το οποίο ζητούσαμε να επανεξεταστεί το όλο πλαίσιο που διέπει τις σχολικές εκδρομές και τις ευθύνες των συνοδών- εκπαιδευτικών.

·   Απαιτήσαμε να δοθεί το δικαίωμα αίτησης μετάθεσης για τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς εκείνων των ειδικοτήτων που με ευθύνη του κράτους διορίστηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας αιτήσεως μετάθεσης(19-03-2010).

·    Προτείναμε να μειωθεί η εξεταστέα ύλη των πανελλαδικών εξετάσεων για τους μαθητές των ΕΠΑΛ σε εκείνα τα μαθήματα, που οι αντίστοιχοι εκπαιδευτικοί άργησαν να διοριστούν με ευθύνη του κράτους(19-03-2010).

·   Στηρίξαμε το αυτονόητο δικαίωμα της απεργίας για τους ωρομισθίους συναδέλφους μας (26-03-2010).Καταθέσαμε υπόμνημα προς το Υπουργείο Παιδείας για το πρόβλημα της σχολικής στέγης (07-04-2010).

·   Καταθέσαμε υπόμνημα σχετικό με τις τοποθετήσεις εκπαιδευτικών κλάδου ΠΕ04 (23-04-2010)

·   Κάναμε παρέμβαση προς το Υπουργείο Παιδείας και τους Περιφερειακούς Διευθυντές, για να μη διωχθούν οι συνάδελφοι που δήλωσαν απεργοί στις 21-04-2010. Είναι αυτονόητο, ότι αυτή η κίνηση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ δεν επιβραβεύει χωριστικές πρακτικές. Είναι όμως για μας αδιανόητο να δεχτούμε τη δίωξη συναδέλφων μας(02-05-2010).

·   Καταθέσαμε κείμενο διαμαρτυρίας προς την Υπουργό Παιδείας για τα επ’ αμοιβή σεμινάρια επιμόρφωσης, που ξεκίνησαν ιδιωτικοί φορείς σε συνεργασία με ελληνικά ΑΕΙ και θα οδηγήσουν κατά δήλωση τους σε παροχή Πιστοποιητικού Παιδαγωγικής Επάρκειας(14-05-2010).

·                     Καταθέσαμε υπόμνημα προς το Υπουργείο Παιδείας σχετικά με την εγκύκλιο για τις τοποθετήσεις των πολύτεκνων εκπαιδευτικών(31-05-2010).

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε: ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΟΛΜΕ ΜΕ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ (ΕΛΜΕ)

Όλη η παραπάνω δραστηριότητα διεξήχθη σε ένα δυσμενές κοινωνικό περιβάλλον για την Ομοσπονδία και τα συνδικάτα γενικότερα. Η γενικευμένη κυβερνητική προπαγάνδα περί αναγκαιότητας των μέτρων στηρίχτηκε απροκάλυπτα από τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης (ιδιωτικά και δημόσια). Οι έχοντες και κατέχοντες, οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, επιχειρώντας να διαφυλάξουν τα αμύθητα κέρδη τους, τα οποία αποκόμισαν την τελευταία εικοσαετία, εξαπέλυσαν μία ανελέητη επιχείρηση κατατρομοκράτησης του ελληνικού λαού. Τα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, τα οποία άλλωστε καθόλου δε θίγουν τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών ΜΜΕ παρουσιάστηκαν ως μονόδρομος. Τέτοια ήταν η σφοδρότητα της αδίστακτης αυτής προπαγάνδας, που μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού την αποδέχτηκε και αδρανοποιήθηκε. Φυσικά, μέρος του σχεδίου των αδίστακτων προπαγανδιστών ήταν η συκοφάντηση του συνδικαλιστικού κινήματος και των συνδικαλιστών. Έφτασαν στο σημείο να ισχυριστούν, ότι για την άθλια κατάσταση της ελληνικής οικονομίας φταίει ο συνδικαλισμός και οι συνδικαλιστές. Είναι χαρακτηριστικό ότι όσες φορές μέλη του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ προσκλήθηκαν σε ιδιωτικά κανάλια, για να εκφράσουν τις θέσεις της Ομοσπονδίας, αντιμετώπισαν επιθετική και απαξιωτική συμπεριφορά από τους λεγόμενους μεγαλοδημοσιογράφους με τις παχυλές αμοιβές.   Μέσα σε αυτό το δυσμενές κλίμα η Ομοσπονδία πέτυχε:

·         Να είναι στην πρωτοπορία του αγώνα για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης. Η ΟΛΜΕ, με παρεμβάσεις της προς την ΑΔΕΔΥ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΕ στη συνέχιση του απεργιακού αγώνα, καταθέτοντας συγκεκριμένες προτάσεις. Σε όλες τις απεργιακές κινητοποιήσεις, η ΟΛΜΕ έβγαλε απεργιακές αφίσες και στήριξε τον απεργιακό αγώνα με περιοδείες των μελών του Δ.Σ. Επιπροσθέτως η Ομοσπονδία συμμετείχε σε κοινές συσκέψεις με άλλες ομοσπονδίες του Δημόσιου Τομέα.

·         Στα απεργιακά συλλαλητήρια της ΑΔΕΔΥ η Ομοσπονδία κατόρθωσε, ύστερα από πολλά χρόνια, να κινητοποιήσει μεγάλο αριθμό συναδέλφων, οι οποίοι συμμετείχαν με δυναμισμό στο μπλοκ της ΟΛΜΕ. Σε όλα τα συλλαλητήρια το μπλοκ της ΟΛΜΕ-ΔΟΕ ήταν από τα πλέον πολυπληθή και χαρακτηριζόταν από την αγωνιστικότητα του.

·         Ύστερα από πολλά χρόνια η ΟΛΜΕ και η ΔΟΕ κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν μία δυναμική απεργιακή συγκέντρωση στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών. 4000 καθηγητές και δάσκαλοι έδωσαν δυναμικό παρόν στην απεργιακή συγκέντρωση της 4ης Μαΐου και στην πορεία που ακολούθησε. Το γεγονός αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία, γιατί την επομένη (5 Μαΐου) υπήρχε Γενική Απεργία και συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ-ΓΣΕΕ. Στη συγκέντρωση της 5ης Μαΐου το απεργιακό μπλοκ των εκπαιδευτικών ήταν ακόμα μεγαλύτερο σε όγκο. Αυτό αποδεικνύει, ότι ένας μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών ενεργοποιήθηκε και είναι πρόθυμος να συμμετέχει στις εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας.

·         Παρά τις αντίξοες συνθήκες, που συνάντησαν τα μέλη του Δ.Σ της ΟΛΜΕ, τα οποία προσκλήθηκαν σε τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές των ιδιωτικών μέσων, προσπαθήσαμε να έχουμε μία αξιοπρεπή παρουσία, να γνωστοποιήσουμε την πραγματική κατάσταση που επικρατεί στο χώρο της εκπαίδευσης και να εκθέσουμε τους αδίστακτους παρουσιαστές- κυβερνητικούς προπαγανδιστές στα μάτια κάθε καλόπιστου τηλεθεατή- ακροατή.

 Θα πρέπει όμως, να επισημαίνουμε και τις αδυναμίες που προέκυψαν την προηγούμενη περίοδο. Συγκεκριμένα :

·   Δε μπορέσαμε να έχουμε υψηλό ποσοστό συμμετοχής στις απεργίες. Απεδείχθη ότι η κυβερνητική προπαγάνδα με την επικουρία των διαπλεκόμενων ΜΜΕ κατόρθωσε να αδρανοποιήσει μεγάλη μερίδα συναδέλφων μας, οι οποίοι πίστεψαν ότι κάθε αγώνας για την ανατροπή της άθλιας κυβερνητικής πολιτικής είναι μάταιος. Η αδυναμία αυτή αφορά τόσο το Δ.Σ της ΟΛΜΕ, όσο και στις κατά τόπους ΕΛΜΕ.

·  Δε μπορέσαμε να κινητοποιήσουμε επαρκώς τους ελαστικά εργαζόμενους(αναπληρωτές, ωρομίσθιους), οι οποίοι επλήγησαν βάναυσα από την κυβερνητική πολιτική. Ερμηνεύοντας τη στάση αυτή των συναδέλφων μας αναπληρωτών και ωρομισθίων, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι η τάση παραίτησης μεγάλου μέρους των ελαστικά εργαζόμενων στην εκπαίδευση οφείλεται στην ένταση της κυβερνητικής προπαγάνδας, που τους έπεισε για το μάταιο του αγώνα τους.

·   Η Ομοσπονδία δεν κατόρθωσε να εξουδετερώσει την κυβερνητική προπαγάνδα. Αυτό οφείλεται τόσο στην οικονομική αδυναμία μας να οργανώσουμε μια πολυδάπανη εκστρατεία ενημέρωσης των συναδέλφων μας, όσο και σε οργανωτικές αδυναμίες της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ.

·   Καταγράφηκε αδυναμία επικοινωνίας μεταξύ της ΟΛΜΕ και των ΕΛΜΕ. Χαρακτηριστικά παραδείγματα η μη ανταπόκριση αρκετών ΕΛΜΕ στο αίτημα της ΟΛΜΕ να σταλούν ο αριθμός των κενών σε εκπαιδευτικούς στην περιοχή ευθύνης τους στην αρχή της σχολικής χρονιάς και η μη γνωστοποίηση στην ΟΛΜΕ των σχολείων, που λειτουργούν σε ακατάλληλα κτίρια.

·   Για άλλη μία συνδικαλιστική χρονιά διαπιστώθηκαν σοβαρές οργανωτικές αδυναμίες στην πλειοψηφία των ΕΛΜΕ. Παρά την κρισιμότητα των καταστάσεων δεν είχαμε μαζικές Γενικές Συνελεύσεις και πολλές ΕΛΜΕ ήρθαν στις Γενικές Συνελεύσεις των Προέδρων των ΕΛΜΕ με αποφάσεις των Δ.Σ.

·   Επίσης διαπιστώσαμε τη μη πληροφόρηση των συναδέλφων για τη δραστηριότητα του Δ.Σ της ΟΛΜΕ σε σχέση με τα επιμέρους προβλήματα, που αντιμετώπισαν οι συνάδελφοι στην εκπαιδευτική τους καθημερινότητα. Παρά τη ανάρτηση όλων των ανακοινώσεων, των παρεμβάσεων και των Δελτίων Τύπου της Ομοσπονδίας στην ιστοσελίδα μας και την γνωστοποίηση της δράσης μας στις ΕΛΜΕ και στις εκπαιδευτικές ιστοσελίδες, πολλοί συνάδελφοι φαίνεται να αγνοούν τη δράση μας. Για να καλυφθεί αυτό το κενό ενημέρωσης, το Δ.Σ της ΟΛΜΕ αποφάσισε να προμηθευτεί πρόγραμμα που θα μας επιτρέπει να αποστέλλουμε ενημερωτικά κατευθείαν σε όλα τα σχολεία. Επιπλέον, με ειδική διαδικασία, όσοι συνάδελφοι επιθυμούν, θα μπορούν να δέχονται στην ηλεκτρονική τους διεύθυνση τα ενημερωτικά της Ομοσπονδίας.

Σχετικά με τη λειτουργία του ΔΣ της ΟΛΜΕ αυτή την περίοδο έχουμε να επισημάνουμε και τα παρακάτω:

Η συλλογική δράση του ΔΣ και η ενεργοποίηση όλων των μελών του, αλλά και όλων των μελών του ΔΣ του ΚΕΜΕΤΕ, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή υλοποίηση όσων, ο κλάδος με τις δημοκρατικές του διαδικασίες και η ομοσπονδία με τα όργανά της, αποφασίζει. Αρνητικά σε αυτή τη σημαντική παράμετρο έδρασε τόσο η μονοπαραταξιακή τελικά συγκρότηση του προεδρείου, όσο και η άρνηση της πλειοψηφίας των μελών του ΔΣ να αναλάβουν  συγκεκριμένες  ευθύνες σε τομείς εργασίας της ΟΛΜΕ, ακόμα και ανεξάρτητα από τη συμμετοχή τους  ή όχι στο προεδρείο. 

Η υλοποίηση των αποφάσεων και η συμβολή όλων των μελών (βεβαίως με τις απόψεις τους, αλλά και με τη δράση τους) στη «ζωή» και τη δράση της ομοσπονδίας  είναι  όχι μόνο καταστατική υποχρέωση όλων, αλλά πολύ περισσότερο στοιχειώδης αναγκαία υποχρέωση όλων ιδιαίτερα στην περίοδο που διανύουμε και την ολομέτωπη επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι από τις πολιτικές που εφαρμόζονται.

Αυτό το ζήτημα οφείλει να επανεξετάσει το ΔΣ την επόμενη περίοδο και να κάνει τις ανάλογες διορθωτικές κινήσεις.

 

ΟΙ  ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΟΥ Δ.Σ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

 

Και την προηγούμενη περίοδο το Δ.Σ της ΟΛΜΕ επέδειξε το ενδιαφέρον του για την υπεράσπιση των ανθρωπιστικών ιδεωδών και της ανθρώπινης ζωής και κατήγγειλε αυταρχικές συμπεριφορές και μεθοδεύσεις. Συγκεκριμένα:

·         Επιδείξαμε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την τύχη του συναδέλφου Λερούνη, ο οποίος έχει προσφέρει τα μέγιστα στην κοινότητα των Καλάς στο Πακιστάν και απήχθη από αντάρτες Ταλιμπάν. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από την νέα κυβέρνηση, αντιπροσωπία του Δ.Σ της ΟΛΜΕ επισπεύτηκε τον νέο Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών κ. Ζέπο στις 19-10-2009, του μεταφέραμε την ανησυχία μας για την τύχη του συναδέλφου μας και του ζητήσαμε να  γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες για την άμεση απελευθέρωση του. Για τον σκοπό αυτό πραγματοποιήσαμε σε συνεργασία με τη Γ΄ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ-συγκέντρωση έξω από την Πακιστανική Πρεσβεία και παράσταση διαμαρτυρίας στον πρέσβη του Πακιστάν(26-11-2009).

·  Εκδώσαμε ψήφισμα  και ενισχύσαμε οικονομικά συμπαράταξης για την πρωτοβουλία «Ένα καράβι για τη Γάζα»(14-4-2010). Είναι γνώστη σε όλους μας η τραγική κατάληξη του εγχειρήματος, ύστερα από την απρόκλητη και δολοφονική επέμβαση των Ισραηλιτών καταδρομέων. Για τη τραγική εξέλιξη το Δ.Σ της ΟΛΜΕ εξέφρασε την βαθύτατη αγανάκτηση και τον αποτροπιασμό του για την άνανδρη δολοφονία αμάχων διαδηλωτών.

·   Συμμετείχαμε στην πρωτοβουλία ΕΛΜΕ και συλλόγων εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης για «Ένα σχολείο για τη Γάζα» διαθέτοντας το ποσό των 15.000€.

·  Στηρίξαμε τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών στη Τουρκία. Εκδώσαμε ψηφίσματα διαμαρτυρίας για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών και μέλος του Δ.Σ της ΟΛΜΕ παραβρέθηκε στη δίκη 31 συνδικαλιστών (εκπαιδευτικών και άλλων δημοσίων υπαλλήλων), που έγινε στην Σμύρνη(19-29/11/2009).

·  Στηρίξαμε την προσπάθεια της UNICEF στην καταστραμμένη από τους σεισμούς Αϊτή  και διαθέσαμε το ποσό των 10.000 ευρώ. Το παραπάνω ποσό διατέθηκε από αδιάθετο  ποσό που είχε συγκεντρωθεί από τους συναδέλφους για τους πληγέντες από το τσουνάμι

 

              ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΥΠΟΥ- ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ- ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ-ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

 

Το Δ.Σ στην προσπάθεια του να προβάλλει τις θέσεις του κλάδου αυτή τη δύσκολη περίοδο, προχώρησε σε διοργάνωση Συνεντεύξεων Τύπου, τόσο στην Αθήνα, όσο και στην επαρχία με την ευθύνη μελών του Δ.Σ (κατά τη διάρκεια των περιοδειών). Ενδεικτικά αναφέρουμε:

·  Πραγματοποιήθηκε συνέντευξη τύπου με τον Γενικό Γραμματέα της     Educational International (Εκπαιδευτική Διεθνής) κ. Fred Van Leeuwen, o οποίος παρουσίασε τις επιπτώσεις αναλόγων οικονομικών μέτρων στα εκπαιδευτικά συστήματα παγκοσμίως. Επίσης, εξέφρασε τη συμπαράσταση του στους αγώνες των Ελλήνων εκπαιδευτικών ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα που λαμβάνονται στη χώρα μας. Πολύ σημαντική ήταν η αναφορά του-αποκάλυψη, πως στην έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα, το γνωστό μας μνημόνιο, ανάμεσα στους όρους που θέτει το ΔΝΤ για να εφαρμοστεί το λεγόμενο «πακέτο δάσωσης», υπάρχει και ένας για το άνοιγμα της εκπαίδευσης στην αγορά, με τη εφαρμογή της γνωστής Ευρωπαϊκής οδηγίας για τις υπηρεσίες, γνωστή και ως οδηγία Μπολκενστάιν, στην εκπαίδευση (μαζί με τον τουρισμό και το λιανεμπόριο) μέχρι το Δεκέμβρη του 2010!  Η Ε.Ι. πιστεύει πως τα μέτρα αυτά θα μειώσουν το ρυθμό ανάπτυξης που απαιτείται ώστε η χώρα μας να ξεπεράσει την κρίση και θα αυξήσουν τις ανισότητες, βλάπτοντας ιδιαίτερα τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού. Διακηρύσσει την αναγκαιότητα να πληρώσουν οι πλούσιοι και να παταχθεί η φοροδιαφυγή. Ο Γ.Γ. της Ε.Ι. κατηγόρησε την κυβέρνηση για τις περικοπές που έχει κάνει στις ήδη χαμηλές δαπάνες για την εκπαίδευση και για την αγνόηση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών. Επέπληξε την Υπουργό Παιδείας κ. Α. Διαμαντοπούλου για τις επιλογές της να προωθεί ρυθμίσεις για τα εργασιακά των εκπαιδευτικών χωρίς διαπραγματεύσεις και ουσιαστικό διάλογο με τις ομοσπονδίες τους.

·   Πραγματοποιήθηκαν δύο κοινές συνεντεύξεις τύπου (ΟΛΜΕ- ΔΟΕ) όπου δημοσιοποιήθηκαν οι θέσεις των Εκπαιδευτικών Ομοσπονδιών και η αντίθεση μας στην ακολουθούμενη κυβερνητική πολιτική.

·   Με ευθύνη των μελών των Δ.Σ των ΕΛΜΕ, κατά τη διάρκεια των περιοδειών τους για τη στήριξη του απεργιακού αγώνα, δόθηκαν συνεντεύξεις τύπου στα περιφερειακά-επαρχιακά ΜΜΕ 

Όλες οι απεργιακές εκδηλώσεις, τις οποίες οργάνωσε ή στις οποίες συμμετείχε η Ομοσπονδία μας στηρίχτηκαν με την έκδοση απεργιακού υλικού(αφίσα, φυλλάδια κ.α.). Τα μέλη του Δ.Σ. περιόδευσαν σε αρκετές περιοχές της χώρας, προκειμένου να στηριχτεί ο απεργιακός αγώνας.

Κατά την περίοδο 2009-10 εκδόθηκαν δύο τεύχη του Πληροφοριακού Δελτίου της ΟΛΜΕ. Δεν εκδόθηκαν δύο τεύχη λόγω της καθυστερημένης συγκρότησης του Δ.Σ και της προεκλογικής περιόδου που ακολούθησε. Τα δύο δελτία που εκδόθηκαν ήταν ενισχυμένα σε ύλη και κάλυψαν όλη τη δραστηριότητα της Ομοσπονδίας. Καταγράφηκε όμως, το θλιβερό γεγονός να μη φτάνουν τα Πληροφοριακά Δελτία στα σχολεία με ευθύνη κάποιων ΕΛΜΕ. Ο τρόπος αποστολής των Πληροφοριακών Δελτίων και ο επανασχεδιασμός του είναι ζητήματα που θα απασχολήσουν το Δ.Σ στο επόμενο συνδικαλιστικό έτος.

 

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ

 

Συνεχίστηκε και αυτή την περίοδο η πολύπλευρη ανάπτυξη των διεθνών  σχέσεων της ομοσπονδίας μας.

Α) Στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εκπαιδευτικών (ETUCE), της Εκπαιδευτικής Διεθνούς (ΕΙ) και του Ευρωπαϊκού τομέα της (ΕΙ-Ε). Με πρωτοβουλίες για ενημέρωση όλων των συνδικάτων στην Ευρώπη και τον κόσμο για την κατάσταση στην Ελλάδα, τα μέτρα που λαμβάνονται εναντίον των εργαζομένων και την ανάγκη συντονισμού όλων των συνδικάτων. Προτείναμε την οργάνωση πανευρωπαϊκών κινητοποιήσεων. Συμβάλλαμε στην έκδοση σχετικού ψηφίσματος στο συνέδριο των παραπάνω οργανώσεων το Νοέμβρη στη Βαρσοβία. Ζητήσαμε και εκδόθηκαν ψηφίσματα συμπαράστασης από την ETUCE και την EI-E. αλλά και συνολικά από την EI. Οργανώσαμε τη δημόσια παρέμβαση του ΓΓ της ΕΙ με συνέντευξη τύπου στην Αθήνα, όπως αναλυτικά αναφέρεται και παραπάνω. Ψηφίσματα συμπαράστασης στον αγώνα μας εξέδωσαν αρκετές ομοσπονδίες εκπαιδευτικών στην Ευρώπη.

            Β) Συμμετείχαμε σε διεθνή και Ευρωπαϊκά συνέδρια για διάφορα εκπαιδευτικά και συνδικαλιστικά ζητήματα, όπως το εργασιακό άγχος των εκπαιδευτικών, τη βία μέσω διαδικτύου, τις εφαρμογές των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση κ.ά.

          Γ) Συμμετέχουμε σε ένα πρόγραμμα της ETUCE (στην επιστημονική-οργανωτική του ομάδα) για τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στην εκπαίδευση.

          Δ) Συμμετέχουμε σταθερά στις συναντήσεις του Μεσογειακού Δικτύου Εκπαιδευτικών Οργανώσεων

          Ε) Συμμετέχουμε στην οργάνωση του 6ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ που θα γίνει στην Κωνσταντινούπολη (1-4 Ιούλη 2010) και στα σεμινάρια – συζητήσεις που θα οργανωθούν από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εκπαίδευσης, στις διαδικασίες συμμετέχει η ΟΛΜΕ από την ίδρυσή του.

Συνάδελφοι, σσες

      Έχοντας συναίσθηση της αποστολής μας, με σημείο αναφοράς και τη βαριά κληρονομιά της ιστορικής Ομοσπονδίας μας, θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι κατά το προηγούμενο έτος κάναμε ειλικρινείς προσπάθειες, για να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες σας και στις απαιτήσεις της σημερινής συγκυρίας.

Ανεξάρτητα από το θετικό ή αρνητικό ισοζύγιο του απολογισμού μας, και χωρίς διάθεση να μεταβιβάσουμε δικές μας ευθύνες σε άλλους, προσβλέπουμε στην εποικοδομητική κριτική σας. Αυτήν την κριτική τη χρειαζόμαστε. Την έχει όμως ανάγκη και ο κλάδος μας. Γιατί η υπόθεση των απαραίτητων θετικών υπερβάσεων είναι  υπόθεση  κυρίως συλλογική.

Γιατί το παρόν της ΟΛΜΕ και η θετική προοπτική της καθώς και  η θετική προοπτική των αγώνων μας, είναι υπόθεση όλων μας.