Εκπαιδευτική Παρέμβαση  Αχαΐας

– μέλος του πανελλαδικού Δικτύου των Παρεμβάσεων – Συσπειρώσεων

Κατεβάστε όλη την προκήρυξη σε μορφή word:   Ekp-Paremvasi-Ach_mikros-apologismos_ti-kanoume_27-6-2010

 

Απεργία στις 29 Ιούνη: συμμετέχουμε μαζικά  με τα πρωτοβάθμια σωματεία – Α΄ΕΛΜΕ Αχαΐας στο  Εργατικό Κέντρο Πάτρας, 10.00 πμ.  

Τι κάνουμε  μετά τη μάχη του ασφαλιστικού και των διορισμών; Μικρός απολογισμός…

 

«Αισθάνομαι ταπεινωμένος και περιφρονημένος. Νομίζω ότι ξαναζώ την εποχή του Πιουριφόι, τότε που η χώρα μας ήταν απόλυτα εξαρτημένη από τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Δεν πίστευα πως θα ζήσω μια νέα υποτέλεια της πατρίδας μου… Γιατί όμως είμαστε ο αδύναμος κρίκος; Είναι ένα ερώτημα στο οποίο οφείλει να απαντήσει το πολιτικό μας σύστημα και άλλοι κοινωνικοί φορείς, που υποτίθεται ότι διακονούν τα συμφέροντα του λαού». Χρόνης Μίσσιος, ΤΟ ΒΗΜΑ, 20-6-2010.

Συναδέλφισσες, -οι

Ευτυχώς δεν σκύψαμε το κεφάλι απέναντι στη τεράστια επίθεση ενάντια στα κοινωνικά αγαθά και στη χώρα. Είμαστε οργισμένοι και ελπίζουμε νέα ξεπεράσουμε την κρίση τους (γιατί είμαστε ερωτευμένοι με τη ζωή και οραματιζόμαστε ένα καλύτερο μάλλον για τα παιδιά μας), να μην εξευτελιστεί η εργατική δύναμη, να μη «αγοραστεί» η χώρα μας. Μπορούμε να υπερβούμε συλλογικά το πολιτικό μας σύστημα, το γραφειοκρατικό συνδικαλισμό μας, τη κομματοκρατία των οπαδών, τις ατομικές μας ματαιοδοξίες, την αναβλητικότητα. Μπορούμε να αντιστρέψουμε την επίθεσή τους στα κοινωνικά αγαθά, να ξαναβρούμε το νήμα του πολιτισμού της αλληλεγγύης, του αγωνιστικού φρονήματος, της από τα κάτω αντίστασης. Σ’ αυτή την πολλαπλή προοπτική, προσπαθούμε να συμβάλλουμε με τις όποιες δυνάμεις μας. Οφείλουμε όμως όλοι να διορθώσουμε πρακτικές, αφού κρατήσουμε ότι έδωσε ελπίδα στο χώρο μας.

 

Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες συναδέλφους που απέκρουσαν σθεναρά το «Δούρειο Ίππο» της δήθεν «πιλοτικής αυτοαξιολόγησης». Αυτή εισάγει την κυριαρχία της επιχειρηματικότητας στο δημόσιο σχολείο, την δορυφοροποίηση του συλλόγου διδασκόντων σε χορηγούς και την περιθωριοποίηση της παιδαγωγικής ελευθερίας. Η πρώτη αυτή νίκη επιτεύχθηκε σε όλες τις σχολικές μονάδες, παρά τις φαντασιώσεις ή σκοπιμότητες που παρουσιάστηκαν, με εξαίρεση την ακατακατανόητη  απόφαση στο ΓΕΛ Καστριτσίου (όπου την συνδικαλιστική ευθύνη την χρεώνονται τα γνωστά επιφανής στελέχη του ΕΑΣ). Χαιρετίζουμε τους βαθμολογητές και το βοηθητικό προσωπικό στο βαθμολογικό μας κέντρο, που έδωσαν το μήνυμα και άλλων εναλλακτικών μορφών πάλης, χαιρετίζουμε όλους που έδωσαν το παρόν σε πρωινά και απογευματινά συλλαλητήρια.

Κρατάμε από τις αποφάσεις του ΔΣ της ΕΛΜΕ τη σταθερή συμμετοχή στην οριζόντια συνεργασία στην ανεξάρτητη κομματικά ενωτική πρωτοβουλία α/βάθμιων σωματείων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα στην Αχαΐα. Κρατάμε τις προσπάθειες όσων μελών του ΔΣ έδωσαν τη μάχη της ενημέρωσης στα σχολεία, στο βαθμολογικό κέντρο και στα τοπικά ΜΜΕ. Κρατάμε τη διάθεση που επικράτησε αρκετές φορές για να ξεπεραστούν μικροκομματικές σκοπιμότητες. Προσπαθήσαμε κατά το δυνατό να έχουμε ομόφωνες αποφάσεις, αλλά δεν το πετύχαμε πολλές φορές. Αποτύχαμε όμως στις γενικές συνελεύσεις… Όλοι οφείλουμε να συμβάλλουμε στη θετική διέξοδο απ’ αυτό το τέλμα.

Θεωρούμε όμως ότι ο υπάρχων συσχετισμός στο ΔΣ της ΕΛΜΕ όπου (και κυριαρχούν διαχρονικά) οι παρατάξεις που πρόσκεινται πολιτικά και στηρίζουν με τον ιδιαίτερο τρόπο τους τις πολιτικές των δυο εναλλασσόμενων κομμάτων εξουσίας. Δηλαδή αυτών που είναι υπεύθυνα για τη μεταπολιτευτική κατάρρευση της χώρας μας που πραγματοποιείται στις μέρες μας «δια χειρών ΠΑΣΟΚ» και «με συμβολή ΝΔ». Ακόμη και τώρα που η κρίση βαθαίνει, δεν ευνοεί προχωρημένες στρατηγικές και κινήσεις (όπως έγινε με τη συμμαχία τους την Τετάρτη που αφορούσε την εισήγηση της ΟΛΜΕ για τον σχεδιασμό από εδώ και πέρα). Διαφορετικός συσχετισμός  θα έδινε μια μεγάλη ώθηση για σημαντικά πιο ενεργή έκφραση αγωνιστικού φρονήματος και σημαντικά πολλαπλής συμμετοχής στην ιστορική αντίσταση που μας αναλογεί για μας, τα παιδιά μας,    τη χώρα μας και όλο το μεσογειακό νότο.

Όμως, υπάρχει ένα σημείο στις πρόσφατες δηλώσεις της υπουργού παιδείας, το οποίο δημιουργεί ένα κρίσιμο ερώτημα. Είναι το βασικό ερώτημα με το οποίο αντιπαρατεθήκαμε με το ΕΑΣ στην περιοχή μας για το 14ο συνέδριο της ΟΛΜΕ: Η υπουργός παιδείας αναφέρει ότι στο νέο λύκειο θα υπάρχει ένα νέο αναλυτικό πρόγραμμα με «λιγότερα υποχρεωτικά και περισσότερα επιλεγόμενα μαθήματα, κυρίως στην Β και Γ Λυκείου». Τι πρακτικά σημαίνει αυτό ή τι μπορεί να σημαίνει;

Ότι θα υπάρχει ένας κορμός μαθημάτων και ένα «απροσδιόριστο» σύννεφο μαθημάτων επιλογής, όπου οι ειδικότητες που τα διδάσκουν θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να βρεθούν εργασιακά στον αέρα αν το μάθημα τους δεν επιλέγεται; Ή θα μεταβληθούν σε εκπαιδευτικούς «Τιραμόλα», οι οποίοι θα κινούνται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της περιφέρειας που υπάγονται για να καλύψουν το ωράριο τους διδάσκοντας από μία ή δύο ώρες σε διάφορα σχολεία που έχει επιλέγει το μάθημα τους;

Παρόλα αυτά εμείς προτείνουμε, χωρίς να απεμπολούμε τους «μαζικούς» αγώνες και τις «απεργιακές κινητοποιήσεις», μια αλλαγή στον προσανατολισμό στη νέα χρονιά.

Ι) Κάθε σχολείο ή σχολικό συγκρότημα να αποτελέσει συστηματικά κύτταρο και τόπο σφυρηλάτησης της ενότητας του κλάδου και κέντρο ενημέρωσης και αγώνα με συμμάχους τους μαθητές και όσους γονείς, δασκάλους, εργαζόμενους και τοπικούς φορείς που κατανοούν τον ασφυκτικό κλοιό που ετοιμάζεται με το «νέο σχολείο»  στο οποίο δήθεν είναι «πρώτα ο μαθητής».

ΙΙ) Να γίνονται τοπικές συγκεντρώσεις και συνελεύσεις, ώστε να παράγεται εκπαιδευτική και συνδικαλιστική πολιτική και από τα κάτω για όλα τα ζητήματα,  που ούτως ή άλλως θα πολλαπλασιαστούν.

ΙΙΙ) Με τις διαδικασίες αυτές και τις αντίστοιχες επιτροπές αγώνα να αυξηθούν οι προϋποθέσεις για να αλλάξει η γραφειοκρατική δομή μιας τεράστιας ΕΛΜΕ και ταυτόχρονα να δημιουργηθεί εκείνο το πλαίσιο που να έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα οι παραδοσιακοί ή εναλλακτικοί αγώνες που θα προκρίνονται.

Συνάδελφοι, -ισσες

Στο πλαίσιο αυτό, ενώ θα συνεχίζουμε τις προσπάθειες μας στο ΔΣ, στην πρωτοβουλία α/βάθμιων σωματείων, στην ΟΛΜΕ, στους ενωτικούς πανεργατικούς και παλλαϊκούς αγώνες,  στην εφημερίδα «Ρωγμές και Παρεμβάσεις», ταυτόχρονα θα δώσουμε τις δυνάμεις μας και στα σχολεία.

Γι’ αυτό χρειάζεται ένα νέο πνεύμα, μια νέα στρατηγική ώστε να ενώσουμε όλοι οι συνάδελφοι που συμμεριζόμαστε αυτούς τους προβληματισμούς και θα βρεθούμε στα σχολεία από την 1η Σεπτέμβρη, δυστυχώς με νέα δεδομένα. Οφείλουμε να αναπτύξουμε παράλληλα με πιο μεθοδευμένες πανεργατικές απεργίες και κινητοποιήσεις, και εναλλακτικές μορφές πάλης με βασικό χαρακτηριστικό την προώθηση από τα κάτω (ενδεικτικά: διοικητικές εργασίες, εκδρομές, νέες μορφές μάθησης με συνδυασμό λευκών απεργιών στα σχολεία, στάσεις εργασίας σε υποχρεωτικές υπερωρίες, αντίσταση στις ψευτοεπιμορφώσεις, εμπάργκο στην εξεύρεση χορηγών, κλπ).

Γι’ αυτό προσπαθούμε να προωθούμε το συλλογικό αγώνα στα σχολεία και δίνουμε ελάχιστη σημασία στη προσωπική επαγγελματική μας ανέλιξη. Χαιρόμαστε για κάθε προσπάθεια που γίνεται για όλα τα παιδιά στο σχολείο μας, για την ενιαία, κριτική και ολοκληρωμένη γνώση, για το πολιτισμό της αλληλεγγύης, για τη δημιουργική αντίληψη στη ζωή. Γι’ αυτό σνομπάρουμε τη λογική της ατομικής λύσης, τη φθορά στο «ιδιαίτερο», τη στρατηγική της υπηρεσιακής ανέλιξης ως πρώτης επιλογής.  

Καλή καλοκαιρινή ανάπαυλα συναδέλφισσες και συνάδελφοι, εγρήγορση και εσωτερική προετοιμασία για την σθεναρή αντιμετώπιση σε ένα, κατά τις βάσιμες ενδείξεις, πολύ πιο δύσκολο φθινόπωρο στα σχολεία, στη ζωή μας και τη χώρα μας.

 

Υστερόγραφο 1: Σε σας συνάδελφοι που φεύγετε φυσιολογικά ή βίαια με την όποια σύνταξη, σας απευθύνουμε μια διπλή ευχή. Να χαρείτε όσο μπορείτε τη νέα φάση της ζωής σας και ταυτόχρονα μη ξεχνάτε τους συλλογικούς αγώνες. Η μοίρα μας είναι κοινή.

Υστερόγραφο 2: Ο συνδικαλισμός μας μοιάζει νεκρός, αλλά είναι το ένα βασικό όπλο που έχουμε.  Η νέα πολιτική συγκυρία (με την ολομέτωπη επίθεση των ελίτ με τη φανερή συναίνεση ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ και διακριτική αποδοχή της ΝΔ σε εργαζόμενους, νεολαία και χώρα)και η διαπίστωση αυτή μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι έκλεισε ο γνωστός κύκλος του συνδικαλισμού που αναπτύξαμε στην μεταπολίτευση. Καταγγέλουμε την επιμονή ΔΑΚΕ-ΣΥΝΚ στην ΟΛΜΕ και ΠΑΣΚ-ΕΑΣ τοπικά, για την αποδοχή του «εκπαιδευτικού συνεδρίου» που ετοιμάζεται να παίξει αποπροσανατολιστικό ρόλο στην επόμενη καθοριστική χρονιά για όλους, πλην «Λακεδαιμονίων» (δηλ. στελεχών…)..

Ταυτόχρονα είναι αυτονόητο ότι κλείνει και ο κύκλος μας στα Υπηρεσιακά Συμβούλια (ΠΥΣΔΕ, ΑΠΥΣΔΕ, ΚΥΣΔΕ). Οφείλουμε από το Σεπτέμβρη να πάμε και σε νέο περιεχόμενο και σε νέες δομές με μετωπική (όχι στενά «αριστερή») πρακτική.

https://eparemvasiax.wordpress.com/, Πάτρα 29-6-2010

Advertisements