EDITORIAL

Δεν προσφέρουμε στους κατακτητές εμείς «Ούτε Γη, ούτε Ύδωρ»!!!

«Ψηλά οι καρδιές … συνάδελφοι»

 Στα χέρια σας το 4ο φύλλο εν μέσω επιταχυνόμενων εξελίξεων τόσο στην εκπαίδευση και το δημόσιο, όσο και  στη χώρα.

 

Να το πούμε από την αρχή: Εμείς δεν προσφέρουμε στους επαχθείς ντόπιους και διεθνείς αδηφάγους τοκογλύφους «ούτε Γη» από τη χώρα μας, ούτε το «Ύδωρ» του λαού και της νεολαίας.

ΓΗ; Ναι το δημόσιο και ιδιωτικό ΑΕΠ, τη δημόσια και ιδιωτική γη, τα δημόσια αγαθά της ενέργειας, των δρόμων, των δασών, των λιμανιών, των ακτών.  ΥΔΩΡ; Ναι  τον πολιτισμό, τη γλώσσα, τη ζωντανή ηρωική, συνεργατική, κοινοτιστική και δημοκρατική παράδοση, τη δημόσια παιδεία και υγεία, την δημόσια αναδιανεμητική ασφάλεια και σύνταξη, τον αέρα της ελευθερίας, ισηγορίας και λεβεντιάς.

Και αν η χώρα και ο λαός φαίνεται ότι νικήθηκε προσωρινά από τους κατακτητές, εμπρός αδέλφια. «Ψηλά οι καρδιές» για να κάνουμε τη Γη και το Νερό ΠΑΛΙ δικό μας. Για να τα προσφέρουμε και να τα ανταλλάσουμε με όρους ισοτιμίας, με ελευθερία και αμοιβαιότητα και μεταξύ μας και στους φίλους λαούς και όχι να μας τα κλέβει και τα δυο το αδηφάγο κεφάλαιο μαζί με τους πολιτικούς και κρατικούς του υπηρέτες.

Εμάς δεν μας αρμόζει να παρασυρθούμε από τους αντίπαλους της εργασίας και του πολιτισμού. Ο καπιταλισμός σ’ αυτή τη φάση της δομικής του κρίσης έχει αποφασίσει,  με στόχο να διασωθεί, «να φάει τις σάρκες» των ανθρώπων. Στο επίπεδο της ΕΕ θέλει να διασώσει το Ευρώ τους με οποιαδήποτε θυσία. Στο επίπεδο της χώρας θέλει να βγάλει στο σφυρί της «αγοράς των άνομων κερδών» τα πάντα, πατώντας πάνω στο χρέος που αυτοί δημιούργησαν.  Και χρησιμοποιώντας την οικονομική και όχι μόνο υποταγή «μας»  – μαζί και  αυτοί  οι υπηρέτες τοποτηρητές –  προχωρούν ακάθεκτοι. Πρόκειται για την προσφορά «Γης και Ύδατος» σε σύγχρονη εκδοχή.

Όσο εμείς δεν έχουμε τις πολιτικές δυνατότητες άρνησης τους χρέους, της απεξάρτησης από τη Λερναία Ύδρα του Ευρώ και την δημιουργία και άλλων πολιτικών προϋποθέσεων, μέχρι τότε οφείλουμε να κάνουμε οργανωμένο «ανταρτοπόλεμο» και ανάπτυξη απελευθερωτικής συνείδησης.

Σ’ αυτό το πλαίσιο αφιερώσαμε το 4ο φύλλο της εφημερίδας μας. Σας προσφέρουμε τρία μικρά συνοπτικά κείμενα για τη νέα οικονομία που προωθείται και μας ακουμπούν άμεσα. Χρέος μας να συνειδητοποιήσουμε που οδηγούν τόσο τους μισθούς στο δημόσιο, όσο και τους μισθούς των νέων εργαζομένων – των παιδιών μας – παντού, αφού το δημόσιο συρρικνώνεται, εκχωρείται, νοικιάζεται και καταργείται με τον «Καλλικράτη» δήμιο.

Μεγάλο το αφιέρωμα για το «νέο σχολείο» μέχρι το «νέο Πανεπιστήμιο»,  με βασικούς πυλώνες τις δεξιότητες, την επί μέρους γνώση, τις ξένες γλώσσες, τη διδακτική των πληροφοριών, τις εξετάσεις τύπου «ΑΣΕΠ» ενδοσχολικά (έτσι φαίνεται) και τη μεταφορά τους ευθύνης των πανελλαδικών των 4 μαθημάτων στα πανεπιστήμια και από εκεί στους μάνατζερ!!!

Ο στόχος τους πολλαπλός: Δημιουργία και επέκταση του νέου ανθρωπολογικού τύπου της ατομικής επιβίωσης και των ατομικών διεκδικήσεων, περιορισμός του αριθμού των απόφοιτων Λυκείου, αλλά και του αριθμού των φοιτητών, αύξηση των καταρτίσεων-χαρτοπετσέτας «δια βίου», μείωση εκπ/κού προσωπικού, μείωση των σχολικών και πανεπιστημιακών μονάδων, μετατροπή της γνώσης σε προϊόν, μετατροπή της διοίκησης σε μάνατζερ, μεταφορά του σχολείου και Πανεπιστημίου –  και μέσω «Καλλικράτη» – στην αγορά των αδίστακτων καρχαριών του κέρδους.

Ανοίγουμε με τρία κείμενα πτυχές της ανοικτής πληγής «Αξιολόγηση και Εκπαίδευση». Και σας καλούμε να συνεχίσετε αυτό το δημόσιο διάλογο στο επόμενο φύλλο με περισσότερα κείμενα, αφού σύντομα εκτιμούμε ότι το ζήτημα θα ενώσει το τρίπτυχο «σχολείο, εργασία και μισθός».

Συνεχίζουμε το αφιέρωμα «Σχολείο και Πολιτισμός» ανοίγοντας και το ζήτημα των ιδιαίτερων μαθημάτων, το οποίο με την «υψηλή εποπτεία» του κράτους αποτελεί «καρκίνο» που σιγοτρώει ταυτόχρονα τη συλλογική συνείδηση, προετοιμάζει το νέο ανθρωπολογικό τύπο και διαλύει και «από τα κάτω» τα συνδικάτα.

Τα σχόλιά μας είναι συχνά και φαρμακώδη και δηκτικά και χωρίς να παριστάνουμε τους αλάνθαστους, επειδή συγχρωτιζόμαστε συχνά σε θεσμικό επίπεδο και με πολλούς που τους στέλνουμε τα σκάγια μας, μας παίρνουν εν τέλει και μας τους ίδιους.

Θεωρούμε ακόμη ότι τα πρωτοβάθμια σωματεία περισσότερο – και λιγότερο οι ομοσπονδίες και τα παραρτήματα τύπου ΑΔΕΔΥ -, μαζί με τις οριζόντιες συμμαχίες τους μπορούν να προσφέρουν. Γι’ αυτό δεν τα παραδίδουμε ακόμα στους εργοδότες. Τα κρατάμε γερά! Που ξέρετε; Μπορεί να γίνει και εδώ της Γαλλίας ή και της Αργεντινής. Και αυτές οι μορφές συλλογικότητας μπορούν, υπό όρους και προϋποθέσεις, να βοηθήσουν στο αυθόρμητο και τη λαϊκή συλλογικά εκφρασμένη δυσαρέσκεια, ελπίδα και όραμα, που αποτελούν την συλλογική μας ευχή.

Να ευχαριστήσουμε και από εδώ Πατρινούς και μακρινούς συνεργάτες του φύλλου, όπου η δουλειά τους δημιούργησε αυτή το συλλογικό αποτέλεσμα. Η δική σας στήριξη και η αποδοχή θα μας δίνει και την όρεξη να συνεχίσουμε με το καλό την Άνοιξη με το 5ο φύλλο.

 

27-10-2010 Η Συντακτική Επιτροπή