Δεν συγχωνευόμαστε, δεν αποκαρδιωνόμαστε!!!    Οι μονόδρομοι είναι μόνο στα σχέδιά σας…

Το εισαγωγικό αυτό κείμενο αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι των Ρ & Π γράφεται λίγο πριν ανακοινωθεί η τελική απόφαση του ΥΠΔΜΘ για της φετινές συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολείων. Η μάχη συνεχίζεται ακόμα σε πολλά μέρη της χώρας και όχι μόνο σε επίπεδο β/βάθμιας Εκπ/σης. Στην περιοχή μας έχει κυρίως επικεντρωθεί στη ΜΗ συγχώνευση του 12ου και 22ου Γυμνασίου Πάτρας. Η εισήγηση της Διοίκησης «εν κρυφώ και απαραβύστω», αλλά και η συνολική αντίδραση της εκπαιδευτικής κοινότητας, όπως και η σύσσωμη καταδίκη από το Δημοτικό Συμβούλιο της Πάτρας δείχνουν έναν από τους νικηφόρους δρόμους. Είμαστε βέβαιοι ότι πολλά από τα 1933 σχεδόν αποφασισμένα από το ΥΠΔΜΘ σχολεία δεν θα συγχωνευτούν και καταργηθούν. Να δούμε τι θα συμβεί και με την «Ιφιγένεια» του πολεοδομικού συγκροτήματος της Πάτρας…

Η Διοίκηση διεμήνυσε ποικιλότροπα ότι υπάρχει ανάγκη πολλών συγχωνεύσεων τόσο μέσα στην Πάτρα, όσο και στην περιφέρεια. Το ίδιο εξήγγειλε και η ηγεσία του ΥΠΔΜΘ. Οφείλουμε όμως να συνδέσουμε αυτές τις γενικευμένες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις και με την δομική κρίση του καπιταλισμού, και με την συγχορδία Κυβέρνησης –Τρόϊκας, και με σχεδόν αποτυχημένα παρόμοια εγχειρήματα σε ΗΠΑ και υπόλοιπη Δύση, και με τον «Καλλικράτη» και φυσικά με το «Νέο» σχολείο. Γι’ αυτό εμείς αυτό το φύλλο 5 που έχετε στα χέρια σας το αφιερώνουμε σ’ αυτό το πλέγμα. Έτσι:

Ξεκινάμε με μία έμφαση στη σύνδεση χρέους και αναδιαρθρώσεων και φυσικά επισημαίνουμε το γεγονός ότι η  επίθεση στο δημόσιο τομέα είναι και υποκριτική και ουσιαστικά προσανατολίζεται ενάντια στα δημόσια αγαθά Υγείας, Παιδείας, Δημόσιο πλούτο, κλπ και φυσικά ενάντια σε συλλογικά δικαιώματα των εργαζομένων (εργασιακές σχέσεις, μισθοί, ασφάλεια, κλπ), όπως έγινε απ’ όπου πριν πέρασε και περνά το μισητό ΔΝΤ.  Ταυτόχρονα αποτελεί σκαλοπάτι για το ξεπάτωμα της δημόσιας και μικρομεσαίας περιουσίας στη χώρα μας.

Παρουσιάζουμε τρία κείμενα, σε συνέχεια από προηγούμενα φύλλα, για την κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος σε ΗΠΑ και Γαλλία, που είναι παρόμοια με αυτό που προσπαθεί να εισάγει η κ. Διαμαντοπούλου με το «συνεργείο» της. Ακολουθούν κείμενα κριτικής αποτίμησης αυτών των σχεδίων με επίκεντρο το «Νέο» Λύκειο.

Παράλληλα σας παρουσιάζουμε δυο κείμενα για την Τεχνική Εκπαίδευση στη χώρα μας. Το πρώτο εισάγει περιληπτικά κάποιες προτάσεις, ενώ το δεύτερο κάνει μια πιο πολιτική κριτική προσέγγιση. Μη ξεχνάμε ότι περιμένουμε μετά το Πάσχα ολόκληρο σχέδιο νόμου γι’ αυτή, την οποία ετοιμάζει να γίνει συμβατή με όλο το δυσοίωνο οικονομικό και παραγωγικό μέλλον στη χώρα μας. Μιας παραγωγής που γίνεται ακόμα πιο περιφερειακή της ΕΕ και πιο ευάλωτη λόγω ΔΝΤ, αλλά και πιο παρασιτική, λόγω των μεγάλων καπιταλιστικών προσδοκιών στην Μεσόγειο… 

Αποτολμούμε με μια εισαγωγική αποτίμηση της μάχης για τις συγχωνεύσεις με δυο κείμενα και μερικά σχόλια. Αναδεικνύουμε το κτιριακό-παιδαγωγικό ζήτημα στα νηπιαγωγεία, που στην περιοχή μας δυστυχώς είναι πανάθλιο ήδη πριν την κρίση… Δεν σημειώνουμε τίποτα για τα σεισμόπληκτα σχολεία, αφού δεν ακούστηκε «ούτε φωνή, ούτε ακρόαση» από καμιά θεσμική έκφραση ….

Συνεχίζουμε με το συνεχιζόμενο αφιέρωμα «Σχολείο και Πολιτισμός» και φυσικά με περιληπτική ενημέρωση από τις παρεμβάσεις και μέσα από το ΠΥΣΔΕ Αχαΐας. Τα σχόλια αυτή τη φορά στοχεύουν στο ζήτημα του πλαισίου του «Νέου» Σχολείου, του «Νέου» Μισθολογίου και γίνεται μια αναφορά στο ζήτημα των αποσπασματικών απεργιών…

Ευχαριστούμε για την μέχρι τώρα στήριξή σας, αισιοδοξούμε ότι θα χρειαστεί να βγει και το επόμενο φύλλο και ελπίζουμε να βρεθούμε περισσότεροι και σοφότεροι στα μετερίζια των συλλογικών αγώνων.. «Οι καιροί ου μενετοί»…

Η συντακτική και οργανωτική επιτροπή, 3-4-2011

Advertisements