Εκπαιδευτική Παρέμβαση

Αχαΐας, αυτόνομο μέλος του πανελλαδικού δικτύου των Παρεμβάσεων

 

Για το Ενιαίο Μέτωπο Αντίστασης Καθηγητών και το Ψηφοδέλτιο Αντίστασης

Κατεβάστε την δισέλιδη ανακοίνωση σε μορφή word: Ανακoίνωση-ΕκπΠαρεμβασης για Εν. Μέτωπο και ψηφοδελτιο Αντιστασης-Καθηγσε Α ΕΛΜΕΑχ_4-12-2011

«Πώς έγινε και η Ιστορία κατασπάραξε το Σώμα μας;

Πώς φταίει που ο λαός μας έμεινε γυμνός μες τον Καιρό;»

Κωστής Μοσκώφ

Συνάδελφοι, -ισσες

Η συγκρότηση της τρικομματικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, από τη μια εκφράζει τη σύμπνοια όλων των μερίδων της αστικής τάξης και δηλώνει την αποφασιστικότητά τους να υλοποιήσουν την πολιτική του τσακίσματος της εργατικής τάξης και του λαού. Δημιούργησαν  σχεδιασμένα το «Μαύρο Μέτωπο» μαζί με το ευρύτερο πλέγμα της ντόπιας αστικής τάξης και των τραπεζιτών, των διαπλεκόμενων ΜΜΕ και τους οργανικούς πρόθυμους σιτιζόμενους διανοούμενους  της οργανωμένης προπαγάνδας. Από την άλλη όμως η συγκρότηση της νέας κυβέρνησης είναι και δείγμα αδυναμίας. Το ότι οι δυνάμεις του κεφαλαίου αναγκάστηκαν να κάψουν όλες τις εφεδρείες τους σε σημείο που πρέπει τώρα να αρχίσουν να δημιουργούν νέους κομματικούς σχηματισμούς, δείχνει ότι δεν μπορούν να καναλιζάρουν εύκολα τη λαϊκή οργή. Και αυτό γιατί ο λαϊκός παράγοντας δεν τους επιτρέπει πια να κυβερνούν όπως παλιά, πράγμα που φάνηκε στη 48ωρη απεργία στις 19 και 20 Οκτώβρη και στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στις παρελάσεις στις 28 Οκτώβρη. Εκεί εκδηλώθηκε η συσσωρευμένη οργή εξαιτίας της απότομης πτώσης του βιοτικού τους επιπέδου, από τις περικοπές, τα χαράτσια και από το πέταγμά τους στην ανεργία και την εξαθλίωση.

Για ένα μεσοπρόθεσμο πολιτικό πλαίσιο

Με ένα πολιτικό πλαίσιο μεσοπρόθεσμης ταξικής – ανεξαρτησιακής πολιτικής ο λαός οφείλει να παλέψει για:

Α) Να μη υπογραφεί η νέα δανειακή συνθήκη που υπονομεύει και τα τελευταία υπολείμματα εθνικής ανεξαρτησίας μέσω των εμπράγματων υποθηκών δημόσιας και μικρομεσαίας περιουσίας με το αποικιοκρατικό δίκαιο, με τις «ελεύθερες» επιχειρηματικές ζώνες, με τον ασφυκτικό οικονομικό και πολιτικό έλεγχο από την ΕΕ. Ήδη διορίστηκε Υφ/ργός για την Ελλάδα της Γερμανίας με έδρα τη Θεσσαλονίκη!

Β) Μη αναγνώριση και  μονομερής διαγραφή του χρέους -Το 94%  ακόμα με το ελληνικό δίκαιο σε δραχμές.

Γ) Διαγραφή των χρεών των λαϊκών νοικοκυριών

Δ) Κρατικοποίηση-Εθνικοποίηση-Κοινωνικοποίηση τραπεζών, μεγάλων επιχειρήσεων, οργανισμών κοινής ωφέλειας.

Ε) Απαγόρευση απολύσεων, αυξήσεις στους μισθούς, πλήρης χρηματοδότηση για τα δημόσια αγαθά.

Στ) Τιμωρία σε όσους ευθύνονται για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, εκχώρηση πόρων της χώρας και τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.

Ζ) Άμεση έξοδο από Ευρωζώνη με εθνικό νόμισμα. Ρήξη – με διάλυση ή  αποδέσμευση από – την ΕΕ και νέο προσανατολισμό της Χώρας με μορφές δημοκρατικής λαϊκής εξουσίας και συμμαχίες με τους γύρω λαούς.

Για το δημόσιο σχολείο και τον εκπαιδευτικό

Σε αυτή την κατάσταση ο εκπαιδευτικός βιώνει τη ραγδαία μείωση (30-50%) του εισοδήματός του με βάση το νέο μισθολόγιο, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την περαιτέρω εργασιακή ανασφάλεια από τις επερχόμενες αλλαγές στην ΤΕΕ και  τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων, το «Νέο» Λύκειο, την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας, του εκπαιδευτικού έργου και του ίδιου, αλλά και τον άμεσο κίνδυνο για απαλλοτρίωση της κατοικίας του εξ αιτίας αδυναμίας αποπληρωμής των χρεών του. Ερχόμενος αντιμέτωπος καθημερινά με: φτηνό και «γυμνό» σχολείο, λειτουργικό αναλφαβητισμό, μαθητική διαρροή,  εντατικοποίηση της τάξης των 30 μαθητών, project αντί βιβλία, στο δρόμο «νέου» ρόλου των διευθυντών.

Και ενώ οφείλουμε να κτίσουμε μορφές ενότητας και αλληλεγγύης με τους μαθητές και τα λαϊκά στρώματα που συνθλίβονται (οι γονείς τους), ταυτόχρονα οφείλουμε να αντιπαλέψουμε σχεδιασμένα και άμεσα:

1) Τη πλήρη αποσάθρωση της ΤΕΕ με το νέο νομοσχέδιο που οσονούπω έρχεται. Όσο η χώρα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο και διαλύεται η παραγωγική της βάση, όσο η ενιαία  δημιουργική γνώση συνθλίβεται στην υποχρεωτική δημόσια εκπαίδευση, είναι δυνατόν να περπατήσει σοβαρή τεχνική εκπαίδευση; Θα παραμείνει παράλληλος κλάδος των «αδύναμων» μαθητών, θα συνεχίσουν να υπάρχουν δομές στα άλλα υπουργεία, θα δρομολογηθούν πολλαπλές μορφές ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης, θα επιταχυνθούν πολλαπλές συγχωνεύσεις. Έτσι θα δρομολογηθούν οι εφεδρείες-απολύσεις των ειδικοτήτων, ενώ οι μαθητές της δεν θα έχουν ούτε εκπαιδευτικό, ούτε εργασιακό μέλλον.

2) Τη διάλυση όλων των υποστηρικτικών δομών και θεσμικά (νομοσχέδιο), τα νέα «αναλυτικά προγράμματα» δεξιοτήτων (OOSA-PIZA), ο νέος γύρος συγχωνεύσεων, ο σχεδόν μηδενισμός μονίμων διορισμών, η μισθολογική καθήλωση των αναπληρωτών, ο νέος γύρος συγχωνεύσεων δεν θα φέρουν μόνο αύξηση του διδακτικού και εργασιακού ωραρίου. Θα επιφέρουν ακόμη μεγαλύτερη αποσύνθεση στην ενιαία γνώση, στην αντικατάστασή της από ασύνδετες πληροφορίες και τη επικάλυψή της με σκληρό εξεταστικό πλέγμα και αυταρχισμό από τη μια (μαστίγιο) και από την άλλη με επιφανειακές καινοτομίες ως πρόσχημα δημιουργίας (καρότο), παρά τις φιλότιμες προσπάθειες  της πλειοψηφίας των συναδέλφων.

Για την ανάπτυξη του Ενιαίου Μετώπου και τη στήριξη του Ψηφοδελτίου Αντίστασης

Επειδή θέλουμε να απαντήσουμε στην εργασιακή και πολιτική μας ακύρωση πρωτοστατήσαμε στη δημιουργία του Ε.Μ.Α.Κ., όπου και θα λειτουργήσουμε  ενεργά. Σκόπιμο όμως είναι να ξεκαθαρίσουμε ότι:

1) Το Ενιαίο Μέτωπο Αντίστασης έχει ξεκάθαρο ιδεολογικό στίγμα, καθώς διακηρύσσει ότι η κρίση που βιώνουμε είναι δομική του καπιταλιστικού συστήματος. Το χρέος το δημιούργησε η κυρίαρχη τάξη με τις πολιτικές της, γι’ αυτό ζητάμε τη μη αναγνώρισή του και μονομερή διαγραφή του. Η ΕΕ δεν είναι τίποτα άλλο από μια υπερεθνική καπιταλιστική ολοκλήρωση που υπερασπίζεται με τον πιο αντικοινωνικό τρόπο τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Επομένως, η πλήρης ρήξη με την ίδια την ΕΕ αποτελεί όρο επιβίωσης των λαών.

2) Το Ενιαίο Μέτωπο απευθύνεται σε κάθε συνάδελφο που επιθυμεί να δράσει ενάντια στις κυρίαρχες εκπαιδευτικές και πολιτικές επιλογές, ανεξάρτητα από κόμματα και παρατάξεις, αλλά και σε καθένα που συμφωνεί με το πλαίσιο των αρχών του.

3) Η Εκπ. Παρέμβαση στηρίζει το Εν. Μέτωπο και παράλληλα συνεχίζει να υπάρχει και να δρα ως  συνδικαλιστική παράταξη, αυτόνομο μέλος του πανελλαδικού δικτύου των Παρεμβάσεων. Δεν θα περιορίσει τη δράση της μέσα στο Εν. Μέτωπο, δεν θα ακρωτηριάσει τις ιδεολογικές της θέσεις χάριν της κινηματικής ενότητας, δεν θα αυτολογοκριθεί για να αρέσει σε όλους. Δεν θα επιτρέψει ακόμα να χρησιμοποιηθεί το μετωπικό σχήμα για να υποβαθμιστούν οι τελικοί πολιτικοί στόχοι. Θα συνεχίσει να σκέφτεται, να δρα και να ζυμώνει τις απόψεις της αυτόνομα, αλλά και μέσα στο Εν. Μέτωπο, γιατί αυτή είναι και η ουσία της ταξικής πάλης στο μαζικό κίνημα.

4) Εδώ είναι που διαφωνούμε με την πρακτική του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ. Μετά την τραυματική εμπειρία της διάλυσης του ΣΥΝ του ’90, πέρασε στο άλλο άκρο του εκκρεμούς και προσχώρησε στην  σεχταριστική γραμμή «ότι όποιος δεν συμφωνεί μαζί μας αποκλείεται από  την ενότητα δράσης». Αυτοί όμως που δεν συμφωνούν με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία της εργατικής τάξης. Πως θα αλλάξουν οι συσχετισμοί, όταν αποκλείεται η μεγάλη πλειοψηφία, όταν το ΠΑΜΕ περιορίζει την ενότητα στη δράση μόνο σ αυτούς που συμφωνούν μαζί του, πράγμα που φυσικά αποτελεί επικίνδυνο ακρωτηριασμό της τακτικής του Ενιαίου Μετώπου; Όσοι δηλώνουν κομουνιστές πάνε στο πρακτικό κίνημα μαζί με όλους τους εργαζόμενους. Παλεύουν για την επιτυχία και του μικρότερου αιτήματος, αλλά ταυτόχρονα προβάλλουν και το επαναστατικό τους πρόγραμμα. Αν βέβαια το διαθέτουν…

5) Βιώνουμε το τέλος της πολιτικής και συνδικαλιστικής μεταπολίτευσης. Ως γνωστό κυριάρχησαν  ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οι οποίες στηρίχτηκαν στο κομματικό και πελατειακό σύστημα, αλλά στα συνδικάτα αυτές οι δομές, λογικές και πρακτικές λόγω αδράνειας συνεχίζουν να κυριαρχούν. Οφείλουμε να αλλάξουμε, ακόμα και εμείς που απείχαμε απ’ αυτή την πρακτική. Οφείλουμε να μετατρέψουμε την λογική της αντιπροσώπευσης σε λογική συντονισμού μέσω της πολύπλευρης ενεργούς συμμετοχής, ξεκινώντας από το χώρο των σχολείων και  το νέο δημιουργικό μη παραταξιακό ζωντάνεμα των Γενικών Συνελεύσεων. Χρειάζεται να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στα σωματεία ώστε να στηρίξουμε αυτές τις αλλαγές και να αναπτύξουμε πιο συλλογικές μορφές δράσης, ενότητας  και αλληλεγγύης. Όσες και όσοι συνάδελφοι έχετε κατανοήσει αυτή την ανάγκη μαυρίστε τα ψηφοδέλτια της ΠΑΣΚ και ΔΑΚΕ, που έχουν το ένα πόδι στις ηγεσίες των σωματείων και το άλλο στο «Μαύρο Μέτωπο»…

6) Το Ενιαίο Μέτωπο οφείλει να είναι ζωντανός οργανισμός. Έτσι η οργανωτική του μορφή θα επιβραβεύεται, θα μεταλλάσσεται ή θα ακυρώνεται από τη ζωή. Στα πλαίσια αυτά το Ψηφοδέλτιο Αντίστασης στην Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας είναι ένα οργανωτικό επιστέγασμα της μεγάλης πλειοψηφίας των συμμετεχόντων στο Μέτωπο με σκοπό να στηρίζει τον κλάδο, το συνδικάτο, αλλά και το ίδιο το Μέτωπο.

 

Όχι στην αποχή στις εκλογές για Δ.Σ. στην Α΄ ΕΛΜΕ Αχ. την Τετάρτη 7-12-2011 (8.00 πμ έως 7.00 μμ) στο συγκρότημα Τεμπονέρα – Στηρίζουμε το Ψηφοδέλτιο Αντίστασης.

  Συμμετέχουμε στο Ενιαίο Μέτωπο – Οργανώνουμε την Αντίσταση.

Καμιά εμπιστοσύνη στο Μαύρο Μέτωπο – Δεν περιμένουμε τις πολιτικές εκλογές για να  αλλάξουν τα πράγματα. Παίρνουμε την υπόθεση στα χέρια μας!

Πάτρα, 4-12-2011, https://eparemvasiax.wordpress.com/

Advertisements