Ι) Α΄  ΕΛΜΕ  ΑΧΑΪΑΣ

 

Γράμμα προς τους γονείς

Το τελευταίο διάστημα λαμβάνουν χώρα μια σειρά αρνητικές αλλαγές στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης.

Οι βασικές πλευρές αυτών των αλλαγών είναι: λιγότεροι καθηγητές, λιγότερα τμήματα, περισσότεροι μαθητές στο τμήμα, μικρότερη χρηματοδότηση σχολείων, λιγότερη γνώση.

Αντιμετωπίζοντας μαθητές-καθηγητές σαν αριθμούς ενδιαφέρονται να δημιουργήσουν ένα φτηνό δημόσιο σχολείο σύμφωνα με τα μνημόνια που υπέγραψαν με την τρόικα.

Αναλυτικότερα:

1. Επιδιώκουν να μειώσουν τα τμήματα των σχολείων, στοιβάζοντας 27 μαθητές σε κάθε τμήμα. Αυτό που ως τώρα συνέβαινε σε λίγα σχολεία και ιδιαίτερα των μεγάλων πόλεων θα τείνει να γίνει ο κανόνας για τη μεγάλη πλειοψηφία των σχολείων.

2. Η δραστική μείωση της χρηματοδότησης των σχολείων από τον προϋπολογισμό, εκτός από τα σοβαρά λειτουργικά προβλήματα που θα δημιουργήσει, θα αναγκάσει τους γονείς να βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη και τα σχολεία ν’ αναζητούν χορηγούς για να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα.

3. Η μεταφορά των μαθητών θα είναι γι’ άλλη μια φορά στον αέρα με χιλιάδες παιδιά να ταλαιπωρούνται καθημερινά και με τους γονείς να επιβαρύνονται για την απροθυμία της πολιτείας να επιλύσει οριστικά το συγκεκριμένο ζήτημα.

4. Πέρα από την ελλιπή στήριξη του σχολείου στο οικονομικό επίπεδο ετοιμάζουν νέες αλλαγές  στο Γενικό και Τεχνολογικό λύκειο. Ήδη προετοιμάζουν το έδαφος αφήνοντας να «διαρρεύσει» πως θα υπάρχουν δραστικές μειώσεις σε τομείς και μαθήματα του τεχνολογικού, μειώσεις μαθημάτων-κατευθύνσεων στο Γενικό, αύξηση των εξεταστικών φραγμών σε όλα τα επίπεδα, παραπέρα υποβάθμιση της γενικής μόρφωσης με βάρος στην αποσπασματική επιφανειακή γνώση και τη φθηνή κατάρτιση

5. Δημιουργούν τεχνητά πλεονάσματα στους καθηγητές μειώνοντας τις οργανικές θέσεις μέσα από την αύξηση του ωραρίου τους και τη μείωση των τμημάτων των σχολείων. Πετυχαίνουν έτσι μηδενικές προσλήψεις νέων εκπαιδευτικών, τη μη επαναπρόσληψη χιλιάδων συναδέλφων αναπληρωτών και ταυτόχρονα ωθούν προς τη συνταξιοδότηση πάρα πολλούς έμπειρους συναδέλφους. Παράλληλα αλλάζουν δραματικά τους όρους ζωής κυρίως των νεώτερων εκπαιδευτικών που τους μετακινούν υποχρεωτικά σε άλλες περιοχές αναγκάζοντας τους περισσότερους απ’ αυτούς να δουλεύουν σε τρία και τέσσερα σχολεία.

3. Μέσα από την αλλαγή του πειθαρχικού δικαίου σπέρνουν το φόβο με βασικό στόχο την υποταγή των εκπαιδευτικών στη διοίκηση, τον έλεγχο της εκπαιδευτικής τους συνείδησης, την καταστολή κάθε διαμαρτυρίας και κάθε συλλογικής διεκδίκησης.

Αυτές οι επιλογές διαμορφώνουν ένα ριζικά νέο τοπίο για το δημόσιο σχολείο. Το μεγάλο χτύπημα του δικαιώματος στη μόρφωση με την υπονόμευση του δημόσιου σχολείου, η παραπέρα πτώση του μορφωτικού επιπέδου της νεολαίας σε συνδυασμό με την γενικότερη οικονομική εξαθλίωση μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας θα επηρεάσει καταλυτικά το μέλλον της χώρας.

Εμείς εκπαιδευτικοί και γονείς δεν μπορούμε και δεν πρέπει να μείνουμε αδιάφοροι σε αυτή την κατάσταση.

Με το γράμμα μας αυτό θέλουμε να σημάνει γενικό προσκλητήριο. Και τώρα και τον Σεπτέμβρη θα μας βρουν μπροστά τους.

Ιούνιος 2013

ΙΙ) Β΄ ΕΛΜΕ Αχ

Ανοιχτή επιστολή στους γονείς

Αγαπητοί γονείς.

      Επιχειρούμε μ’ αυτήν την επιστολή μια άμεση επικοινωνία μαζί σας για να σας ενημερώσουμε για τη δική μας οπτική γωνία για όσα συμβαίνουν στο χώρο στης δημόσιας εκπαίδευσης.

      Είστε και είμαστε μάρτυρες μιας ολομέτωπης επίθεσης της κυβέρνησης ενάντια σ’ οποιοδήποτε δημόσιο αγαθό. Η κατάρρευση των ασφαλιστικών ταμείων και της περίθαλψης, η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων , η μείωση μισθών και συντάξεων, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η καλπάζουσα ανεργία στους νέους (65%), μετανάστευση δείχνουν του λόγου το αληθές. Η λογική είναι: οτιδήποτε δημόσιο κοστίζει, άρα ή καταργείται ή ιδιωτικοποιείται ή δεν το χρηματοδοτούμε κι υποβαθμίζεται.

      Η πολιτική αυτή στη δημόσια εκπαίδευση υλοποιείται με συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων, συρρίκνωση της χρηματοδότησης των σχολείων, στρίμωγμα 27 μαθητών σε μια αίθουσα (κατά παράβαση των στάνταρντ  του ΟΣΚ) και αυθαίρετη μετακίνηση των μαθητών που περισσεύουν σ΄ άλλο σχολείο ώστε να μειωθούν ο αριθμός των τμημάτων, κατάργηση ή υποβάθμιση ενισχυτικών δομών (Π.Δ.Σ., τμήματα ένταξης, ειδική αγωγή).

      Επιπλέον η καθημερινότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας περιλαμβάνει κακογραμμένα βιβλία, αναλυτικά προγράμματα σπουδών χωρίς συνοχή και συνέχεια, που αλλάζουν κατά τη βούληση του κάθε υπουργού, ενώ το περιεχόμενό τους δεν λαμβάνει υπόψη τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, αλλά των επιχειρήσεων (βλ. μαθητεία στα ΕΠΑΛ δηλ. μετατροπή των μαθητών και των αποφοίτων της τεχνικής εκπαίδευσης σε φτηνό εργατικό δυναμικό). Κι ακόμα προσθέτουν κι αφαιρούν ώρες διδασκαλίας από τα διάφορα μαθήματα χωρίς προηγούμενη μελέτη στόχων και συνεπειών ή πιλοτική εφαρμογή, ενώ αλλάζουν τη δομή ολόκληρου σχολείου (ως το1998 ΤΕΛ-ΤΕΕ, από το 1998 γίνεται ΤΕΕ, το 2006 διαχωρίζεται σε ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ, ενώ σήμερα αναμένουμε το Τεχνολογικό Λύκειο) χωρίς να σταματήσουν να  υποβαθμίζουν την τεχνική εκπαίδευση. Προκρίνουν δε ένα σχολείο – εξεταστικό κέντρο, στο οποίο οι μη προνομιούχοι οικονομικά και κοινωνικά μαθητές χωρίς βοήθεια αποτυγχάνουν, χρεώνονται προσωπικά την αποτυχία και οδηγούνται στην πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου, ενώ ο ανταγωνισμός κυριαρχεί (βλ. πανελλαδικές).

       Τις συνέπειες όλων αυτών η κυβέρνηση τις χρεώνει στην «ανικανότητα» των καθηγητών, μολονότι αυτοί υποχρεούνται ως υπάλληλοι να εκτελέσουν ειλημμένες αποφάσεις για τις οποίες ουδέποτε ερωτήθηκαν. Επιπλέον υπήρξαν κι οι ίδιοι θύματα της πολιτικής που ήδη περιγράψαμε, με αποκορύφωμα την πρόσφατη αύξηση του ωραρίου τους, η οποία ως  άμεση συνέπεια έχει χιλιάδες απολύσεις (ήδη 10 χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικοί οδηγούνται από τώρα στην ανεργία), υποχρεωτικές μετακινήσεις, καταρράκωση της όποιας ελπίδας των νεότερων συναδέλφων για διορισμό, απώλεια των εργασιακών δικαιωμάτων, που θα αποτελέσει αρνητική παρακαταθήκη για τη επόμενες γενιές. Ταυτόχρονα βρίσκονται αντιμέτωποι μ’ ένα μηχανισμό πειθαρχικών διώξεων ακόμα και (και κυρίως) για ζητήματα άσχετα με τη στάση τους στο σχολείο με  τελικό στόχο την απόλυσή τους.   Και το κυριότερο: οι δάσκαλοι, στους οποίους έχει ανατεθεί από το Σύνταγμα η διαμόρφωση ελεύθερων και δημοκρατικών προσωπικοτήτων με κριτική σκέψη και ηθική συγκρότηση, βρίσκονται σε επιστράτευση κατά παράβαση του Συντάγματος. Είναι τουλάχιστον οξύμωρο.

Σας καλούμε να αγωνιστούμε όλοι μαζί για να ανατρέψουμε αυτήν την πολιτική που στρέφεται ενάντια σ’ ολόκληρο τον ελληνικό λαό. Υπερασπιστείτε μαζί μας το δημόσιο σχολείο, διεκδικήστε το δικαίωμα στη δημόσια και δωρεάν παιδεία χωρίς εκπτώσεις και συμβιβασμούς.

Αίγιο, 19 Ιουνίου 2013.