Ποιος καθορίζει το δίκαιο; Η κυβέρνηση, ο υπουργός Παιδείας, ο ΟΟΣΑ, ή μήπως ο Διευθυντής Δευτεροβάθμιας  και ο αστυνόμος της γειτονιάς; Από τον 5ο αιώνα ο Σοφοκλής έβαζε το δίλημμα στους Αθηναίους: Με την Αντιγόνη ή με τον Κρέοντα; Με το πέρασμα των χρόνων το δίλημμα επανέρχεται.

Στο Πολυτεχνείο το ‘73 οι  αγωνιζόμενοι φοιτητές διεκδικούσαν να αλλάξουν τον κόσμο απέναντι στην χούντα.Το 1991 ο Τεμπονέρας  μαζί με τον Πατραϊκό λαό υπερασπίστηκε το δικαίωμα των μαθητών να αντισταθούν στο νεοφιλελεύθερο νομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου και έπεφτε νεκρός από τα χέρια του δημοτικού συμβούλου της τότε κυβέρνησης της Ν.Δ. Καλαμπόκα.

Κάθε γενιάέχει τον δικό της αγώνα, τα δικά της όνειρα, τις δικές της διεκδικήσεις, με τον δικό της τρόπο.Η σημερινή νεολαία, οι μαθητές, οι φοιτητές οι μελλοντικοί εργαζόμενοι έχουν απέναντί τους σήμερα τον Γαβρόγλου, ο οποίος  θέλει με fast-track διαδικασίες  πριν τις πασχαλινές διακοπές και στην εκπνοή της τετραετίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑνα περάσει ένα νομοσχέδιο οδοστρωτήρα για την εκπαίδευση (Λύκειο κλπ).

Απέναντι στο Νομοσχέδιο αυτό έχει τοποθετηθεί το σύνολο της κοινότητας: Εκπαιδευτικοί, Γονείς  και μαθητές.Οι μαθητές  διαφωνούν, συζητάνε, κατεβαίνουν σε πορείες και καταλαμβάνουν κάποια σχολεία μετά από γενικές συνελεύσεις. Αντιστέκονται στην Κυβέρνηση και τον Γαβρόγλου. Απέναντί τους έχουν:

  • Τα ΜΜΕ, τα οποία ακολουθώντας την κυβερνητική γραμμή, τηρούν σιγή ιχθύος.
  • Το συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας κάποιων «μεγάλων»,  που κατακρίνει την νεολαία και την περιγελά λέγοντας, ότι αυτοί στα χρόνια τους αγωνίστηκαν, αλλά σήμερα τα πράγματα είναι αλλιώς…
  • Την εξουσία, τους εκφραστές της και τον αυταρχισμό που εκπέμπουν και ειδικά σε καιρούς που οι κυβερνήσεις επικαλούνται την αριστερά για να υλοποιήσουν την πιο βαθιά αντιδραστική δεξιά νεοφιλελεύθερη  πολιτική (ΟΟΣΑ, Οικονομική ελίτ, κλπ).
  • Μια κυβέρνηση που ακολουθεί την  λογική της οπισθοδρόμησης «Πονάει κεφάλι,κόβει κεφάλι» και χωρίζει τα παιδιά  σε κατηγορίες, την ώρα που τα δικά τους πάνε στα ιδιωτικά κολλέγια.

Αυτοί λοιπόν οι νεόκοποι διαχειριστές της εξουσίας. Οι «αριστεροί των σαλονιών» που βιδώθηκαν στις καρέκλες. Αυτοί που σαν ταχυδακτυλουργοί, χωρίς γραβάτα,κάνανε το άσπρο μαύρο και το κόκκινο μπλε.Οι κύριοι ΝΑΙ, ΝΑΙ,  ΝΑΙ σε όλα. Αυτοί σημαδεύουν την νεολαία, όπως και τον λαό στο μυαλό, αλλάζοντας τις λέξεις, τις έννοιες την σκέψη, βαφτίζοντας τα πιό εκμεταλλευτικά και ισοπεδωτικά πρότυπα των Βρυξελών με όμορφες λεξούλες που καθησυχάζουν και εμπνέουν. Οι γλωσσοπλάστες των θεσμών,φερέφωνα της εξουσίας των πρώην Τροικανών,ζητάνε από την νέα γενιά να υποταχθεί, να σκύψει το κεφάλικαι χάψει αμάσητα τα σχέδια του ΟΟΣΑ και των Γερμανών που της πλασάρουνε.

Ζητάνε και από μας τους καθηγητές, τους εργαζόμενους, τον λαό να πάρουμε σαν ιθαγενείς τις χάνδρες τους να κάνουμε πως είμαστε ευχαριστημένοι και να τους ψηφίσουμε κιόλας και στις εκλογές, μην έρθει τάχατες ο Κούλης.Ο Κούλης είναι εδώ, στην Αχαΐα, πάει στα σχολεία που έχουν κινητοποιήσεις και απειλεί.Έχει άλλα ρούχα και άλλο όνομα, αλλά υπηρετεί τον ίδιο σκοπό: την νεοφιλελεύθερη επέλαση.Δεν είναι πρωθυπουργός, δεν είναι ακόμα πολιτικός, είναι όμως ένας ακόμα από αυτούς που, όταν καθίσουν σε μια καρέκλα εξουσίας,  ξεχνάνε… Και τότε αρχίζουν να βλέπουν τα πράγματα αλλιώς, αμέσως σοβαρεύουν και περισπούδαστα καμώνονται πως όλοι και όλα εξαρτώνται από αυτούς.

Έτσι λοιπόν έφτασε στα αυτιά μας πως κάποιος τέτοιος Προϊστάμενος τα έβαλε λέει με τα παιδιά, με τους δασκάλους και  σύστησε στους διευθυντές να καταπνίξουν τα κινήματα με κάθε μέσο, ακόμη και με «τανκς»!!! Για να περάσει το νομοσχέδιο χωρίς αντιδράσεις, επικαλείται την νομιμότητα και την εξουσία του.Είτε τον λένε Γιώργο, είτε Κρέοντα,θα μας έχει απέναντι του. Δεν είναι το καθήκον που τον κινητοποιεί, το ξέρουμε καλά πλέον και εμείς και οι μαθητές και οι γονείς. Είναι το συμφέρον.Δανειζόμαστε λοιπόν κι εμείς το σύνθημα από κάποιο πανό μαθητών του σήμερα:

«Φωτιά  στο συμφέρον!». Πάτρα, 15.04.2019.