Η Τουρκική εισβολή στη Συρία, με το πράσινο  φως των ΗΠΑ και την ανοχή της Ρωσίας, εκτός από το θάνατο που σκορπίζει στον πολύπαθο κουρδικό και συριακό λαό, εντείνει εξαιρετικά το σκηνικό πολεμικής ανάφλεξης στην περιοχή. Ο ερχομός του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ Πομπέο και του ΓΓ του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ, τους οποίους η κυβέρνηση της ΝΔ  υποδέχθηκε ως πλανητάρχες και αρχηγούς πολέμου, εγκαινίασε τη δεύτερη φάση του λεγόμενου «Στρατηγικού Διαλόγου» Ελλάδας – ΗΠΑ. Στόχος να προσαρμοστούν τα συμφωνηθέντα στις σημερινές ανάγκες του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., να αναβαθμιστούν  και να επεκταθούν οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στη χώρα μας, με αντάλλαγμα την εξυπηρέτηση των ελληνικών αστικών  συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο και την ενίσχυση του άξονα Αιγύπτου, Ελλάδας, Ισραήλ, Κύπρου.  

Σε συνθήκες όπου οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται στα Βαλκάνια και στους δρόμους του πετρελαίου, η εμπλοκή της χώρας μας εγκυμονεί ολοένα και περισσότερους κινδύνους.  Τα πολεμικά πλοία του ΝΑΤΟ αλωνίζουν το Αιγαίο για να εμποδίσουν τις προσφυγικές ροές αλλά, κύρια, για να είναι σε συνεχή πολεμική ετοιμότητα.

Η Ε.Ε. και ο ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ και ο ΣΕΒ με τα σύμφωνα σταθερότητας, τα διαρκή μνημόνια, τα ματωμένα πλεονάσματα και τα πάγια προγράμματα λιτότητας επιβάλλουν τις συνεχείς περικοπές, τους αυτόματους κόφτες, με τελικό στόχο την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση σε Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση και στον πλούτο της χώρας. Η κυβέρνηση της ΝΔ  παίρνει τη σκυτάλη των αντιλαϊκών πολιτικών από το ΣΥΡΙΖΑ. Εκμεταλλευόμενη το χαρτοφυλάκιο του ΤΑΙΠΕΔ, προχωράει προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων κοινωνικών αγαθών,  ΔΕΗ, νερό, δημόσιας περιουσίας,  ΕΛΠΕ κλπ, με μεγάλες αυξήσεις τιμολογίων για τους εργαζόμενους.  Οι  πολιτικές της σημερινής κυβέρνησης, όπως και των προηγούμενων, καταστρέφουν το περιβάλλον και τον πολιτισμό σε  Σκουριές, σε αιγιαλούς, σε Άγραφα και αλλού με αιολικά πάρκα, σε εξορύξεις, Φυλή (χωματερή), Ελληνικό, Πειραιά, κλπ.Την ίδια ώρα με το δόγμα «νόμος και τάξη» η κυβέρνηση καταργεί το Πανεπιστημιακό άσυλο και με τη σκλήρυνση της πολιτικής ασύλου οξύνει τις αντιμεταναστευτικές πολιτικές που θωρακίζουν τα σύνορα της Ευρώπης – φρούριο και επιβάλλουν, με ένα μίγμα εθνικισμού και ρατσισμού, κλειστά σύνορα στον Έβρο, πνιγμένους ανθρώπους στο Αιγαίο, βίαιες εκκαθαρίσεις προσφύγων στην Αθήνα, στοίβαγμα στα στρατόπεδα – κρατητήρια και επερχόμενες απελάσεις.Με το «Αναπτυξιακό πολυνομοσχέδιο» επιχειρείται εργοδοτικός και κρατικός έλεγχος και φακέλωμα σωματείων και εργαζομένων, κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας με την ηλεκτρονική ψηφοφορία, υπονόμευση  Συλλογικών Συμβάσεων, και κυρίως κλαδικών, ενίσχυση της εκ περιτροπής και των άλλων ελαστικών σχέσεων εργασίας, δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών, κατάργηση του δικαιώματος του εργαζόμενου καταγγελίας της σύμβασης πριν την παρέλευση δύο μηνών απλήρωτης εργασίας, που μπορεί να οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις. Πλήρης ασυδοσία των επιχειρηματιών προς τους εργαζόμενους και ανεξέλεγκτες επενδύσεις χωρίς στοιχειώδεις περιβαλλοντικούς κανόνες.

  • Οι «επιμέρους Διατάξεις» του νομοσχεδίου για εκπαιδευτικά θέματα αφορούν: στην αναγνώριση της επαγγελματικής ισοδυναμίας πτυχίων από κράτη – μέλη της ΕΕ και άλλες χώρες, την επιτάχυνση των διαδικασιών εξομοίωσης, με στόχο την παράκαμψη του άρθρου 16 και την ακαδημαϊκή εξομοίωση με τα πτυχία των δημόσιων ΑΕΙ, τα μεταπτυχιακά προγράμματα, όπου προωθείται ένα καθεστώς πλήρους ιδιωτικοποίησης, νέος τρόπος επιλογής του σημαιοφόρου στα δημοτικά για να επικρατήσουν οι «άριστοι» και ο ανταγωνισμός από τις πολύ μικρές ηλικίες, κατάργηση στα ΑΕΙ σχολών ελεύθερης πρόσβασης και αλλαγές στα «πρότυπα σχολεία της αριστείας» με το ωρολόγιο πρόγραμμα μέχρι και το ωράριο εργασίας του εκπαιδευτικού να καθορίζονται με Υ.Α. έχοντας σαν στόχο να καθιερωθεί ένα πειραματικό ή πρότυπο ανά νομό ή διεύθυνση.
  • Καθώς οικοδομείται το «σχολείο της αγοράς» επίκεινται νέες αλλαγές σε αντιδραστική κατεύθυνσητο «Νέο Λύκειο» των λίγων κι εκλεκτών σε εφαρμογή, με συντηρητικές αναδιπλώσεις στα γνωστικά περιεχόμενα (Ιστορία, Θρησκευτικά), με εθνικό απολυτήριο, διπλές εξετάσεις στο τέλος της Γ΄ Λυκείου, τράπεζα θεμάτων, η αυτοαξιολόγηση σχολικής μονάδας με «προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου», η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού, το ΕΠΑΛ της μαθητείας και της φτηνής κατάρτισης, οι αλλαγές στις εκπαιδευτικές δομές, στην επιλογή στελεχών.  Παράλληλα η ενίσχυση των ταξικών φραγμών στη Β/βάθμια και η επιδιωκόμενη μεγάλη μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ (βάση του 10 κλπ), θα συνδυαστούν, μετά την κατάργηση του ασύλου, με νομοθετήματα για το Πανεπιστήμιο – επιχείρηση. «Αυτονομία και διασύνδεση με την αγορά εργασίας» είναι ο κοινός τόπος των Εκθέσεων της ΕΕ, του ΣΕΒ και του ΟΟΣΑ, και  μαζί με την «αποκέντρωση του εκπαιδευτικού συστήματος, τη μείωση του μισθολογικού κόστους και τη γενικευμένη  αξιολόγηση στην εκπαίδευση», αποτελούν εδώ και αρκετά χρόνια τις μόνιμες κατευθυντήριες γραμμές του νεοφιλελευθερισμού και σημαίνουν σπάσιμο του ενιαίου στην κρατική χρηματοδότηση και τη μετατροπή του Δημόσιου σχολείου σε εμπορευματοποιημένη και ιδιωτικοποιημένη ζώνη. Ειδικά για την αξιολόγηση η κυβέρνηση της ΝΔ θα πατήσει και πάνω στο ήδη ψηφισμένο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ για να προωθήσει εκτός από την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και των στελεχών, την αξιολόγηση του συνόλου των εκπαιδευτικών. 
  • Η μείωση των εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κατά 19.000 από το 2009, λόγω συνταξιοδότησης, θανάτων κ.ά. δείχνει το τεράστιο πρόβλημα με τα κενά και τις χιλιάδες χαμένες ώρες, που έχουν δημιουργήσει όλες οι κυβερνήσεις. Ενώ οι αναπληρωτές που έχουν προσληφθεί μέχρι σήμερα στη Β/θμια, είναι 7500 (γενικών ειδικοτήτων, ΣΜΕΑΕ κλπ), η αναλογία αναπληρωτών/μονίμων θα φτάσει 17%, με ό,τι αυτό σημαίνει σε κοινωνικό κόστος, με την περιφορά όλων σε δύο και περισσότερα σχολεία σε ποσοστό που σε κάποιες περιοχές ξεπερνάει το 30%, αλλά και σε σχέση με τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και τα μαθησιακά δικαιώματα των μαθητών, αφού τα κενά συμπληρώνονται με μεγάλη καθυστέρηση σε πολλά σχολεία. Σήμερα, μέσα Οκτώβρη, τα κενά υπολογίζονται στη δευτεροβάθμια σε τουλάχιστον 2500, με δεδομένο ότι υπάρχουν ακόμα σε όλη την Ελλάδα πάνω από 1500 ελλείψεις γενικών ειδικοτήτων, όπου βεβαίως πρέπει να προστεθούν τα ΣΜΕΑΕ, ΕΕΠ-ΕΒΠ, ΜΝΑ, ΔΥΕΠ, ΖΕΠ, Μουσικά κλπ. Η μονιμοποίηση των χιλιάδων κενών και η διεύρυνση της αδιοριστίας και της αναπλήρωσης κάθε χρόνο στα σχολεία κάνει επιτακτική την ανάγκη άμεσης πρόσληψης χιλιάδων μονίμων εκπαιδευτικών, αποκλειστικά με το χρόνο κτήσης πτυχίου και τη συνολική προϋπηρεσία, τη μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών και την εξίσωση εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.  Οι πραγματικές ανάγκες των σχολείων  πρέπει να υπολογίζονται με το ωράριο στα προ του ’13 επίπεδα, τις ώρες υπευθύνων εργαστηρίων, τους υπεύθυνους βιβλιοθήκης, την κατάργηση των συνδιδασκαλιών και του κατώτατου αριθμού για τα τμήματα, την επαναφορά των παράλληλων τμημάτων στη β΄ξένη γλώσσα, την επιστροφή του υπεύθυνου ολοήμερου στα δημοτικά και τμήματα όχι ασφυκτικά γεμάτα.  Σήμερα οι ανάγκες αυτές ανέρχονται σε τουλάχιστον 40.000 εκπαιδευτικούς σε Α/βαθμια και Β /βαθμια.
  • Η υπoχρηματοδότηση στην εκπαίδευση, με 2,87% για φέτος του κρατικού προϋπολογισμού και με συνολική μείωση 26,6% από το 2009, έχει τραγικές συνέπειες στις υποδομές και στα υλικοτεχνικά μέσα (εργαστήρια, κτιριακά,  θέρμανση κλπ) και στη μη εφαρμογή πολιτικών πρόληψης, συντήρησης, αντισεισμικής προστασίας και πυρασφάλειας. Απόδειξη ο σεισμός τον Ιούλιο στην Αττική, όπου συνολικά το κράτος βρέθηκε πίσω από τα γεγονότα με αποτέλεσμα να μείνουν σχολεία κλειστά ακόμη και μετά τις 11 Σεπτέμβρη.
  • Οι μειώσεις στους μισθούς των εκπαιδευτικών από τον Φλεβάρη του ’10 κυμαίνονται από 30 έως 40% ανάλογα με τα κλιμάκια. Ενώ πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς έχουν να δοθούν 12 χρόνια, μετά και τις μειώσεις των μνημονίων και τις αλχημείες του ΣΥΡΙΖΑ με το νέο ενιαίο μισθολόγιο, τις αυξομειώσεις των εισφορών, αλλά κυρίως με την υπερφορολόγηση και τις αυξήσεις στο κόστος της καθημερινής διαβίωσης για μια μέση οικογένεια, γίνεται κατανοητό πως φτάσαμε σε μισθούς πείνας και είναι ώριμο το αίτημα για μεγάλες αυξήσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναπλήρωσης 13ου και 14ου μισθού και της επαναφοράς του ενός ΜΚ, γιατί κανείς δεν μπορεί να ζήσει με λιγότερα από 1000 ευρώ. Η διεκδίκηση και υπογραφή κλαδικής σύμβασης εργασίας είναι ο δρόμος ώστε ένα ισχυρό εκπαιδευτικό αλλά και λαϊκό κίνημα ευρύτερα, να πετύχει ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
  • Με τις αλλαγές που επέφερε ο νόμος Κατρούγκαλου στην σύνταξη και στην ασφάλιση, κυρίως με την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια ή στα 40 χρόνια εργασίας, μείωσε επιπλέον τις συντάξεις με την κατάργηση του ΕΚΑΣ, καθιέρωσε την λεγόμενη εθνική σύνταξη των 384 ευρώ, έκρυψε μέχρι νεωτέρας τις πολύ μεγάλες περικοπές στα μεγάλα κλιμάκια με την «προσωπική διαφορά» κι έδωσε την καλύτερη πάσα στους νεοφιλελεύθερους μάγους της ΝΔ να ετοιμάζουν ιδιωτικοποίηση της επικουρικής, μείωση των εισφορών από το καλοκαίρι του ΄20, που θα επιφέρουν νέες μειώσεις στους σημερινούς συνταξιούχους, μετατροπή της σύνταξης σε επίδομα για τους νέους συνταξιούχους και οριστική εξαφάνιση της σύνταξης για τους νεοεισερχόμενους στην εργασία. Ήδη ετοιμάζονται τα κοράκια της «αυτορρυθμιζόμενης ελεύθερης αγοράς» για νέες ρεμούλες με τις εισφορές των ασφαλισμένων, πάντα με το ιδεολογικό άλλοθι της «ελεύθερης επιλογής».
  • Η αντιμεταναστευτική πολιτική του υπουργείου Παιδείας συνεχίζεται, δείχνοντας με εκκωφαντικό τρόπο πώς η κυβέρνηση της ΝΔ εννοεί την εκπαίδευση των παιδιών προσφύγων και μεταναστών. Επιδίδεται με απίστευτο ζήλο στην αστυνομική εκκένωση καταλήψεων οικογενειών προσφύγων/μεταναστών που σημαίνει, εκτός των άλλων, τη βίαιη απομάκρυνση των εκατοντάδων προσφύγων μαθητών από τα σχολεία τους, ενώ κάνει πιο δύσκολες τις συνθήκες ομαλής ένταξής τους στα δημόσια σχολεία. Φέτος η ΥΑ για την ίδρυση 304 τάξεων υποδοχής στη Β/θμια εκδόθηκε μόλις στις 8/10, και ούτε λόγος φυσικά δεν γίνεται από το ΥΠΑΙΘ για την ένταξη όλων των παιδιών προσφύγων στα πρωινά τμήματα  με την πρόσληψη του απαραίτητου προσωπικού για να λειτουργήσουν ομαλά. Δεν υπάρχει μέριμνα για τη μεταφορά των μαθητών από τους χώρους διαμονής από και προς τα σχολεία. Το βασικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται στα κέντρα υποδοχής και κυρίως στα νησιά, όπου πάνω από το 75% των παιδιών δεν πηγαίνουν στο σχολείο.  Οι περιορισμοί στην απόδοση ΑΜΚΑ και η απαγόρευση πρόσβασης στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για ένα μεγάλο κομμάτι ανήλικων προσφυγόπουλων δημιουργούν απαγορευτικούς όρους για την πρόσβασή τους στα σχολεία.

Ο κυβερνητικός κι εργοδοτικός συνδικαλισμός των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ όλα αυτά τα χρόνια όχι μόνο δεν δίνει μάχες για να τις κερδίσει, αλλά σε κρίσιμες στιγμές εξυπηρετεί απροκάλυπτα τα συμφέροντα των εργοδοτών σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.  Η ακολουθητική στάση της ΟΛΜΕ, αλλά και της ΔΟΕ, η συμφωνία τους με τον πυρήνα των κυβερνητικών πολιτικών, όπως διαμορφώνεται  από την πλειοψηφία τους (ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ), όχι μόνο δεν βοηθά την ανάπτυξη αποφασιστικών αγώνων, αλλά αντίθετα λειτουργεί σαν τροχοπέδη. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία προσπαθεί να αποσυμπιέσει την αγωνιστική κλιμάκωση για το «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο, αλλά και τα εκπαιδευτικά ζητήματα εξυπηρετώντας το σχέδιο της κυβέρνησης, για να επιβληθούν οι πολιτικές της με «κοινωνική ειρήνη». Από την άλλη το ΠΑΜΕ δε συμβάλλει με τη στάση και τις προτάσεις του στο να διαμορφώνεται συνεκτικό αγωνιστικό διεκδικητικό πλαίσιο που να χαράσσει την πορεία του εκπαιδευτικού και εργατικού κινήματος σε μια τόσο κρίσιμη καμπή. Συνολικά η κατάσταση αυτή φαίνεται στις κινητοποιήσεις στις 24/9 και 2/10 και στο ότι, ενώ το «αναπτυξιακό’’ είναι στη Βουλή, δεν προγραμματίζεται απεργιακή απάντηση.Την προηγούμενη περίοδο από το Μάρτη του ΄18 αναπτύχθηκαν μαζικοί αγώνες εκπαιδευτικών, με συμμετοχή χιλιάδων αναπληρωτών και μονίμων σε μαζικά συλλαλητήρια σε ολόκληρη τη χώρα και με κορύφωση την κατάληψη της Πρυτανείας το Γενάρη του ΄19, ανέδειξαν την άμεση ανάγκη μαζικών μόνιμων διορισμών στην εκπαίδευση, και έστειλαν το μήνυμα ότι μπορούν να υπάρξουν νίκες (άδεια ανατροφής 3,5 μηνών, μη εφαρμογή του προσοντολόγιου στους πίνακες αναπληρωτών) και ανατροπή των αντιεκπαιδευτικών πολιτικών. Πρόσφατα, οι πρώτες ΓΣ στην εκπαίδευση, η συμμετοχή εργαζομένων στις απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στο «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο και οι φοιτητικές μαζικές ΓΣ, με αποφάσεις για καταλήψεις σχολών και συμμετοχή σε πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια, δείχνουν ότι με μαζικούς όρους κινήματος εργαζομένων και νεολαίας μπορούμε το αμέσως επόμενο διάστημα να αποκρούσουμε αυτές τις αντιδραστικές πολιτικές.ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΓΩΝΑΜε βάση την Πρόταση Αγώνα των Παρεμβάσεων και στο 19ο Συνέδριο της ΟΛΜΕ που υπερψηφίστηκε και από το ΠΑΜΕ και από άλλες αγωνιστικές δυνάμεις, καλούμε τον κλάδο σε ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ από τώρα και ως τις εξετάσεις Μαΐου-Ιουνίου γιατί οι κίνδυνοι για τη δραματική συρρίκνωση του Δημόσιου Σχολείου αυξάνουν επικίνδυνα. Επιτέλους, τώρα η ΟΛΜΕ οφείλει να ξεπεράσει τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και να αντιδράσει αγωνιστικά, προγραμματισμένα και αποτελεσματικά.

  • Προτείνουμε την οργάνωση μαχητικής, αποφασιστικής κινητοποίησης άμεσα, απαιτώντας την κάλυψη όλων των πραγματικών κενών με μαζικούς μόνιμους διορισμούς τόσο στη γενική όσο και στην ειδική αγωγή. Ενάντια στο προσοντολόγιο, άμεση κατάργηση του Ν.4589/2019 και μονιμοποίηση όλων των συναδέλφων αναπληρωτών αποκλειστικά με το πτυχίο και τη συνολική προϋπηρεσία.
  • Aγωνιζόμαστε κλαδικά και διακλαδικά για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Κανείς με μισθό κάτω από 1000 ευρώ καθαρά. Επαναφορά του 13ου, 14ου μισθού, του Μ.Κ. και όλων των απωλειών. Δραστική μείωση των κρατήσεων στις απεργίες. Αναπλήρωση όλων των μισθολογικών απωλειών. Επαναφορά του ωραρίου στα προ  του 2013 επίπεδα. Κλαδική σύμβαση εργασίας.
  • Αγωνιζόμαστε για αξιοπρεπείς συντάξεις σε όλους τους εκπαιδευτικούς στα 30 χρόνια υπηρεσίας και χωρίς όριο ηλικίας, πραγματικές αυξήσεις σε όλες τις συντάξεις. Όχι στην ψεύτικη καραμέλα των αναδρομικών. Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου και όλων των αντιασφαλιστικών-αντισυνταξιοδοτικών νόμων. Όχι στην ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης, που προωθεί η κυβέρνηση.
  • Πολύμορφες δράσεις, εκδηλώσεις, ενημερώσεις με μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς ενάντια στο Νέο Λύκειο του Γαβρόγλου και το ΕΠΑΛ της μαθητείας και της κατάρτισης. Να καταργηθεί ο ν.4610/19. ‘Οχι στους εξεταστικούς φραγμούς, όχι στην επαναφορά της τράπεζας θεμάτων και της βάσης του 10. Όχι στο σχολείο-φροντιστήριο, επαναφορά και ενίσχυση της γενικής παιδείας σε όλες τις τάξεις. Όχι στη μείωση των εισακτέων που θα επιφέρουν οι αλλαγές της Κεραμέως και της ΝΔ, αλλά ελεύθερη πρόσβαση για όλους στα Πανεπιστήμια. Όχι στην ιδιωτικοποίηση και την υποβάθμιση του ΕΠΑΛ μέσω της μαθητείας και της φτηνής κατάρτισης.
  • Με βάση τις αποφάσεις δεκάδων ΕΛΜΕ και ΣΕΠΕ ενάντια στην αξιολόγηση, σταματούμε την εφαρμογή της ατομικής αξιολόγησης και αυτοαξιολόγησης σχολικής μονάδας, υλοποιώντας την απεργία-αποχή. Κατάργηση του Ν.4547/2018 για τις «νέες δομές υποστήριξης του εκπαιδευτικού έργου» και της ΥΑ Γαβρόγλου, ΦΕΚ 1816/ΓΔ4/11-1-2019 για τον «προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου».  Επίσης, με απεργία-αποχή σταματάμε κάθε νομοθετική πρωτοβουλία του ΥΠΑΙΘ για τη λεγόμενη αυτονομία των σχολικών μονάδων και τη νέα κατηγοριοποίησή τους με την κατάργηση του ενιαίου των αναλυτικών προγραμμάτων και της χρηματοδότησης.  Κατάργηση ΑΔΙΠΔΕ, καμιά συμμετοχή Δήμου και γονέων στην διοίκηση των σχολείων, όχι στην καραμέλα της δήθεν ελεύθερης επιλογής σχολείου. Απαιτούμε από τα ΔΣ της ΟΛΜΕ και ΔΟΕ να κηρύξουν απεργία-αποχή από την αξιολόγηση.
  • Όλα τα παιδιά προσφύγων και μεταναστών στο σχολείο! Αγωνιζόμαστε με πρωτοβουλίες των σωματείων μας για την άμεση λειτουργία των Τάξεων Υποδοχής και την πλήρη στελέχωσή τους με εκπαιδευτικούς, ώστε να ικανοποιούνται επαρκώς οι ανάγκες. Άμεση αποκατάσταση της μεταφοράς των παιδιών σε σχολικές μονάδες  όπου φοιτούν, με ειδικά λεωφορεία και εκπαιδευμένους συνοδούς. Άμεση επιστροφή στα σχολεία τους όλων των παιδιών που εκδιώχθηκαν από το κέντρο της Αθήνας. Αντιμετώπιση των προσφύγων και των μεταναστών σε ισότιμη βάση με τους γηγενείς κατοίκους όσον αφορά στα κοινωνικά δικαιώματα, την ελεύθερη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και την ελεύθερη μετακίνηση στη χώρα. Στόχος των εκπαιδευτικών πολιτικών για τους πρόσφυγες πρέπει να είναι η ένταξη με όρους αποδοχής και σεβασμού και όχι η γκετοποίηση ή η ισοπεδωτική αφομοίωση.
  • Διεκδικούμε με πολύμορφες κινητοποιήσεις την απόσυρση συνολικά του «αναπτυξιακού» νομοσχεδίου με τις αντεργατικές ρυθμίσεις  που διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις και πλήττουν τις συνδικαλιστικές ελευθερίες φαλκιδεύοντας την απεργία με ηλεκτρονικό φακέλωμα και ψηφοφορία και επιτρέποντας στον εκάστοτε υπουργό ανεξέλεγκτα να μπορεί να ορίζει πώς θα λειτουργεί κάθε σωματείο, αλλά και τις fast track ρυθμίσεις για την εκπαίδευση!

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ

Να ξεκινήσει αποφασιστικός, πολύμορφος αγώνας διαρκείας που θα περιλαμβάνει ενημερώσεις, συγκεντρώσεις, αποκλεισμούς, καταλήψεις, απεργίες. Η εξέλιξη του αγώνα θα καθορίζεται κάθε φορά από τις Γ.Σ. Συμμετέχουμε στις καμπάνιες ενημέρωσης και περιοδείες των ΕΛΜΕ και της ΟΛΜΕ στα σχολεία.  Συμμετέχουμε στις  Γ. Συνελεύσεις των ΕΛΜΕ από 21/10 έως 1/11 με αποφάσεις για κλιμάκωση της αγωνιστικής δράσης και στη Γ.Σ. προέδρων στις 2/11.Προωθούμε το Πανεκπαιδευτικό μέτωπο και επιδιώκουμε να συμμετέχουν στον αγώνα δάσκαλοι, φοιτητές, μαθητές και γονείς. Καλούμε τις αγωνιστικές δυνάμεις του κλάδου να συμβάλουμε από κοινού ώστε η πρόταση αγώνα να γίνει υπόθεση όλων των εκπαιδευτικών και των ΕΛΜΕ, που θα την πάρουν πάνω τους και θα την προωθήσουν με αγωνιστική συνεννόηση και συντονισμό.Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ από κοινού με τη ΔΟΕ και αντίστοιχα τα Δ.Σ. των ΕΛΜΕ με τους Συλλόγους Π.Ε. να οργανώσουν τις επόμενες μέρες συνεντεύξεις τύπου, να ζητήσουν τους δεκάδες χιλιάδες μόνιμους διορισμούς που είναι απαραίτητοι και να καταγγείλουν τις ανάλγητες πολιτικές λιτότητας όλων των κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΔΝΤ. 

  • Συμμετοχή στο συντονισμό ΕΛΜΕ και Συλλόγων Π.Ε. στις 22/10.
  • Συμμετοχή στις κινητοποιήσεις με στάσεις εργασίας στις 23/10 ενάντια στο «αναπτυξιακό»-αντισυνδικαλιστικό.
  • Συμμετοχή στο Πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο 31/10, μαζί με τους φοιτητικούς συλλόγους.
  • Η Γ.Σ. προέδρων στις 2/11 να γίνει αφετηρία για αποφασιστικά βήματα του κλάδου, με μαζικές και ανυποχώρητες κινητοποιήσεις και δράσεις:

  – 4/11 μαθητικό, φοιτητικό, πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο.  – κινητοποίηση και δράσεις ενάντια στο «αναπτυξιακό»-αντισυνδικαλιστικό.  – απογευματινό συλλαλητήριο ΟΛΜΕ-ΔΟΕ και ΕΛΜΕ-ΣΕΠΕ για μόνιμους μαζικούς διορισμούς. – συγκεκριμένα απεργιακά βήματα, με 24ωρη ή 48ωρη (ενδεικτικά 21-22/11) οργανωμένης απάντησης στην  ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης και στο επερχόμενο αντιδραστικό νομοσχέδιο για την Παιδεία.                – επανεκτίμηση της κατάστασης με νέες Γ.Σ. για κλιμάκωση και Γ.Σ. προέδρων στις 30/11.

ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΑΙΧΜΗΣ

  • Μόνιμοι μαζικοί διορισμοί τώρα – μονιμοποίηση όλων των αναπληρωτών αποκλειστικά με το πτυχίο και την προϋπηρεσίας. Πλήρη δικαιώματα στους αναπληρωτές.
  • Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Κανείς κάτω από 1000 ευρώ καθαρά. Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Άμεση καταβολή του κατηργημένου ΜΚ των ετών 2016-2017. Κλαδική σύμβαση εργασίας.
  • Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου. Σύνταξη στα 30 χρόνια δουλειάς και χωρίς όριο ηλικίας.
  • Όχι στην αξιολόγηση εκπαιδευτικών και στην αυτοαξιολόγηση και την αυτονομία των σχολείων. Απεργία-αποχή!
  • Επαναφορά του ωραρίου στα προ του ΄13 επίπεδα.
  • 20 μαθητές/τμήμα, 15/ΟΠ, 10/εργαστήριο, μείωση μαθητών σε τμήματα που φοιτούν μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες. 
  • Όχι στο Νέο Λύκειο των κανόνων της αγοράς και των εξεταστικών φραγμών. Όχι στα ΕΠΑΛ της υποβαθμισμένης εκπαίδευσης, της μαθητείας και της φτηνής κατάρτισης. 
  • Ουσιαστική ένταξη όλων των προσφυγόπουλων και των παιδιών μεταναστών στην πρωινή σχολική ζώνη με τη λειτουργία επαρκών τμημάτων υποδοχής όπου αυτά φοιτούν. 
  • Όχι στο «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο, τον αντισυνδικαλιστικό νόμο και τις αντιεκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις στα Πανεπιστήμια. 
  • Ενάντια στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τον πόλεμο. Καμιά εμπλοκή της χώρας. Να κλείσουν όλες οι βάσεις.